Το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

Που διευθύνει, συντονίζει και εμψυχώνει

Ο Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας

 

ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ

 

Την Παρασκευή 14 Μαρτίου στις 8.15μμ

σας περιμένουμε στη θεατρική μας παράσταση  για τον μονόλογο

«ΜΠΕΛΕΛΕΝ» (βασισμένη στο βιβλίο ΕΛΕΝΗ του Δρος Κωνσταντίνου Μπούρα, μια δίγλωσση έκδοσης των εκδόσεων Ατρειδών Κύκλος. Μετάφραση στα Γαλλικά από τον κ. Δημήτρη Φίλια)

στο Θέατρο Εκστάν, Καυταντζόγλου 5 και Πατησίων.

όπου και θα παίζεται κάθε Παρασκευή, έως 11 Απριλίου.

 

 

 

Με εκτίμηση

Αλεξία Πετροπούλου/ Ισαβέλλα Μαυράκη

 

Θέατρο ΕΚΣΤΑΝ

10 Μαρτίου 2025

 

 

ΜΠΕΛΕΛΕΝ (ΕΛΕΝΗ- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΠΟΥΡΑ)

Ένας πρωτοποριακός, φιλοσοφικός μονόλογος έντονα αυτοβιογραφικός (αλλά όχι αυτοαναφορικός) και ταυτόχρονα (ταυτοχρόνως), ένας διαλογισμός πάνω στην ομορφιά της ύπαρξης, του έρωτα, του πόνου και του θανάτου.

O δραματικός μονόλογος «Μπελελέν» είναι μια κραυγή ή πολλές γυναικείες κραυγές που μας έρχονται από τα βάθη της Αρχαιότητας έως την σύγχρονη εποχή οι οποίες παρέμειναν και παραμένουν εγκλωβισμένες (παρόλη την χαρισματική τους φύση, την φωτεινή ομορφιά τους και την σοφία τους) σ’ ένα ανδροκρατούμενο περιβάλλον με αιμοβόρους κατακτητές που διψάνε για αίμα, χρυσό, εξουσία και καταπίεση. Η Μπελελέν τους παρομοιάζει με θηλαστικά όρθια, όρνια δίχως φτερά που κρατάνε πάντα μέσα το σαράκι τους αυτοφυές και ξεδιψάνε μόνο τρώγοντας αχόρταγα την αιματηρή αμβροσία αφού καταβροχθίσουν πρώτα τα οργισμένα σωθικά των γυναικών τους και συνεχίσουν ως εθισμένα βαμπίρ με τους συνανθρώπους τους.

Ένα κείμενο – μανιφέστο: άχρονο, σαρκαστικό, σπαρακτικό, αυτοσαρκαστικό, ευαίσθητο, μα πάνω από όλα ένα ουμανιστικό μανιφέστο γεμάτο αγάπη και ενσυναίσθηση.

Η Ελένη της ομορφιάς και του Ολέθρου που τώρα πια γέρασε… αφού πέρασε μέσα από πολλούς αιώνες και αφού μεταβόλισε, μεταποίησε το άρρητο, το άφατο, το άχωρο, το αόρατο. Στο άχρονο διακτινίστηκε… ερωτοτροπώντας με το άγνωστο. Ενώ ταυτόχρονα (ταυτοχρόνως) αρνήθηκε να σπιλώσει την μορφή της και το ηθικό της παράστημα, αμύνθηκε όσο και να την πονούσε η παραμόρφωση της α-σχήμιας και η σήψη της απανθρωπιάς, η αδικία των «άλλων» …των μετρίων και η ψώρα του φθόνου.

Η Μπελέν  αντιστάθηκε σθεναρά με την ελληνική της ψυχή στην ζήλεια όσο και να της κατάτρωγε τα σωθικά σαν το ατσάλινο σαράκι, κατευνάζοντας την οργή της για να μην προσβληθεί και η ίδια με τον αρνητισμό που επιβάλλει η ομοιομορφία του όχλου.

Μια γυναίκα που ταξιδεύει, σε όλες τις εποχές της ανθρώπινης ιστορίας περιδιαβαίνοντας στις «ηλικίες», στα φύλα και στις φυλές, φιλοσοφώντας μέσα από τις άπειρες διαστάσεις της ύπαρξης: την παιδικότητα, την αθωότητα, τον έρωτα και την προδοσία, το όνειρο και την πραγματικότητα, την επιθυμία και την μη-επιθυμία.

Μια γυναίκα που παλεύει να κρατήσει κάτι όμορφο,  μες σ’ έναν κόσμο εμποτισμένο στην σήψη και την α-σχήμια.

Εδώ η έμφυτη ομορφιά συναντιέται με την επίκτητη συλλογική α-σχήμια μέσα από το είδωλο του καθρέφτη, η γυναίκα αυτή παρότι πλήρωσε ακριβά την ομορφιά της συμπονά τους ανθρώπους χωρίς φθορές και κακώσεις. Άλλες φορές μέσα από την δωρική της αυστηρότητα και άλλες φορές με κάποια δόση χιούμορ προς την ατελή φύση των θνητών που επιμένουν να παραμένουν «τυφλοί» στην άγνοια, παγιδευμένοι στην ενοχή, την ανασφάλεια, την αγωνία της ύπαρξης και τον φόβο του θανάτου παρόλο τον πλούτο της γνώσης που άφησαν ως παρακαταθήκη οι Αρχαίοι Έλληνες Φιλόσοφοι.

«Σαν έντομα σε κεχριμπάρι. Κρουστό, πυκνό, διαφανές… Αυτό είναι ένα άλλο δείγμα, ένα άλλο όνομα για την Κόλαση»

Ο ποιητής διαφυλάττει την αγνότητα και την αυτόφωτη λάμψη της ηρωίδας του ως σύμβολο κοινωνικής ελευθερίας, γυναικείας χειραφέτησης, ομορφιάς και αρμονίας. Ενώ παράλληλα η ίδια η Μπελελέν (Ελένη) με το χάρισμα της σοφίας και της ρητορικής σχολιάζει σύγχρονα ζητήματα όπως η οικολογική κρίση (που μέσα από την εμμονική- «καταστροφολογική» τάση του ανθρώπου έχει επιφέρει εγκληματικά αποτελέσματα στον φιλόξενο πλανήτη του. Ο άνθρωπος είναι εν τέλει ο μοναδικός υπεύθυνος για την κλιματική αλλαγή και την απώλεια της βιοποικιλότητας. Χωρίς εμπάθεια η ηρωίδα συζητά με τους συνανθρώπους της ώστε να βρεθεί μια λύση προς αποφυγήν της ολοκληρωτικής καταστροφής του κόσμου τους.

Η Ελένη, είναι προσωποποίηση του Κάλλους αλλά και σύμβολο αδικημένης ομορφιάς.

Η Ελένη, είναι συκοφαντημένη, αδικημένη, κυνηγημένη από θεούς, ανθρώπους και δαίμονες.

Η Ελένη που βιάστηκε παντοιοτρόπως, αλλά ευτυχώς γέρασε..

Τέλος, η Μπελ Ελέν (Ελένη) ως σύμβολο προσωπικής και συλλογικής ελευθερίας ματαιοπονεί για την απελευθέρωση του σύγχρονου ανθρώπου και την απελευθέρωσή του από τις στείρες κοινωνικές συμβάσεις που μαστίζουν ακόμα και τις σύγχρονες κοινωνίες.

 

Αλεξία Πετροπούλου

Ηθοποιός-εκδότρια