Μια απάντηση, ευγενική και διακριτική…
ΝΕΜΕΣΙΣ ΡΑΜΝΟΥΣΙΑ
Σημαντικοτέρα συμπαντική νόσος
Λοιμώδης
Θανατηφόρος:
ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ.
Δια της ταχύτητος τού φωτός
Μεταδίδεται,
Κατωτέρας όμως τής Αληθείας,
Παντός κεραυνού κατισχυούσης
*
Η ευλογία των απροκλήτων επιθέσεων,
Η ευτυχία των αυτοκλήτων εχθρών,
Χαρίζουν πάντα στο πνεύμα
Το απαραίτητο κάρβουνο στην ατμομηχανή
Τής έμ-πνευσης,
Πορφυρώνουν το πείσμα
Να φτάσουμε ακόμα πιο ψηλά
Ακόμα πιο πέρα
Την κριτική μας αναδίφισιν
Τού Αγνώστου…
*
[Μεγάλη Δευτέρα πρωί
Ένας ταξιτζής που μου ανέλυσε την Αποκάλυψιν
Με την σοφία τής βιωμένης απλότητός του
Με βοήθησε να ξαναγαπήσω το ανθρώπινο είδος].
*
Ευχαριστώ τους φίλους που με στήριξαν
Εξήντα χρόνια τώρα.
Ευχαριστώ τους εχθρούς που με έκαναν
Καλύτερο άνθρωπο.
Όσο για τους ηθολογούντες, ας θυμηθούμε τον Ταρτούφο.
Οι ανήθικοι ας με λέγουν ό,τι θέλουν.
Έστιν Δίκης Οφθαλμός ός τα πάνθ’ ορά.
Υπάρχει και η Νέμεση.
Φόβος και τρόμος των ψευδομένων, των συκοφαντούντων.
Αιδώς αχρείοι!!!!
Υπάρχει και Θεός. Και βλέπει!!!
Εβδομάδα των Παθών γιατί κρατάς όλον τον χρόνο;
Το θέατρο ως σχολείο, ως ανοικτό πανεπιστήμιο, ως βήμα εκλαϊκευμένης Επιστήμης.
Με αφορμή την παράσταση του πολυβραβευμένου Nick Payne
ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ (Constellations) σε ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ στο Θέατρο «μικρό άνεσις»
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Η θεωρία τής Σχετικότητας και η Κβαντομηχανική σε συνδυασμό με την Φυσική Υποατομικών Σωματιδίων όπως εκτινάχτηκε στα ύψη του παγκόσμιου ενδιαφέροντος από το Πείραμα στο Cern πυροδότησαν μια αλυσιδωτή «πυρηνική» αντίδραση πολιτισμικών αλλαγών, αρχής γενομένης από το «Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε» του Νομπελίστα Πιραντέλλο μέχρι τα σημερινά έργα που εφαρμόζουν στην καθημερινότητα των σχέσεων μαθηματικές θεωρίες για παράλληλα σύμπαντα και άλλες διαστάσεις που φεύγουν από το είδος τού μεταφυσικού και τέμνονται με την «κοινή» λογική μας.
Η Κβαντική Φυσική επαληθεύει το Ταό τού Lao Tsu, τείνει προς μία ανεκτικότητα δια της παραδοχής τού διαφορετικού, επανενώνει τα αντίθετα σε μια μη μανιχαϊστική θεώρηση τού κόσμου και του ανθρώπου.
Σύμφωνα με τον Σμαράγδινο Πίνακα των αλχημιστών «όπως είναι επάνω είναι και κάτω, όπως είναι έξω είναι και μέσα».
Η Αστρονομία και η Υλοενέργεια όπως φαίνεται στο μικροσκόπιο ακολουθούν τους ίδιους συμπαντικούς κανόνες κι έχουν ανάλογες δομές.
Το μόνο που μένει είναι να βρούμε την αντίστοιχη εξίσωση με τον Αϊνστάϊν όπου θα ενοποιούνται όλες οι γνωστές και άγνωστες μορφές ενέργειας με την βαρύτητα. Ίσως οι καινούργιοι πειραματικοί ακόμη «κβαντικοί» ηλεκτρονικοί υπολογιστές να βοηθήσουν προς αυτή την κατεύθυνση.
Μέχρι τότε παρακολουθούμε παραστάσεις χαοτικές, όπου ΔΕΝ επικρατούν να συγκρατήσουν την επιταχυνόμενη εντροπία και αποδεσμεύονται από κάθε παραδοσιακή συνθήκη κολυμπώντας σε έναν προεμβρυϊκό χυλό σκέψης.
Ευνόητο και κουραστικό το κατακερματισμένο, επαναλαμβανόμενο, αναδομημένο περιεχόμενο αυτής της απλής κατά τα άλλα ιστορίας, που βασίζεται σε έναν διαρκώς ψευδο-συγκρουσιακό διάλογο ενός «αταίριαστου» ζευγαριού.
Οι άπειρες πιθανότητες τής σχέσης τους διερευνώνται δισδιάστατα και στο τέλος μένει ο αγγλοσαξωνικός πραγματισμός, όπου αυτός καλύτερα θα ήταν να είχε παντρευτεί την …άλλη και να γλίτωνε έτσι ένα ατελείωτο σούρσιμο μέχρι τελικής πτώσεως (του ενός εκ των δύο).
Εκείνο το «μόνον ο θάνατος θα μας χωρίσει» σε καίρια, θεατρική «κβαντική» εκδοχή.
Δείτε το! Μην το χάσετε! Ή που θα …χωρίσετε ή που θα ανανεώσετε τους γαμήλιους όρκους σας. Και στις δύο περιπτώσεις είστε τυχεροί σύμφωνα με το Ταό και την Κβαντομηχανική των σχέσεων.
Καταλαβαίνω γιατί το βράβευσαν στο εξωτερικό: γιατί είναι καλογραμμένο, γερά χτισμένο, αριστοτεχνικά δομημένο δραματικό κείμενο. Κάτι είναι κι αυτό στον ταραγμένο αιώνα των αποδομημένων ερειπίων, όπως οι πάσης φύσεως Ηρόστρατοι ό,τι θυμούνται χαίρονται.
Κι αν αναρωτιέστε αν αυτή είναι μια καλή κριτική, θα σας απαντήσω κβαντικά: «έτσι είναι αν έτσι νομίζετε».
Μετά παιγνιώδους διαθέσεως,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info από το Δελτίο Τύπου:
Nick Payne
ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ
(Constellations)
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
Κάθε Δευτέρα & Τρίτη στο Θέατρο «μικρό άνεσις»
Έναρξη: Τρίτη 22 Φεβρουαρίου
Μάριαν: Η Θεωρία της Σχετικότητας εξηγεί τον ήλιο, το φεγγάρι, τα άστρα, ενώ η κβαντομηχανική ασχολείται με τα μόρια, τα κουαρκ και όλα αυτά. Έχουμε ρωτήσει το ίδιο πράγμα δύο φορές και έχουμε πάρει δύο εντελώς διαφορετικές απαντήσεις.
Ρόλαντ: Αυτό είναι πολύ σέξι.
Το πολυβραβευμένο και πιο ώριμο έργο του βρετανού θεατρικού συγγραφέα Nick Payne, ξεκινάει την Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2022, στο Μικρό Άνεσις, σε σκηνοθεσία της Αικατερίνης Παπαγεωργίου. Παίζουν ο Αλέξανδρος Βάρθης και η Ελίζα Σκολίδη.
Η υπόθεση:
Η Μάριαν και ο Ρόλαντ βρίσκονται κάπου στο ίδιο σύμπαν. Μία σχέση πάει να δημιουργηθεί και πιθανόν και να εξελιχθεί. Είναι φανερό ότι δεν έχουν τίποτα κοινό μεταξύ τους, εκτός από το ότι θέλουν να είναι μαζί. Εκείνος εκτρέφει μέλισσες, είναι δηλαδή ένας μελισσοκόμος και εκείνη είναι θεωρητική φυσικός, μία επιστήμων που μελετάει το σύμπαν. Δύο μυαλά που κινούνται «αλλού», σε άλλες συχνότητες, αλλά η ερωτική έλξη, τους τοποθετεί «εδώ».
Και η ιστορία τους κυλάει έτσι όπως αυτοί οι ίδιοι ορίζουν, ή δεν ορίζουν, ή έτσι τουλάχιστον πιστεύουν. Γι’ αυτό και αγαπιούνται και είναι μαζί. Και πικραίνονται με αλήθειες που λένε ή που δεν λένε. Με διαπιστώσεις που τους δένουν πιο πολύ ή τους χωρίζουν και απατούν ο ένας τον άλλον και τα ξαναφτιάχνουν ή βάζουν ένα τέλος.
Οι «Αστερισμοί» είναι ένα έργο για το δίλημμα που αφορά την επιθυμία να θυμόμαστε και την ανάγκη να ξεχάσουμε, όπως το εκφράζει ο ίδιος ο συγγραφέας του έργου.
Με βάση τη φιλοσοφική θεωρία της κβαντικής υπάρχουν σύμπαντα παράλληλα και μέσα τους κινείται μία άλλη ζωή μας, που την προσδιορίζουν άλλες αποφάσεις, άλλες επιλογές και συμπτώσεις που τελικά την οδηγούν σε μια άλλη κατάληξη πολύ διαφορετική από αυτή που βλέπουμε. Και αν είναι έτσι, ποιος ο λόγος να κάνουμε όλα αυτά που κάνουμε;
Είμαστε οι επιλογές μας ή οι επιλογές μας είναι διαφορετικές εκδοχές του ποιοι είμαστε;
Η Μάριαν μελετάει το σύμπαν και αναρωτιέται για την αλήθεια της πραγματικότητας. Ενώ ο Ρόλαντ, είναι ρεαλιστής. Οι μέλισσές του έχουν μία αλάνθαστη αίσθηση σκοπού και αυτό τον καλύπτει. Κι όμως αυτά τα δύο παράλληλα τελικά σύμπαντα βρίσκουν μία κοινή συνισταμένη που ξεκινάει από το συναίσθημα και από το ταλέντο του ανθρώπου να χτίζει έναν κόσμο που θεωρητικά είναι «δικός» του, αλλά μπορεί και να μην είναι.
Ένα έργο βαθιά υπαρξιακό και ανθρώπινο που γεννά ερωτήματα γύρω από τη δυαδικότητα, το χρόνο, την ελεύθερη βούληση, τον έρωτα, την αδυναμία της ανθρώπινης ύπαρξης και την επιστήμη που ξεπερνά την κατανόηση του ανθρώπινου νου.
Κριτικές:
«Ένα ιδιοφυές έργο με απίστευτο χιούμορ που σου ραγίζει την καρδιά» Time out
«Μεγαλοφυές και υπέροχο! Πραγματικά μοναδικό!» Evening Standard
Αυτό το παράξενο ρομάντζο είναι το πιο φίνο έργο του West End. Ιδιοφυές και μεγαλειώδες!» Daily Telegraph
«Όπως και ο τίτλος του: Αστεράτο!» Guardian
Το έργο έχει αποσπάσει τα βραβεία και τις υποψηφιότητες :
Τony Award, 2015 Νέα Υόρκη
Υποψηφιότητες για τρία κρατικά βραβεία: Καλύτερου έργου, καλύτερης γυναικείας ερμηνείας, καλύτερης αντρικής ερμηνείας, 2015 Νέα Υόρκη
Βραβείο καλύτερου έργου, 2012 Evening Standard, Λονδίνο
Βραβείο Χάρολντ Πίντερ, 2012 Λονδίνο
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Αικατερίνη Παπαγεωργίου
Εικαστικό περιβάλλον και Κουστούμια: Μάριος Ράμμος
Πρωτότυπη μουσική: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος
Χορογραφία: Εύη Σούλη
Φωτισμός: Μελίνα Μάσχα
Φωτογραφίες: Ελίνα Γουνανλή
Γραφιστική επιμέλεια: Άρης Απαρτιάν
Οργάνωση παραγωγής Ναυσικά Παπαδασκαλοπούλου
Παραγωγή: Olympia Culture
Πρωταγωνιστούν : Αλέξανδρος Βάρθης, Ελίζα Σκολίδη
Ημέρες και Ώρες παραστάσεων:
Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Διάρκεια παράστασης: 80 λεπτά χωρίς διάλειμμα
Τιμή εισιτηρίου : Γενική Είσοδος 15 Ευρώ
12 Ευρώ προπώληση, Μειωμένο 12 Ευρώ
Παραγωγή: Olympia Culture
Σαραναταπήχου 5, Αθήνα, Τηλέφωνο Επικοινωνίας : 210-3647200
EXHIBITION THEATER (Διονυσίου Εφέσου 3, Αμπελόκηποι).
Επιτέλους! Το ανασυντεθειμένο θέατρο του μέλλοντος είναι εδώ!!!
EXHIBITION THEATER (Διονυσίου Εφέσου 3, Αμπελόκηποι).
“Καθόμαστε Σε Ένα Τραπέζι. Ο Ένας Κοιτάει Τις Γρίλιες.
Από Κάπου Ακούγεται Ο Τελευταίος Λύκος”
μια θεατρική έκθεση των Ginger Creepers Theater Band
εμπνευσμένη από τον “Τελευταίο Λύκο” του Λ. Κρασναχορκάι
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Περίμενα τρεις δεκαετίες τώρα να νέα παιδιά να βγουν από την στειρότητα τής ξενόφερτης (αλλά αναγκαίας, ως φαίνεται) αποδόμησης και να εκφέρουν τον δικό τους αδέσμευτο λόγο.
Η Φύση, όχι ως ευτοπική νοσταλγία, αλλά ως είδος υπό προστασίαν,
Η Ελευθερία,
Η ανάγκη να αποδεχτούμε τις διαφορές μας και να ζήσουμε ειρηνικά με τα άλλα είδη επάνω σε αυτόν τον πανέμορφο και φιλόξενο πλανήτη,
Η επιτακτική απαίτηση των καιρών να αναστοχαστούμε πάνω στην ουτοπική «Κοινωνία τής Αφθονίας» και να περιοριστούμε στη διαχείριση των φυσικών πόρων έχοντας κατά νουν την Αειφόρο Ανάπτυξιν,
Η πάταξη κάθε φασισμού σε καθημερινή βάση,
Η χρυσή τομή όσων μας ενώνουν,
Η τιθάσευση των ενστίκτων μέσα μας κι έξω μας,
Η αποδοχή των σκοτεινών δυνάμεων τής Φύσης ως αναπόσταστο μέρος τού Άπαντος,
Η προστασία όλων των αδύναμων όντων (του ανθρώπου συμπεριλαμβανομένου),
Ο εξορθολογισμός των αναγκών και η ελαχιστοποίησή τους,
Η λιτότητα γενικώς…
Αυτά είναι τα θέματα, τα ζητήματα και τα διακυβεύματα τού εικοστού πρώτου αιώνα, ήδη από την χαραυγή του.
Οι πόλεμοι δεν θα εκλείψουν όσο υπάρχει μισαλλοδοξία, δεισιδαιμονία, αλαζονεία, καιροσκοπισμός, απληστία…
Η Ειρήνη είναι και θα παραμείνει ιδανική ανέφικτος κατάστασις, εάν δεν συμφωνήσουμε επειγόντως όλα τα έλλογα όντα απανταχού τής Γαίας σε νόμους, συνθήκες και κανόνες λογικούς, αξιοσέβαστους και κοινής αποδοχής.
Η πλήρης ταύτισις των πάντων είναι απολύτως αδύνατος!!!
Σε έναν υπερυψωμένον ισόγειο χώρο πίσω από τα Εφετείο, μια ενδιαφέρουσα Installation με βιντεοπροβολές και ηχητικό ντοκουμέντο, με τους δύο βασικούς υποκριτές σε ρόλο σχολιαζόντων θεατών (εν πολλοίς αντιστικτικός ο ρόλος τους), με τους θεατές να περιηγούνται ανάμεσα στα εκθέματα, να τα επί-σκέπτονται και να κάθονται μετά στις τέσσερες πλευρές τής ασυνήθιστης αίθουσας στα σκαμνάκια τους για να ξεκουφαθούν από το επιδαπέδιο ηχείο που μεταδίδει σε loop μια ανθρωπολογική ζωοφιλική αφήγηση και με την ανάγκη να αποδεσμευτούμε από τους λογικούς φραγμούς τής βιοποριστικής μέρας, μετά από λίγο συναπαρτίζουμε όλοι ένα νοητό σύνολο, έναν ψυχοσωματικό νοητικό οργανισμό, ένα εγρηγορός μοναδικό κι ανεπανάληπτο…
Οι ηθοποιοί φεύγουν πολύ πριν το τέλος. Τα χειροκροτήματα περιττά και άκυρα.
Ο λύκος (τής στέππας ή όχι) ως σύμβολο άγριας ελευθερίας, εδώ παίρνει διαστάσεις περήφανου όντος που αρνείται επίμονα να εγκαταλείψει την οριοθετημένη περιοχή του. Μήνυμα εξ αντιθέτου; Η προσφυγιά από την ανάποδη; Τι θέλουν να πουν οι ποιητές; Θολόν το ασαφές. Κι εδώ ξαναμπαίνουμε στα μουχλιασμένα χωρικά ύδατα τής μετανεωτερικότητας.
Όμως, εν τέλει, όλο αυτό είναι ένα συνειρμικό ποίημα, διόλου αυθόρμητο κι αυτοσχεδιαστικό, συνειρμικό όμως ναι… δομημένο πάνω σε αλλεπάλληλα μοτίβα που μεταδίδουν συγκεκριμένες αξίες… η εμπέδωσις δια της επαναλήψεως…
Δεν έλειπε τίποτα από την σύνολο αφήγηση, αν και εγώ – ως άτομο παλαιοτέρας γενεάς – θα ήθελα περισσότερο «ψαχνό» στην αφήγηση, περισσότερη παραστατικότητα βρε αδελφέ, ακόμα και πιότερη σωματικότητα – γιατί όχι – με παρέσυρε όμως η πολυσημία των διαφορετικών επί σκηνής κωδίκων κι έτσι δεν πρόλαβα να πλήξω μήτε να αναρωτηθώ μήτε να αναγκαστώ να ανοίξω το κινητό μου.
Η διάρκεια τόση όση…
Όλα καλά κι αρμονικώς συνταιριασμένα (λόγος, ήχος, εικόνες, σκέψεις, επισκέψεις, διαισθήσεις, μεταισθήσεις, μετεικάσματα…).
ΔΕΙΤΕ ΤΟ. ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΣΠΟΡΑΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ.
Ο χώρος λέγεται «Παρένθεση». Αυτό τα λέει όλα. Παρένθεση ανάμεσα σε δύο καταλαγιασμένα αποκρυσταλλώματα: ένα που έφυγε ανεπιστρεπτί κι ένα που δεν έχει έρθει ακόμα (ή, τουλάχιστον, δεν το αποδεχτήκαμε/υποδεχτήκαμε ακόμη μαζικά).
Μετά Λόγου Γνώσεως,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ
Διονυσίου Εφέσου 3, Αμπελόκηποι (μετρό Αμπελόκηποι)
Τηλ. 6943648438
EXHIBITION THEATER
“Καθόμαστε Σε Ένα Τραπέζι. Ο Ένας Κοιτάει Τις Γρίλιες.
Από Κάπου Ακούγεται Ο Τελευταίος Λύκος”
μια θεατρική έκθεση των Ginger Creepers Theater Band
εμπνευσμένη από τον “Τελευταίο Λύκο” του Λ. Κρασναχορκάι
Teaser:
https://www.youtube.com/watch?v=NdCdiLPmowg&ab_channel=GingerCreepers
Με τον όρο Exhibition theater, οι Ginger Creepers (Χρήστος Καπενής / Γρηγόρης Χατζάκης) προτείνουν μία νέα, απόλυτα διαφορετική θεατρική εμπειρία, συστήνοντας τον νέο τους χώρο, την Παρένθεση.
Με αφορμή τον Τελευταίο Λύκο, ένα πολυσύνθετο διήγημα του σπουδαίου Ούγγρου συγγραφέα Λάσλο Κρασναχορκάι, (γνωστότερος στο κοινό από τα σενάριά του για τον σκηνοθέτη Μπέλα Ταρ), οι Ginger Creepers “καταλαμβάνοντας” τον χώρο, στήνουν και επιμελούνται μίας έκθεσης σύγχρονης τέχνης, που λειτουργεί με θεατρικούς κώδικες.
Η ιστορία πίσω από το έργο
Σε μία δαιδαλώδη πρόταση 77 σελίδων, ο Κρασναχορκάι αφηγείται το ταξίδι ενός καθηγητή φιλοσοφίας στην Εξτρεμαδούρα της Ισπανίας, με στόχο τη συγγραφή ενός άρθρου για την ανάπλαση της περιοχής. Αναζητώντας έμπνευση για το κείμενό του, πέφτει πάνω σε ένα άρθρο σε ένα επιστημονικό περιοδικό, όπου αναφέρεται πως εκεί ήταν που “αποδήμησε ο τελευταίος λύκος” της ευρύτερης περιοχής. Η φράση κεντρίζει το ενδιαφέρον του και στρέφει όλη του την προσοχή στην αναζήτηση της ιστορίας του τελευταίου εκείνου λύκου, ιστορία που μεταμορφώνει σιγά σιγά τα βαθύτερα κέντρα της ίδιας του της ύπαρξης.
Exhibition Theater
Αποδομώντας και ανασυνθέτοντας τα θεατρικά στοιχεία, την εικόνα, τον ήχο, την αφήγηση, τα σύμβολα, οι Ginger Creepers, επιστρέφουν στην πηγή της θεατρικής πράξης, τη σχέση της με τον θεατή. Μπαίνοντας στον χώρο, ο θεατής κινείται ανάμεσα στα έργα (μεταξύ των οποίων και μία “ζωντανή” εγκατάσταση με τους δύο δημιουργούς), όπως σε μία εικαστική έκθεση. Παράλληλα, η αφήγηση που “λούζει” ηχητικά τον χώρο, αποκωδικοποιεί σταδιακά τη λειτουργία των έργων, προσδίδοντάς τους διαφορετικές πτυχές και αναγνώσεις. Με άλλα λόγια, η στατικότητα του “πρωταγωνιστή” σκηνικού χώρου, αποκτά κίνηση μέσα από την εσωτερική μετατόπιση του θεατή.
Παρένθεση
Ο Χρήστος Καπενής και ο Γρηγόρης Χατζάκης, που αποτελούν τη θεατρική ομάδα Ginger Creepers Theater Band, μας συστήνουν το νέο τους εγχείρημα, την “Παρένθεση”.
Μετά τα δύο χρόνια θεατρικής παύσης, -έχοντας επικεντρωθεί στο διαδικτυακό έργο τους, αφού δημιούργησαν σε συνεργασία με την πλατφόρμα aejaa, το νέο οπτικοακουστικό είδος Ραδιοπτικό Θέατρο (Radioptical Theater) και παρουσίασαν εκεί 5 δουλειές- επιστρέφουν ανοίγοντας έναν δικό τους χώρο, που συστήνουν ως “χώρο πειραμάτων”.
Έναν χώρο που στόχο έχει τη συνάντηση ανθρώπων και τον ανοιχτό άμεσο διάλογο σε καλλιτεχνικό και κοινωνικό επίπεδο, την ανταλλαγή ιδεών και τη συνεργασία.
Συστήνουν λοιπόν την Παρένθεσή τους με δύο παραγωγές. Δύο ιστορίες προσωπικής επαναδιαπραγμάτευσης. Το “Καθόμαστε Σε Ένα Τραπέζι. Ο Ένας Κοιτάει Τις Γρίλιες. Από Κάπου Ακούγεται Ο Τελευταίος Λύκος.” με αφορμή το βιβλίο του Λάσλο Κρασναχορκάι “Ο Τελευταίος Λύκος” και την “Κυρία Ντάλογουεη”, εμπνευσμένη από το ομώνυμο μυθιστόρημα της Βιρτζίνια Γουλφ σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Χατζάκη, με τη σταθερή συνεργάτη της ομάδας Δώρα Παρδάλη και την Ελένη Σιδηροκαστρίτη.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σύλληψη – Απόδοση – Σκηνική Σύνθεση – Σκηνοθεσία: Ginger Creepers
Εικαστική Επιμέλεια – Σκηνογραφία / Διαμόρφωση Χώρου: Ζωή Αρβανίτη
Μουσική / Ηχητικός Σχεδιασμός: Βύρων Κατρίτσης
Κοστούμια: Λίλα Νόβα
Γραφιστική Επιμέλεια – Curating Consultant: Michelangelo Bevilacqua
Φωτογραφίες: Φίλιππος Μαργαλιάς
Γραφείο Τύπου /Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Παίζουν:
Χρήστος Καπενής
Γρηγόρης Χατζάκης
Πληροφορίες Παράστασης
Παραστάσεις: Από Σάββατο 2 Απριλίου
Ημέρες & ώρες παραστάσεων
Σάββατο & Κυριακή στις 9.00 μμ
Τιμές εισιτηρίων
10€ (προτεινόμενη τιμή)
Διάρκεια παράστασης: 60’
Κρατήσεις: 6943732758
Παρένθεση
Διον. Εφέσου 3, μετρό Αμπελόκηποι
WELCOME TO OUR WORLD
Μία Frida ενσώματη και χορευτική
από τη ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ «ΜΙΚΡΟΣ ΝΟΤΟΣ» στη νέα σκηνή του ARROYODANCETHEATRE.
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Με το αίτημα τής σωματικότητας, στο θέατρο, στην Τέχνη και στη ζωή, ξεκινάει και τελειώνει αυτή η φωναχτή εξωστρεφής παράσταση με τις μιμήσεις παιδικών λεξημάτων που αναδύονται από τη συλλογική μνήμη ηφαιστειακά, ερωτικά κι αναδευτικά.
Αλησμόνητες σκηνικές στιγμές πλάθουν οι τέσσερις χορευτές-υποκριτές. Ένας άντρας και τρεις γυναίκες (η μία είδωλο και «ψυχή» αποδρώσα τής άλλης) δημιουργούν ένα ηχητικό τοπίο που κυμαίνεται από το εκκωφαντικό στο ψιθυριστό.
Εικόνες εμπορικές, «τουριστικές», οικείες, μυθοποιημένες και μυθοπλασμένες έτσι ώστε να ταιριάζουν με το κοινωνούμενο μήνυμα που δεν είναι άλλο από: «το σώμα σας και τα μάτια σας – γιατί πέρα από αυτό τίποτα».
Περί ψυχής και τέχνης το έμμεσο δοκίμιο, υλιστικός διαλογισμός για το επέκεινα τού εδώ και τώρα.
Διονυσιακός ύμνος στη ζωή. Χαρά πάση θυσία. Έρωτας άνευ όρων. Αυτοπραγμάτωση στην ύλη, αυτοεκπλήρωση πριν τον θάνατο κι η τέχνη υπερεκτιμημένη, παρενέργεια τής αργόσχολης αστικής ηδονοθηρίας.
Στο επίπεδο τής αριστοτελικής «όψεως» κυριαρχεί ο μοντερνισμός, αλλά και η καρναβαλική χορεία των αποστόλων τού Χάους.
Από τις λίγες παραστάσεις όπου η παιδικότητα παίζει πρωταρχικό ρόλο κι ο σκηνικός χρόνος διαστέλλεται έτσι ώστε να περνάει αυτοστιγμεί, αυθωρεί…
Μην χάσετε αυτή την αποκριάτικη πανδαισία εν μέσω Σαρακοστής (γενικώς).
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ «ΜΙΚΡΟΣ ΝΟΤΟΣ»
www.mikrosnotos.gr | mikrosnotos@gmail.com
FRIDA 2.0
Μια παράσταση για το σώμα, τον πόνο, τη χαρά, τη ζωή…
στη νέα σκηνή του ARROYODANCETHEATRE
Στις 2,3, 4,5, 9, 10, 11, 12, 16 & 17 Απριλίου
Η θεατρική ομάδα Μικρός Νότος παρουσιάζει –για ενήλικο κοινό- στη νέα σκηνή του φιλόξενουARROYO DANCE THEATRE την παράσταση «FRIDA 2.0», μια παράσταση με αφορμή τη ζωή και το έργο της σπουδαίας γυναίκας και ζωγράφου Φρίντα Κάλο, μία παράσταση-γιορτή για το σώμα, τον πόνο, τη χαρά, τη ζωή.
Θέτοντας το ΤΡΑΥΜΑ -σωματικό ή/και ψυχικό- στο επίκεντρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας, η θεατρική ομάδα Μικρός Νότος εμπνέεται από το θεατρικό κείμενο της Κυριακής Σπανού “Frida’s pornography” για να φέρει στο επίκεντρο της θεατρικής σκηνής σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα.
Η παράσταση FRIDA 2.0 ξεκινάει με την τελευταία δημόσια εμφάνιση της Φρίντα Kάλο, 11 ημέρες πριν από το θάνατό της, και τελειώνει με την τελευταία ημέρα της ζωής της. Η ζωγράφος καταδύεται για τελευταία φορά στη ζωή και στο έργο της και αναμετριέται με τις μνήμες της. Όλη η γεμάτη πόνο και δημιουργία ζωή της περνάει μπροστά από τα μάτια της, ενώ η ίδια συνδιαλέγεται με την τραυματική εμπειρία της και την προσπάθειά της να υπερβεί τα εμπόδια που το ίδιο το σώμα τής θέτει.
Πώς το σωματικό τραύμα αποτυπώνεται στον ψυχισμό; Πώς η αναπηρία συνδιαλέγεται με την καλλιτεχνική δημιουργία; Τι είδους μελάνι χρησιμοποιεί κάποιος που είναι αποφασισμένος να αφήσει το αποτύπωμά του στη γη;
Η Φρίντα Κάλο κατάφερε να μετατρέψει τον πόνο σε πάθος, που αποτύπωνε πάνω στον καμβά. Έτσι ενώ ο πόνος είναι βασικό θέμα στη ζωή και στα έργα της, το βλέμμα της παραμένει δυναμικό και εκείνη δυνατή και ανυπότακτη. Σε μία κοινωνία όπου οι γυναίκες θεωρούνται θύματα, η Φρίντα Κάλο αποδεικνύει ότι ο πόνος μπορεί να είναι μέρος της ζωής, χωρίς να μας ορίζει, αφού όπως λέει «μπορούμε να αντέξουμε περισσότερα από όσα νομίζουμε».
www.mikrosnotos.gr| www.facebook.com/MikrosNotos | mikrosnotos@gmail.com
Με γενικό τίτλο «ΤΡΑΥΜΑ» η θεατρική ομάδα Μικρός Νότος έχει σχεδιάσει ένα διετές ρεπερτόριο βασισμένο σε δύο κείμενα, το «Frida’spornography» της Κυριακής Σπανού και το «PASSPORT μία αληθινή περιπέτεια» της Ελεονώρας Σουρλάγκα, με κεντρικό άξονα τραύματα γυναικών.
Παράλληλα με την παράσταση, στο φουαγέ του θεάτρου, θα είναι εγκατεστημένη μία βιωματική δράση, με τίτλο «ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ» η οποία μας καλεί να εξερευνήσουμε διαφορετικές στιγμές της ζωής της ζωγράφου με επίκεντρο τη σωματική αναπηρία. Εστιάζοντας στον τρόπο που η Τέχνη στο σύνολό της λειτουργεί ως πεδίο έκφρασης του Τραύματος, μέσα από τη βιωματική δράση μας, το κοινό καλείται να διερευνήσει ερωτήματα, όπως: Πού εντοπίζεται και πώς απεικονίζεται το Τραύμα; Μέσα από πόσες και διαφορετικές μορφές επανέρχεται;
Η μορφή της Φρίντα Κάλο ζωντανεύει μέσα από τρία πρόσωπα που κάποτε μπορεί να την γνώρισαν και μας προσκαλούν να τη “γνωρίσουμε” και εμείς.Τρία ζευγάρια παπούτσια που κάποτε θα είχε φορέσει είναι εδώ για να φανταστούμε τον τρόπο που “στάθηκε” μέσα σε αυτά.Τρεις καθρέφτες που κάποτε μπορεί να είδε τον εαυτό της μέσα τους μας περιμένουν όρθιοι για να την “δούμε”… ως παιδί, έφηβη, ενήλικας.Θα κοιτάξω μέσα από το παράθυρο των ματιών σας για να σας δω, είχε πει η ίδια…Σήμερα, εδώ, εμείς, μέσα από αυτήν τη βιωματική δράση, επιχειρούμε να αντιστρέψουμε για λίγο τα λόγια της.Θα κοιτάξουμε μέσα από το παράθυρο των ματιών σου για να δούμε εσένα, Φρίντα.
———————————————————————————————————
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Συγγραφέας: ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΠΑΝΟΥ Δραματουργική επεξεργασία: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΓΟΥΛΙΩΤΗΣ Σύλληψη ιδέας-Καλλιτεχνική επιμέλεια: ΧΡΥΣΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Σκηνοθεσία-Πρωτότυπη μουσική-Μουσική διδασκαλία: ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΑΒΑΡΑΣ Σύμβουλος δραματολογίου: ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Iδέα-Σχεδιασμός βιωματικής δράσης: ΦΛΩΡΑ ΣΠΥΡΟΥ Υλοποίηση βιωματικής δράσης: ΧΡΥΣΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Ηθοποιοί: ΝΙΚΟΣ ΑΞΙΩΤΗΣ, ΧΡΥΣΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΛΣΑ ΛΟΥΜΠΑΡΔΙΑ, ΙΛΙΑΝΑ ΠΑΖΑΡΖΗ Βοηθός Σκηνοθέτη: ΙΛΙΑΝΑ ΠΑΖΑΡΖΗ Σκηνογράφος/Eνδυματολόγος ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΠΟΥΡΔΑΚινησιολογία ΑΝΝΑ ΑΝΟΥΣΑΚΗΦωτισμός ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΤΣΑΤΣΑΚΟΣΣχεδιασμός αφίσας:ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΟΥΤΣΑΣΦωτογραφίες: ΤΑΣΟΣ ΒΡΕΤΤΟΣ MakeupArtistΑΧΙΛΛΕΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ Οργάνωση παραγωγής: ΧΡΥΣΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥΥπεύθυνη επικοινωνίας: ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΣΚΡΟΜΠΟΛΑ Παραγωγή ΜΙΚΡΟΣ ΝΟΤΟΣ ΑΜΚΕ -Δράσεις Δημιουργίας και Πολιτισμού
*Το τραγούδι Diego Universo έγραψε η Έλσα Λουμπαρδιά
ARROYO DanceTheatre Mεγ. Αλεξάνδρου 128, Αθήνα, 104 35 / ΜΕΤΡΟ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ
Σάββατο 2, 9 & 16 Απριλίου στις 9.15μμ / Κυριακή 3, 10 & 17 Απριλίου στις 8μμ / Δευτέρα 4 & 11 Απριλίου στις 9.15μμ /Τρίτη 5, 12 Απριλίου στις 9.15μμ
Προπώληση: 13 ευρώ / Στο ταμείο: 15 ευρώ / 10 ευρώ Φοιτητικό& Ανέργων/ 5 ευρώ ατέλεια & ΑΜΕΑ / Πληροφορίες: 6973 453881 & 210 7234567 / Διάρκεια παράστασης& βιωματικής δράσης: 75 λεπτά, χωρίς διάλειμμα
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ www.ticketservices.gr
Η παράσταση είναι κατάλληλη για κοινό 16+
Το διετές πρόγραμμα τελεί υπό την αιγίδα και επιχορηγείται από το ΥΠΠΟΑ.
Σημεία προπώλησης εισιτηρίων:
Στο ταμείο του ΑRROYODANCETHEATRE, Mεγάλου Αλεξάνδρου 128, Αθήνα, 104 35
Στο εκδοτήριο εισιτηρίων της Ticketservices, στην οδό Πανεπιστημίου 39, Αθήνα.
Μέσω τηλεφώνου με χρέωση πιστωτικής ή χρεωστικής κάρτας:T. 2107234567
Μέσω διαδικτύου με χρέωση πιστωτικής/χρεωστικής κάρτας στηδιεύθυνση www.ticketservices.gr
Μια κινηματογραφική «Βασίλισσα της κυψέλης»
για την μισαλλοδοξία και για τον καθημερινό φασισμό.
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Παγκόσμιος ποιοτικός κινηματογράφος: μάθημα ενσυναίσθησης!!!
Μόνον όσοι δεν έχουμε βιώσει στο πετσί μας τον πόνο και τον αποκλεισμό, μόνον οι ανέγγιχτοι από τον καθημερινό ρατσισμό, από τον υφέρποντα ρατσισμό, από τον υπερβάλλοντα φθόνο, μόνον εκείνοι οι τυχεροί μπορούν να αδιαφορούν για ταινίες σαν αυτή.
Μα πόσοι είναι αυτοί;
Ελάχιστοι. Κανείς δεν είναι περισσότερο τρομοκρατημένος από τους τρομοκρατητές.
Κανείς περισσότερον αμυντικός από τους επιτιθέμενους.
Κανείς περισσότερον ετοιμοπόλεμος από τον φιλειρηνιστή.
Το μόνο που μετράει είναι να έχεις όραμα, ένα όραμα, να συγκεντρώνεις όλες τις δυνάμεις σου και να μάχεσαι γι’ αυτό μέσα από διαρκή, επίμονη και τίμια εργασία.
Μετά, κάποια στιγμή, με μαθηματική ακρίβεια, θα σου αποδώσει.
Θα σου αποδώσει εξάπαντος.
Όπως αυτή η ζωντανή νεκρή χήρα εξαφανισμένου στον αδελφοκτόνο πόλεμο (και ποιος πόλεμος δεν είναι αδελφοκτόνος).
Εκείνη τολμάει να υπερβεί τα κοινωνικά στεγανά, τις προκαταλήψεις, βαθιά ριζωμένες διακρίσεις (στα όρια της δεισιδαιμονίας) και ΓΙΝΕΤΑΙ η Βασίλισσα τής κυψέλης δουλεύοντας σαν εργάτρια, ευθυτενής κι ασυμβίβαστη, πρότυπο ηθικής κι αληθινού ανθρώπου.
Στάση ζωής ίσια, ευθεία, ανυπότροπος, χαλαρή αλχημεία τής συνενώσεως των αντιθέτων.
Όσο για την χολή των άλλων, των τεμπέληδων, των αργόσχολων ψευτοαρσενικών στα καφενεία, στην αρχή κάνει ότι τους αγνοεί για τους φοβάται, μετά τους πετροβολεί κι εκείνη ανταποδίδοντάς τους τα ίσια.
Εκπληκτική ταινία, εκτός από το τέλος (εκείνο το βιογραφικό «based on a true story” μάς ξενέρωσε – ας έμεναν έτσι τα μυθοπλασμένα γεγονότα, ήσαν ήδη αρκετά δυνατά κι ανθεκτικά στην Ιστορία)…
Μην την χάσετε!!!!!!!!!
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
https://www.athinorama.gr/cinema/movie/i_basilissa_tis_kupselis-10073966/
Η Βασίλισσα της Κυψέλης
- Hive
- 2021
- Έγχρ.
- Διάρκεια: 84′
- 3
Για να εξασφαλίσει την οικογένειά της, η Φαρί, της οποίας ο άντρας αγνοείται από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος στο Κόσοβο, ξεκινά μια μικρή αγροτική επιχείρηση. Στην κλειστή, πατριαρχική κοινωνία της, όμως, η προσπάθειά της αντιμετωπίζεται με έντονη εχθρότητα.
Σκηνοθεσία:
Παίζουν:
Αουρίτα Αγκούσι, Ίλκα Γκάσι, Τσουν Λαΐτσι
Μια αριστουργηματική «Βουή του κόσμου»
στην Ταινιοθήκη και παντού.
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Μόνο με ποίημα μετά-μετανεωτερικόν θα μπορούσα να αναμεταδώσω την μαγεία εικόνων και ήχων, λέξεων από άλλες γλώσσες, των οποίων αποτυπώθηκε το συμφραζόμενο νόημα βαθύτατα μέσα μου προσγειωμένο στον κόσμο των αισθήσεων, απογειωμένο στον χώρο των ηχοχρωμάτων.
Να μιλάς με χρώματα και να ζωγραφίζεις με ήχους δεν είναι απλώς συναισθητική μεταφορά αλλά κυριολεξία όταν αναφέρεσαι σε αυτή την ποιητική ταινία, που μόνον με τον «Ανδαλουσιανό σκύλο» και το «Παρίσι Τέξας» του Βιμ Βέντερς θα μπορούσε να συγκριθεί.
Ουδεμία μεταφυσική, μόνον η πλησμονή των αισθήσεων κι η ακόρεστη δίψα για το ουσιαστικό, την Αλήθεια, την πολύχρωμη ακινησία, το ηχητικό πολύβουο κενό. Zen…
«Η βουή τού κόσμου» μιλάει για τον κόσμο τού αύριο με εικόνες τού σήμερα.
Θαύμασα τον υπεύθυνο για τον μοντάζ Χρήστο Γιαννακόπουλο, αλλά πάνω απ’ όλα τον σκηνοθέτη Πέτρο Σεβαστίκογλου, που τόλμησε το ακατόρθωτο: να εικονογραφήσει το Ανίδωτο, να μιλήσει για το Ανείπωτο, να αποδελτιώσει το Άρρητο.
Ηχητικό τοπίο από τα λίγα, δεν μπορεί να ακουστεί αυτοτελώς σαν sound–track γιαtί είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι ήχος και μορφή – μορφές τού κόσμου τούτου, όπου η φαντασία διαπίδυσε στο επιστητό και το άλωσε, το εκπόρθησε για πάντα…
Αν υπάρχει κινηματογράφος στο παγκοσμιοποιημένο μέλλον μας κάπως έτσι θα είναι.
Αν υπάρχει ποίηση στο παγκοσμιοποιημένο μέλλον μας κάπως έτσι θα είναι.
Αν υπάρχει καλλιτεχνική φωτογραφία στο παγκοσμιοποιημένο μέλλον μας κάπως έτσι θα είναι.
Τα άλλα όλα τα προσθέτει, τα συνεισφέρει η συνδημιουργική φαντασία τού επαρκούς θεατή.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
https://www.filmfestival.gr/el/movie-tiff/movie/14047
Ελλάδα, Ρωσία, ΗΠΑ, Βραζιλία, Κίνα, Σενεγάλη. Συναντώντας νέους σ’ αυτές τις χώρες, νιώσαμε τον παλμό τους να προμηνύει μια βοή και μια έκρηξη. Αυτή η «Βοή» ήταν η «φωνή» της νέας γενιάς. Τα λόγια, οι εικόνες, οι ήχοι και η μουσική τους συνθέτουν μια οπτικοακουστική συμφωνία με τίτλο Η βοή του κόσμου.
Σκηνοθεσία:Πέτρος Σεβαστίκογλου
Σενάριο:Πέτρος Σεβαστίκογλου
Διεύθυνση φωτογραφίας:Πέτρος Σεβαστίκογλου
Μοντάζ:Χρήστος Γιαννακόπουλος
Ήχος:Χρήστος Γούσιος
Μουσική:The Prefabricated Quartet
Ηθοποιοί:Μάρθα Λαμπίρη, Ιώ Λατουσάκη, Βασίλης Μπούτσικος, Vassya Berezin, Wei Xun, Youri Bernandez, Omar Fall
Παραγωγή:Fantasia Audiovisual
Παραγωγοί:Θάνος Αναστόπουλος, Στέλλα Θεοδωράκη
Συμπαραγωγή:ΕΚΚ, EΡT
Φορμάτ:DCP
Χρώμα:Έγχρωμο, Α/Μ
Χώρα Παραγωγής:Ελλάδα
Έτος Παραγωγής:2021
Διάρκεια:84′
Ελληνική διανομή:Fantasia Audiovisual, Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Επικοινωνία:Fantasia Audiovisual (Stella Theodorakis, stella.theodorakis@gmail.com)
Πέτρος Σεβαστίκογλου
Γεννήθηκε στη Μόσχα. Σπούδασε κοινωνιολογία στο Παρίσι και σκηνοθεσία στις ΗΠΑ. Σκηνοθέτησε πολυάριθμα θεατρικά έργα για το Εθνικό Θέατρο, καθώς και για άλλες ιδιωτικές παραγωγές.
Φιλμογραφία
1997 Άνεμος στην πόλη
2007 Τρεις στιγμές
2012 Attractive Illusion
2015 Electra
2021 Η βοή του κόσμου
Evi Karagiannidi, Halcyon Days morning walks
ΑΠΕΙΚΑΣΜΑ
Πλειάδιο αποτύπωμα
Στην παλάμη τού Κρόνου
Κατασυκοφαντημένου
Από τους επιγόνους.
Έχει κι ο Χρόνος
Τα σύσκιά του
Τα σύδεντρα
Τα συσσώματά του
Όμως εμείς παραμένουμε γαλήνιοι
Τώρα που σύννεφα σκιάζουν
Την Ανθρωπότητα
Και πρέπει να διακτινιστείς
Πέρα από το Πέπλο,
Ιππεύοντας μια ακτίνα ήλιου
Ανάποδα
Σαν μεσαιωνική μοιχαλίς
Διαπομπευμένη
Από τους πειρατές
Που ξεπορτίσανε από τον Nibiru
Μιαν ατυχή συναστρία
Όπου στιγμιαία πύλη
Διηνοίχθη
Γέφυρα Ρίο-Αντίρριο
Εκτίσθη
Και τα χωροχρονικά κύματα
Μάς έφεραν τους κουρσάρους
Στα πόδια μας
Να βιάσουν
Να φάνε
Να πιούν
Και να μην χορτάσουν.
Απηυδήσαμε από κακοποίηση,
Στα δάση καταφύγαμε
Στις σπηλιές επιστρέψαμε
Για να αποφύγουμε κι αυτή την
Καταστροφή.
Όμως και στο πιο ανήλιαγο θαλάμι
Βρίσκει πάντα δρόμο το φως
Και δία-
Περνά…
Παιδιά,
Τής φωτογραφίας πλάνητες,
Η αθωότητα θα μας σώσει.
Κι η Αλήθεια,
Η χαρά,
Η λατρεία τής Φύσης,
Όπως στους πίνακες
Από τον φωτεινό θάλαμο
Τής Ευτυχίας Καραγιαννίδη.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
Info:
http://www.evikaragiannidi.com/index.php/halcyon-days/
Haris Kakarouhas, Natural presence.
Ποιητικό Μετείκασμα
Πρόσωπα μέσα στη Φύση
Κι η φύσις σκαιά
Αποτρέπουσα νερά
Που τρέχουν προς κάθε
Κατεύθυνσιν
Αναζητώντας
Την από-
Γείωσιν
Ενόσω το μυστικό
Των αλχημιστών
Έγκειται εις την μετά-
Στοιχείωσιν
Των Πάντων
Εις Ένα και το Αυτό…
Πρόσωπα καλλιεργημένα
Φύσις ανεπεξέργαστος
Παραδομένη στην επικράτεια
Των πέντε στοιχείων,
Τού αιθέρος πρωτοσταντούντος,
ΧΟΡΟΣΤΑΤΟΥΝΤΟΣ
Και πρωτομάστορα…
Σχήματα αφηρημένα,
Παγιωμένα ύδατα
Σαν ορυκτά
Που δεν επρόλαβαν να ωριμάσουν
Μέσα σε τόσες γεωλογικές μεταβολές,
Αντιστροφές πόλων
Μαγνητικών επιβολών
Ανθρωπίνων επιβουλών…
ΜΑΜΑ ΓΑΙΑ ΑΦΑΙΑ ΜΑΙΑ ΑΘΗΝΑ…
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
https://hariskakarouhas.com/iconic_square/natural-presence/
Στο VAULT THEATRE PLUS ο Θεατρικός Οργανισμός Πρώτες Ύλες παρουσιάζει το έργο Πως Να Νικήσεις Την Μοναξιά τού Νήλ Λαμπιούτ σε Σκηνοθεσία Χρήστου Λύγκα.
Ιερότητα τής ζωής και Ευθανασία.
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Η ζωή είναι γλυκειά, ακόμα και για τους απελπισμένους, τους πονεμένους, τους κατατρεγμένους… Ας το θυμόμαστε αυτό βλέποντας τις φρικτές σκηνές τού πολέμου, τον βομβαρδισμό των αμάχων, την σφαγή των νηπίων…
Τι γίνεται όμως μ’ εκείνους / εκείνες που η ζωή τους έχει γίνει βάρος, άχθος ασήκωτο; Με όσους / όσες δεν μπορούν να ζήσουν με το άγχος του επικείμενου θανάτου;
Είμαστε ένας παυσίπονος και παυσίλυπος πολιτισμός με μηδενική παιδεία θανάτου.
Θα πρέπει να μαθαίνουμε από το νηπιαγωγείο την συνειδητή αναπνοή, τον αυτοέλεγχο τής σκέψης και τού σώματός μας… Θα πρέπει να παρατηρούμε την φύση και τα φαινόμενα. Θα πρέπει να διδασκόμαστε την ασφαλή κατάδυση στα βάθη τής συνειδήσεώς μας.
Τραγικοί αυτοδύτες είμαστε όλοι, μόνοι, ολομόναχοι, στον πόνο, στον έρωτα και στον θάνατο.
Είμαστε όμως εκπαιδευμένοι, επαρκώς εξασκημένοι;
Πού είναι τα σύγχρονα Ελευσίνια Μυστήρια να πάμε να μυηθούμε κι εμείς οι πτωχοί τω πνεύματι;
Σκηνική πραγμάτωση τής αγωνίας του Δυτικού Ανθρώπου που αρνείται να μεγαλώσει, να ωριμάσει, να πονέσει, να γεράσει και να πεθάνει.
Λογικά αδιέξοδα με ρασιοναλιστικές λύσεις.
Υπάρχουν όμως μονοσήμαντες απαντήσεις σε αυτή τα εφιαλτικά ερωτήματα;
Προφανώς όχι. Γιατί κανείς δεν γύρισε από την άλλη όχθη για να μας πει. Κι αν γύρισε θα μείνει βουβός σαν την Άλκηστη, αθώρητος σαν την Ευρυδίκη, στήλη άλατος σαν την γυναίκα τού Λωτ, ή ήρωας ημίθεος σαν τον Ηρακλή, τον Οδυσσέα…
Ας μην περιμένουμε πολλά από τα φτωχά ανθρώπινα πλάσματα.
Στην άβυσσο τού καταναλωτισμού αρθρώνουν τα λιγοστά τους λόγια λίγο πριν η ψυχή τους κάνει πανιά (όπως το διατυπώνει ο Ποιητής Γιώργος Σεφέρης), όμως δεν αξιώνουν να βγουν από τον πάτο τού πηγαδιού και με τα δάχτυλα «στο φιλιατρό» να ατενίσουν για πρώτη φορά τον Ήλιο τού Μεσονυχτίου, με το αηδόνι να κελαηδάει στα κλαδιά τής ιεράς δρυός…
Καλή παράσταση, κυκλοτερής, επαναθέτοντας διαρκώς τα ίδια αδιέξοδα.
Στο τέλος όμως αχνοφαίνεται ένας φόβος τρανότερος από τον τρόμο τής ανυπαρξίας: Ο ΦΟΒΟΣ ΣΤΕΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. Αυτό είναι το ζήτημα. Είμαστε ζωντανοί, ελεύθεροι και δημιουργικοί ΠΡΙΝ από τον θάνατο;
Εδώ είναι το ζητούμενο και το διακύβευμα.
Η απάντηση δική σας. Ατομική.
Ο κάθε ένας κι η κάθε μία ξεχωριστά.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
VAULT THEATRE PLUS
Ο Θεατρικός Οργανισμός Πρώτες Ύλες παρουσιάζει:
Πως Να Νικήσεις Την Μοναξιά
Του Νήλ Λαμπιούτ
Σκηνοθεσία Χρήστος Λύγκας
Για Πρώτη Φορά στην Ελλάδα
H Τζόντυ και ο Μπράντ βρίσκονται αντιμέτωποι σαν ζευγάρι με την πιο δύσκολη απόφαση της ζωής τους.
Ένας παλιός συμμαθητής από το σχολείο, ο Τέιτ, μοιάζει να είναι ο μόνος που είναι διατεθειμένος να τους βοηθήσει.
Οι Τρεις τους θα περάσουν τις διαχωριστικές γραμμές του Νόμου και της Ηθικής και θα αναζητήσουν σε αχαρτογράφητα νερά, στην γκρίζα ζώνη του καλού και του κακού, μια απάντηση στη μοναξιά τους.
Στο τολμηρό και βαθειά σαρκαστικό “Πως Να Νικήσεις Την Μοναξιά” ο Νήλ Λαμπιούτ μας φέρνει αντιμέτωπους με σκληρά ηθικά διλήμματα και αμείλικτα ερωτήματα για το νόημα της ύπαρξης και τα όρια της αγάπης.
Το τέλειο ζευγάρι του παραμυθένιου “και ζήσαμε εμείς καλά” βρίσκεται στις αντίπερα όχθες ενός χάσματος που δεν μπορεί να γεφυρωθεί.
Είναι στιγμές που η ζωή μοιάζει να σου γλιστρά μέσα από τα χέρια και αναρωτιέσαι πότε είναι η σωστή στιγμή που πρέπει να τελειώσει.
Το “Πως Να Νικήσεις Την Μοναξιά” μας φέρνει περισσότερο αντιμέτωπους με δύσκολα ερωτήματα παρά με απαντήσεις.
Πόσο ολοκληρωτικά ανήκουμε στον εαυτό μας και σε ποιό βαθμό θυσιάζουμε το είναι μας για την ευτυχία του άλλου..
Όσο συμπονετικοί κι αν πιστεύουμε ότι είμαστε, είναι στην πραγματικότητα ποτέ δυνατό να νιώσουμε αληθινά τον ψυχικό ή σωματικό πόνο του άλλου;
Ο Νήλ Λαμπιούτ θίγει το ευαίσθητο ζήτημα της εθελούσιας υποβοηθούμενης ευθανασίας, εκεί που η παράταση της ζωής είναι μια οδυνηρή μακρόσυρτη πορεία προς ένα προδιαγεγραμμένο θάνατο, και την ίδια στιγμή κοιτάζει τη βαθύτερη υπαρξιακή διάσταση της απώλειας , του πένθους και της μοναξιάς.
Ο Νήλ Λαμπιούτ ανήκει στην αιρετική θεατρική πρωτοπορία του αμερικανικού θεάτρου.
Το κέντρο της προβληματικής του στα έργα του είναι η αμερικανική ψυχή, και επιδιώκει να κάνει μια ανατομία της νοσηρότητας, της υποκρισίας και του τραύματος του σύγχρονου αμερικανού – αλλά και γενικότερα του σύγχρονου ανθρώπου.
Συντελεστές
Συγγραφέας: Νήλ Λαμπιούτ
Μετάφραση: Χριστίνα Μπάμπου – Παγκουρέλη
Σκηνοθεσία: Χρήστος Λύγκας
Δραματουργική Επιμέλεια: Τόρστεν Ίσραελ
Εικαστικό Περιβάλλον: Γιάννης Μερτζικώφ – Πρώτες Ύλες
Μουσική: Γιώργος Κουμεντάκης
Μουσική Επιμέλεια: Νίκος Τριβουλίδης
Σχεδιασμός φωτισμού: Πρώτες Ύλες
Φωτογραφίες: Νάσια Στουραΐτη
Γραφισικά: Γιώργος Κτενίδης
Επικοινωνία/ Δημόσιες Σχέσεις: Χρύσα Ματσαγκάνη
Παραγωγή: Θεατρικός Οργανισμός «Πρώτες Ύλες»
Διανομή
Μαρία Μπρανίδου
Χρήστος Λύγκας
Γεράσιμος Μαύρος
Πληροφορίες Παράστασης
Παραστάσεις: Από Σάββατο 5 Φεβρουαρίου
Ημέρες & ώρες παραστάσεων
Σάββατο στις 21:00 & Κυριακή στις 18:00
Τιμές εισιτηρίων
Γενική Είσοδος: 13€
Μειωμένο: 10€
Ατέλειες: 8€
Διάρκεια παράστασης 100 λεπτά
Προπώληση εισιτηρίων
TICKETSERVICES
Εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσμαζόγλου)
Τηλεφωνικά: 210 7234567
Online: https://www.ticketservices.gr/event/pos-na-nikiseis-tin-monaksia-vault/
*ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ
*Κατά την είσοδό τους στο θέατρο οι θεατές οφείλουν να επιδεικνύουν πιστοποιητικό εμβολιασμού ή νόσησης, καθώς και πιστοποιητικό ταυτοπροσωπίας (αστυνομική ταυτότητα, διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης). Στη παράσταση θα τηρηθούν όλα τα προβλεπόμενα μέτρα προστασίας από τον Covid-19.
Πολυχώρος VAULT THEATRE PLUS
FB Page: http://www.facebook.com/VAULTTheatreGr1
Instagram: vault.theatre.plus (https://www.instagram.com/vault.theatre.plus/?hl=el)
Μελενίκου 26 Γκάζι, Βοτανικός
Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8′ περίπου με τα πόδια)
Πληροφορίες (11:00 – 14:00 & 17:00 – 21:00) : 213 0356472, 6951832070
Email: vaultvotanikos@gmail.com
Στο θέατρο «Δρόμος» η Θεατρική ομάδα ΜΗΔΕΙΑ παρουσιάζει το τελευταίο έργο του μεγάλου δραματουργού Ερρίκου Ίψεν “Όταν Ξυπνήσουμε Εμείς οι Νεκροί”
σε μετάφραση (από το αγγλικό κείμενο του William Archer) και Σκηνοθεσία Εμμανουήλ Γ. Μαύρου.
Όταν ξυπνήσουμε εμείς οι νεκροί ανάμεσα στους νεκρούς και ξαναζωντανέψουμε και ξαναζήσουμε και ξυπνήσουμε επί τέλους από το όνειρο που είναι η ζωή.
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Φιλοσοφικό πόνημα σκανδιναβικής δραματουργικής προελεύσεως με σκηνικές τελετουργοποιήσεις μεσογειακού τύπου.
Μια σκοτεινή κι ερεβώδης αντίληψη τής ζωής ως εφιαλτικής κοιλάδας θανάτου όπου το ον περιφέρεται βουλιαγμένο στις υπνωτικές καθημερινές τελετουργίες εξορκισμού του φόβου του θανάτου, που είναι εν τέλει φόβος απέναντι στην Ελευθερία σύμφωνα με τον Έριχ Φρομ.
Τελικά όμως κι η ελευθερία, ως απόπειρα απόδραση στις πλάτες ενός άλλου, μυθικού ήρωα, αποδεικνύεται κι αυτή αδιέξοδος φενάκη.
Κι η Τέχνη; Αυνανιστικός αυτοσκοπός ή προσπάθεια παιδαγωγική με αμφίβολα μαθησιακά αποτελέσματα;
Το μοντέλο έχει απαιτήσεις να καταλάβει την συνείδηση τού καλλιτέχνη και να εκπαραθυρώσει από τη Συλλογική Συνειδητότητα την εκαγλότητα τού έργου τέχνης. Ο Ντόριαν Γκρέι από την ανάποδη; Ή μήπως μια ανασκευή τού μεσαιωνικού μύθου; Ο Φάουστ ως είδωλο και πρόπλασμα;
Πολλά τα ερωτήματα που αναδύονται από αυτή την πυκνή, γοργή, ρυθμική εκδοχή τού ιψενικού δράματος, που ελλοχεύει στα όρια μεταξύ συλλογικού και ατομικού Ασυνεδήτου.
Ηθοποιοί αξιοζήλευτοι, σκηνοθέτης εναργής, διευκολύνει την απόφανση μέσα από μοτίβα κι αισθητικές συσσωματώσεις που αναφύονται χορεύοντας σε έναν βακχικό ρυθμό.
Το απολλώνιο βορειοευρωπαϊκό στοιχείο βεβαίως ελλείπει αλλά αυτό είναι αναμενόμενο ακόμα και στις πλέον «πιστές» στο πρωτότυπο νεοελληνικές εκδοχές. Κακά τα ψέματα, όταν μπορούμε να βγούμε μετά την βαρυσυννεφιά στον εκτυφλωτικό ήλιο τού αττικού τοπίου τίποτα και κανείς δεν μπορεί να μας τρομάξει επί πολύ.
Εκπληκτικοί ηθοποιοί, πρωτότυπος φωτιστικός σκηνικός χώρος, ηχητικό τοπίο γονιμολατρικών λατρειών στο Σπήλαιο τού Πάνα ή και αλλού όπου συσσωρεύονται τα ένστικτα προκειμένου να συμμαζευτούν υπακούοντας στις επιταγές τού πολιτισμού.
Παίζουν (αλφαβητικά): Αντώνης Αντωνάκος (Υλφέιμ), Ναταλία Βογιατζόγλου (Μέτρ), Ήρα Δαμίγου (Μάγια Ρύμπεκ), Χριστίνα Κωνσταντινίδου (Ειρήνη), Σάββας Πογιατζής (Άρνολντ Ρύμπεκ), Εύη Τσακλάνου (Σκιά)
«Πόλις εστί νόμω» και μέσα από την παράβαση-τιμωρία εξασφαλίζεται ο υπερβατικός τρόμος που οδηγεί νομοτελειακή στον φρονιματισμό και στη συμμόρφωση τού λογικού θεατή. Ο εξορθολογισμός είναι κι εδώ το ζητούμενο.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΜΗΔΕΙΑ
Όταν Ξυπνήσουμε Εμείς οι Νεκροί
Ερρίκου Ίψεν
…ένας δραματικός επίλογος
Η Θεατρική ομάδα ΜΗΔΕΙΑ παρουσιάζει το τελευταίο έργο του μεγάλου δραματουργού Ερρίκου Ίψεν “Όταν Ξυπνήσουμε Εμείς οι Νεκροί” σε μετάφραση (από το αγγλικό κείμενο του William Archer) και Σκηνοθεσία Εμμανουήλ Γ. Μαύρου.
Ο καθηγητής και γλύπτης Άρνολντ Ρύμπεκ έγινε παγκοσμίως γνωστός, κυρίως λόγω του πλαστικού αριστουργήματός του με τίτλο “Η Ημέρα της Ανάστασης”. Επιστρέφει στη πατρίδα του μετά από μια μακροχρόνια παραμονή στο εξωτερικό μαζί με τη νεαρή σύζυγό του Μάγια. Η σχέση του ζευγαριού έχει πλέον τελματώσει, με αποτέλεσμα και οι δυο τους να έχουν αποξενωθεί. Στο σανατόριο όπου διαμένουν, μια γυναίκα εμφανίζεται ξαφνικά για να ταράξει το παρελθόν του διάσημου γλύπτη και καθηγητή. Η γυναίκα αυτή είναι η Ειρήνη, η οποία είχε ποζάρει ως μοντέλο του στο έργο που τον έκανε γνωστό ανά τον κόσμο και ταυτόχρονα η μούσα του Ρύμπεκ όταν ήταν ακόμα νέος και άσημος.
Όμως για την Ειρήνη, ο Ρύμπεκ δεν ήταν ο καλλιτέχνης, αλλά ο ανεκπλήρωτος έρωτας που άφησε πίσω μετά την ολοκλήρωση του έργου του “Η Ημέρα της Ανάστασης”. Η Ειρήνη τον κατηγορεί για την καταστροφή της ζωής της, με τον Ρύμπεκ να αναγνωρίζει το λάθος του και να της ζητά να ζωντανέψουν για μια ακόμα φορά τον έρωτά τους, που ίσως η αναγέννηση αυτή να σταθεί ως εφαλτήριο βοήθειας για την τέχνη του, επανακτώντας την δημιουργική του δύναμη.Η Μάγια, η σύζυγός του, αποδέχεται τη θέληση του Ρύμπεκ να ζήσει με τον ανεκπλήρωτο αυτό έρωτά του, βρίσκοντας όμως η ίδια προστασία στον άξεστο, λαϊκό, λάγνο και γήινο Υλφέιμ, ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης του σανατορίου που διαμένουν. Ο Ρύμπεκ και η Ειρήνη αποφασίζουν να ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο ανεβαίνοντας στην κορυφή ενός βουνού, με την διαδρομή αυτή να τους φέρνει σε κάποια συμφιλίωση, όμως ο δρόμος για μια καινούργια ζωή προς την ψυχική ελευθερία είναι μακρύς και ίσως ατελείωτος!
Συντελεστές
Συγγραφέας: Ερρίκος Ίψεν
Μετάφραση (από το αγγλικό κείμενο του William Archer): Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Σκηνοθεσία: Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Καλλιτεχνική Επιμέλεια- Σκηνικά: Ρένα Σανταμούρη
Κοστούμια: Μάγδα Καλορίτη
Μουσική: Crypt of Insomnia
Φωτισμοί: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Κινησιολογία: Ναταλία Βογιατζόγλου, Εύη Τσακλάνου
Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Trailer: Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Video Post Production: Μανώλης Πετρής
Σχεδιασμός Αφίσας: Ρένα Σανταμούρη
Ψιμυθιολόγος: Γιώτα Κουτσάφτη
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ήρα Δαμίγου
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Παραγωγή: Medea Pictures
Διανομή (αλφαβητικά): Αντώνης Αντωνάκος (Υλφέιμ), Ναταλία Βογιατζόγλου (Μέτρ), Ήρα Δαμίγου (Μάγια Ρύμπεκ), Χριστίνα Κωνσταντινίδου (Ειρήνη), Σάββας Πογιατζής (Άρνολντ Ρύμπεκ), Εύη Τσακλάνου (Σκιά)
Πληροφορίες Παράστασης
Παραστάσεις Από Σάββατο 26 Φεβρουαρίου
Ημέρες & ώρες παραστάσεων
Σάββατο στις 21:00 – Κυριακή στις 20:00
Τιμές εισιτηρίων
Γενική Είσοδος: 14€
Μειωμένο: 11€ (φοιτητικό, ανέργων, πολυτέκνων, ΑμεΑ, 65+)
Ειδικές Τιμές Για ομαδικές κρατήσεις άνω των 10 ατόμων (στο τηλέφωνο 210 88 18 906)
Διάρκεια παράστασης
90 λεπτά χωρίς διάλειμμα
Προπώληση εισιτηρίων
Viva.gr: https://www.viva.gr/tickets/theater/henrik-ibsen-when-we-dead-awaken/
Για την είσοδό τους στην παράσταση οι θεατές πρέπει να επιδεικνύουν είτε πιστοποιητικό πλήρους εμβολιασμού είτε πιστοποιητικό νόσησης, καθώς και πιστοποιητικό ταυτοπροσωπίας (αστυνομική ταυτότητα, διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης). Επίσης υποχρεούνται να φορούν μάσκα κατά την παραμονή τους σε όλους τους χώρους του θεάτρου.
Θέατρο Δρόμος
Αγ. Μελετίου 25, Αθήνα
Τηλ. 210 8818906
Web Site: https://dromostheatre.gr/
Facebook: https://www.facebook.com/dromostheatre
Instagram: https://www.instagram.com/dromostheatre/
