ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14/3/2025, 8.15μμ στο Θέατρο ΕΚΣΤΑΝ, Καυταντζόγλου 5 και Πατησίων
Το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ
Που διευθύνει, συντονίζει και εμψυχώνει
Ο Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ
Την Παρασκευή 14 Μαρτίου στις 8.15μμ
σας περιμένουμε στη θεατρική μας παράσταση για τον μονόλογο
«ΜΠΕΛΕΛΕΝ» (βασισμένη στο βιβλίο ΕΛΕΝΗ του Δρος Κωνσταντίνου Μπούρα, μια δίγλωσση έκδοσης των εκδόσεων Ατρειδών Κύκλος. Μετάφραση στα Γαλλικά από τον κ. Δημήτρη Φίλια)
στο Θέατρο Εκστάν, Καυταντζόγλου 5 και Πατησίων.
όπου και θα παίζεται κάθε Παρασκευή, έως 11 Απριλίου.
Με εκτίμηση
Αλεξία Πετροπούλου/ Ισαβέλλα Μαυράκη
Θέατρο ΕΚΣΤΑΝ
10 Μαρτίου 2025
ΜΠΕΛΕΛΕΝ (ΕΛΕΝΗ- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΠΟΥΡΑ)
Ένας πρωτοποριακός, φιλοσοφικός μονόλογος έντονα αυτοβιογραφικός (αλλά όχι αυτοαναφορικός) και ταυτόχρονα (ταυτοχρόνως), ένας διαλογισμός πάνω στην ομορφιά της ύπαρξης, του έρωτα, του πόνου και του θανάτου.
O δραματικός μονόλογος «Μπελελέν» είναι μια κραυγή ή πολλές γυναικείες κραυγές που μας έρχονται από τα βάθη της Αρχαιότητας έως την σύγχρονη εποχή οι οποίες παρέμειναν και παραμένουν εγκλωβισμένες (παρόλη την χαρισματική τους φύση, την φωτεινή ομορφιά τους και την σοφία τους) σ’ ένα ανδροκρατούμενο περιβάλλον με αιμοβόρους κατακτητές που διψάνε για αίμα, χρυσό, εξουσία και καταπίεση. Η Μπελελέν τους παρομοιάζει με θηλαστικά όρθια, όρνια δίχως φτερά που κρατάνε πάντα μέσα το σαράκι τους αυτοφυές και ξεδιψάνε μόνο τρώγοντας αχόρταγα την αιματηρή αμβροσία αφού καταβροχθίσουν πρώτα τα οργισμένα σωθικά των γυναικών τους και συνεχίσουν ως εθισμένα βαμπίρ με τους συνανθρώπους τους.
Ένα κείμενο – μανιφέστο: άχρονο, σαρκαστικό, σπαρακτικό, αυτοσαρκαστικό, ευαίσθητο, μα πάνω από όλα ένα ουμανιστικό μανιφέστο γεμάτο αγάπη και ενσυναίσθηση.
Η Ελένη της ομορφιάς και του Ολέθρου που τώρα πια γέρασε… αφού πέρασε μέσα από πολλούς αιώνες και αφού μεταβόλισε, μεταποίησε το άρρητο, το άφατο, το άχωρο, το αόρατο. Στο άχρονο διακτινίστηκε… ερωτοτροπώντας με το άγνωστο. Ενώ ταυτόχρονα (ταυτοχρόνως) αρνήθηκε να σπιλώσει την μορφή της και το ηθικό της παράστημα, αμύνθηκε όσο και να την πονούσε η παραμόρφωση της α-σχήμιας και η σήψη της απανθρωπιάς, η αδικία των «άλλων» …των μετρίων και η ψώρα του φθόνου.
Η Μπελέν αντιστάθηκε σθεναρά με την ελληνική της ψυχή στην ζήλεια όσο και να της κατάτρωγε τα σωθικά σαν το ατσάλινο σαράκι, κατευνάζοντας την οργή της για να μην προσβληθεί και η ίδια με τον αρνητισμό που επιβάλλει η ομοιομορφία του όχλου.
Μια γυναίκα που ταξιδεύει, σε όλες τις εποχές της ανθρώπινης ιστορίας περιδιαβαίνοντας στις «ηλικίες», στα φύλα και στις φυλές, φιλοσοφώντας μέσα από τις άπειρες διαστάσεις της ύπαρξης: την παιδικότητα, την αθωότητα, τον έρωτα και την προδοσία, το όνειρο και την πραγματικότητα, την επιθυμία και την μη-επιθυμία.
Μια γυναίκα που παλεύει να κρατήσει κάτι όμορφο, μες σ’ έναν κόσμο εμποτισμένο στην σήψη και την α-σχήμια.
Εδώ η έμφυτη ομορφιά συναντιέται με την επίκτητη συλλογική α-σχήμια μέσα από το είδωλο του καθρέφτη, η γυναίκα αυτή παρότι πλήρωσε ακριβά την ομορφιά της συμπονά τους ανθρώπους χωρίς φθορές και κακώσεις. Άλλες φορές μέσα από την δωρική της αυστηρότητα και άλλες φορές με κάποια δόση χιούμορ προς την ατελή φύση των θνητών που επιμένουν να παραμένουν «τυφλοί» στην άγνοια, παγιδευμένοι στην ενοχή, την ανασφάλεια, την αγωνία της ύπαρξης και τον φόβο του θανάτου παρόλο τον πλούτο της γνώσης που άφησαν ως παρακαταθήκη οι Αρχαίοι Έλληνες Φιλόσοφοι.
«Σαν έντομα σε κεχριμπάρι. Κρουστό, πυκνό, διαφανές… Αυτό είναι ένα άλλο δείγμα, ένα άλλο όνομα για την Κόλαση»
Ο ποιητής διαφυλάττει την αγνότητα και την αυτόφωτη λάμψη της ηρωίδας του ως σύμβολο κοινωνικής ελευθερίας, γυναικείας χειραφέτησης, ομορφιάς και αρμονίας. Ενώ παράλληλα η ίδια η Μπελελέν (Ελένη) με το χάρισμα της σοφίας και της ρητορικής σχολιάζει σύγχρονα ζητήματα όπως η οικολογική κρίση (που μέσα από την εμμονική- «καταστροφολογική» τάση του ανθρώπου έχει επιφέρει εγκληματικά αποτελέσματα στον φιλόξενο πλανήτη του. Ο άνθρωπος είναι εν τέλει ο μοναδικός υπεύθυνος για την κλιματική αλλαγή και την απώλεια της βιοποικιλότητας. Χωρίς εμπάθεια η ηρωίδα συζητά με τους συνανθρώπους της ώστε να βρεθεί μια λύση προς αποφυγήν της ολοκληρωτικής καταστροφής του κόσμου τους.
Η Ελένη, είναι προσωποποίηση του Κάλλους αλλά και σύμβολο αδικημένης ομορφιάς.
Η Ελένη, είναι συκοφαντημένη, αδικημένη, κυνηγημένη από θεούς, ανθρώπους και δαίμονες.
Η Ελένη που βιάστηκε παντοιοτρόπως, αλλά ευτυχώς γέρασε..
Τέλος, η Μπελ Ελέν (Ελένη) ως σύμβολο προσωπικής και συλλογικής ελευθερίας ματαιοπονεί για την απελευθέρωση του σύγχρονου ανθρώπου και την απελευθέρωσή του από τις στείρες κοινωνικές συμβάσεις που μαστίζουν ακόμα και τις σύγχρονες κοινωνίες.
Αλεξία Πετροπούλου
Ηθοποιός-εκδότρια
Μιλώντας για το ποιητικό ΣΤΕΡΝΟΠΟΥΛΙ μου στο diastixo ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ…
https://diastixo.gr/en/aprosopo-2/24079-konstantinos-mpouras
Ευχαριστώ για άλλη μια φορά τον φίλο και βραβευμένο ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΜΑΚΗ ΤΣΙΤΑ
για την φιλοξενία.
Κωνσταντίνος Μπούρας ευγνώμων
Ακόμα μία ποιητική οπτικοακουστική συνδημιουργία με τον ΓΙΩΡΓΟ Κ. ΤΑΝΤΟ…
τον ευγνωμονώ για την ρυθμική αισθητική καλλιτεχνική πνευματική συνοδοιπορία.
Περιλήψεις όλων των φετινών συναντήσεων Θεατρικού Εργαστηρίου στο πλαίσιο ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ ΠΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΕΙ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ.
Με συντονιστή-εισηγητή-εμψυχωτή τον Διδάκτορα Κωνσταντίνο Μπούρα, ποιητή-θεατρολόγο-μεταφρασεολόγο και κριτικό.
17.1.2025: Αναλύουμε από τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη σε μετάφραση Δήμητρας Χ. Χριστοδούλου και διαβάζοντας με ΠΡΟΣΩΔΙΑ τα αντίστοιχα αποσπάσματα από το πρωτότυπο την δραματουργική μεταστροφή της Ανδρομάχης όταν συμβουλεύει την πεθερά της Εκάβη να δείξει στωικότητα στη θυσία τής κόρης της Πολυξένης, ενόσω η ίδια αμέσως μετά θρηνεί σπαρακτικά την δολοφονία τού μοναχογιού της κι η γιαγιά του με τη σειρά της σωπαίνει μέχρι την σπαρακτική κραυγή τού τέλους.
Ο Ευριπίδης καταδεικνύεται εδώ αριστοτέχνης δραματουργός κι αποδεικνύεται η επιλεκτική αξιοποίηση χαρακτηριστικών ιδιοτήτων ή συμπεριφορών των δραματικών προσώπων ανάλογα με τις παρά-μυθικές ανάγκες και στην υπηρεσία τής εκάστοτε αφηγηματικής οικονομίας.
31.1.2025: Συνεχίζουμε στο δραματικό πρόσωπο τής Ανδρομάχης και στις μυθικές διαφορές που παρατηρούνται ανάμεσα στα ομώνυμα έργα Ευριπίδη και Ρακίνα. Η κατ’ αντιπαραβολήν μελέτη (από το πρωτότυπο και σε ελεύθερο σχολιασμό από τον Δρα Κωνσταντίνο Μπούρα πάνω στις μεταφράσεις Ανδρέα Χ. Ζούλα και Ανδρέα Στάϊκου αντίστοιχα) καταδεικνύει την αφηγηματική ελευθερία των δραματικών ποιητών, που τους χωρίζουν μερικοί αιώνες και εντάσσονται σε άλλα χωροχρονικά πλαίσια.
14.2.2025: Κύριο μέλημά μας η κατά λογάδην επιλεκτική ανάγνωση τής «Ανδρομάχης» τού Ρακίνα, τουλάχιστον όσον αφορά τα σημεία όπου εμφανίζεται η τραγική σύζυγος και μητέρα.
28.2: Μελετάμε τις «Τρωάδες» τού Σενέκα, στο πρωτότυπο, σε έγκυρη αγγλική μετάφραση και σε ελεύθερη απόδοση από τον Κωνσταντίνο Μπούρα, που σχολιάζει και γεφυρώνει αιώνες, εποχές, περιρρέουσες ατμόσφαιρες και πολιτιστικά συμφραζόμενα.
14.3.2025: Αρχίζουμε να δουλεύουμε πάνω στην πρωτότυπη αναδημιουργική σύνθεση τού Δρα Κωνσταντίνου Μπούρα με τίτλο «Ανδρομάχη».
28.3.2025: Συνεχίζουμε την μελέτη αυτού τού αρχαιόθεμου θεατρικού έργου, που σύντομα θα κυκλοφορήσει σε βιβλίο (μαζί με άλλα επτά παρόμοια τεχνουργήματα) από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΤΑΝ.
11.4.2025: Παίρνουμε στα χέρια μας (διανέμεται σε φωτοτυπίες στους συμμετέχοντες και στις συμμετέχουσες τού ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ) το αρχικό (προς επεξεργασίαν) κείμενο τής κατά Διδάκτορα Κωνσταντίνο Μπούρα «Ανδρομάχης» που θα παρουσιαστεί ως εμπλουτισμένο Αναλόγιο (με επιλεκτική κίνηση και συνοδεία μουσικής) στις αρχές Ιουνίου 2025 στην Κεντρική Αίθουσα τού Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός.
25.4.2025: Συνεχίζουμε την διαδραστική μας επικοινωνία και συνεργασία για την οριστικοποίηση τού προς παράστασιν κειμένου τής κατά Διδάκτορα Κωνσταντίνο Μπούρα «Ανδρομάχης», που θα παρουσιαστεί ως εμπλουτισμένο Αναλόγιο (με επιλεκτική κίνηση και συνοδεία μουσικής) στις αρχές Ιουνίου 2025 στην Κεντρική Αίθουσα τού Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός.
9.5.2025: Πρόβες πάνω στο προς παράστασιν κείμενο τής κατά Διδάκτορα Κωνσταντίνο Μπούρα «Ανδρομάχης», που θα παρουσιαστεί ως εμπλουτισμένο Αναλόγιο (με επιλεκτική κίνηση και συνοδεία μουσικής) στις αρχές Ιουνίου 2025 στην Κεντρική Αίθουσα τού Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός.
23.5.2025: Τελική καθιστή ανάγνωση τού προς παράστασιν κειμένου τής κατά Διδάκτορα Κωνσταντίνο Μπούρα «Ανδρομάχης», που θα παρουσιαστεί ως εμπλουτισμένο Αναλόγιο (με επιλεκτική κίνηση και συνοδεία μουσικής) στις αρχές Ιουνίου 2025 στην Κεντρική Αίθουσα τού Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός.
ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ για δεύτερη συνεχή χρονιά στο πλαίσιο τού ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ τού ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ, που διευθύνει ο Καθηγητής Φίλιππος Νικολόπουλος
ΑΓΑΠΗΤΟΙ/ΑΓΑΠΗΤΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ, ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΦΊΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ,
ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΩ την Παρασκευή 14/2/2025, 6-8μμ, ΣΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΌΡΟΦΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΚΑΡΥΤΣΗ
ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΤΟΥ ΡΑΚΙΝΑ,
ΕΝΩ Η ΑΜΕΣΩΣ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΕΊΝΑΙ ΣΕ 15 ΗΜΕΡΕΣ, στις 28 Φεβρουαρίου, οπότε και θα αρχίσουμε να μελετούμε αποσπασματικά, όσον αφορά το πρόσωπο τής Ανδρομάχης, τις “Τρωάδες” του Σενέκα.
Το κείμενο που θα δουλέψουμε για το εμπλουτισμένο αναλόγιό μας
θα είναι έτοιμο μέσα στον Μάρτιο.
Σας περιμένω.
Με σεβασμό, εκτίμηση, αναγνώριση και αλληλεγγύη,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας ευγνώμων
Δύο συνδημιουργίες με τον Γεώργιο Κ. Τάντο: ποίηση, φωτογραφία, μουσική, απαγγελία και οπτικοακουστική σύνθεση
https://mab.to/t/uhWhqAgOjAX/eu1
δύο ταινίες μικρού μήκους πάνω στα ποιήματά μου: “Κάλλας” και “Σήψη”.
οι φωτογραφίες είναι από το κινητό στις αδιάκοπες εν άστει περιπλανήσεις μου,
οι στίχοι νεόκοποι, η απαγγελία ορθοφωνική,
η μουσική και η παραστατική οπτικοακουστική δημιουργία από τον φίλο ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΓΕΩΡΓΙΟ Κ. ΤΑΝΤΟ.
Τον ευγνωμονώ από καρδιάς.
Yeoryios K. Tantos
Film Director – Creator
======================================================================================================
Παραθέτω τα δύο ποιήματα:
Maria Callas MATER
Η Μαρία πέθανε. Ζήτω η Κάλλας.
Το τέλειο είναι ο θάνατος, έλεγε
Και προς το ύστατον Φάος
Απέπλευσε πλησίστια.
Μείναμε εμείς εδώ να μετράμε
Τα χαλίκια όπου πάτησε,
Πεντόβολα, γυαλένιες
Φυλαχτά
Τοτέμ…
Ιθαγενείς τής αστοχίας είμαστε,
Υπερβολικά επιεικείς με τον εαυτό μας,
Αυστηροί με άλλους,
Χαριζόμαστε στους κόλακες,
Αποκεφαλίζουμε τους προφήτες…
Ιωάννη, πολύ ακριβά τον πλήρωσες
Τής Σαλώμης τον χορό
Κι εσύ Ντόριαν Γκρέϊ
Τη μανιασμένη θλίψη
Τής Βικτωρίας.
Είναι δύσκολο να λες
Αλήθειες
Σε καιρούς χαλεπούς,
Αξίζει όμως, Μαρία,
Να φεύγεις Ευθυτενής.
========================================================================
Σήψη:
Αγωνία να ζεις ως αγαθός
Στα σκοτεινά,
Στο σκουπιδαριό
Τών διαστάσεων
Και να μην αντέχεις
Τα ανθρώπινα απορρίμματα,
Τα μηδέποτε ανακυκλούμενα αυτοκίνητα,
Τα σπίτια που χάσκουνε
Στον ουρανό.
Βροχή και αέρας τα κατοικεί.
Ποδοσφαιρικές ομάδες
Παικτών που δεν έχουν γεννηθεί ακόμη
Και η σήψη καλά κρατεί.
Ανθρώπινα απορρίμματα
Είμαστε όλοι μας
Από μιαν άλλη διάσταση
Κατερχόμενοι
Ανωθρώσκοντες
Κατεχόμενοι
Από εκείνη την αγιάτρευτη νοσταλγία
Για το
Επέκεινα…
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας ευγνώμων για το δώρο τής ζωής…
Ο Ζαν Ζενέ και οι «Δούλες» του. Μία φιλοσοφική παραβολή.
Διαβάζω και ξαναδιαβάζω, βλέπω και ξαναβλέπω (στο θέατρο, καθώς και στην γιγαντοοθόνη τού συνδημιουργικού μυαλού μου) ετούτο το δραματουργικό αριστούργημα με τις άπειρες πολυεπίπεδες διολισθήσεις, όπου το «εγώ» χάνεται στο «εμείς» κι από εκεί στο «Όλον» στο «Άπαν». Αυτό κάνει κι ο Κολτές στον «Ρομπέρτο Τσούκο»: το ατομικό χάνεται, συγχέεται με, διαλύεται στο Συλλογικό!!! Ως αντίδραση στην άκρα εξατομίκευση που επέφερε η επαγγελματική εξειδίκευση ήδη από την Πρώτη Βιομηχανική Επανάσταση, όταν το έλλογο όν παύει να είναι ενσυναίσθητο, γίνεται εξάρτημα μιας «Δαιμόνιας Μηχανής» (κατά τον Κοκτώ) κι αντί για την ιδιότητα «Άνθρωπος» προσλαμβάνει ακουσίως την ταμπέλα «Μυρμήγκι» κι από αριθμός γίνεται νούμερο.
Ετούτο το αλλόκοτο πολλαπλό παιχνίδι μεταμορφώσεων χάνει την καρναβαλική πλευρά του, όταν η όποια παιδικότητα θυσιάζεται τελετουργικά στον βωμό μιας κανιβαλιστικής μαιναδοσύνης. Γκραν-γκινιόλ, σαν γιγαντιαίο αποτρόπαιο κουκλοθέατρο, ένα ιδιότυπο «θέατρο σκιών» με τερατόμορφες φιγούρες. Χάνουμε – ως θεατές – τον έλεγχο ποια υποδύεται ποιαν κι όμως εκείνες, οι «Δούλες» ξέρουν, μέχρι τού σημείου που παραιτούνται, κουράζονται, αυτοϋπνωτίζονται και γλίστράνε σε έναν κατωφερή λαβύρινθο χωρίς επιστροφή: εκεί ΓΙΝΟΝΤΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ, το πρόσωπο που υποδύονται και δρουν αναλόγως, δηλαδή δολοφονικά, όπως ο Ρομπέρτο Τσούκο [που όμως λυτρώνεται ατενίζοντας τον Ήλιο, ενώ τόσο η Κλαιρ όσο κι η Σολάνζ βουλιάζουν αναπόδραστα στο πλέον σκοτεινό Έρεβος]. Δύο αντίθετες αισθητικές τάσεις, ίδια όμως δραματουργική τεχνική. Η αριστοτελική τραγική «κατά-Στροφή» ούτως ή άλλως, αδιακρίτως. Το άτομο είναι καταδικασμένο να αποτύχει στον δήθεν ελεύθερο κόσμο, όπου οι απελεύθεροι εξακολουθούν να είναι σκλάβοι. Κι η περίφημη «Κυρία» επίσης, σκλάβα τού εαυτού της, τής αγωγής της, τού κοινωνικού προσωπείου, τού απατεώνα εραστή της, αισχροκερδεί πάνω στις ζωές των άλλων. Προνομιούχοι και μη προνομιούχοι στο ίδιο καζάνι βράζουνε. Ευτυχώς ή δυστυχώς. Κάτι τέτοιο λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά, λυτρωτικά, ανακουφιστικά για τον μέσο θεατή. Όμως ο υποψιασμένος «επαρκής θεατής» δοκιμάζει κάθε φορά την φιλοσοφική πικρία ενός μπεκετικού, αδιέξοδου, πολυέξοδου «Παράλογου». Μόνο που το «ά-Λογο» καραδοκεί να πάρει την εκδίκησή του. Στο τέλος όλες και όλοι θα αναπαυθούμε αυτοϋπνωτισμένοι!!!
Ας παρακολουθήσουμε προσεκτικά, εξασκώντας την ενσυναίσθηση μαζί με το Κριτικό μας Πνεύμα:
«[…] ΣΟΛΑΝΖ: Σας μισώ, σας φτύνω. Ας λέτε ότι θέλετε. Τίποτα δε με φοβίζει πια. Πού είναι τώρα ο κυρ αγαπημένος σας, να σας βοηθήσει; Τι νομίζατε δηλαδή, ότι θα κάνατε πάντα ότι θέλετε εσείς; Ότι θα είναι όλα, στον αιώνα τον άπαντα, δικά σας; Κι από πάνω να μου θέλετε και τον γαλατά δικό σας. Ναι, ναι, τον γαλατά. Μην κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε.
Πώς να μη σας κάθεται στο στομάχι η Σολάνζ;
ΚΛΑΙΡΗ: Η Κλαίρη. Η Κλαίρη.
ΣΟΛΑΝΖ: Ε; Τι;
ΚΛΑΙΡΗ: Η Κλαίρη, να λες, όχι η Σολάνζ, η Κλαίρη.
ΣΟΛΑΝΖ: Α, ναι, η Κλαίρη. Πως να μη σας κάθεται στο στομάχι η Κλαίρη, πως να την χωνέψετε; Όμως η Κλαίρη, να την! Δεν φοβάται τίποτα. Είναι εδώ και στέκει μπροστά σας, καθαρή και διάφανη σαν τον ήλιο…
ΚΛΑΙΡΗ: Ω, Κλαίρη!!!!
ΣΟΛΑΝΖ: Ταμπουρωθήκατε πίσω απ’ τα φορέματα. Λάθος κάνατε στους λογαριασμούς σας! Είμαστε κι εμείς, εδώ, οι δούλες, και θα ξεσηκωθούμε, τι λέω, ξεσηκωθήκαμε κι όλας. Και πρώτα πρώτα αυτός ο σπουδαίος, ο κύριος, ξέρετε τι ήτανε, ένας κλεφταράς και τίποτε άλλο!
ΚΛΑΙΡΗ: Α, Κλαίρη, για να σου πω…ως εδώ και μη παρέκει!
ΣΟΛΑΝΖ: Αλήθεια; Χαρά στα μούτρα που δε θα με αφήσουνε εμένα να μιλήσω. Θα τα πω, λοιπον, μια και καλή να τελειώνουμε. Να τες, εδώ είναι οι δυο δούλες σας, οι πιστές και αφοσιωμένες. Εμείς με τη φτώχεια μας και με την κακομοιριά μας έχουμε σμίξει
πια, έχουμε γίνει ένα πράγμα. Τώρα πια φαίνεται το αληθινό μας πρόσωπο.
ΚΛΑΙΡΗ: Να το βουλώσεις, και να πας μέσα στην κουζίνα.
ΣΟΛΑΝΖ: Θα πάω, κυρία μου, τι να κάνω, θα πάω.
Βλέπετε, εσείς έχετε τα λουλούδια σας κι εγώ έχω το νεροχύτη μου. Τι να γίνει, είμαι η δούλα. Όμως σας το λέω και να το ξέρετε, δε θα μου γλιτώσετε. Και στον άλλο κόσμο να πάτε, κι εκεί θα σας προφτάσω.
Γελάστε, λοιπόν, γελάστε όσο θέλετε, αλλά το καλό που σας θέλω, προσευχηθείτε κι όλας! Κάτω τα χέρια. Μου χρειάζεται αυτός ο λαιμός. Δεν αργώ, εγώ. Θα πάω στην κουζίνα μου αλλά πρώτα ότι είναι να γίνει θα γίνει.
ΗΧΟΣ ΞΥΠΝΗΤΗΡΙΟΥ».
Εδώ θα μπορούσαμε να διαγνώσουμε – ως σύγχρονοι ψυχαναλυτικόπληκτοι – μια τυπική “multiple personality disorder”, όμως πρόκειται για κάτι πιο βαθύ: είναι η αδημονία τού όντος να ξαναγυρίσει στο πρωταρχικό ενιαίο κι αδιαίρετο Ενεργοπληροφοριακό Πεδίο, πολύ πριν την ανάληψη τού βάρους κάθε ελεύθερης επιλογής, απείρως πρωτύτερα από την επίγνωση τού επελαύνοντος Θανάτου. Αυτό ακριβώς είναι εδώ το θέμα: ο «παρίας» Ζαν Ζενέ, ο παραβατικός ορφανός «αιώνιος έφηβος» βάλλει κατά τού παυσίπονου και παυσίλυπου Δυτικού Πολιτισμού μας.
Δείτε το με περίσκεψη και προσοχή.
Έχει πολλά ακόμα επίπεδα να σας ξεναγήσει.
Μετά Λόγου επί-Γνώσεως,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής-θεατρολόγος-μεταφρασεολόγος-κριτικός
=============================================================
Δελτίο Τύπου
“ Ο Ζαν Ζενέ και οι Δούλες του ”
« Ο Ζενέ και οι Δούλες του » – μια Φιλοσοφική Παραβολή – κατά τον Δρ. Μπούρα, βασίζεται στο έργο του Ζαν Ζενέ « Οι Δούλες ». Ο συγγραφέας δημιουργεί πολύπλοκες σχέσεις, που αγγίζουν κάποτε το σαδομαζοχισμό. Έτσι λοιπόν, όπως ιδιαίτερα εύστοχα σημειώνει ο Δρ. Μπούρας « … ετούτο το αλλόκοτο πολλαπλό παιχνίδι μεταμορφώσεων, χάνει την καρναβαλική, πλευρά, όταν η όποια παιδικότητα θυσιάζεται τελετουργικά στο βωμό μιας κανιβαλιστικής μαιναδοσύνης…..». Έργο βαθύτατα πολιτικό, μιλάει για τις σχέσεις υποταγής και εκμετάλλευσης, για τις σχέσεις εξουσίας, τις οποίες και διαρρηγνύει. Ελκόμενο από μια καρμική σχέση με τον καταραμένο Οίκο των Ατρειδών, το έργο αποκτά εν τέλει μια πολυπρισματική ερωτικότητα.
Συντελεστές
Διασκευή – Σκηνοθεσία : Σίμωνας Πάτροκλος
Μουσική επί σκηνής: Χαρά Γκρέκα (τσέλο)
Σκηνικά – Κοστούμια: Σίμων Πάτροκλος.
Παίζουν:
Μανώλης Κεπέρης, (Ζενέ),
Χάρις Συμεωνίδου (Κυρία),
Ντομένικα Ρέγκου (Κλαίρη),
Μέμη Αναστασοπούλου (Σολάνζ)
Ημέρες Παραστάσεων: Παρασκευή 31 Ιανουαρίου (πρεμιέρα)
και κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 9:00μ.μ. και για 10 παραστάσεις.
Τιμές εισιτηρίων: 12 (γενική είσοδος), 5 (με ατέλεια)
Ειδική Παράσταση: Κυριακή 2 Φεβρουαρίου στις 6:30μ.μ. (απογευματινή)
Εισιτήρια στο ταμείο του Θεάτρου
Θέατρο Τεχνοχώρος Φάμπρικα :
Μεγ. Αλεξάνδρου 125 – Κεραμεικός
Τηλέφωνα Κρατήσεων: 6948.74.35.53 και 6944.380.513
=======================================================================
ΚΑΛΕΙΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
να συζητήσουμε αμέσως μετά το πέρας της για τις “Δούλες” του Ζαν Ζενέ
με το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ που διευθύνει ο Δρ Κωνσταντίνος
Μπούρας, ποιητής-θεατρολόγος-μεταφρασεολόγος-κριτικός.
ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 30/1/2025, 5μμ στο Θέατρο Δρόμος, Αγίου Μελετίου 25, στην Κυψέλη
Το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ
Που διευθύνει, συντονίζει και εμψυχώνει
Ο Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ
Την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου στις 5μμ
σας περιμένουμε στη γενική μας πρόβα για τον μονόλογο
«Διαστάσεις, είσαι σίγουρος πως είσαι βουνό;»
στο Θέατρο Δρόμος, Αγίου Μελετίου 25, στην Κυψέλη
όπου και θα παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη, έως 25 Φεβρουαρίου.
Με εκτίμηση
Άρτεμις Αγαθοπούλου/ Θωμάς Λιώλιος
Θέατρο ΦΑΟΣ
20 Ιανουαρίου 2025
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ είσαι σίγουρος πως είσαι βουνό;
O μονόλογος «Διαστάσεις» είναι μια κραυγή. Ένα κείμενο – μανιφέστο για τον σύγχρονο άνθρωπο και τον παράλογο κόσμο. Έχει στοιχεία αυτοβιογραφικά, χωρίς να είναι αυτοαναφορικό. Μια γυναίκα μπαίνει σ’ ένα χώρο να συναντήσει και να ταρακουνήσει ένα πρόσωπο, περιδιαβαίνοντας στις «ηλικίες», τις διαστάσεις της ύπαρξης, την παιδικότητα, την φαντασία, το όνειρο και την πραγματικότητα. Ένας άνθρωπος που παλεύει να κρατήσει κάτι τις ζωντανό, μες σ’ έναν κόσμο που παραπαίει . Εδώ το προσωπικό συναντιέται με το συλλογικό, η γυναίκα αυτή με όλους. Και καθώς το κοινό, γίνεται ένα πρόσωπο, ερχόμαστε στο σήμερα και κοιταζόμαστε όλοι μαζί σε έναν ραγισμένο καθρέφτη. Είμαστε σε εγρήγορση ώστε να μη μας κατακόψουν τα κομμάτια του, όταν σπάσει; Γιατί μοιάζει ότι θα σπάσει. Ποια η πορεία του κόσμου, αν αποφύγουμε αυτό το καθρέφτισμα; Ποιο το αύριο της ανθρωπότητας; Το δικό μου, το δικό σου, των παιδιών μας; Η αγωνία της κραυγή! Πώς θα την δεχτούμε; Πόσο αλύγιστοι θα παραμείνουμε, πόσο σκληροί;
Σκηνοθεσία : Θωμάς Λιώλιος
Κείμενο – Ερμηνεία : Άρτεμις Αγαθοπούλου
Ενδυματολογική επιμέλεια : Billie Rose
Πρωτότυπη μουσική : Τηλέμαχος Αλεξίου
Φωτογραφία/ Αφίσα : Φωτεινή Κυριακίδου
Βιντεοσκόπηση/ φωτογράφιση : Τάσος Ρούμπης
Στο Διοικητικό Συμβούλιο τού ΕΛ.Ι.ΒΙ.Π. – μεγάλη μου τιμή και χαρά να συνεισφέρω στον Σύγχρονο Ελληνικό Πολιτισμό
Σχετικό δημοσίευμα:
Σπουδαία διάκριση για συνεργάτη της today press – Στο ΔΣ του ΕΛΙΒΙΠ ο Κωνσταντίνος Μπούρας
Το ανανεωμένο Διοικητικό Συμβούλιο τού ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ (ΕΛ.Ι.ΒΙ.Π.) επανεκκίνησε (όπως είπε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρός του, Ομότιμος Καθηγητής τού Παντείου Πανεπιστημίου Νίκος Μπακουνάκης) την Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου 2025 στις 11 πμ. στην οικία Μποδοσάκη, όπου στεγαζόταν και ο προγενέστερος φορέας Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού.
Μετά το τέλος της συνεδρίασης κόψανε την βασιλόπιττα, με την συμμετοχή όλων των υπαλλήλων και των τακτικών συνεργατών.
Σημειωτέον ότι με κοινή απόφαση της υπουργού Πολιτισμού και του υφυπουργού Πολιτισμού ορίστηκε μέλος του Δ.Σ. ο Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασεολόγος, κριτικός (ΦΕΚ 1427/31 Δεκεμβρίου 2024) σε αντικατάσταση του κ. Δημητρίου Κούρκουλα, τ. Υφυπουργού Εξωτερικών, πρώην Πρέσβη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος είχε παραιτηθεί.
Τους ευχόμαστε καλές εργασίες και αγαστές συνεργασίες για την Προβολή τού Σύγχρονου Ελληνικού Πολιτισμού εντός και εκτός Ελλάδος.
