DUET OF ENLIGHTENMENT: ο ελληνο-αγγλικο-γιαπωνέζικος ποιητικός στοχαστικός μας διάλογος με την Maki Starfield μεταφράστηκε ήδη σε 3 ευρωπαϊκές γλώσσες
και συνεχίζει…
https://www.amazon.com/Kindle-Store/s?rh=n%3A133140011%2Cp_27%3AKonstantino+Bouras+e+Maki+Starfield
https://www.amazon.co.uk/iluminaci%C3%B3n-Spanish-starfield-Konstantinos-Bouras-ebook/dp/B084Q8SGRB
https://www.amazon.com/Duet-Enlightenment-Hirameki-Nijuso-Japanese-ebook/dp/B07JHSCWG2
https://www.youtube.com/watch?v=rcHYnQhswZM
μια έκδοση τής:
響き合う東西詩人:詩的対話 「閃の二重奏」コンスタンチノス・ブーラ&マキ・スターフィールドWestern-Eastern Poets in Sympathy: Poetic Dialogue “Duet of Enlightenment” Konstantinos Bouras & Maki Starfield movie

Duet of Enlightenment 閃の二重奏
Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2023, 6-8μμ στο ΊΔΡΥΜΑ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ ΣΥΝΟΜΙΛΩ ΜΕ ΤΗΝ ΙΟΥΛΙΤΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΚΙ ΌΛΟΥΣ/ΌΛΕΣ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΤΙΜΗΣΕΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΑΣ
https://thf.gr/el/events/apogeymata-poiisis-sto-cafe-merlin-konstantinos-mpoyras/
Απογεύματα ποίησης στο Café Merlin | Κωνσταντίνος Μπούρας
Ημερομηνία/Ώρα
06/02/2023
18:00 – 20:00
Συναντήσεις με σύγχρονους ποιητές
Ποιητές διαβάζουν ποιήματα τους και συνομιλούν με το κοινό, την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα

6 Φεβρουαρίου 2023: Κωνσταντίνος Μπούρας
Café Merlin
Δευτέρα, 18:00
Είσοδος ελεύθερη
Θεοφάνεια 2023
Η διπλωμένη φιγούρα
Πάνω από τον ματωμένο σκύλο…
Κανείς άλλος νεκρός.
Θυσιάστηκε
Λίγα βήματα μακριά από
Τον Άγιο Σώστη.
*
Εκείνη η μουσική στα κύτταρα
Πότε λες να κοπάσει;
Σαν ακρογιαλιά με φωτιές
Που καίγαμε τα αναθήματά μας
Τω Αγνώστω Θεώ
Τω γνωστώ έρωτι
Που δεν μας αρκούσε
Γιατί δεν γέμιζε
Την αγκαλιά μας.
Τι ωφελεί κι αν θρηνώ
Είκοσι οκτώ πρωτοχρονιές τώρα;
Είκοσι οκτώ Θεοφάνεια.
πενθώ για τις πληγές
Που σου χάρισα.
Τις δικές μου τις έχει επουλώσει
Ο Χρόνος και η Πίστη
Που μου δίδαξε ένας σκύλος
Αρχαίος ελληνικός ποιμενικός,
Ο ίδιος που με είχε κατασπαράξει
Σε μια άλλη ζωή, από –
Τεφρωμένη.
*
Κάθε φορά που σαμάνος αιμοδιψής ξυπνάει
Κλείνομαι στη σπηλιά τού Κύκλωπα,
Με τον Οδυσσέα δένομαι
Στο ίδιο κατάρτι…
*
Υστερόγραφο:
…χάρηκα τόσο που σε άκουσα
γιατί η φωνή έχει τόσα ημιτόνια
όσες η ψυχή χορδές…
*
«..έρως δηύτε μ’ ο λυσιμελής δόνει, γλυκύπικρον αμάχανον όρπετον…» (Σαπφώ).
Μέσα στην κυτταρική έκσταση που προκαλεί η υψίσυχνη αυτή κυματοειδής φουσκοδεντριά υφίσταται, μεθίσταται, ενίσταται, εξίσταται και ανίσταται η μεγαλύτερη λυρική ποιήτρια όλων των αιώνων, η μόνη που διασώζεται ακόμα και μέσα από σπαράγματα, γιατί είναι η πυθαγόρεια Μουσική και ο συμπαντικός Ρυθμός
που την κατέχει, την συνέχει. Εκείνη αντέχει – ως φαίνεται – κάθε μετανεωτερικής αναπλάσεως, μεταπλάσεως…
*
(η τελευταία σελίδα ας μείνει κενή, εις μνήμην τών ωρών
Που ζήσαμε χώρια από τον εαυτό μας,
Χώρια από τους άλλους εαυτούς
Εν τούτοις…
Μπορεί να έφυγα, είμαι όμως ακόμη εδώ και σας βλέπω)
ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ή ομάδες:
ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

Εμψυχωτής-συντονιστής-εισηγητής:
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής-θεατρολόγος-μεταφρασιολόγος-κριτικός
- Μονοήμερο
- Διήμερο
- Τριήμερο
Μετά από ανοικτή πρόσκληση στον τοπικό Τύπο, στα έντυπα και στα ηλεκτρονικά Μέσα Ενημέρωσης
Κι αφού κοινοποιηθεί μέσω των πλατφορμών Κοινωνικής Δικτύωσης,
Α. καλούνται όλοι/όλες οι ενδιαφερόμενοι/ενδιαφερόμενες για το ΘΕΑΤΡΟ, ΚΡΙΤΙΚΗ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ, ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΧΟΡΟ, VIDEO–ART, ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ, ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, ΜΟΔΑ, ΑΦΗΓΗΣΗ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ, ΔΟΚΙΜΙΟ-ΚΡΙΤΙΚΗ
– Να συμμετάσχουν σε μια συλλογική διαδικασία ερωταποκρίσεων (Σωκρατικού τύπου), όπου ο καθένας μπορεί να παρουσιάσει το έργο του ή μια σύντομη εισήγηση (δίκην κριτικής) για το έργο άλλων…
– Να προετοιμάσουν κατόπιν συνεννοήσεως όλων μια Performance/ανοικτή παράσταση, όπου θα παρουσιάσουν τα αποτελέσματα τής δουλειάς τους (ως ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ) μπροστά σε κοινό που θα κληθεί ειδικά για αυτή την περίσταση, σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο κατόπιν δημοσιεύσεως τής σχετικής αναγγελίας.
– Να συμμετάσχουν σε διαδραστικό διάλογο με το κοινό τής πιο πάνω δράσης
-Να δημιουργήσουν δευτερογενώς πολιτιστικά προϊόντα (video art, εικαστικά, ποιήματα, διηγήματα, κριτικές, άρθρα…) για όλες τις πιο πάνω δράσεις (ή και με αφορμή αυτές)
Β. H μετά-παραγωγή συμπεριλαμβάνει τόσο την ίδια την «παράσταση» όσο και το μετείκασμά της στού Καιρού τον καθρέφτη.
Γ. H επιτυχία όλων των πιο πάνω συμμετοχικών και συνεργατικών πολιτιστικών εκδηλώσεων οδηγεί αναπόφευκτα σε προγραμματισμό μελλοντικών, περισσότερο εκτεταμένων στον χώρο ή και στον χρόνο ή και στο θέμα δράσεων.
Δ. Ιδανικό σημείο εκκίνησης αυτής της ευεργετικής κοινωφελούς πολιτιστικής εκδήλωσης είναι ΟΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ, το πέρας μιας θεατρικής παράστασης ή μιας συναυλίας ή τα εγκαίνια μιας έκθεσης ζωγραφικής-κολλάζ-εικαστικών γενικότερα.
Η σωματική κίνηση-έκφραση-χορός συμπεριλαμβάνεται αναπόφευκτα σε όλες τις πιο πάνω συλλογικές πολιτιστικές διαδικασίες που αφήνουν ισχυρό το ίχνος τους στην «περιρρέουσα ατμόσφαιρα».
Για περισσότερες πληροφορίες: Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, τηλ. 6942616402 konstantinosbouras@gmail.com
Το αντίκρυσμα τού ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ στην κοινωνία – επηρεάζοντας την “περιρρέουσα ατμόσφαιρα”
ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΕΓΚΑΙΝΙΑΖΕΤΑΙ ΗΔΗ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ 18/1/2023:
Α. ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΘΑ ΜΕΨΥΧΩΣΩ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΩ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΗ PERFORMANCE ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΕΙΑ ΤΗΣ ΈΚΘΕΣΗΣ ΚΟΛΑΖ ΤΟΥ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΝΤΙΝΟΥ ΣΙΩΤΗ.
**********************************************************************************************
Β. Το ερχόμενο Σάββατο 21/1/2023 στο ΘΕΑΤΡΟ ΜΙΚΡΟ BROADWAY
Γ. Την Δευτέρα 30/1/2023 στο ΘΕΑΤΡΟ VAULT
σε Διασκευή – Σκηνοθεσία: Δημήτρη Καρατζιά
Δ. Συζήτηση με αφορμή τις “Δούλες” του Ζενέ στο Αποθήκη
https://www.athinorama.gr/theatre/3012792/suzitisi-me-aformi-tis-doules-tou-zene-sto-apothiki/
Ο σκηνοθέτης Γιώργο Σκεύα και οι ηθοποιοί Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Αγγελική Παπαθεμελή, Αμαλία Καβάλη θα παρευρεθούν στη συζήτηση που θα γίνει μετά την παράσταση του έργου «Δούλες», την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου.

Με κάθε ευκαιρία εκδηλώνουν τη χαρά τους για την συνεύρεση τους στις “Δούλες” του Ζαν Ζενέ οι τρεις πρωταγωνίστριες που επέλεξε ο σκηνοθέτης Γιώργος Σκεύας, η Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου που ερμηνεύει την Κυρία, η Αγγελική Παπαθεμελή και η Αμαλία Καβάλη που κρατούν τους ρόλους των δυο αδελεφών, υπηρετριών στο επάγγελμα και δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό στη σκηνή του Αποθήκη. Οι δύο αδελφές, συμπληρώνουν η μια την άλλη, αγαπιούνται και παράλληλα μισούν τον εαυτό τους στο πρόσωπο η μια της άλλης. Μαζί, ασφυκτιούν στον εγκλεισμό τους υπηρετώντας την Κυρία, καταναλώνουν τον ζωτικό αέρα η μια της άλλης. Αναζητώντας απεγνωσμένα οξυγόνο, αποφασίζουν να εξοντώσουν την Κυρία προκυμμένου να αναπνεύσουν τον καθαρό αέρα της….

Ο Ζενέ περιγράφει στις “Δούλες” του τις σχέσεις εξουσίας και εξουσιαζόμενου, τον φθόνο και το ταξικό μίσος, μέσα από ένα ψυχόδραμα βαθύτατα πολιτικό και σατιρικό, την ίδια στιγμή όμως αδυσώπητα τραγικό μέσα στην προδιαγεγραμμένη του οδύνη. Τα ταξικά και όχι μόνο ζητήματα εξουσίας, τα οποία με οξυδέρκεια αντιλαμβάνεται ως ένα πλέγμα εξαρτήσεων, που όλα τα εμπλεκόμενα μέρη το κρατάνε με την ίδια λύσσα με την οποία επιθυμούν να απεμπλακούν από αυτό.
Μια συζήτηση με αφορμή το έργο θα γίνει την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Αποθήκη. Μετά την ολοκλήρωση της παράστασης θα ακολουθήσει συζήτηση με τους καλλιτέχνες, δημοσιογράφους και άλλους κριτικούς που συντονίζει ο Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής-κριτικός και συμμετέχουν οι μεταπτυχιακοί ερευνητές: Πόπη Αρωνιάδα ( ποιήτρια-κριτικός), Δάφνη Μαρία Βουβάλη-Γκυ (ποιήτρια, συγγραφέας, δημοσιογράφος), Χάρης Μελιτάς (ποιητής-πεζογράφος, βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών), Γιώργος Σκούρτης (ποιητής-κριτικός), Γιώργος Μελίτος (πεζογράφος).
Παρόραμα – ποιητική αναδημιουργία
(ακούγοντας την Δάφνη-Μαρία Γκυ-Βουβάλη

να διαβάζει κείμενά της από το βιβλίο “Τα λόγια τού ονείρου”

Στο εργαστήριο ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ τού ΠΑΔΑ την Τρίτη 17/1/2023)
Λεύκες και ευκάλυπτοι
Μορφοποιούν το Άφατο,
Τον αγέρα υποδέχονται σαν εραστή.
Το κρύο λατρεύουν σαν τανάλια
Ευεργετική,
Την ζέστη απεχθάνονται
Γιατί πληθαίνουν τα έντομα
Που θα τα ξεπλύνει η βροχή
Τη μέρα που καταβυθίστηκε
Η Ατλαντίδα…
***
Λόγια πετούμενα
Λόγια χιονάνθρωποι
Που λιώνουν στο πρώτο άγγιγμα
Τού Θανάτου,
Μαύρος Ήλιος που δεν ζεσταίνει
**
Ιριδίζουσες
Πομφόλυγες
Σεληνιακές
Υδρωπικιάζουσες
Όζουσες οξυγόνου
Στο σώμα τής Νύχτας,
Ορφικός ψαλμός
Κοτσυφιών
Που υιοθετήθηκαν από
Πεπλανημένα αηδόνια…
Ροδαλό το βαθυγάλαζο
Τού πεπερασμένου
Γαλαξία.
*
Σκούρα μωβ η πείνα
Σαν πτώμα μπαρουτοκαπνισμένο
Σε τζάκι
Σβησμένο αιώνες πριν…
Παρανάλωμα Φωτός
Το νυχτερινό παγόβουνο…
Σέλας εσώτερον
Αναστεναγμός άστρων
Που θα τα καταπιεί άσπρη σπηλιά
Με ψαλμωδίες αγγέλων στοιχειωμένη…
Κολυμπάμε σαν μολυβένια
Δελφίνια,
Στρατιωτάκια τού Σκότους,
Είδαμε τα καζάντια μας:
Κατάντια σκουριασμένη
Τ’ άδεια καζάνια
Από ορείχαλκον αφρισμένον
Μετά από εμετό
Νεροποντής με φωτιά
Φώτα δειλά
Που τρώνε τους σταλαγμίτες
Σαν οξύ
Σπλάχνων προϊστορικού κήτους
Αμφιβίου
Στα απώτατα βάθη
Των σπηλαίων
Μιάς νηοπομπής
Αμφιβόλου βίου
Από αδέσποτα φαναράκια
Που επιπλέουν…
Λυγμοί, πνιγμοί, αλαλαγμοί,
Παραλυτικοί
Χωρίς ελπίδα σωτηρίας…
Ο θεραπευτής – βλέπεις – προσγειώθηκε κατά λάθος
Σε άλλον εξωπλανήτη…
Λάκκος φωτός
Περιτριγυρισμένος
Από σμέρνες…
Μηρυκάζοντας μουσικές
Που δεν έχουν περάσει από του αυλού το καλάμι,
Από κοχύλι αυτιού δεν έχουν διέλθει…
Κι εμείς κολυμπάμε
Μολυβένια δελφίνια
Στο βάθος μιας λίμνης
Από μέλι και γάλα φωτερό
Ενεργοπληροφοριακό πεδίο μυστικό
Στα βρόγχια μιάς γης
Που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμη
Με βράχια ψαροκόκαλα
Σαν το διπλό πελέκι
Τής Κλυταιμ(ν)ήστρας…
Σιναπόσπορος μέλας.

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
Χαϊκού μου σε περιοδικό της όχι και τόσο μακρινής Ιαπωνίας!!!
έξω πάμε καλά!!!
μέσα σε λίγους μήνες εκδόθηκαν ένα βιβλίο στην Ελλάδα:

ένα βιβλίο στη Σεβίλλη:

και το πλέον πρόσφατο βιβλίο στο Παρίσι:

SOUS LA CONSTELLATION D’HECATE

Το 3ο βιβλίο μου στο Παρίσι (μεταφρασμένα τα ΑΡΧΑΙΟΘΕΜΑ ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΜΟΥ ΈΡΓΑ από τον τόμο “Στον αστερισμό τής Εκάτης”, εκδόσεις Δωδώνη 1995)

SOUS LA CONSTELLATION D’HECATE

ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ:
https://www.openbook.gr/ston-asterismo-tis-ekatis/

άλλα αρχαιόθεμα θεατρικά μου κείμενα, ελεύθερα στο: https://www.openbook.gr/tag/konstantinos-bouras/







και τα πλέον πρόσφατα:


ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ, ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ, ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΜΟΥ σε τακτική βάση

Στα ηλεκτρονικά περιοδικά:
Στα έντυπα περιοδικά:
ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ
(δε)κατα
Poetix…
Σε εφημερίδες:
ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ τής κυριακάτικης ΑΥΓΗΣ
Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ μου στο ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ τού ΠΑΔΑ (Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2023, 6-8μμ στο κτήριο 16, αμφιθέατρο 002)
Ειρήνη Αντωνάκη, μία τεταρτοετής φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής Ε.Μ.Π. αποκαλύπτει το τεράστιο εικαστικό ταλέντο της στην παγκόσμια πρώτη ατομική έκθεση που ανοίγει τα μάτια στο κοινό για το τι μέλλει γενέσθαι και προς τα πού οδεύει η σύγχρονη Τέχνη.

Διθυραμβικά σχόλια από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Παρακολουθώ συχνά τους νέους, κυνηγάω τα ταλέντα, τα βοηθώ να ορθοποδήσουν, δίδω βήμα «γην και ύδωρ» σε κάθε πρωτοεμφανιζόμενο που έχει να καταθέσει, να συνεισφέρει κάτι στην Παγκόσμια Συλλογική Πανανθρώπινη Συνειδητότητα.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση, η πρωτοεμφανιζόμενη είναι η αρχιτεκτόνισσα και ζωγράφος Ειρήνη Αντωνάκη, που υπερβαίνει τα συνήθη όρια και απεικονίζει το Χάος με μια εύθυμη διάθεση που θυμίζει τους μεγάλους φιλοσόφους της Αρχαιότητας.
Ο Πάνας, το Ά-παν και ο πανικός δεν είχαν ακόμη δαιμονοποιηθεί από τους σκοταδιστές και η βακχική ένωση με το Όλον ήταν και ιερή και επιθυμητή και κοσμογόνος.
Με στοιχεία από την αισθητική των κόμικς, με χρήση ιδιοφυώς επιζωγραφισμένων φωτογραφιών, με μεικτές τεχνικές, αλλά με ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΧΕΔΙΑΣΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ, η καινοφανής εικαστική εργασία της Ειρήνης Αντωνάκη ανοίγει καινούργιους δρόμους προς την ενοποίηση των Τεχνών, προς το Ολικό Καλλιτέχνημα που προϋποθέτει και συνεπάγεται μια ολιστική αντιμετώπιση της ζωής, του ανθρώπου και του οικοσυστήματος Γαία.
Ναι, είναι αρχετυπική η έμπνευσή της: παραπέμπει στον ορφικό Έρωτα, στο «γλυκύπικρον αμάχανον όρπετον» της Σαπφούς.
Είναι εμπνευσμένη και πνευματώδης, αυτοσαρκαστική και ειρωνική, αλλά με έντονο το ουμανιστικό στοιχείο. Είναι φιλάνθρωπος όπως οι φιλόζωοι. Δεν είναι όμως από εδώ. Δεν είναι ποτέ απόλυτα εδώ. Δεν είναι προσγειωμένη κι εύχομαι ποτέ να μην γίνει.
Μας ζωγραφίζει όπως ένας τουρίστας από το διάστημα και γι’ αυτό είναι φρέσκια και καλοδεχούμενη η ματιά της. Είναι ωραία και αιρετική, πανομοιότυπη με το έργο της και διαφορετική ως εκ τούτου.
Είναι ένα ανερχόμενο ταλέντο που μόλις ανέτειλε. Ανακαλύψτε την, βοηθήστε την, προβάλλετε την προσωπικότητα και το ίχνος της στην Ύλη. Τα υλικά βρίσκονται, διατίθενται εν αφθονία, όταν περπατάει ο σύγχρονος Βαν-Γκογκ ανάμεσά μας. Υποδεχτείτε τον για να έχει καλύτερη πορεία από εκείνον, εν ζωή, προθανάτια ευτυχία. Για εμάς περισσότερο και όχι για εκείνην. Ο καλλιτέχνης, ο ποιητής, βασανίζεται, πάσχει για ολάκερη την οικουμένη, για τους αμνήμονες, για τους αγνώμονες, για τους ανελέητους, γιατί ο Poeta vates είναι ελεήμων, εξ ορισμού. Και μεμονωμένος, μοναχικός αλλά όχι και απομονωμένος. Συμβάλλετε στην προβολή ενός ιδανικού αστρικού φαινομένου στις οθόνες της Συλλογικής Συνειδητότητας. Μόνον έτσι θα εμπλουτιστούμε από ουράνιες μουσικές, πυθαγόρειες. Ας είμαστε γενναιόδωροι με τους ταλαντούχους. Είναι η απόδειξη της ύπαρξης του Θεού, του Πρωταρχικού Δημιουργού, του Υπερτάτου Νοός. Οι μεγάλοι καλλιτέχνες μάς βοηθούν να διαπλέψουμε την Τάξη μέσα στο φαινομενικό Χάος. Ακριβώς όπως ποιεί η μεγαλοφυής Ειρήνη Αντωνάκη, Η ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟΥ.
Ενθουσιώδης όταν ανακαλύπτω το Φως,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
info:
Δελτίο Τύπου
Εγκαινιάζεται το Σάββατo 25 Σεπτεμβρίου 2021 «μια άλλη εικαστική πρόταση,
στις Κ.Ο.Τ.Ε.Σ. Χ ΒΟΟΖΕ, με τον τίτλο: “hazy lucidity”»
Η Ειρήνη Αντωνάκη, φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής, είναι μια ανήσυχη, νέα,
δημιουργός, με πάμπολλα καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα (θέατρο, μουσική, λογοτεχνία,
φωτογραφία).
Στα έργα που παρουσιάζει υπάρχει ένας συνδυασμός ζωγραφικής, σχεδίων, κειμένων
και φωτογραφίας, άλλοτε μεμονωμένα και άλλοτε συνδυαστικά σύμφωνα με την
εκδοχή του collage. Ως υλικά, χρησιμοποιεί από χρώμα, κάρβουνο, μελάνι, ενώ
πλέον οι ψηφιακές εμπλοκές δεν την αφήνουν καθόλου αδιάφορη.
Τα θέματα που θίγει είναι πολιτικά, κοινωνικά και προσωπικά και είναι ένας
εκτονωτικός τρόπος για την αποφόρτιση του γενικότερου αρνητισμού που όλοι
βιώνουμε.
Και όπως σημειώνει ο Κωνσταντίνος Μπάσιος: «Η, αρχικά εισπραττόμενη,
ανατρεπτική και γκροτέσκα [ζωγραφική] πραγματικότητα επιτυγχάνει να προκαλέσει
την επισταμένη προσοχή μας, ακριβώς διότι μετέρχεται απεικονιστικών τεχνικών,
που ενώ με την κατανόησή τους προκύπτει μια ενδιαφέρουσα διανοητική συνάφεια,
εν τέλει διατηρεί ανέπαφο το κρυπτικό της νόημα.
Μαζί με όλες αυτές τις τεχνικές -που ίσως, [και μπορεί να] είναι τεχνάσματα- η
Ειρήνη Αντωνάκη χρησιμοποιεί και τις λεγόμενες κειμενικές καταγραφές, που ενώ
προ(σ)καλούν το βλέμμα του θεατή, εν τέλει το κρατά σε μια κάποια απόσταση.
Η ισορροπία ανάμεσα στο ‘εκτίθεμαι’ και στο ‘αποκρύβομαι’, σχεδόν ποτέ, δεν
επιλύεται. Και, ίσως, για αυτό το λόγο θα εξακολουθήσει να ζωγραφίζει. Ενώ εμείς
γοητευμένοι, μαγεμένοι ή και απορημένοι με τις comic-like βινιέτες επιμένουμε να
βλέπουμε».
Διάρκεια έκθεσης: 25/09/21-05/10/21

2. Ειρήνη Αντωνάκη, ένα φωτεινό μετέωρο χωρίς σκιά, μακράς διαρκείας κι αενάου επιστροφής
Εικαστική κριτική από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Σπανίως εκπλήσσομαι στα εγκαίνια εκθέσεων και στις παρουσιάσεις ποιητικών συλλογών, γιατί η Τέχνη μοιάζει σα να έχει πεθάνει και η ποίηση καρκινοβατεί.
Όμως πρόκειται περί απλής νεκροφανείας, που διακόπτεται κατά διαστήματα από αλλαγές πλευρού, όπως γυρίζει στο μαξιλάρι του ανήσυχος ο καταστροφέας Σίβα κάθε που ηχούν οι σάλπιγγες της αλλαγής εποχής και καινούργια πολιτισμικά στρώματα εναποτίθενται επί των παλαιοτέρων.
Ειρήνη Αντωνάκη, ένα παιδί, σχεδόν έφηβη, φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής, μέσα από την αισθητική των κόμικς, με κολλάζ και επιζωγραφισμένες φωτογραφίες, με το πινέλο και το πενάκι, ζωγραφίζει αποστεωμένες φιγούρες που ασφυκτιούν σαν τον Λαοκόοντα, περιζωσμένες από κοσμοϊστορικά τέρατα απείρου χωροχρονικού βεληνεκούς.
Ειδικά τα μαλλιά, είναι ανακατωμένα σαν της τρελής και τείνουν προς τα επάνω σαν να τα ρουφάει μια μαύρη τρύπα αόρατη στους γυμνούς ανθρώπινους οφθαλμούς.
Υπάρχει όμως και η σκοτεινή, αιματοβαμμένη σκάλα που οδηγεί προς το Φως, το αρχετυπικό και ανεξίτηλον ομηρικόν Φάος, υπόσχεση ελπίδας και χνάρι σωτηριολογικό.
Αυτή η μεταφυσική διάσταση δίνει στο εικαστικό έργο της πρωτοεμφανιζόμενης Ειρήνης Αντωνάκη μια αχλύ συμπαντική Και υπερκόσμια, σαν να μην αφορά τη γη.
Φιγούρες σαν τον αλυσσοδεμένο στον Καύκασο Γίγαντα Πενθέα, αντάμα με όντα που μοιάζουν δαιμονικά, είναι όμως ταλαίπωρα κι αναξιοπαθούντα ανθρώπινα όντα, σύμβολα μιας εποχής ταραγμένης και χαοτικής.
Αυτό ακριβώς το Χάος εικονοποιεί εξορκίζοντάς το η ταλαντούχος εικαστική καλλιτέχνις.
Μόνον που πρόκειται και για έξωθεν και για ένδοθεν ταραχή, φιλοσοφική, μετεφηβική.
Η αγωνία των σύγχρονων νέων, η δυσκολία τους να προσαρμοστούν και να ενταχθούν αρμονικά σε ένα δυσλειτουργικό σύστημα που μοιάζει να καταρρέει, αλλά απλώς μετεξελίσσεται σε κάτι άλλο καινοφανές, η αγωνία αυτή είναι ικανή και αναγκαία συνθήκη να βαδίσουμε στο μέλλον με σταθερά βήματα στο παρόν και χωρίς να απαρνηθούμε το σκοτεινό και δυσοίωνο παρελθόν, που μας προίκισε όμως με την αγάπη εκείνη που κινεί σύμπαντα και μεταμορφώνει την στυγνή Ύλη σε Φως.
Οι νέοι σήμερα είναι μορφωμένοι και σπουδαγμένοι. Διαθέτουν περισσότερες προσλαμβάνουσες εικόνες από τις παλαιότερες γενεές. Είναι προνομιούχοι και δεν το ξέρουν. Αυτός ο καταιγισμός πληροφορίας, η διάχυσις Γνώσεως μέσω του Διαδικτύου, τους καθιστούν πολίτες του κόσμου.
Η Ειρήνη Αντωνάκη «έσκασε από το αυγό», προοιωνίζει την ανατολή, την επανεμφάνιση του «ορφικού ωού» και φέρει μαζί της την ελπίδα για μια καινούργια Αναγέννηση.
Υποκλίνομαι μπροστά της με ενθουσιασμό και δοξάζω το πρωτόλειο έργο της ως υπόσχεση για διεθνή παρουσία και παγκόσμια συνεισφορά.
Η σταδιοδρομία, κάθε σταδιοδρομία, και ειδικότερα η καλλιτεχνική, αρχίζει με την εμψύχωση του κοινού. Χειροκροτήστε την λοιπόν!!!
Μετά Λόγου Γνώσεως και περισσού ενθουσιασμού,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
info:
Tabula Obscura
Μια άλλη εικαστική πρόταση, από μια ανήσυχη, νέα, αυτοδίδακτη δημιουργό εκτίθεται στις Κ.Ο.Τ.Ε.Σ. Χ ΒΟΟΖΕ, στο πατάρι (στο λεγόμενο και Overview), με τον τίτλο: “hazy lucidity”.
Πρόκειται για μια, άκρως προσωποποιημένη, σειρά έργων, υπό τις εξής συνθήκες / έννοιες: – Αφορούν σε θέματα που σχετίζονται με την ίδια (Ειρήνη Αντωνάκη, το όνομά της). – Επιλέγει, ως κεντρικά στοιχεία της κάθε σύνθεσής της, μια φυσιογνωμία, γύρω από την οποία διαπλέκεται ένας αφηγημένος ζωγραφικός μικρόκοσμος. – Η κλίμακα των απεικονιζομένων προσώπων είναι τεράστια σε σχέση με την τελική εικόνα. Η, αρχικά εισπραττόμενη, ανατρεπτική και γκροτέσκα πραγματικότητα επιτυγχάνει να προκαλέσει την επισταμένη προσοχή μας, ακριβώς διότι μετέρχεται απεικονιστικών τεχνικών, που ενώ με την κατανόησή τους προκύπτει μια ενδιαφέρουσα διανοητική συνάφεια, εν τέλει διατηρεί ανέπαφο το κρυπτικό της νόημα. Τα παραδείγματα είναι πολλά, για να μην τα προσέξουμε, όπως: • τα μαλλιά που μοιάζουν με χειρόγραφα γράμματα, • το σώμα που φαίνεται να είναι το περιττό φορτίο, • το εσωτερικό context, που από στοιχείο αναφοράς καθίσταται το περιβάλλον της κατάρρευσης ή της παρακμής, • οι απειράριθμες μονογραφές, που καταλήγουν να δημιουργήσουν ένα δικό τους τοπίο. Μαζί με όλες αυτές τις τεχνικές -που ίσως, [και μπορεί να] είναι τεχνάσματα- η Ε. Α. χρησιμοποιεί και τις λεγόμενες κειμενικές καταγραφές, που ενώ προ(σ)καλούν το βλέμμα του θεατή, εν τέλει το κρατά σε μια κάποια απόσταση. Η ισορροπία ανάμεσα στο ‘εκτίθεμαι’ και στο ‘αποκρύβομαι’, σχεδόν ποτέ, δεν επιλύεται. Και, ίσως, για αυτό το λόγο θα εξακολουθήσει να ζωγραφίζει. Ενώ εμείς γοητευμένοι, μαγεμένοι ή και απορημένοι με τις comic-like βινιέτες επιμένουμε να βλέπουμε.
Κωνσταντίνος Μπάσιος μέλος της A.I.C.A
Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ μου στο ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ τού ΠΑΔΑ (Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2023, 6-8μμ στο κτήριο 16, αμφιθέατρο 002)

Ο μαρμαροθαυματοποιός ΚΩΣΤΑΣ ΝΤΑΗΣ: Ο σύγχρονος Μονέ-Παρθένης-Μπουζιάνης-Μπαχαριάν-Χαλεπάς…
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Ο Δίας σαν χρυσή βροχή γονιμοποιεί την Γαία, εκπληρώνοντας το θέλημα τού παππού του, Ουρανού και εις πείσμα τού πλεονέκτη πατρός Κρόνου…
Ποτέ το νερό δεν ζωγραφίστηκε έτσι, ούτε από τον Μονέ.
Ποτέ το λευκό δεν έρευσε έτσι ούτε από τον Ασαντούρ Μπαχαριάν (στη Γκαλερί Ώρα, Ξενοφώντος 7).
Ποτέ το σχήμα δεν ήταν τόσο περιεκτικό, ούτε στον Παρθένη.

Ποτέ οι όγκοι δεν αποδόθηκαν τόσο τρισδιάστατα σε έναν καμβά. Ο Μπουζιάνης συναντάει τον Χαλεπά και ποιούν τον γλυπτο-ζωγράφο Κώστα Νταή, που έζησε σε χαλεπούς καιρούς, που τιμωρήθηκε για τις πρόωρες ζωγραφικές του επιδόσεις, αυτό όμως τον χαλύβδωσε να γίνει μεγάλος. Θα πρέπει ενδεχομένως να ευχαριστήσει τους διώκτες του.
Ο Μονέ θα ζήλευε αυτές τις λιμνογραφίες.
Ταξιδεύεις καλύτερα όταν κινείσαι γύρω από τους πίνακες τού Κώστα Νταή, σαν να είναι γλυπτά και τότε δημιουργείται ένας μετά-πίνακας, διαφορετικός κάθε φορά, ανάλογα με τον βηματισμό και το φως που πέφτει επάνω στο μεγαλούργημα.

Διεθνής καλλιτέχνης, παγκόσμιος, σωστά αξιοποιημένος σε έναν εκθεσιακό χώρο από τους ατμοσφαιρικότερους τής Αττικής, άριστα επιμελημένος από τον πολυκαλλιτέχνη και διαχρονικό μυαλό Νικόλαο Ζήβα, που είναι τόσο ιδιοφυής ώστε να μπορεί να γελάει σαν τον Μότσαρτ!!!
Μην χάσετε αυτό το σύγχρονο θαύμα. Εμπλουτίζει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα με την Υψηλή Αισθητική που απευθύνεται σε όλα τα μάτια κι απωκοδικοποιείται από μία ευρυτάτη γκάμα συνδημιουργικών θεατών οίτινες αναγιγνώσκουν το πασιφανές μυστηριώδες και μυούνται μέσα από αυτά τα τεχνουργήματα στο Αρχέγονο Φως, όπως αντανακλάται και διαθλάται στο νερό (σε όλες τις μορφές Αυτού).
Μετά περιπατητικής φιλοσοφημένης εκστάσεως,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
info από το Δελτίο Τύπου:
ΑΡΧΈΓΟΝΕΣ ΌΨΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΘΛΊΟΥ ΤΌΠΟΥ
Ιδού ένας χρωστήρας που τιθασεύει την καταιγίδα πάνω από τον Κάμπο, παγιδεύει τη ροή του αρχαίου Πηνειού, του Όλυμπου τα προϊστορικά τα χιόνια κρυσταλλώνει. Η ζωγραφική ποίηση του Κώστα Νταή και η στοργή για τη γενέθλια γή του, αποτυπώνονται με ενάργεια και δυναμικότητα πάνω στο χαρτί και τον καμβά. Ξεπερνά την εντοπιότητα και καθίσταται μία Οικουμενική Ζωγραφική, που απογυμνώνει την τεχνολογική μνήμη του θεατή, ο οποίος μένει ξαφνικά ενεός, μπροστά στην ανέγγιχτη φύση. Η δραματικότητα των χειρονομιακών περασμάτων των χρωμάτων στην ζωγραφική επιφάνεια, προκαλεί μια αίσθηση πρωτογονικού τοπίου και επιφέρει την ταύτισή της με αυτό.
Ο ΚΏΣΤΑΣ ΝΤΑΉΣ είναι ένας δεξιοτέχνης της απλότητας, ένας δραματουργός φυσικών σκηνών, με λιγότερο ρομαντισμό και περισσότερη χειρονομία από τον Turner. Το έργο του μας (καθ)οδηγεί πίσω στα τοπία της καταγωγής μας, με τα οποία έχουμε χάσει την άμεση επαφή, παγιδευμένοι στους αστικούς κατακερματισμένους κλωβούς μας.
Η παρουσίαση των έργων του Κώστα Νταή τιμά τον χώρο μας και καθιστά ευνόητη τη χαρά και την ευτυχία της συνεργασίας μας.
Νίκος Ζήβας για την Zivasart Gallery
Σύντομο βιογραφικό:
ΚΏΣΤΑΣ ΝΤΑΉΣ
Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1954
Σπούδασε στη σχολή Καλών Τεχνών της Τήνου (1968 – 1971) και εργάστηκε στη ζωγραφική και τη γλυπτική στο μάρμαρο, στην Αθήνα και στη Λάρισα.
Την περίοδο 2003-2013 εργάστηκε στις αναστηλώσεις των μνημείων της Ακρόπολης των Αθηνών, ως εξειδικευμένος μαρμαρογλύπτης.
Συνεργάστηκε σκιτσογραφώντας με το λογοτεχνικό περιοδικό “Το Δέντρο”.
Είναι μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδας.
Έργα του ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Zivasart Gallery
Παντανάσσης 1 Μαρούσι
Τηλ. 210 6830648, 6936 531 703

