Δύο συνδημιουργίες με τον Γεώργιο Κ. Τάντο: ποίηση, φωτογραφία, μουσική, απαγγελία και οπτικοακουστική σύνθεση
https://mab.to/t/uhWhqAgOjAX/eu1
δύο ταινίες μικρού μήκους πάνω στα ποιήματά μου: “Κάλλας” και “Σήψη”.
οι φωτογραφίες είναι από το κινητό στις αδιάκοπες εν άστει περιπλανήσεις μου,
οι στίχοι νεόκοποι, η απαγγελία ορθοφωνική,
η μουσική και η παραστατική οπτικοακουστική δημιουργία από τον φίλο ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΓΕΩΡΓΙΟ Κ. ΤΑΝΤΟ.
Τον ευγνωμονώ από καρδιάς.
Yeoryios K. Tantos
Film Director – Creator
======================================================================================================
Παραθέτω τα δύο ποιήματα:
Maria Callas MATER
Η Μαρία πέθανε. Ζήτω η Κάλλας.
Το τέλειο είναι ο θάνατος, έλεγε
Και προς το ύστατον Φάος
Απέπλευσε πλησίστια.
Μείναμε εμείς εδώ να μετράμε
Τα χαλίκια όπου πάτησε,
Πεντόβολα, γυαλένιες
Φυλαχτά
Τοτέμ…
Ιθαγενείς τής αστοχίας είμαστε,
Υπερβολικά επιεικείς με τον εαυτό μας,
Αυστηροί με άλλους,
Χαριζόμαστε στους κόλακες,
Αποκεφαλίζουμε τους προφήτες…
Ιωάννη, πολύ ακριβά τον πλήρωσες
Τής Σαλώμης τον χορό
Κι εσύ Ντόριαν Γκρέϊ
Τη μανιασμένη θλίψη
Τής Βικτωρίας.
Είναι δύσκολο να λες
Αλήθειες
Σε καιρούς χαλεπούς,
Αξίζει όμως, Μαρία,
Να φεύγεις Ευθυτενής.
========================================================================
Σήψη:
Αγωνία να ζεις ως αγαθός
Στα σκοτεινά,
Στο σκουπιδαριό
Τών διαστάσεων
Και να μην αντέχεις
Τα ανθρώπινα απορρίμματα,
Τα μηδέποτε ανακυκλούμενα αυτοκίνητα,
Τα σπίτια που χάσκουνε
Στον ουρανό.
Βροχή και αέρας τα κατοικεί.
Ποδοσφαιρικές ομάδες
Παικτών που δεν έχουν γεννηθεί ακόμη
Και η σήψη καλά κρατεί.
Ανθρώπινα απορρίμματα
Είμαστε όλοι μας
Από μιαν άλλη διάσταση
Κατερχόμενοι
Ανωθρώσκοντες
Κατεχόμενοι
Από εκείνη την αγιάτρευτη νοσταλγία
Για το
Επέκεινα…
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας ευγνώμων για το δώρο τής ζωής…
Ο Ζαν Ζενέ και οι «Δούλες» του. Μία φιλοσοφική παραβολή.
Διαβάζω και ξαναδιαβάζω, βλέπω και ξαναβλέπω (στο θέατρο, καθώς και στην γιγαντοοθόνη τού συνδημιουργικού μυαλού μου) ετούτο το δραματουργικό αριστούργημα με τις άπειρες πολυεπίπεδες διολισθήσεις, όπου το «εγώ» χάνεται στο «εμείς» κι από εκεί στο «Όλον» στο «Άπαν». Αυτό κάνει κι ο Κολτές στον «Ρομπέρτο Τσούκο»: το ατομικό χάνεται, συγχέεται με, διαλύεται στο Συλλογικό!!! Ως αντίδραση στην άκρα εξατομίκευση που επέφερε η επαγγελματική εξειδίκευση ήδη από την Πρώτη Βιομηχανική Επανάσταση, όταν το έλλογο όν παύει να είναι ενσυναίσθητο, γίνεται εξάρτημα μιας «Δαιμόνιας Μηχανής» (κατά τον Κοκτώ) κι αντί για την ιδιότητα «Άνθρωπος» προσλαμβάνει ακουσίως την ταμπέλα «Μυρμήγκι» κι από αριθμός γίνεται νούμερο.
Ετούτο το αλλόκοτο πολλαπλό παιχνίδι μεταμορφώσεων χάνει την καρναβαλική πλευρά του, όταν η όποια παιδικότητα θυσιάζεται τελετουργικά στον βωμό μιας κανιβαλιστικής μαιναδοσύνης. Γκραν-γκινιόλ, σαν γιγαντιαίο αποτρόπαιο κουκλοθέατρο, ένα ιδιότυπο «θέατρο σκιών» με τερατόμορφες φιγούρες. Χάνουμε – ως θεατές – τον έλεγχο ποια υποδύεται ποιαν κι όμως εκείνες, οι «Δούλες» ξέρουν, μέχρι τού σημείου που παραιτούνται, κουράζονται, αυτοϋπνωτίζονται και γλίστράνε σε έναν κατωφερή λαβύρινθο χωρίς επιστροφή: εκεί ΓΙΝΟΝΤΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ, το πρόσωπο που υποδύονται και δρουν αναλόγως, δηλαδή δολοφονικά, όπως ο Ρομπέρτο Τσούκο [που όμως λυτρώνεται ατενίζοντας τον Ήλιο, ενώ τόσο η Κλαιρ όσο κι η Σολάνζ βουλιάζουν αναπόδραστα στο πλέον σκοτεινό Έρεβος]. Δύο αντίθετες αισθητικές τάσεις, ίδια όμως δραματουργική τεχνική. Η αριστοτελική τραγική «κατά-Στροφή» ούτως ή άλλως, αδιακρίτως. Το άτομο είναι καταδικασμένο να αποτύχει στον δήθεν ελεύθερο κόσμο, όπου οι απελεύθεροι εξακολουθούν να είναι σκλάβοι. Κι η περίφημη «Κυρία» επίσης, σκλάβα τού εαυτού της, τής αγωγής της, τού κοινωνικού προσωπείου, τού απατεώνα εραστή της, αισχροκερδεί πάνω στις ζωές των άλλων. Προνομιούχοι και μη προνομιούχοι στο ίδιο καζάνι βράζουνε. Ευτυχώς ή δυστυχώς. Κάτι τέτοιο λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά, λυτρωτικά, ανακουφιστικά για τον μέσο θεατή. Όμως ο υποψιασμένος «επαρκής θεατής» δοκιμάζει κάθε φορά την φιλοσοφική πικρία ενός μπεκετικού, αδιέξοδου, πολυέξοδου «Παράλογου». Μόνο που το «ά-Λογο» καραδοκεί να πάρει την εκδίκησή του. Στο τέλος όλες και όλοι θα αναπαυθούμε αυτοϋπνωτισμένοι!!!
Ας παρακολουθήσουμε προσεκτικά, εξασκώντας την ενσυναίσθηση μαζί με το Κριτικό μας Πνεύμα:
«[…] ΣΟΛΑΝΖ: Σας μισώ, σας φτύνω. Ας λέτε ότι θέλετε. Τίποτα δε με φοβίζει πια. Πού είναι τώρα ο κυρ αγαπημένος σας, να σας βοηθήσει; Τι νομίζατε δηλαδή, ότι θα κάνατε πάντα ότι θέλετε εσείς; Ότι θα είναι όλα, στον αιώνα τον άπαντα, δικά σας; Κι από πάνω να μου θέλετε και τον γαλατά δικό σας. Ναι, ναι, τον γαλατά. Μην κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε.
Πώς να μη σας κάθεται στο στομάχι η Σολάνζ;
ΚΛΑΙΡΗ: Η Κλαίρη. Η Κλαίρη.
ΣΟΛΑΝΖ: Ε; Τι;
ΚΛΑΙΡΗ: Η Κλαίρη, να λες, όχι η Σολάνζ, η Κλαίρη.
ΣΟΛΑΝΖ: Α, ναι, η Κλαίρη. Πως να μη σας κάθεται στο στομάχι η Κλαίρη, πως να την χωνέψετε; Όμως η Κλαίρη, να την! Δεν φοβάται τίποτα. Είναι εδώ και στέκει μπροστά σας, καθαρή και διάφανη σαν τον ήλιο…
ΚΛΑΙΡΗ: Ω, Κλαίρη!!!!
ΣΟΛΑΝΖ: Ταμπουρωθήκατε πίσω απ’ τα φορέματα. Λάθος κάνατε στους λογαριασμούς σας! Είμαστε κι εμείς, εδώ, οι δούλες, και θα ξεσηκωθούμε, τι λέω, ξεσηκωθήκαμε κι όλας. Και πρώτα πρώτα αυτός ο σπουδαίος, ο κύριος, ξέρετε τι ήτανε, ένας κλεφταράς και τίποτε άλλο!
ΚΛΑΙΡΗ: Α, Κλαίρη, για να σου πω…ως εδώ και μη παρέκει!
ΣΟΛΑΝΖ: Αλήθεια; Χαρά στα μούτρα που δε θα με αφήσουνε εμένα να μιλήσω. Θα τα πω, λοιπον, μια και καλή να τελειώνουμε. Να τες, εδώ είναι οι δυο δούλες σας, οι πιστές και αφοσιωμένες. Εμείς με τη φτώχεια μας και με την κακομοιριά μας έχουμε σμίξει
πια, έχουμε γίνει ένα πράγμα. Τώρα πια φαίνεται το αληθινό μας πρόσωπο.
ΚΛΑΙΡΗ: Να το βουλώσεις, και να πας μέσα στην κουζίνα.
ΣΟΛΑΝΖ: Θα πάω, κυρία μου, τι να κάνω, θα πάω.
Βλέπετε, εσείς έχετε τα λουλούδια σας κι εγώ έχω το νεροχύτη μου. Τι να γίνει, είμαι η δούλα. Όμως σας το λέω και να το ξέρετε, δε θα μου γλιτώσετε. Και στον άλλο κόσμο να πάτε, κι εκεί θα σας προφτάσω.
Γελάστε, λοιπόν, γελάστε όσο θέλετε, αλλά το καλό που σας θέλω, προσευχηθείτε κι όλας! Κάτω τα χέρια. Μου χρειάζεται αυτός ο λαιμός. Δεν αργώ, εγώ. Θα πάω στην κουζίνα μου αλλά πρώτα ότι είναι να γίνει θα γίνει.
ΗΧΟΣ ΞΥΠΝΗΤΗΡΙΟΥ».
Εδώ θα μπορούσαμε να διαγνώσουμε – ως σύγχρονοι ψυχαναλυτικόπληκτοι – μια τυπική “multiple personality disorder”, όμως πρόκειται για κάτι πιο βαθύ: είναι η αδημονία τού όντος να ξαναγυρίσει στο πρωταρχικό ενιαίο κι αδιαίρετο Ενεργοπληροφοριακό Πεδίο, πολύ πριν την ανάληψη τού βάρους κάθε ελεύθερης επιλογής, απείρως πρωτύτερα από την επίγνωση τού επελαύνοντος Θανάτου. Αυτό ακριβώς είναι εδώ το θέμα: ο «παρίας» Ζαν Ζενέ, ο παραβατικός ορφανός «αιώνιος έφηβος» βάλλει κατά τού παυσίπονου και παυσίλυπου Δυτικού Πολιτισμού μας.
Δείτε το με περίσκεψη και προσοχή.
Έχει πολλά ακόμα επίπεδα να σας ξεναγήσει.
Μετά Λόγου επί-Γνώσεως,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής-θεατρολόγος-μεταφρασεολόγος-κριτικός
=============================================================
Δελτίο Τύπου
“ Ο Ζαν Ζενέ και οι Δούλες του ”
« Ο Ζενέ και οι Δούλες του » – μια Φιλοσοφική Παραβολή – κατά τον Δρ. Μπούρα, βασίζεται στο έργο του Ζαν Ζενέ « Οι Δούλες ». Ο συγγραφέας δημιουργεί πολύπλοκες σχέσεις, που αγγίζουν κάποτε το σαδομαζοχισμό. Έτσι λοιπόν, όπως ιδιαίτερα εύστοχα σημειώνει ο Δρ. Μπούρας « … ετούτο το αλλόκοτο πολλαπλό παιχνίδι μεταμορφώσεων, χάνει την καρναβαλική, πλευρά, όταν η όποια παιδικότητα θυσιάζεται τελετουργικά στο βωμό μιας κανιβαλιστικής μαιναδοσύνης…..». Έργο βαθύτατα πολιτικό, μιλάει για τις σχέσεις υποταγής και εκμετάλλευσης, για τις σχέσεις εξουσίας, τις οποίες και διαρρηγνύει. Ελκόμενο από μια καρμική σχέση με τον καταραμένο Οίκο των Ατρειδών, το έργο αποκτά εν τέλει μια πολυπρισματική ερωτικότητα.
Συντελεστές
Διασκευή – Σκηνοθεσία : Σίμωνας Πάτροκλος
Μουσική επί σκηνής: Χαρά Γκρέκα (τσέλο)
Σκηνικά – Κοστούμια: Σίμων Πάτροκλος.
Παίζουν:
Μανώλης Κεπέρης, (Ζενέ),
Χάρις Συμεωνίδου (Κυρία),
Ντομένικα Ρέγκου (Κλαίρη),
Μέμη Αναστασοπούλου (Σολάνζ)
Ημέρες Παραστάσεων: Παρασκευή 31 Ιανουαρίου (πρεμιέρα)
και κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 9:00μ.μ. και για 10 παραστάσεις.
Τιμές εισιτηρίων: 12 (γενική είσοδος), 5 (με ατέλεια)
Ειδική Παράσταση: Κυριακή 2 Φεβρουαρίου στις 6:30μ.μ. (απογευματινή)
Εισιτήρια στο ταμείο του Θεάτρου
Θέατρο Τεχνοχώρος Φάμπρικα :
Μεγ. Αλεξάνδρου 125 – Κεραμεικός
Τηλέφωνα Κρατήσεων: 6948.74.35.53 και 6944.380.513
=======================================================================
ΚΑΛΕΙΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
να συζητήσουμε αμέσως μετά το πέρας της για τις “Δούλες” του Ζαν Ζενέ
με το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ που διευθύνει ο Δρ Κωνσταντίνος
Μπούρας, ποιητής-θεατρολόγος-μεταφρασεολόγος-κριτικός.
ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 30/1/2025, 5μμ στο Θέατρο Δρόμος, Αγίου Μελετίου 25, στην Κυψέλη
Το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ
Που διευθύνει, συντονίζει και εμψυχώνει
Ο Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ
Την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου στις 5μμ
σας περιμένουμε στη γενική μας πρόβα για τον μονόλογο
«Διαστάσεις, είσαι σίγουρος πως είσαι βουνό;»
στο Θέατρο Δρόμος, Αγίου Μελετίου 25, στην Κυψέλη
όπου και θα παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη, έως 25 Φεβρουαρίου.
Με εκτίμηση
Άρτεμις Αγαθοπούλου/ Θωμάς Λιώλιος
Θέατρο ΦΑΟΣ
20 Ιανουαρίου 2025
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ είσαι σίγουρος πως είσαι βουνό;
O μονόλογος «Διαστάσεις» είναι μια κραυγή. Ένα κείμενο – μανιφέστο για τον σύγχρονο άνθρωπο και τον παράλογο κόσμο. Έχει στοιχεία αυτοβιογραφικά, χωρίς να είναι αυτοαναφορικό. Μια γυναίκα μπαίνει σ’ ένα χώρο να συναντήσει και να ταρακουνήσει ένα πρόσωπο, περιδιαβαίνοντας στις «ηλικίες», τις διαστάσεις της ύπαρξης, την παιδικότητα, την φαντασία, το όνειρο και την πραγματικότητα. Ένας άνθρωπος που παλεύει να κρατήσει κάτι τις ζωντανό, μες σ’ έναν κόσμο που παραπαίει . Εδώ το προσωπικό συναντιέται με το συλλογικό, η γυναίκα αυτή με όλους. Και καθώς το κοινό, γίνεται ένα πρόσωπο, ερχόμαστε στο σήμερα και κοιταζόμαστε όλοι μαζί σε έναν ραγισμένο καθρέφτη. Είμαστε σε εγρήγορση ώστε να μη μας κατακόψουν τα κομμάτια του, όταν σπάσει; Γιατί μοιάζει ότι θα σπάσει. Ποια η πορεία του κόσμου, αν αποφύγουμε αυτό το καθρέφτισμα; Ποιο το αύριο της ανθρωπότητας; Το δικό μου, το δικό σου, των παιδιών μας; Η αγωνία της κραυγή! Πώς θα την δεχτούμε; Πόσο αλύγιστοι θα παραμείνουμε, πόσο σκληροί;
Σκηνοθεσία : Θωμάς Λιώλιος
Κείμενο – Ερμηνεία : Άρτεμις Αγαθοπούλου
Ενδυματολογική επιμέλεια : Billie Rose
Πρωτότυπη μουσική : Τηλέμαχος Αλεξίου
Φωτογραφία/ Αφίσα : Φωτεινή Κυριακίδου
Βιντεοσκόπηση/ φωτογράφιση : Τάσος Ρούμπης
Στο Διοικητικό Συμβούλιο τού ΕΛ.Ι.ΒΙ.Π. – μεγάλη μου τιμή και χαρά να συνεισφέρω στον Σύγχρονο Ελληνικό Πολιτισμό
Σχετικό δημοσίευμα:
Σπουδαία διάκριση για συνεργάτη της today press – Στο ΔΣ του ΕΛΙΒΙΠ ο Κωνσταντίνος Μπούρας
Το ανανεωμένο Διοικητικό Συμβούλιο τού ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ (ΕΛ.Ι.ΒΙ.Π.) επανεκκίνησε (όπως είπε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρός του, Ομότιμος Καθηγητής τού Παντείου Πανεπιστημίου Νίκος Μπακουνάκης) την Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου 2025 στις 11 πμ. στην οικία Μποδοσάκη, όπου στεγαζόταν και ο προγενέστερος φορέας Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού.
Μετά το τέλος της συνεδρίασης κόψανε την βασιλόπιττα, με την συμμετοχή όλων των υπαλλήλων και των τακτικών συνεργατών.
Σημειωτέον ότι με κοινή απόφαση της υπουργού Πολιτισμού και του υφυπουργού Πολιτισμού ορίστηκε μέλος του Δ.Σ. ο Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασεολόγος, κριτικός (ΦΕΚ 1427/31 Δεκεμβρίου 2024) σε αντικατάσταση του κ. Δημητρίου Κούρκουλα, τ. Υφυπουργού Εξωτερικών, πρώην Πρέσβη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος είχε παραιτηθεί.
Τους ευχόμαστε καλές εργασίες και αγαστές συνεργασίες για την Προβολή τού Σύγχρονου Ελληνικού Πολιτισμού εντός και εκτός Ελλάδος.
Δύο εκδηλώσεις που προλογίζω, ομιλώ και συντονίζω μετά τιμής τε και χαράς
Η Ιφιγένεια των Ταύρων
του Χριστόφορου Χριστοφή
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
14 Ιανουαρίου 2025 | Ώρα έναρξης: 20:30
και την Τετάρτη 15 Ιανουαρίου, στις 7μμ στην Παλαιά Βουλή:
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Η Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος – Εθνικό
Ιστορικό Μουσείο, η Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Κύπρου
και οι εκδόσεις Νεφέλη
σας προσκαλούν
την Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2025 στις 7.00 μ.μ.
στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, Μέγαρο Παλαιάς Βουλής (Σταδίου 13),
στην παρουσίαση του βιβλίου
της Ευρυδίκης Περικλέους-Παπαδοπούλου
Και πολλά επικράνθη
η Ελένη της Καρπασίας
Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου
της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ. Νίκου Χριστοδουλίδη
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Χαιρετισμούς θα απευθύνουν
η κα Μαριέττα Μινώτου [Πρόεδρος της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος]
ο κ. Χριστόφορος Χαραλαμπάκης [Ακαδημαϊκός – Ομότιμος Καθηγητής Γλωσσολογίας του ΕΚΠΑ]
η Α.Ε. ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκος Χριστοδουλίδης. Τον χαιρετισμό θα αναγνώσει ο κ. Σταύρος Αυγουστίδης [Πρέσβης της Κυπριακής ∆ημοκρατίας στην Αθήνα].
Το βιβλίο παρουσιάζουν οι:
Χαρίκλεια ∆ημακοπούλου [Γενική Γραμματέας της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος]
Πέτρος Παπαπολυβίου [Αναπληρωτής Καθηγητής,
Κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου]
Λουίζα Χριστοδουλίδου [Καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας – Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Κύπρου του Παιδαγωγικού Τμήματος ∆ημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αιγαίου]
Αντιφώνηση από την Ελένη Φωκά και τη συγγραφέα Ευρυδίκη Περικλέους-Παπαδοπούλου.
Συντονισμός-Παρουσίαση: ∆ρ Κωνσταντίνος Μπούρας [Ποιητής, Θεατρολόγος, Μεταφρασεολόγος, Κριτικός]
«Η Ανδρομάχη τού Ευριπίδη, τού Ρακίνα και τού Σενέκα. » Η τραγική ηρωίδα ως στωική μορφή.
Οι ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ σε συνεργασία με τον Φιλολογικό σύλλογο Παρνασσός, σας παρουσιάζουν το
«Θεατρικό Εργαστήρι»,
Θέμα της σημερινής εκπομπής
«Η Ανδρομάχη τού Ευριπίδη, τού Ρακίνα και τού Σενέκα. » Η τραγική ηρωίδα ως στωική μορφή.
Αναλύει: ο Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας.
Ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασεολόγος και κριτικός
Δείτε την καταγραφή εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=qIilO8wq-RQ
Η καταγραφή έλαβε χώρα στην αίθουσα Κωστή Παλαμά, του Φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός. Πλατεία Καρύτση, Αθήνα
……………………………………………………………………
Σύντομη περίληψη
Γράφει ο ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασεολόγος και κριτικός Κωνσταντίνος Μπούρας.
Μελετώντας συγκριτικά τρία έργα από ισάριθμες ιστορικές περιόδου
ανιχνεύουμε τρόπους και μορφές που προέκυψαν από άλλα,
διαφορετικά, αν και παρεμφερή πολιτισμικά χωροχρονικά
συμφραζόμενα.
Η διαχείριση τού ίδιου μύθου, ξεκινώντας «με ψίχουλα από το τραπέζι
τού Ομήρου» με τα οποία τράφηκαν οι αρχαίοι δραματικοί ποιητές, έως
την Ευρωπαϊκή Αναγέννηση και περνώντας από την ακμή τής Ρωμαϊκής
Αυτοκρατορίας δημιουργούν νοητικές γέφυρες κι επαυξάνουν τους
νευρώνες τού ατομικού τε και Συλλογικού Εγκεφάλου μας συμβάλλοντας
στον αέναο διάλογο για τα πάγια προβλήματα που αντιμετωπίζει ακόμα
η Ανθρωπότητα.
Η Τέχνη είναι το μέσον, το εργαλείο προκειμένου να διασκεδάσουμε από
τις καθημερινές σκοτούρες και να ψυχ-αγωγηθούμε ενθυμούμενοι την
θεία, την ουράνια καταγωγή μας (σύμφωνα με τους Ορφικούς Ύμνους).
Η γλώσσα είναι απλώς ένας κώδικας. Το σωζόμενο κείμενο μέσα από
αλλεπάλληλες παλίμψηστες αντιγραφές, μεταγραφές, διασκευές,
αλλοιώσεις, βελτιώσεις, παραμορφώσεις κι επικαιροποιήσεις είναι
απλώς μία παρτιτούρα την οποία καλούμεθα να ερμηνεύσουμε.
Ο όρος «αναβίωση τού αρχαίου δράματος» είναι πλέον ξεπερασμένος
και αφορά τους ανθρώπους τού εικοστού αιώνα.
Η κάθε εποχή προβάλλει πάνω στα κεκτημένα, κατακτημένα ορόσημα τα
δικά της οριοθέσια, τις δικές της εμμονές, προκαταλήψεις,
δεισιδαιμονίες, εμμονές, προκατασκευασμένες ιδέες. Και πώς θα
μπορούσε να γίνει αλλιώς;
Το θέατρο ως παραστασιακό γεγονός, ως πολυποίκιλη και πολυσύνθετη
παραγωγή ξεφεύγει από το παραδοθέν (ή μεταφρασθέν-διασκευασθέν)
κείμενο κι εμπεριέχει πολλούς άλλους (συμπληρωματικούς ή
παραπληρωματικούς) παραγλωσσικούς κώδικες.
Μιλάμε για ηχητικό τοπίο (τι ακούει ένας τυφλός) και για «όψιν» (τι
βλέπει ένας κωφός).
Πέρα όμως από αυτή την αναφορά στις δύο κύριες αισθήσεις (ακοή,
όραση) στη ζωντανή διάδραση των συντελεστών μιας παράστασης με
το κοινό συμμετέχουν όχι μόνον οι άλλες τρεις αισθήσεις, αλλά και η
διαίσθηση.
Ξαναγυρώντας στους τρεις δραματικούς ποιητές που εμπνεύστηκαν
από τον ίδιο μύθο και κατέστησαν την Ανδρομάχη ως κεντρικό
δραματικό πρόσωπο σε δύο ομώνυμες τραγωδίες (Ευριπίδης, Ρακίνας)
και σε μία ετεροβαρή («Τρωάδες» τού Σενέκα, που δεν εμπνέονται
μόνον από την αντίστοιχη ευριπίδεια τραγωδία) θα σημειώσουμε
πολλές ομοιότητες αλλά και διαφορές. Με αυτήν ακριβώς την προοπτική
θα ασχοληθούμε στο φετινό δεύτερο Θεατρικό Εργαστήριο που
συντελείται στο πλαίσιο τού Ελεύθερου Πανεπιστήμιου τού Φιλολογικού
Συλλόγου Παρνασσός.
Αυτό το άκρως παραγωγικό και επιδραστικό
Ελεύθερο Πανεπιστήμιο διευθύνει ο Καθηγητής Φίλιππος
Νικολόπουλος.
Με εκλεκτούς καλεσμένες, λογοτέχνες, καλλιτέχνες, κριτικούς,
πνευματικούς ανθρώπους, ερευνητές, μελετητές όλων των πολιτιστικών
φαινομένων, καλούμε όλους τους θεατρόφιλους, όλους τους ανήσυχους
συνειδητούς ανθρώπους τής εποχής μας να συμμετέχουν ενεργά
προκειμένου να συνδημιουργήσουμε έναν διάλογο με σταθερή
ανατροφοδότηση από και προς την περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
…………………………………………………………………………..
Βιογραφικό σημείωμα
https://konstantinosbouras.gr/%CE%B2%CE%B9%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CF%8C/
—————————————————————–
Ευχαριστούμε θερμά.
τον Δρ. Κωνσταντίνο Μπούρα, για την άδεια καταγραφής και προβολής στα ΜΜΕ.
Τον Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσό και ιδιαίτερα τον πρόεδρο του κ Βασίλειο Κωνσταντινόπουλο για την άδεια τηλεοπτικής χρήσης του χώρου και το προσωπικό του Φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός, για την τεχνική βοήθεια και αγαστή συνεργασία.
………………………………………………………………………….
Για οποιαδήποτε αναφορά ή καταγγελία, επικοινωνήστε με τον σταθμό στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο fryktories.net@gmail.com
Σπάρτακος Γιώργος Πατεράκης
Ιδρυτής και υπεύθυνος
Τηλεοπτικού και Διαδικτυακού Σταθμού
«ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ»
( http://www.fryktories.net )
Τηλ: +30 694 5547 021
Μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων
Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου
Μακεδονίας Θράκης ( Ε.ΔΗ.Π.Η.Τ )
ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ
Συνεχίζεται για δεύτερη ακαδημαϊκή χρονιά με μεγάλη προσέλευση και απόλυτη επιτυχία συνάντηση πνευματικών ανθρώπων, ανθρώπων τού θεάτρου, σπουδαστών και καθηγητών στο πλαίσιο τού ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ που διοργανώνει το ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ του ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ “Παρνασσός”
με εισαγωγή από τον Δρα ΦΙΛΙΠΠΟ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟ, Διευθυντή του Ελεύθερου Παν/μίου
και με εμψυχωτή/συντονιστή/διδάσκαλο τον Δρα ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΜΠΟΥΡΑ.
Η είσοδος, η συμμετοχή και η παρακολούθηση είναι ελεύθερη και δωρεάν.
Θα δοθεί πιστοποιητικό συμμετοχής.
Σας ενημερώνουμε ότι το Θεατρικό εργαστήριο για το ακαδημαϊκό έτος
2024-2025 θα πραγματοποιείται Παρασκευή (2 φορές τον μήνα) στην αίθουσα συνεδριάσεων του Φ.Σ.Π. και ώρες 18.00-20.00.
ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΙΣ ΜΑΣ:
2η συνεδρίαση: Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2024.
Συνεδριάσεις Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2025: 17.1, 31.1 14.2, 28.2, 14.3, 28.3. 2025
Ενδέχεται να γίνουν κατ’ εξαίρεσιν (λόγω διαθεσιμότητος των επισκεπτών καθηγητών και κάποια Σάββατα 12-3μμ)
Μελλοντικοί προσκεκλημένοι μας: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ-ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΔΑΒΑΚΗ, ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΑΚΗ-ΖΩΡΑ κ.ά. (ο κατάλογος παραμένει ανοικτός).
Προετοιμάζεται παράσταση τού υβριδικού δράματος “Ανδρομάχη” τού Ευριπίδη σε μετάφραση και σκηνοθεσία από τον ποιητή, θεατρολόγο, μεταφρασεολόγο και κριτικό Δρα Κωνσταντίνο Μπούρα.
Η παράσταση αυτή προγραμματίζεται για την κεντρική αίθουσα τού ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ “Παρνασσός” περί τα τέλη Μαΐου 2025.
Η όλη εκδήλωση βιντεοσκοπείται.
Δύνανται να συμμετάσχουν και άτομα που δεν είχαν ενημερωθεί για την πρώτη συνάντηση.
η ηλεκτρονική διεύθυνση και το τηλέφωνο τού συντονιστή είναι:
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας,
τηλ. 6947694646
Σας περιμένω το τελευταίο Σάββατο τού 2024 στην ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΛΕΣΧΗ, οδός Ιπποκράτους 15, 5μμ να γιορτάσουμε την ΠΟΙΗΣΗ
The Philosophy & Art Laboratory of the Department of Philosophy of Athens University & the Ancient Orchesis Study Group invites you on Saturday 28.12 at 5pm Music Department University Club Hippokratous 15 4rth floor to celebrate together the end of the year. Our honorary guest the poet Dr Konstantinos Bouras.
Εκεί που ξεκίνησα το 1979 ως πρωτοετής φοιτητής Ε.Μ.Π. παίζοντας στη Θεατρική Ομάδα όλων των αθηναϊκών πανεπιστημίων, εκεί ξαναγυρίζω τώρα χάρη στην επιστήθια φίλη μου ΘΕΑΤΡΑΝΘΡΩΠΟ και Δρα ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ Αννούλα Λάζου.
Την ευγνωμονώ από καρδιάς.
Σας ευχαριστώ που υπάρχετε!!!
Ο οίνος θα ρεύσει άφθονος, ο Διόνυσος θα χαμογελάει ικανοποιημένος από τους τεχνίτες του.
Διάλεξη για το υβριδικό δράμα τού Ευριπίδη “Ανδρομάχη” στο ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ τού ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ, Τετάρτη 11/12/2024, 6-8μμ στην ΑΙΘΟΥΣΑ ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
Η Ανδρομάχη τού Ευριπίδη, τού Ρακίνα και τού Σενέκα. Η τραγική ηρωίδα ως στωική μορφή.
Γράφει ο ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασεολόγος και κριτικός Κωνσταντίνος Μπούρας.
Μελετώντας συγκριτικά τρία έργα από ισάριθμες ιστορικές περιόδου ανιχνεύουμε τρόπους και μορφές που προέκυψαν από άλλα, διαφορετικά, αν και παρεμφερή πολιτισμικά χωροχρονικά συμφραζόμενα.
Η διαχείριση τού ίδιου μύθου, ξεκινώντας «με ψίχουλα από το τραπέζι τού Ομήρου» με τα οποία τράφηκαν οι αρχαίοι δραματικοί ποιητές, έως την Ευρωπαϊκή Αναγέννηση και περνώντας από την ακμή τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας δημιουργούν νοητικές γέφυρες κι επαυξάνουν τους νευρώνες τού ατομικού τε και Συλλογικού Εγκεφάλου μας συμβάλλοντας στον αέναο διάλογο για τα πάγια προβλήματα που αντιμετωπίζει ακόμα η Ανθρωπότητα.
Η Τέχνη είναι το μέσον, το εργαλείο προκειμένου να διασκεδάσουμε από τις καθημερινές σκοτούρες και να ψυχ-αγωγηθούμε ενθυμούμενοι την θεία, την ουράνια καταγωγή μας (σύμφωνα με τους Ορφικούς Ύμνους).
Η γλώσσα είναι απλώς ένας κώδικας. Το σωζόμενο κείμενο μέσα από αλλεπάλληλες παλίμψηστες αντιγραφές, μεταγραφές, διασκευές, αλλοιώσεις, βελτιώσεις, παραμορφώσεις κι επικαιροποιήσεις είναι απλώς μία παρτιτούρα την οποία καλούμεθα να ερμηνεύσουμε.
Ο όρος «αναβίωση τού αρχαίου δράματος» είναι πλέον ξεπερασμένος και αφορά τους ανθρώπους τού εικοστού αιώνα.
Η κάθε εποχή προβάλλει πάνω στα κεκτημένα, κατακτημένα ορόσημα τα δικά της οριοθέσια, τις δικές της εμμονές, προκαταλήψεις, δεισιδαιμονίες, εμμονές, προκατασκευασμένες ιδέες. Και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς;
Το θέατρο ως παραστασιακό γεγονός, ως πολυποίκιλη και πολυσύνθετη παραγωγή ξεφεύγει από το παραδοθέν (ή μεταφρασθέν-διασκευασθέν) κείμενο κι εμπεριέχει πολλούς άλλους (συμπληρωματικούς ή παραπληρωματικούς) παραγλωσσικούς κώδικες.
Μιλάμε για ηχητικό τοπίο (τι ακούει ένας τυφλός) και για «όψιν» (τι βλέπει ένας κωφός).
Πέρα όμως από αυτή την αναφορά στις δύο κύριες αισθήσεις (ακοή, όραση) στη ζωντανή διάδραση των συντελεστών μιας παράστασης με το κοινό συμμετέχουν όχι μόνον οι άλλες τρεις αισθήσεις, αλλά και η διαίσθηση.
Ξαναγυρώντας στους τρεις δραματικούς ποιητές που εμπνεύστηκαν από τον ίδιο μύθο και κατέστησαν την Ανδρομάχη ως κεντρικό δραματικό πρόσωπο σε δύο ομώνυμες τραγωδίες (Ευριπίδης, Ρακίνας) και σε μία ετεροβαρή («Τρωάδες» τού Σενέκα, που δεν εμπνέονται μόνον από την αντίστοιχη ευριπίδεια τραγωδία) θα σημειώσουμε πολλές ομοιότητες αλλά και διαφορές. Με αυτήν ακριβώς την προοπτική θα ασχοληθούμε στο φετινό δεύτερο Θεατρικό Εργαστήριο που συντελείται στο πλαίσιο τού Ελεύθερου Πανεπιστήμιου τού Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός. Αυτό το άκρως παραγωγικό και επιδραστικό Ελεύθερο Πανεπιστήμιο διευθύνει ο Καθηγητής Φίλιππος Νικολόπουλος.
Με εκλεκτούς καλεσμένες, λογοτέχνες, καλλιτέχνες, κριτικούς, πνευματικούς ανθρώπους, ερευνητές, μελετητές όλων των πολιτιστικών φαινομένων, καλούμε όλους τους θεατρόφιλους, όλους τους ανήσυχους συνειδητούς ανθρώπους τής εποχής μας να συμμετέχουν ενεργά προκειμένου να συνδημιουργήσουμε έναν διάλογο με σταθερή ανατροφοδότηση από και προς την περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
Περίληψη διάλεξης που δόθηκε την Τετάρτη 11/12/2024, 6-8μμ
στην ΑΙΘΟΥΣΑ ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
τού ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ
στο πλαίσιο τού ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ που διευθύνει ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
Πληροφορίες: Δρ Κ. Μπούρας, τηλ. 6947694646
