Haris Kakarouhas, Natural presence.
Ποιητικό Μετείκασμα
Πρόσωπα μέσα στη Φύση
Κι η φύσις σκαιά
Αποτρέπουσα νερά
Που τρέχουν προς κάθε
Κατεύθυνσιν
Αναζητώντας
Την από-
Γείωσιν
Ενόσω το μυστικό
Των αλχημιστών
Έγκειται εις την μετά-
Στοιχείωσιν
Των Πάντων
Εις Ένα και το Αυτό…
Πρόσωπα καλλιεργημένα
Φύσις ανεπεξέργαστος
Παραδομένη στην επικράτεια
Των πέντε στοιχείων,
Τού αιθέρος πρωτοσταντούντος,
ΧΟΡΟΣΤΑΤΟΥΝΤΟΣ
Και πρωτομάστορα…
Σχήματα αφηρημένα,
Παγιωμένα ύδατα
Σαν ορυκτά
Που δεν επρόλαβαν να ωριμάσουν
Μέσα σε τόσες γεωλογικές μεταβολές,
Αντιστροφές πόλων
Μαγνητικών επιβολών
Ανθρωπίνων επιβουλών…
ΜΑΜΑ ΓΑΙΑ ΑΦΑΙΑ ΜΑΙΑ ΑΘΗΝΑ…
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
https://hariskakarouhas.com/iconic_square/natural-presence/
Στο VAULT THEATRE PLUS ο Θεατρικός Οργανισμός Πρώτες Ύλες παρουσιάζει το έργο Πως Να Νικήσεις Την Μοναξιά τού Νήλ Λαμπιούτ σε Σκηνοθεσία Χρήστου Λύγκα.
Ιερότητα τής ζωής και Ευθανασία.
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Η ζωή είναι γλυκειά, ακόμα και για τους απελπισμένους, τους πονεμένους, τους κατατρεγμένους… Ας το θυμόμαστε αυτό βλέποντας τις φρικτές σκηνές τού πολέμου, τον βομβαρδισμό των αμάχων, την σφαγή των νηπίων…
Τι γίνεται όμως μ’ εκείνους / εκείνες που η ζωή τους έχει γίνει βάρος, άχθος ασήκωτο; Με όσους / όσες δεν μπορούν να ζήσουν με το άγχος του επικείμενου θανάτου;
Είμαστε ένας παυσίπονος και παυσίλυπος πολιτισμός με μηδενική παιδεία θανάτου.
Θα πρέπει να μαθαίνουμε από το νηπιαγωγείο την συνειδητή αναπνοή, τον αυτοέλεγχο τής σκέψης και τού σώματός μας… Θα πρέπει να παρατηρούμε την φύση και τα φαινόμενα. Θα πρέπει να διδασκόμαστε την ασφαλή κατάδυση στα βάθη τής συνειδήσεώς μας.
Τραγικοί αυτοδύτες είμαστε όλοι, μόνοι, ολομόναχοι, στον πόνο, στον έρωτα και στον θάνατο.
Είμαστε όμως εκπαιδευμένοι, επαρκώς εξασκημένοι;
Πού είναι τα σύγχρονα Ελευσίνια Μυστήρια να πάμε να μυηθούμε κι εμείς οι πτωχοί τω πνεύματι;
Σκηνική πραγμάτωση τής αγωνίας του Δυτικού Ανθρώπου που αρνείται να μεγαλώσει, να ωριμάσει, να πονέσει, να γεράσει και να πεθάνει.
Λογικά αδιέξοδα με ρασιοναλιστικές λύσεις.
Υπάρχουν όμως μονοσήμαντες απαντήσεις σε αυτή τα εφιαλτικά ερωτήματα;
Προφανώς όχι. Γιατί κανείς δεν γύρισε από την άλλη όχθη για να μας πει. Κι αν γύρισε θα μείνει βουβός σαν την Άλκηστη, αθώρητος σαν την Ευρυδίκη, στήλη άλατος σαν την γυναίκα τού Λωτ, ή ήρωας ημίθεος σαν τον Ηρακλή, τον Οδυσσέα…
Ας μην περιμένουμε πολλά από τα φτωχά ανθρώπινα πλάσματα.
Στην άβυσσο τού καταναλωτισμού αρθρώνουν τα λιγοστά τους λόγια λίγο πριν η ψυχή τους κάνει πανιά (όπως το διατυπώνει ο Ποιητής Γιώργος Σεφέρης), όμως δεν αξιώνουν να βγουν από τον πάτο τού πηγαδιού και με τα δάχτυλα «στο φιλιατρό» να ατενίσουν για πρώτη φορά τον Ήλιο τού Μεσονυχτίου, με το αηδόνι να κελαηδάει στα κλαδιά τής ιεράς δρυός…
Καλή παράσταση, κυκλοτερής, επαναθέτοντας διαρκώς τα ίδια αδιέξοδα.
Στο τέλος όμως αχνοφαίνεται ένας φόβος τρανότερος από τον τρόμο τής ανυπαρξίας: Ο ΦΟΒΟΣ ΣΤΕΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. Αυτό είναι το ζήτημα. Είμαστε ζωντανοί, ελεύθεροι και δημιουργικοί ΠΡΙΝ από τον θάνατο;
Εδώ είναι το ζητούμενο και το διακύβευμα.
Η απάντηση δική σας. Ατομική.
Ο κάθε ένας κι η κάθε μία ξεχωριστά.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
VAULT THEATRE PLUS
Ο Θεατρικός Οργανισμός Πρώτες Ύλες παρουσιάζει:
Πως Να Νικήσεις Την Μοναξιά
Του Νήλ Λαμπιούτ
Σκηνοθεσία Χρήστος Λύγκας
Για Πρώτη Φορά στην Ελλάδα
H Τζόντυ και ο Μπράντ βρίσκονται αντιμέτωποι σαν ζευγάρι με την πιο δύσκολη απόφαση της ζωής τους.
Ένας παλιός συμμαθητής από το σχολείο, ο Τέιτ, μοιάζει να είναι ο μόνος που είναι διατεθειμένος να τους βοηθήσει.
Οι Τρεις τους θα περάσουν τις διαχωριστικές γραμμές του Νόμου και της Ηθικής και θα αναζητήσουν σε αχαρτογράφητα νερά, στην γκρίζα ζώνη του καλού και του κακού, μια απάντηση στη μοναξιά τους.
Στο τολμηρό και βαθειά σαρκαστικό “Πως Να Νικήσεις Την Μοναξιά” ο Νήλ Λαμπιούτ μας φέρνει αντιμέτωπους με σκληρά ηθικά διλήμματα και αμείλικτα ερωτήματα για το νόημα της ύπαρξης και τα όρια της αγάπης.
Το τέλειο ζευγάρι του παραμυθένιου “και ζήσαμε εμείς καλά” βρίσκεται στις αντίπερα όχθες ενός χάσματος που δεν μπορεί να γεφυρωθεί.
Είναι στιγμές που η ζωή μοιάζει να σου γλιστρά μέσα από τα χέρια και αναρωτιέσαι πότε είναι η σωστή στιγμή που πρέπει να τελειώσει.
Το “Πως Να Νικήσεις Την Μοναξιά” μας φέρνει περισσότερο αντιμέτωπους με δύσκολα ερωτήματα παρά με απαντήσεις.
Πόσο ολοκληρωτικά ανήκουμε στον εαυτό μας και σε ποιό βαθμό θυσιάζουμε το είναι μας για την ευτυχία του άλλου..
Όσο συμπονετικοί κι αν πιστεύουμε ότι είμαστε, είναι στην πραγματικότητα ποτέ δυνατό να νιώσουμε αληθινά τον ψυχικό ή σωματικό πόνο του άλλου;
Ο Νήλ Λαμπιούτ θίγει το ευαίσθητο ζήτημα της εθελούσιας υποβοηθούμενης ευθανασίας, εκεί που η παράταση της ζωής είναι μια οδυνηρή μακρόσυρτη πορεία προς ένα προδιαγεγραμμένο θάνατο, και την ίδια στιγμή κοιτάζει τη βαθύτερη υπαρξιακή διάσταση της απώλειας , του πένθους και της μοναξιάς.
Ο Νήλ Λαμπιούτ ανήκει στην αιρετική θεατρική πρωτοπορία του αμερικανικού θεάτρου.
Το κέντρο της προβληματικής του στα έργα του είναι η αμερικανική ψυχή, και επιδιώκει να κάνει μια ανατομία της νοσηρότητας, της υποκρισίας και του τραύματος του σύγχρονου αμερικανού – αλλά και γενικότερα του σύγχρονου ανθρώπου.
Συντελεστές
Συγγραφέας: Νήλ Λαμπιούτ
Μετάφραση: Χριστίνα Μπάμπου – Παγκουρέλη
Σκηνοθεσία: Χρήστος Λύγκας
Δραματουργική Επιμέλεια: Τόρστεν Ίσραελ
Εικαστικό Περιβάλλον: Γιάννης Μερτζικώφ – Πρώτες Ύλες
Μουσική: Γιώργος Κουμεντάκης
Μουσική Επιμέλεια: Νίκος Τριβουλίδης
Σχεδιασμός φωτισμού: Πρώτες Ύλες
Φωτογραφίες: Νάσια Στουραΐτη
Γραφισικά: Γιώργος Κτενίδης
Επικοινωνία/ Δημόσιες Σχέσεις: Χρύσα Ματσαγκάνη
Παραγωγή: Θεατρικός Οργανισμός «Πρώτες Ύλες»
Διανομή
Μαρία Μπρανίδου
Χρήστος Λύγκας
Γεράσιμος Μαύρος
Πληροφορίες Παράστασης
Παραστάσεις: Από Σάββατο 5 Φεβρουαρίου
Ημέρες & ώρες παραστάσεων
Σάββατο στις 21:00 & Κυριακή στις 18:00
Τιμές εισιτηρίων
Γενική Είσοδος: 13€
Μειωμένο: 10€
Ατέλειες: 8€
Διάρκεια παράστασης 100 λεπτά
Προπώληση εισιτηρίων
TICKETSERVICES
Εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσμαζόγλου)
Τηλεφωνικά: 210 7234567
Online: https://www.ticketservices.gr/event/pos-na-nikiseis-tin-monaksia-vault/
*ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ
*Κατά την είσοδό τους στο θέατρο οι θεατές οφείλουν να επιδεικνύουν πιστοποιητικό εμβολιασμού ή νόσησης, καθώς και πιστοποιητικό ταυτοπροσωπίας (αστυνομική ταυτότητα, διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης). Στη παράσταση θα τηρηθούν όλα τα προβλεπόμενα μέτρα προστασίας από τον Covid-19.
Πολυχώρος VAULT THEATRE PLUS
FB Page: http://www.facebook.com/VAULTTheatreGr1
Instagram: vault.theatre.plus (https://www.instagram.com/vault.theatre.plus/?hl=el)
Μελενίκου 26 Γκάζι, Βοτανικός
Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8′ περίπου με τα πόδια)
Πληροφορίες (11:00 – 14:00 & 17:00 – 21:00) : 213 0356472, 6951832070
Email: vaultvotanikos@gmail.com
Στο θέατρο «Δρόμος» η Θεατρική ομάδα ΜΗΔΕΙΑ παρουσιάζει το τελευταίο έργο του μεγάλου δραματουργού Ερρίκου Ίψεν “Όταν Ξυπνήσουμε Εμείς οι Νεκροί”
σε μετάφραση (από το αγγλικό κείμενο του William Archer) και Σκηνοθεσία Εμμανουήλ Γ. Μαύρου.
Όταν ξυπνήσουμε εμείς οι νεκροί ανάμεσα στους νεκρούς και ξαναζωντανέψουμε και ξαναζήσουμε και ξυπνήσουμε επί τέλους από το όνειρο που είναι η ζωή.
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Φιλοσοφικό πόνημα σκανδιναβικής δραματουργικής προελεύσεως με σκηνικές τελετουργοποιήσεις μεσογειακού τύπου.
Μια σκοτεινή κι ερεβώδης αντίληψη τής ζωής ως εφιαλτικής κοιλάδας θανάτου όπου το ον περιφέρεται βουλιαγμένο στις υπνωτικές καθημερινές τελετουργίες εξορκισμού του φόβου του θανάτου, που είναι εν τέλει φόβος απέναντι στην Ελευθερία σύμφωνα με τον Έριχ Φρομ.
Τελικά όμως κι η ελευθερία, ως απόπειρα απόδραση στις πλάτες ενός άλλου, μυθικού ήρωα, αποδεικνύεται κι αυτή αδιέξοδος φενάκη.
Κι η Τέχνη; Αυνανιστικός αυτοσκοπός ή προσπάθεια παιδαγωγική με αμφίβολα μαθησιακά αποτελέσματα;
Το μοντέλο έχει απαιτήσεις να καταλάβει την συνείδηση τού καλλιτέχνη και να εκπαραθυρώσει από τη Συλλογική Συνειδητότητα την εκαγλότητα τού έργου τέχνης. Ο Ντόριαν Γκρέι από την ανάποδη; Ή μήπως μια ανασκευή τού μεσαιωνικού μύθου; Ο Φάουστ ως είδωλο και πρόπλασμα;
Πολλά τα ερωτήματα που αναδύονται από αυτή την πυκνή, γοργή, ρυθμική εκδοχή τού ιψενικού δράματος, που ελλοχεύει στα όρια μεταξύ συλλογικού και ατομικού Ασυνεδήτου.
Ηθοποιοί αξιοζήλευτοι, σκηνοθέτης εναργής, διευκολύνει την απόφανση μέσα από μοτίβα κι αισθητικές συσσωματώσεις που αναφύονται χορεύοντας σε έναν βακχικό ρυθμό.
Το απολλώνιο βορειοευρωπαϊκό στοιχείο βεβαίως ελλείπει αλλά αυτό είναι αναμενόμενο ακόμα και στις πλέον «πιστές» στο πρωτότυπο νεοελληνικές εκδοχές. Κακά τα ψέματα, όταν μπορούμε να βγούμε μετά την βαρυσυννεφιά στον εκτυφλωτικό ήλιο τού αττικού τοπίου τίποτα και κανείς δεν μπορεί να μας τρομάξει επί πολύ.
Εκπληκτικοί ηθοποιοί, πρωτότυπος φωτιστικός σκηνικός χώρος, ηχητικό τοπίο γονιμολατρικών λατρειών στο Σπήλαιο τού Πάνα ή και αλλού όπου συσσωρεύονται τα ένστικτα προκειμένου να συμμαζευτούν υπακούοντας στις επιταγές τού πολιτισμού.
Παίζουν (αλφαβητικά): Αντώνης Αντωνάκος (Υλφέιμ), Ναταλία Βογιατζόγλου (Μέτρ), Ήρα Δαμίγου (Μάγια Ρύμπεκ), Χριστίνα Κωνσταντινίδου (Ειρήνη), Σάββας Πογιατζής (Άρνολντ Ρύμπεκ), Εύη Τσακλάνου (Σκιά)
«Πόλις εστί νόμω» και μέσα από την παράβαση-τιμωρία εξασφαλίζεται ο υπερβατικός τρόμος που οδηγεί νομοτελειακή στον φρονιματισμό και στη συμμόρφωση τού λογικού θεατή. Ο εξορθολογισμός είναι κι εδώ το ζητούμενο.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΜΗΔΕΙΑ
Όταν Ξυπνήσουμε Εμείς οι Νεκροί
Ερρίκου Ίψεν
…ένας δραματικός επίλογος
Η Θεατρική ομάδα ΜΗΔΕΙΑ παρουσιάζει το τελευταίο έργο του μεγάλου δραματουργού Ερρίκου Ίψεν “Όταν Ξυπνήσουμε Εμείς οι Νεκροί” σε μετάφραση (από το αγγλικό κείμενο του William Archer) και Σκηνοθεσία Εμμανουήλ Γ. Μαύρου.
Ο καθηγητής και γλύπτης Άρνολντ Ρύμπεκ έγινε παγκοσμίως γνωστός, κυρίως λόγω του πλαστικού αριστουργήματός του με τίτλο “Η Ημέρα της Ανάστασης”. Επιστρέφει στη πατρίδα του μετά από μια μακροχρόνια παραμονή στο εξωτερικό μαζί με τη νεαρή σύζυγό του Μάγια. Η σχέση του ζευγαριού έχει πλέον τελματώσει, με αποτέλεσμα και οι δυο τους να έχουν αποξενωθεί. Στο σανατόριο όπου διαμένουν, μια γυναίκα εμφανίζεται ξαφνικά για να ταράξει το παρελθόν του διάσημου γλύπτη και καθηγητή. Η γυναίκα αυτή είναι η Ειρήνη, η οποία είχε ποζάρει ως μοντέλο του στο έργο που τον έκανε γνωστό ανά τον κόσμο και ταυτόχρονα η μούσα του Ρύμπεκ όταν ήταν ακόμα νέος και άσημος.
Όμως για την Ειρήνη, ο Ρύμπεκ δεν ήταν ο καλλιτέχνης, αλλά ο ανεκπλήρωτος έρωτας που άφησε πίσω μετά την ολοκλήρωση του έργου του “Η Ημέρα της Ανάστασης”. Η Ειρήνη τον κατηγορεί για την καταστροφή της ζωής της, με τον Ρύμπεκ να αναγνωρίζει το λάθος του και να της ζητά να ζωντανέψουν για μια ακόμα φορά τον έρωτά τους, που ίσως η αναγέννηση αυτή να σταθεί ως εφαλτήριο βοήθειας για την τέχνη του, επανακτώντας την δημιουργική του δύναμη.Η Μάγια, η σύζυγός του, αποδέχεται τη θέληση του Ρύμπεκ να ζήσει με τον ανεκπλήρωτο αυτό έρωτά του, βρίσκοντας όμως η ίδια προστασία στον άξεστο, λαϊκό, λάγνο και γήινο Υλφέιμ, ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης του σανατορίου που διαμένουν. Ο Ρύμπεκ και η Ειρήνη αποφασίζουν να ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο ανεβαίνοντας στην κορυφή ενός βουνού, με την διαδρομή αυτή να τους φέρνει σε κάποια συμφιλίωση, όμως ο δρόμος για μια καινούργια ζωή προς την ψυχική ελευθερία είναι μακρύς και ίσως ατελείωτος!
Συντελεστές
Συγγραφέας: Ερρίκος Ίψεν
Μετάφραση (από το αγγλικό κείμενο του William Archer): Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Σκηνοθεσία: Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Καλλιτεχνική Επιμέλεια- Σκηνικά: Ρένα Σανταμούρη
Κοστούμια: Μάγδα Καλορίτη
Μουσική: Crypt of Insomnia
Φωτισμοί: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Κινησιολογία: Ναταλία Βογιατζόγλου, Εύη Τσακλάνου
Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Trailer: Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Video Post Production: Μανώλης Πετρής
Σχεδιασμός Αφίσας: Ρένα Σανταμούρη
Ψιμυθιολόγος: Γιώτα Κουτσάφτη
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ήρα Δαμίγου
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Παραγωγή: Medea Pictures
Διανομή (αλφαβητικά): Αντώνης Αντωνάκος (Υλφέιμ), Ναταλία Βογιατζόγλου (Μέτρ), Ήρα Δαμίγου (Μάγια Ρύμπεκ), Χριστίνα Κωνσταντινίδου (Ειρήνη), Σάββας Πογιατζής (Άρνολντ Ρύμπεκ), Εύη Τσακλάνου (Σκιά)
Πληροφορίες Παράστασης
Παραστάσεις Από Σάββατο 26 Φεβρουαρίου
Ημέρες & ώρες παραστάσεων
Σάββατο στις 21:00 – Κυριακή στις 20:00
Τιμές εισιτηρίων
Γενική Είσοδος: 14€
Μειωμένο: 11€ (φοιτητικό, ανέργων, πολυτέκνων, ΑμεΑ, 65+)
Ειδικές Τιμές Για ομαδικές κρατήσεις άνω των 10 ατόμων (στο τηλέφωνο 210 88 18 906)
Διάρκεια παράστασης
90 λεπτά χωρίς διάλειμμα
Προπώληση εισιτηρίων
Viva.gr: https://www.viva.gr/tickets/theater/henrik-ibsen-when-we-dead-awaken/
Για την είσοδό τους στην παράσταση οι θεατές πρέπει να επιδεικνύουν είτε πιστοποιητικό πλήρους εμβολιασμού είτε πιστοποιητικό νόσησης, καθώς και πιστοποιητικό ταυτοπροσωπίας (αστυνομική ταυτότητα, διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης). Επίσης υποχρεούνται να φορούν μάσκα κατά την παραμονή τους σε όλους τους χώρους του θεάτρου.
Θέατρο Δρόμος
Αγ. Μελετίου 25, Αθήνα
Τηλ. 210 8818906
Web Site: https://dromostheatre.gr/
Facebook: https://www.facebook.com/dromostheatre
Instagram: https://www.instagram.com/dromostheatre/
“Αι γενεαί πάσαι… Νικηταράς!!” του Γιώργου Α. Χριστοδούλου στο θέατρο Αλκμήνη
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Επιτέλους!!! Προβάλλονται από το νεοελληνικό θέατρο πρότυπα ήθους και ηθικής αδιαπραγματεύτου.
Άνθρωποι που δεν είναι «σκοτεινοί» και δεν μας προτρέπουν σε μακιαβελικές πράξεις και δεν ερωτοτροπούν με το Κακό (στη γενικότερη φιλοσοφική του έννοια).
Ο Νικηταράς αρνήθηκε επίμονα να εξαργυρώσει τις επαναστατικές του αδιαμφισβήτητες περγαμηνές. «Πέθανε στην ψάθα», κοινώς, όπως επαλήθευσε κι ο άμεσος απόγονός του που μίλησε στο τέλος αυτής της αριστουργηματικής παράστασης.
Βλέποντας τον εκπληκτικό πρωτεϊκό ηθοποιό Χρίστο Γεωργίου να υποδύεται τον ηρωικότατο Νικηταρά γίνεσαι η ηρωϊκός/ηρωική εξ επαγωγής κι αυτό εν τέλει είναι το ζητούμενο και της Τέχνης και της Λογοτεχνίας: να διδάσκει ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, να μεταλαμπαδεύει τα ιδεώδη τού Διαφωτισμού, να είναι ουμανιστικού προσανατολισμού και να μην προπαγανδίζει την βία, τον πόλεμο, τον βιασμό, τον εκβιασμό… Ας μην ξεχνάμε: ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΙΝΑΙ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΑΝΟΙΚΤΟ ΛΑΪΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ, εγγράφει πρότυπα στο μυαλό τού θεατή, επηρεάζει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, δημιουργεί μιμητές…
Ο Γιώργος Α. Χριστοδούλου σε διπλό ρόλο συγγραφέα και σκηνοθέτη υποκλίθηκε στο τέλος κι απέδωσε εύσημα στον μεγάλο θεατράνθρωπο Γιάννη Μόρτζο, ενώ ευχαρίστησε πολλαπλώς τους δύο επαρκέστατους ηθοποιούς του.
Η Σάρα Τερζή υποδύθηκε μετά μανίας την τρελό-Σοφιά και μας έπεισε με αληθοφανή τρόπο για την τραυματική εμπειρία τής παρθένας κόρης που είδε τον ήρωα πατέρα της βασανισμένο, ματωμένο και ταλαιπωρημένο….
Παντού και πάντα τα ίδια. Ελλάδα, Ελλάδα, γιατί αποδιώχνεις τα καλύτερα παιδιά σου;
Δείτε αυτή την παράσταση. Εν μέσω πολέμων (εσωτερικών κι εξωτερικών) είναι περισσότερο επίκαιρη απ’ όσο φαντάζεστε!!!
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
Για πρώτη φορά ο ήρωας Νικηταράς, σε θεατρική σκηνή μαζί με την ασθενή κόρη του.
Ακόμα ένα έργο από τη πένα του Γιώργου Α. Χριστοδούλου, όπου αυτή την φορά, μας παραδίδει τη ζωή του Νικήτα Σταματελόπουλου σε μια συγκλονιστική παράσταση.
Ένας ήρωας του 1821, που έσπασε τρία σπαθιά στα Δερβενάκια και που ποτέ του, σε καμία μάχη, δεν καταδέχτηκε να πάρει λάφυρα.
Που φυλακίστηκε άδικα για 2 χρόνια σ ένα σκοτεινό κελί, υπομένοντας άγριους ξυλοδαρμούς και εξευτελισμούς. Ένας Έλληνας, που μετά την επανάσταση τυφλώθηκε από τις κακουχίες και το ξύλο και αναγκάστηκε να γίνει ζητιάνος, για να επιβιώσει αυτός και η οικογένειά του.
Που είδε να βγάζουν το καλύβι του σε πλειστηριασμό!
Που είδε την κόρη του Σοφία να τρελαίνεται, επειδή τον αντίκρισε μες στα αίματα.
Ο Νικηταράς! Ήταν αυτός, που πολέμησε για μια πατρίδα ελεύθερη, αλλά ουδείς δεν γνωρίζει μέχρι σήμερα, που βρίσκεται ο τάφος του…
Μια σπαραχτική-ανθρώπινη παράσταση, που θα συγκινήσει και τον πιο σκληρό θεατή!!
Συντελεστές:
Κείμενο-σκηνοθεσία: Γιώργος Α. Χριστοδούλου
Μουσική: Ραφαήλ Πυλαρινός
Φωτισμοί-ήχοι: Σάββας Σουρμελίδης
Σκηνικά-κουστούμια: Μαρία Ράπτη
Βοηθός σκηνοθέτη: Σάββας Σουρμελίδης
Φωτογραφίες: Μάνος Βλαστός- Αλέξανδρος Τζανακάκης
Πρόγραμμα παράστασης: Μαρλού Ξηνταριανού
Βίντεο: Αλέξανδρος Τζανακάκης
Δημόσιες σχέσεις-επικοινωνία: Χριστιάννα Φωτιάδη
Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί:
Χρίστος Γεωργίου (Νικηταράς), Σάρα Τερζή (τρελό-Σοφιά)
Που παίζεται
Διεύθυνση:Αλκμήνης 8
Τηλέφωνο:210 3428650
«Για το καλό σου» του Pier Lorenzo Pisano στο θέατρο Altera Pars.
Η Μίνα Χειμώνα και ο Πέτρος Νάκος μεγαλουργούν πάντα στο «Θέατρο ALTERA PARS»
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Δύσκολη κωμωδία με δαγκωμένα χείλη, το γέλιο τείνει προς τον κλαυσιγέλωτα και απαιτείται ιδιαίτερη δεξιοτεχνία από σκηνοθέτη και ηθοποιούς προκειμένου να μην χαθεί η συγκινησιακή ισορροπία, που όσο κι αν τείνει προς το μελόδραμα καταλήγει τελικά στην καθημερινή χαρμολύπη τής μεσοαστικής οικογένειας που κάνει τα πάντα για το μέλλον των γόνων της.
Η ειλικρινής έγνοια των μικροαστών να γίνουν τα βλαστάρια τους υγιή, αρτιμελή και λειτουργικά στην κοινωνία συγκρούεται με τον αυστηρό κώδικα των περιορισμένων όντων που αν θέλουν να επιβιώσουν σε ένα εχθρικό γι’ αυτά περιβάλλον πρέπει να αναγάγουν τον εαυτό τους σε μέτρο σύγκρισης και να αρκεστούν στην περιορισμένη γνώση κι εμπειρία τους προσδίδοντάς της το αλάθητο των επιστημονικών αξιωμάτων.
Αυτή η διπολική σύγκρουση οδηγεί σε φυγόκεντρες τάσεις τα παιδιά και σε κεντρομόλες παππούδες και γιαγιάδες, οι οποίοι ως εξωτερική ασπίδα κλείνουν το σπειροειδές κοχύλι τής φαμίλιας σε μια γεωμετρικώς άψογη καμπύλη που υπακούει στους αριθμούς Fibonacci.
Εξηγούμαι: σύμφωνα με τον Σμαράγδινο Πίνακα των Αλχημιστών «όπως επάνω έτσι και κάτω». Οι ανθρώπινες οικογένειες είναι μικρογραφίες των αστρικών συστημάτων. Δεν υπάρχει τίποτα το ιδιαίτερο, το ατομικό, το εξαιρετικό, το εξωτικό, όταν παρατηρείς τα κοινωνικά φαινόμενα μέσα από το πρίσμα τής θεατρικής αφήγησης.
Το θεατρικό ενέχει το δραματικό, προϋποθέτει τον λόγο, δεν αρκείται όμως σ’ αυτόν αφού τα λεγόμενα «παραγλωσσικά σημεία» συνέχουν και εμποτίζουν ολόκληρη την σκηνική πράξη προς όφελος όλων, συντελεστών και επικροτητών.
Στη συγκεκριμένη παράσταση ο ιδιαίτερος κινησιολογικός, φωτιστικός, αισθητικός, ρυθμολογικός και φωνητικός κώδικας που έχει αναπτυχθεί σε βάθος χρόνου τριών δεκαετιών προσδίδει στο τελικό προϊόν την ενδελέχεια μιας πνευματικής κίνησης του διαδραστικού εκκρεμούς προς τα εμπρός.
Η Μίνα Χειμώνα είναι μια αξιολάτρευτη εσωτερική ηθοποιός κινηματογραφικής εκφραστικότητας. Παίζει με το βλέμμα, με τις μιμικές κινήσεις τού προσώπου, με τις παντομιμικές κινήσεις του κορμιού, ντυμένη πάντα με λειτουργικά κοστούμια που της επιτρέπει να αλλάζει ρόλους και διαθέσεις.
Εδώ, σε ένα άκρως ρεαλιστικό πλαίσιο προσδίδει (συνεργούντος, συναινούντος και συνεπικουρούντος τού επαρκούς σκηνοθέτου Πέτρου Νάκου) ένα άλλο επίπεδο κουκλοθεάτρου, όπου κάθε σχηματικό υπερκεράζεται από την υποκριτική ενάργειας μιας σπουδαγμένης ευφυΐας, μορφωμένης στην πράξη μέσα από πολλές θεατρικές περιπέτειες και χτυπήματα ζωής που αναπόφευκτα εμπλουτίζουν τον ψυχικό κόσμο τού επί σκηνής εκτιθέμενου θεατρίνου.
Κάπου λοιπόν μεταξύ σχηματικού κουκλοθεάτρου, μπαρόκ και αναγεννησιακού γκροτέσκο, βγαλμένου θαρρείς από τα γονιμολατρικά δρώμενα τού λαϊκού μεσογειακού θεάτρου, αυτή η κωμωδία τελειώνει με το απαραίτητο για το γεωγραφικό μήκος και πλάτος μας μελό φινάλε, που εμποτίζει όμως το παραστασιακό γεγονός με ουμανιστικό περιεχόμενο.
Τελικά, η επίγνωση τής πρόσκαιρης μηδαμινότητάς μας είναι η μοναδική σοφία προσιτή σε όλα τα βαλάντια, εφικτή – ως αυτογνωσία – για όλα τα κοινωνικά στρώματα. Κι αυτή την πρωταρχική απόπειρα αυτοσυνείδησης (προϋπόθεση κάθε μεταγενέστερης απόφασης για την αυτοβελτίωση) υπηρετεί το λαϊκό θέατρο από καταβολής κόσμου.
Η κρίσιμη μεταβατική εποχή μας, με τις Σειρήνες που ψέλνουν ως Κασσάνδρες την άμεση καταστροφή τού σύμπαντος κόσμου είναι ευεπίφορη σε τέτοιες απλοϊκές (φαινομενικώς) κωμωδίες, που ελαφρύνουν τον τόνο και οδηγούν στην ψυχαγωγική εκτόνωση θεατή (ακόμα κι όταν λειτουργεί ως «αναγνώστης» υποφωσκόντων «μηνυμάτων»).
Εδώ το μόνο μήνυμα είναι η αγάπη. Κι ο υποδηλωτικός τίτλος «Για το καλό σου» δικαιολογεί εν μέρει την αναγκαία παιδαγωγική σκληρότητα των γονέων και των παππούδων μας (για τους νεότερους).
Χαριτωμένη δραματουργική επεξεργασία τού πανάρχαιου χάσματος των γενεών. Τα άλυτα θέματα είναι και διαχρονικά.
Τρέξτε στο θέατρο Altera Pars. Μην χάσετε αυτή την γλυκόπικρη κωμωδία, σαν γλυκό νεράντζι…
Μετά Λόγου Γνώσεως,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
Info από το Δελτίο Τύπου:
Έως 3 Απριλίου η παράσταση
«Για το καλό σου»
Του Pier Lorenzo Pisano
στο θέατρο Altera Pars
«Στο τέλος υπάρχει πάντα αγάπη, όταν πια είναι πολύ αργά…»
Το θέατρο Altera Pars παρουσιάζει φέτος το χειμώνα, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το έργο του νεαρού Ιταλού συγγραφέα και σκηνοθέτη Pier Lorenzo Pisano «Για το καλό σου», σε μετάφραση από τα ιταλικά και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου.
Γραμμένο μόλις το 2017, το έργο έχει βραβευτεί ως το καλύτερο θεατρικό έργο στο σημαντικότερο διαγωνισμό της Ιταλίας, τα βραβεία Riccione (κατηγορία Pier Vittorio Τondelli), ενώ παρά τις αντιξοότητες της πανδημίας, έχει διαγράψει αξιοσημείωτη πορεία στις θεατρικές σκηνές και τα διεθνή φεστιβάλ της Ευρώπης.
To «Για το καλό σου» μιλά για την οικογένεια, με τρόπο ιδιαίτερο, φρέσκο, πρωτότυπο και προσωπικό, που το καθιστά έργο ξεχωριστό και διαφορετικό από τα πολλά. Ελαφρύ και στοχαστικό συνάμα, πνευματώδες και τρυφερό, σύγχρονο και καθημερινό, κατορθώνει να διεισδύει στις οικογενειακές σχέσεις, να τις ανατέμνει και να αποκαλύπτει τι υπάρχει εκεί μέσα, στο βάθος-βάθος, στον πυρήνα τους, αποκτώντας έτσι διαστάσεις διαχρονικές. Γύρω από το κεντρικό θέμα του έργου, τις σχέσεις αγάπης, αλλά και καταπίεσης μέσα στην οικογένεια, αρθρώνονται τα παράπλευρα θέματα που σκιαγραφούν τον σύγχρονο κόσμο μας, ένα κόσμο επισφαλή, μπερδεμένο, επιφανειακό, αντιφατικό και μοναχικό, ένα κόσμο που αναζητά διαρκώς την επικοινωνία, η οποία όμως πάντα μπλοκάρεται, οι λέξεις κόβονται, οι προτάσεις μένουν στη μέση και τα αισθήματα λουφάζουν στριμωγμένα μέσα μας χωρίς διέξοδο έκφρασης.
Ένα έργο για όλη την οικογένεια, ένα έργο για την κάθε οικογένεια.
Το έργο:
Ο μεγάλος γιος μιας οικογένειας έρχεται το Σαββατοκύριακο στο πατρικό του σπίτι, για να αντιμετωπίσει μια δύσκολη κατάσταση. Eπιστρέφοντας, τον περιμένουν όπως πάντα τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας: Μια μητέρα πανταχού παρούσα, ένας μικρότερος αδερφός απαιτητικός και αντιδραστικός, ένας πατέρας παρών-απών και μία γιαγιά που ξέρει καλύτερα απ’ τον καθένα να κακομαθαίνει τα εγγόνια της. Κι ενώ όλα μοιάζουν ίδια όπως πάντα στο οικογενειακό περιβάλλον, ένα απροσδόκητο νέο έρχεται να διαταράξει τις ισορροπίες και να υπενθυμίσει στους ήρωες πως τίποτα δεν παραμένει αιωνίως στατικό,ούτε καν η μοναδική μας σταθερά: το φαινομενικά αμετάβλητο οικογενειακό σύμπαν.
Για τον συγγραφέα:
Ο Pier Lorenzo Pisano γεννήθηκε το 1991 στη Νάπολη της Ιταλίας, είναι συγγραφέας και σκηνοθέτης θεάτρου και κινηματογράφου. Αποφοίτησε από την Εθνική Σχολή Κινηματογράφου της Ιταλίας κι έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με την ταινία Cosi in terra, η οποία έλαβε μέρος στο διαγωνιστικό μέρος του 71ου Φεστιβάλ των Καννών. Τα θεατρικά του έργα, βραβευμένα στους σημαντικότερους διαγωνισμούς θεατρικών έργων της Ιταλίας (Solinas Award, The Riccione-Tondelli Award, The Hystrio Award), έχουν μεταφραστεί σε δώδεκα γλώσσες και έχουν παρουσιαστεί στα μεγαλύτερα θεατρικά φεστιβάλ της Ευρώπης. Είναι από τους πιο πολυσχιδείς και ανερχόμενους συγγραφείς της σύγχρονης ιταλικής δραματουργίας, που βρίσκεται σε πλήρη άνθιση τα τελευταία χρόνια.
Το 2020 εξέδωσε την πρώτη του νουβέλα με τίτλο «Il buio non fa paura».
Ταυτότητα παράστασης:
Συγγραφέας: Pier Lorenzo Pisano
Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Πέτρος Νάκος
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Σκηνικά: Ohm David
Kοστούμια: Altera Pars
Moυσική επιμέλεια: Αγγελική Κοντού – Πέτρος Νάκος
Bοηθός σκηνοθέτη-Φωτογραφίες: Αγγελική Κοντού
Eπεξεργασία ήχων: Iωσήφ Τοπαλιάν
Κατασκευή σκηνικού: AndreaSavino– Ιωσήφ Τοπαλιάν
Βοηθοί εκτέλεσης παραγωγής: Διονύσης Μανιώτης, Βάσια Καρβέλη, Ειρήνη Ζέρβα
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Le Canard qui Parle
Παίζουν: Mίνα Χειμώνα, Βλάσης Πασιούδης, Δημήτρης Ζέρβας, Αγγελική Κοντού, Παύλος Εμμανουηλίδης
Παραστάσεις: Παρασκευή–Σάββατο στις 21: 00 και Κυριακή στις 20: 00 έως και Κυριακή 3 Απριλίου 2021
Διάρκεια: 85’ (χωρίς διάλειμμα)
Eισιτήρια: Viva.gr και στο ταμείο του θεάτρου
Γεν. Είσοδος: 15 ευρώ, Φοιτητικό: 12 ευρώ , Ατέλειες/Ανέργων: 8 ευρώ
Παραγωγή: Altera Pars (2021-22)
__________________________________________________________________________________________
H παράσταση έχει επιχορηγηθεί από το ΥΠΠΟΑ
Στο Θέατρο «Τόπος Αλλού» απολαύστε τον εμπλουτισμένο μονόλογο «Σαν ρόδο και σαν αίνιγμα»
του Άκη Δήμου, σε σκηνοθεσία Νίκου Καμτσή με την Πέγκυ Σταθακοπούλου
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Εις επίρρωσιν τού μάλλον παλαιολιθικού και πατριαρχικού φαλλοκρατικού ιδεολογήματος πως «πίσω από κάθε διάσημο άντρα κρύβεται μια υπομονετική, αυτοθυσιαστική, τίμια και πιστή Πηνελόπη» δομείται ένας εμπλουτισμένος μονόλογος με διαδοχικές εκρηκτικές φράσεις-βεγγαλικά με σχηματική αλλά όχι προσχηματική σκηνική δράση, με την προσθήκη ενός βωβού κοκκινοπρόσωπου, κοκκινοντυμένου και κοκκινοβαμμένου ανθρώπου, που μάλλον συμβολίζει τον Χάροντα ως άλλη όψη τής χαράς τής ζωής (όπως τον φαντάζονται οι σύγχρονοι αλλά και οι παλαιοί Μεξικάνοι), η πρωταγωνίστρια Πέγκυ Σταθακοπούλου υποδύεται την άσημη γυναίκα τού Σαίξπηρ ως το πλέον σημαντικό (για την υλική επιβίωσή του) πρόσωπο σε μια ταραγμένη ζωή γεμάτη νεαρούς εραστές και νεαρές ερωμένες.
Ο πανερωτισμός σε όλο του το μεγαλείο στην παγανιστική προχριστιανική εκδοχή του και με τις ευλογίας τής τότε δαιμονίας βασιλίσσης Ελισάβετ, προστάτιδος Γραμμάτων και Τεχνών, τού Σαίξπηρ συμπεριλαμβανομένου.
Η ιδιόλεκτος που επινοεί ο Άκης Δήμου για να τονίσει την αυτοδίδακτη μόρφωση της χωριάτισσας από το Stratford upon Avon είναι μια μειξοβάρβαρη γλώσσα μεταξύ της δικής μας καθαρεύουσας και δημοτικής (επιτυχής μερική αναλογία ανάμεσα στο βρεττανικό και στο ελληνικό ιδίωμα, ουχί όμως και του ιδίου αιώνα). Οπωσδήποτε όμως το αποτέλεσμα στερείται κάθε επιτηδεύσεως, αφού η καλή και η έμπειρη ηθοποιός ως μονωδός απαλείφει τις όποιες αιχμές, ακμές και γωνίες δίνοντας στο κοινό την στρογγυλευμένη εκδοχή μίας αδικημένης γυναίκας που αγωνιά να γίνει χήρα κι επιμένει στην εγωιστική ανωτερότητά τας απέναντι στο χαμένο επιπόλαιο αρσενικό που επιμένει να τσιλιμπουρδίζει.
Όπως καταλαβαίνετε, αυτό το τέχνασμα χάνει γρήγορα το ενδιαφέρον του, αλλά ο θεατής παραμένει απασχολημένος για πέντε τέταρτα τής ώρας βυθισμένος στην μυθολογία «ποιος ήταν πράγματι ο συγγραφέας αυτών των αθάνατων δραματικών ποιημάτων, αν όχι ο μισοαγράμματος ηθοποιός με τις υψηλές διασυνδέσεις»;
Όσο για τον περίφημο «Κόμη τού Σαουθάμπτον», που αναφέρει ο καλός Έλληνας δραματουργός Άκης Δήμου, στον οποίο ο μυθικός και μυθοποιημένος Σαίξπηρ αφιερώνει τα αριστουργηματικά σονέτα του, πρόκειται για τον προστάτη τού Σαίξπηρ, Henry Wriothesley, 3rd earl of Southampton, in full Henry Wriothesley, 3rd earl of Southampton, Baron Wriothesley of Titchfield, που γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1573 και πέθανε στις 10 Νοεμβρίου τού 1624), και μουστάκι είχε (κάτι που αμφισβητεί η βιαστική μέλλουσα χήρα τού μεγάλου ελισαβετιανού δημιουργού) και ήταν κάτι παραπάνω από κόμης, όπως μεταφράζεται ατυχώς στα ελληνικά.
ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΗ ΠΟΥ ΚΑΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΕΙ ΚΑΝΕΙΣ…
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
Info από το Δελτίο Τύπου:
«Σαν ρόδο και σαν αίνιγμα»
Διάρκεια: 70 λεπτά
Συντελεστές
Κείμενο: Άκης Δήμου
Σκηνοθεσία: Νίκος Καμτσής
Σκηνικά – Κοστούμια: Μίκα Πανάγου
Μουσικό τοπίο: Κώστας Χαριτάτος
Σχεδιασμός φωτισμού: Νίκος Καμτσής, Γιάννης Ζέρβας
Video art: Αντώνης Κουκούβελας
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιάννης Ζέρβας
Ερμηνεύει η Πέγκυ Σταθακοπούλου
Συμμετέχει ο Γιάννης Ζέρβας
Θέατρο ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟύ, Κεφαλληνίας 17, Κυψέλη
https://goo.gl/maps/b3mDhpaiq9c8oP1T7
Το Θέατρο Τόπος Αλλού τηρεί όλα τα πρωτόκολλα υγιεινής και αποστάσεων για την διεξαγωγή των παραστάσεων σε κατάλληλες και ελεγχόμενες συνθήκες ασφαλείας σε σχέση με τον COVID-19. Οι θεατές κατά την είσοδό τους στο χώρο οφείλουν να επιδείξουν πιστοποιητικό εμβολιασμού ή πιστοποιητικό νόσησης, καθώς και αστυνομική ταυτότητα ή οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό για τον έλεγχο ταυτοπροσωπίας. Η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική κατά την είσοδο και την έξοδο από το χώρο, όπως και κατά τη διάρκεια της παράστασης.
Θέατρο ΧΥΤΗΡΙΟ: ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΗ ΣΟΦΙΤΑ τής ΛΙΛΛΙΑΝ ΧΕΛΛΜΑΝ.
Αθάνατα τα καλογραμμένα έργα. Διαρκούν περισσότερο από τους όποιους ευκαιριακούς πειραματισμούς και τις θνησιγενείς αποδομήσεις/αναδομήσεις…
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Τα γεροχτισμένα έργα είναι σαν τα παλαιά πέτρινα πυργόσπιτα. Όσο κι αν τα βαριόμαστε, αν μας θλίβουν τα βαθύσκιωτα δωμάτια κι οι κρυψώνες τους, αν μας κουράζουν τα πανύψηλα ταβάνια και σκαλιά τους, αν μας φαίνονται – τέλος – παλιομοδίτικα, διατηρούν όμως την γοητεία τού αυθεντικού, του δοκιμασμένου μέσα στον Χρόνο.
Όσο κι αν το «θέατρο χαρακτήρων» έχει προσωρινώς παρακμάσει, καλοδομημένα θεατρικά έργα με ανθεκτικούς στην περιγραφική σχηματικότητα τής «μάσκας» αλλά και πολυδαίδαλους, αδιαφανείς αλλά και ξάστερους χαρακτήρες που βυθίζονται στο Συλλογικό Ασυνείδητο με την γοητεία μιας πέτρας που βουλιάζει στο νερό, αυτά τα «καλογραμμένα έργα» (για να θυμηθούμε τον Scribe) είναι περισσότερο αξιοζήλευτα από την πλειονότητα των συγχρόνων μας δραματουργημάτων με την έντονη διακειμενικότητα και την καταφανή υποκειμενικότητα.
Ειδικά όταν αυτά τα καλοκαμωμένα έργα συναντούν τον κατάλληλο επαρκή, σπουδαγμένο και μορφωμένο σκηνοθέτη, ικανό και άξιο να διδάξει ηθοποιούς με γερή εκφραστική αρματωσιά, τότε το θαύμα συντελείται και η αισθητική ηδονή τού θεατή είναι εγγυημένη.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση, στο θέατρο Χυτήριο που παραπέμπει απροσδιορίστως σε αμερικάνικης επαρχιακής πόλης ημιϋπαίθριο χώρο, ο ιδανικός συνδυασμός και συγχρωτισμός των ικανών κι αναγκαίων καλλιτεχνών που απαιτεί αυτή η δραματουργική «συνταγή» επιτάσσει έναν υψηλά ιστάμενο πήχυ που δεν επιτρέπει να τον αγγίξει το πόδι νυσταλέου θεατή.
Γιατί θεατές και ηθοποιοί συμμετέχουν με τις αντιδράσεις και τα παραγλωσσικά σημεία τους σε μια ενορχηστρωμένη απουσία που εξορκίζει την κενότητα και γεφυρώνει το Άφατο με το Άρρητο.
Ποιητικός ρεαλισμός υπναγωγικού τύπου, έτσι θα χαρακτήριζα αυτή την ηχοχρωματική συγχορδία, συμφωνία κυριών με τον μόνο κύριο τού έργου: τον κακομαθημένο νάρκισσο Πήτερ Πάν που δεν έχει καταφέρει ακόμα να ξεφύγει από τον αιμομεικτικό έρωτα τής αδελφής του (αυτό υποδηλώνει ο τίτλος για κάποια περίεργα παιχνίδια στη σοφίτα, όπου τα εσώρουχα παίζουν ενδεχομένως πρωταγωνιστικό ρόλο).
Ο βαρύς συναισθηματικός κόσμος των πρωταγωνιστών ενισχύεται από την ερεβώδη «σκιά» του σπιτιού (ο αγαπημένος τόπος των αγγλοσαξώνων περί “spirit of the place” – που ενέπνευσε πολλά αμερικάνικου τύπου θρίλερ).
Χωρίς να φτάνει στις ακρότητες τού θρίλερ, η ισορροπία επιτυγχάνεται κι εξασφαλίζεται χάρη στην σκηνική διορατικότητα και την ευαισθησία όλων των ηθοποιών που δεν χάνουν μήτε στιγμή το μέτρο και την αφηγηματική οικονομία.
Από τις καλύτερες παραστάσεις έργου τής Λίλλιαν Χέλλμαν που έχω δει.
Επικρίτρια τού macho τύπου καταχραστή πατριάρχη, αλλά και της φαλλοκεντρικής, φαλλολατρικής μητριαρχίας, η μεγάλη δραματική ποιήτρια Λίλλιαν Χέλλμαν ρίχνει μια βιτριολική, άκρως διαπεραστική ματιά στην εποχή της αλλά και στην δική μας, που δεν έχει τόσο πολύ παραλλάξει άλλοτε από τότε.
Δείτε το. Μην το χάσετε. Ο Αλέξανδρος Κοέν ποιεί μόνον αλχημιστικές εξορύξεις χρυσού στο σκηνικό επίπεδο.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
ΛΙΛΛΙΑΝ ΧΕΛΛΜΑΝ
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΗ ΣΟΦΙΤΑ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το φροϋδικό, βραβευμένο έργο της Λίλλιαν Χέλλμαν «Παιχνίδια στη σοφίτα» παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα μ’ έναν εκλεκτό θίασο στο Θέατρο Χυτήριο – Σημείο Πολιτισμού σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν.
Αμερική – δύο αδελφές που ζουν μαζί ( μια και ποτέ τους δεν παντρεύτηκαν ) καλλιεργούν και συγχρόνως απεχθάνονται την εξάρτηση του αδερφού τους, Τζούλιαν, απ’ αυτές. Η μεγάλη έκπληξη έρχεται, όταν εκείνος ξαφνικά επιστρέφει σπίτι μ’ ένα μεγάλο χρηματικό ποσό το οποίο μυστηριωδώς έχει αποκτήσει συνοδευόμενος από τη συναισθηματικά ασταθή σύζυγό του Λίλυ, και την απόμακρη και αριστοκρατική μητέρα της Άλμπερτιν. Οι αδελφές Κάρρι και Άννα ξαφνικά διαπιστώνουν πως η θέση εξουσίας που πάντα κατείχαν πάνω του χάνει την ισορροπία της και η ζωή τους βυθίζεται στο χάος.
Κεντρικό θέμα της Χέλλμαν οι οικογενειακές σχέσεις – οι οποίες επανέρχονται διαρκώς στα έργα της·ωστόσο εδώ βασίζονται σ’ έναν ακραίο συναισθηματικό κανιβαλισμό. Δε μιλάμε πλέον γι’ αγάπη αλλά για κτητικότητα, όπου το αίσθημα ευτυχίας δύσκολα μπορεί ν’ ανθίσει. Ένα έργο μ’ έντονη κριτική απέναντι στις έμμονες προσκολλήσεις που δημιουργούν οι οικογενειακοί δεσμοί. Έτσι, τα «Παιχνίδια στη σοφίτα» γίνονται μια ιστορία για το τι συμβαίνει στους ενήλικες που ποτέ δεν ωριμάζουν, όταν ξαφνικά αφαιρείται η προστατευτική ασπίδα της αυταπάτης τους. Τα καλά κρυμμένα μυστικά εκτίθενται: απληστία, μοχθηρία και μίσος. Αυτά είναι τα πιο επικίνδυνα «παιχνίδια στη σοφίτα». Ό,τι ακολουθεί –το λαχάνιασμα του νυφικού πόθου, οι αμηχανίες της ανικανότητας, οι αποκαλύψεις της αιμομικτικής επιθυμίας– είναι τα στοιχεία αυτά που κάνουν το έργο μοναδικό.
Το Θέατρο Χυτήριο – Σημείο Πολιτισμού στήνει μια υψηλών προδιαγραφών παραγωγή και ο Αλέξανδρος Κοέν επιστρέφει στη Χέλλμαν ύστερα από τους επιτυχημένους «Ψιθύρους» (Θέατρα Αθηνών και Δημήτρης Χορν).
Μετάφραση-σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Κοέν
Σκηνικά-κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Βοηθός σκηνοθέτη: Χριστιάννα Μαργιόλη
Πρωταγωνιστούν (με αλφαβητική σειρά):
Μαριάννα Κιμούλη, Γεωργία Μαυρογεώργη, Θεοδώρα Σιάρκου, Τζούλη Σούμα, Σόλων Τσούνης
Επικοινωνία-προβολή: Νταίζη Λεμπέση | ΤΗΛΈΦΩΝΟ 6908502631 | email daisylempesi@hotmail.gr |
Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Λέπουρης
Καλλιτεχνική επιμέλεια φωτογραφιών: Μάριαμ Νίκου
Παραγωγή: ΒάσιαΠαναγοπούλου
Διάρκεια παράστασης: 85 λεπτά
από Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2022
κάθε Τετάρτη, Σάββατο και Κυριακή στις 19.00
τιμές εισιτηρίων:15 € (κανονικό), 12 € (φοιτητικό, ανέργων)
Προπώληση στο ticketplus.gr
«Hyperspace ή αλλιώς…»
της Δανάης Λιοδάκη από την θεατρική ομάδα b.p.m theater group στο Studio Μαυρομιχάλη, μία θεατρική νεανική πόρτα φοιτητόκοσμου. Πάντα επίκαιρα, πρωτότυπα, πρωτοποριακά θεάματα που συνεχίζουν αενάως…
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Αντικατοπτρικά ζευγάρια με αντιθετικές κινήσεις, ασύμμετρες και διαιωνιστικές τού σύγχρονου φαραωνισμού τής υπεραναλυτικής ψυχομετρικότητας που υπερβαίνει ακόμα και τις μακροοικονομικές αναλύσεις και μετρήσεις τής ανθρώπινης καταναλωτικής συμπεριφοράς.
Οι νέοι σήμερα καταναλώνουν σχέσεις, αφού με το σεξ έχουν ήδη κουραστεί από την αρχή τής εφηβείας.
Οι νέοι σήμερα εναλλάσσουν, καταστρέφουν, περιστρέφουν σχέσεις, επιστρέφουν επ’ ολίγον στην οικογενειακή ασφάλεια τής μοναξιάς τους και ξανά προς την δόξα περνούν των συγκρουομένων διαφορετικοτήτων που αδυνατούν να γεφυρώσουν οι όποιες απόπειρες ασκημένης ενσυναίσθησης.
Η ισότητα έχει επιτέλους επιτευχθεί, η κακοποιός πατριαρχία δεν έδωσε τη θέση της στην επίσης καταχρηστική μητριαρχία τής Κλυταιμνήστρας, της Αγαύης και της Μήδειας. Ευτυχώς αποδεχτήκαμε την πολυμορφία των ερωτικών εκφάνσεων και ξεπεράσαμε (τουλάχιστον στα χαρτιά) αγκυλώσεις αιώνων, όμως η Τεχνολογία… ο κώλαφος αυτός τής υπερπληθώρας των πληροφοριών που εισέρχονται απρόσκλητες στον εγκέφαλό μας και ταράζουν την ψυχονοητική σωματικότητά μας, έχει δημιουργήσει μια επανάσταση, της οποίας οι συνέπειες έχουν γίνει αντιληπτές αλλά δεν έχουν επιμετρηθεί ακόμη.
Τα κινητά χώρισαν πολλά ζευγάρια και πολλά άλλα τα ένωσαν, προσωρινώς.
Το πρωτοποριακό αυτής τής παράστασης είναι η εναλαξιμότητα και η αντικαταστασιμότητα των πάντων (τόσο σε κειμενικό όσο και χωροταξικό επίπεδο). Εξηγούμαι: οι χιαστί κινήσεις των μελών δύο ζευγαριών, η φαινομενική απάντηση τού ενός στην αμέσως προηγούμενη ατάκα τού άλλου, με τον οποίο δεν βρίσκεται σε ευθύ και άμεσο διάλογο, δίνουν μια χορογραφική γεωμετρική θεώρηση αποστασιοποίησης από τα κοινά και τετριμμένα συναισθήματα μελοδραματικών, δακρύβρεχτων καταστάσεων.
Κι εμείς, οι μεσογειακοί λαοί και πληθυσμοί είμαστε επιρρεπείς στο νεορομαντικό μελόδραμα, υπερβαίνοντάς το όμως με δοκιμασμένες δόσεις ειρωνείας και αυτοσαρκασμού (τα απαραίτητα μπαχαρικά όλων των μεσογειακών παραστατικών τεχνών).
Τέσσερις ηθοποιοί συνταιριασμένοι και ισότιμοι. Θα ξεχωρίσω όμως τον φαινομενικώς (μόνον φαινομενικώς) συνεσταλμένον Αντώνη Χρήστου, για την άνεσή του στην απεύθυνση (ως προς το κοινό – τους καθημένους στην πρώτη σειρά θεατές), στοιχείο τής stand-up-comedy, την οποίαν τού προτείνω να καλλιεργήσει επειγόντως, ακόμα κι αν χρειαστεί να του γράψω εγώ κείμενα…
Αναφέρω όμως με θαυμασμό και τα τέσσερα ονόματα των υποκριτών που ακροβατούν ανάμεσα σε αισθήματα, συναισθήματα, μετεικάσματα, απολύτως ενορχηστρωμένοι, εναρμονισμένοι και μεταβολισμένοι (χάρη στην Δανάη Λιοδάκη και την σκηνοθεσία): Δάφνη Λαζαροπούλου, Παναγιώτα Παπαδημητρίου, Αντώνης Χρήστου, Δημήτρης Τσιγκριμάνης.
Processed with VSCO with e5 preset
Αξιοθαύμαστοι κι αξιοπρόσεκτοι απαξάπαντες οι συντελεστές αυτού τού δραστικού σκηνικού εκτοπλάσματος [με την θετική έννοια]:
Μουσική σύνθεση: Παύλος Κατσιβέλης
Επιμέλεια σκηνικών: Νικόλας Κανάβαρης
Κινησιολογία: Χρυσηίς Λιατζιβίρη
Προσαρμογή κίνησης: Στάλη Συμεών
Βοηθός σκηνοθέτη: Άλκηστις Ζιρώ
Βοηθός κινησιολόγου: Χριστίνα Σκλαβάκη
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Αντωνόπουλος
Εικαστική επιμέλεια επικοινωνίας: Δημήτρης Βασδέκης
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Από τις λίγες παραστάσεις που θα έβλεπα και θα ξαναέβλεπα με χαρά (κι όχι γιατί είναι δίπλα στο σπίτι μου). Δεν τα γνωρίζω αυτά τα παιδιά αλλά τα χειροκροτώ με ενθουσιασμό περισσό, υπερχειλίζοντα…
Μετ’ αισθήματος Δικαίου,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info από το Δελτίο Τύπου:
«Hyperspace ή αλλιώς…»
Η θεατρική ομάδα b.p.m theater group παρουσιάζει
το θεατρικό έργο της Δανάης Λιοδάκη
«Hyperspace ή αλλιώς..»
Β’ Κύκλος Παραστάσεων
Πρεμιέρα 16 Μαρτίου
στο Studio Μαυρομιχάλη
Η ομάδα b.p.m (beats per minute) ιδρύθηκε το 2018 από αποφοίτους της δραματικής σχολής του Θεάτρου Τέχνης- Κάρολος Κουν και ήδη έχει καταφέρει να αποσπάσει το πρώτο βραβείο στο 1ο Adapt festival, να κατακτήσει την δεύτερη θέση στο 12ο Bob Theatre Festival και να παρουσιάσει με αξιοσημείωτη επιτυχία την παράσταση «Ένας ευγενικός νεαρός που φαινόταν ηλίθιος και δεν είχες κανένα λόγο να τον φοβάσαι». Η ομάδα επιμένει να παίρνει θέση με φρέσκο και νεανικό τρόπο σε ό,τι συμβαίνει σήμερα γύρω μας και παρουσιάζει το πρωτότυπο, σύγχρονο θεατρικό έργο «Hyperspace ή αλλιώς..», γραμμένο μάλιστα από ένα από τα ιδρυτικά μέλη της.
Το «Hyperspace ή αλλιώς..» είναι ένα έργο που μιλάει για τους νέους – ομήλικους με τα μέλη της ομάδας b.p.m. Λίγο μετά τα είκοσι, λίγο πριν τα τριάντα. Είναι η ματιά τους, οι ελπίδες, οι αμφιβολίες, οι μεταπτώσεις σε ένα περιβάλλον που διαρκώς πάλλεται και καταρρέει στο χαοτικό τοπίο της ελληνικής κρίσης. Είναι οι φόβοι που συναντούν στο δρόμο που έχουν πάρει για να τους αποφύγουν.
Να μείνω ή να φύγω;
Τόπος της δράσης η Αθήνα και μια πόλη της Γερμανίας. Ένα ζευγάρι σε κάθε τόπο, μακριά και ταυτόχρονα απελπιστικά κοντά. Οι ήρωες διαπλέκονται χωροχρονικά και διαλογικά, πότε ρεαλιστικά και πότε στο χώρο του διαδικτύου, του ονείρου και της φαντασίας. Με όση αντοχή διαθέτουν παλεύουν να στήσουν τη ζωή τους εδώ ή επιλέγουν να ξενιτευτούν ως λύση στην επισφάλεια και την ανεργία. Είναι η αστάθεια η μόνη σταθερά τους; Να μείνω ή να φύγω; Να φύγω ή να γυρίσω;
Το “Hyperspace ή αλλιώς…” είναι μια φρρωση﷽﷽﷽﷽﷽﷽ ή να γυρίσω; Το τήματΕματα ρικάση που έμεινε μετέωρη. Γιατί; Γιατί φύγαμε για κάπου αλλού, γιατί κάτι άλλο σκεφτήκαμε, γιατί ακούστηκε κάποιος ήχος ειδοποίησης απ’ το κινητό. Ένα φλεγόμενο κουαρτέτο διαρκούς προσωρινότητας στο κατώφλι του έρωτα, της φυγής ή της επιστροφής και της ενηλικίωσης, αναζητά απαντήσεις που δεν υπάρχουν αδυνατώντας να δεχτεί, όπως σημειώνει ο Ηρακλής Λογοθέτης στον πρόλογο του θεατρικού έργου (εκδόσεις Κάπα), ότι ” το πρόσκαιρο έχει τη δική του ρήτρα οριστικότητας”.
Συντελεστές:
Κείμενο / Σκηνοθεσία: Δανάη Λιοδάκη
Μουσική σύνθεση: Παύλος Κατσιβέλης
Επιμέλεια σκηνικών: Νικόλας Κανάβαρης
Κινησιολογία: Χρυσηίς Λιατζιβίρη
Προσαρμογή κίνησης: Στάλη Συμεών
Βοηθός σκηνοθέτη: Άλκηστις Ζιρώ
Βοηθός κινησιολόγου: Χριστίνα Σκλαβάκη
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Αντωνόπουλος
Εικαστική επιμέλεια επικοινωνίας: Δημήτρης Βασδέκης
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Παίζουν: Δάφνη Λαζαροπούλου, Παναγιώτα Παπαδημητρίου, Αντώνης Χρήστου, Δημήτρης Τσιγκριμάνης
Πληροφορίες Παράστασης
Παραστάσεις: Από Τετάρτη 16 Μαρτίου
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00
Τιμές εισιτηρίων
Γενική Είσοδος: 12€
Μειωμένο: 8€
Ατέλειες: 5€
Διάρκεια παράστασης 70 λεπτά
Προπώληση εισιτηρίων: ticketservices
Τηλέφωνο κρατήσεων: 21 0645 3330
INFO:
https://www.facebook.com/bpmtheatergroup/
https://instagram.com/bpmtheatergroup?igshid=1raaubmdq5q7q
Studio Μαυρομιχάλη
Μαυρομιχάλη 134, Τηλ. 2106453330
*Κατά την είσοδό τους στο θέατρο οι θεατές οφείλουν να επιδεικνύουν πιστοποιητικό εμβολιασμού ή νόσησης, καθώς και πιστοποιητικό ταυτοπροσωπίας (αστυνομική ταυτότητα, διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης). Στη παράσταση θα τηρηθούν όλα τα προβλεπόμενα μέτρα προστασίας από τον Covid-19.
Στο θέατρο Όλβιο η τηλεοπτικής κοπής επιθεώρηση «Το ξεκατίνιασμα τού Ολύμπου»
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Μπαίνουμε ασθμαίνοντας κάτω από τις χειρουργικές μάσκες στην ανωφερή αίθουσα τού θεάτρου Όλβιο (όνομα και πράμα) και βλέπουμε δεκατρείς ηθοποιούς σε stop motion για πάρα πολλά λεπτά τής ώρας μέχρι να καταλαγιάσει η αθηναϊκή υπερκινητικότητά μας (ως θεατών). Καλά, απορώ, δεν παθαίνουν λουμπάγκο οι ταλαίπωροι διονυσιακοί εργάτες; Είπαμε ανεργία, είπαμε Κρίση-κορωνοϊός-πόλεμος (τα τρία κακά τής παγκόσμιας μοίρας μας) αλλά να μην χρησιμοποιούμε και τους ανθρώπους σαν ανδρείκελα!!!
Γέλιο και χαρά. Απολαυστικό κείμενο σαν να παρακολουθείς κινούμενα κόμικς, όμως κανείς δεν γελάει σπαρακτικά. Δεν είναι η γελωτοθεραπεία ο σκοπός και ο στόχος αυτής τής εκτονωτικής ψυχαγωγικού τύπου εκπομπής που υπογράφει μυστηριωδώς κάποιος/κάποια/κάποιο ΑβγίΠαπ. Σαν αρχικά πολλών ονομάτων μού ακούγεται. Αλλά τέλος πάντων. Κι εγώ δεν θα ήθελα να υπογράψω ένα τόσο «ελαφρύ» κείμενο.
Παρακάμπτοντας το περιεχόμενο (ανώδυνη σάτιρα με γενικευτικές πολιτικές αναφορές στο διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τους παραδόπιστους πολιτικούς εν γένει) έχουμε 13 απολαυστικότατες ερμηνείες από υπερκινητικούς ηθοποιούς (όταν κι όποτε κινούνται) που δικαιώνουν την επαγγελματική τους ιδιότητα και διατηρούν την επαγγελματική τους ταυτότητα.
Είμαστε όλοι κάποια στιγμή (σκηνή και πλατεία) ενωμένοι σε μια δυσβάσταχτη ελαφρότητα τού είναι και μόνον το φαίνεσθαι (οι υπερβολικά εξεζητημένες φιγούρες) διασώζουν τα προσχήματα και τα σχήματα.
Περάσαμε δύο πολύ ευχάριστες ώρες (παρά κάτι) και διασκεδάσαμε και ψυχαγωγηθήκαμε (μόνον όσοι συνδημιουργικοί επαρκείς θεατές είχαμε ανεπτυγμένη φαντασία) και κύλησε όμορφα η βραδιά κι αποκοιμηθήκαμε ήσυχα γιατί είχαμε ήδη …προθερμανθεί.
Ξεχώρισα για την κινησιολογική-φωνητική-εκφραστική ευπλαστότητα την Μαριάννα Λαγουρού ως Αφροδίτη, τον Κωνσταντίνο Φερεντούρο ως Ερμή και την ηθοποιό που υποδυόταν την Δήμητρα (δεν ξέρω το όνομά της). Ήταν απολαυστικοί, θεσπέσιοι, εκφραστικοί, επαγγελματίες…
ΔΕΙΤΕ ΤΟ, ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ. ΕΙΔΙΚΑ ΑΝ ΣΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΤΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ ή – ακόμα καλύτερα – αποφασίσατε να τα …κόψετε!!!
Μετά ευθυμίας,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
https://www.viva.gr/tickets/theatre/olvio/to-xekatiniasma-tou-olympou/
ΤΟ ΞΕΚΑΤΙΝΙΑΣΜΑ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ
της ΑβγίΠαπ
Το “Ξεκατίνιασμα του Ολύμπου” είναι μια σουρεαλιστική σάτιρα εμπνευσμένη από τη μυθολογία και τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Με στοιχεία από το Δωδεκάθεο και τον Όμηρο -και ατού τον έμμετρο λόγο- η συγγραφέας ΑβγίΠαπ γράφει μια ξέφρενη κωμωδία που “πατάει” με το ένα πόδι στο… “κάποτε” και το άλλο στο “σήμερα”, γεφυρώνοντας έτσι την ιστορία ενός τόπου, όπου το προσωπικό συμφέρον ήταν πάντα πάνω από όλους και όλα…
Το υπουργικό συμβούλιο των δώδεκα θεών, συγκαλείται λίγο πριν το ξεκίνημα του Τρωικού πολέμου για να αποφασίσουν με ποια πλευρά θα συνταχθούν. Η “συζήτηση” όμως εκτροχιάζεται πολύ νωρίς και καθώς τα… πολύ λερωμένα άπλυτα όλων βγαίνουν στη φόρα, οι συγκρούσεις είναι σφοδρές και οι καταστάσεις που εκτυλίσσονται μεταξύ των θεών-υπουργών-κυβερνώντων είναι, αν μη τι άλλο… τραγελαφικές! Τα προσωπικά συμφέροντα είναι αυτά που τελικά καθορίζουν τις αποφάσεις, την ίδια στιγμή που όλα πρέπει να μείνουν στο στενό οικογενειακό περιβάλλον!
Με ένα εξαιρετικό καστ 13 ηθοποιών, το “Ξεκατίνιασμα του Ολύμπου” δεν είναι μόνο μια κωμωδία-καθρέφτης της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, αλλά και η διαχρονική σημειολογία της ιστορίας μας, δοσμένη με άφθονο, καυστικό και τολμηρό χιούμορ!
Το “Ξεκατίνιασμα του Ολύμπου” της ΑβγίΠαπ τελεί υπό την αιγίδα του Ιδρύματος Μ. Κακογιάννης κι έλαβε το 3ο Βραβείο στο Β΄ Πανελλήνιο Διαγωνισμό Θεατρικής Συγγραφής το 2018, της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος και του Ιδρύματος Μ. Κακογιάννης που διενεργείται με την ευγενική χορηγία της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος.
* Η παράσταση είναι κατάλληλη για άνω των 12 ετών.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: ΑβγίΠαπ
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Κανέλλος
Σκηνικά – Κοστούμια: Βαγγέλης Ζιλέλης
Φωτισμοί: Νίκος Βούλγαρης
Επιμέλεια κίνησης: Νατάσα Παπαμιχαήλ
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Νικηφόρος Χρυσολωράς
Βοηθός Σκηνοθέτη: Καλλιόπη Καραμάνη
Ερμηνεύουν (με αλφαβητική σειρά):
Χάρης Αγγέλου
Αντώνης Αντωνάκος
Έλενα Αρβανίτη
Ειρήνη Ιωάννου
Λίνα Καμπούρογλου
Μαριάννα Λαγουρού
Βασίλης Πουλάκος
Τάκης Σακελλαρίου
Χαρά Τσιτομενέα
Κωνσταντίνος Φερεντούρος
Λήδα Χατζή
Αρμάν Εδουάρδος Μενετιάν
Φιλική συμμετοχή: Ντίνος Φράγκος
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Πρεμιέρα: Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2020
Διάρκεια: 80 λεπτά χωρίς διάλειμμα
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ
Γενική είσοδος στο ταμείο: 15€
Μειωμένο: 13€
Προπώληση: Από 14€ στο Viva.gr
Τιμή προσφοράς έως 12/10 όλα τα εισιτήρια 10€ !
Θέατρο OLVIO
Ιερά Οδός 67 & Φαλαισίας 7, Βοτανικός, τηλ: 210 34 14 118
Ώρες κράτησης εισιτηρίων: 17:00 – 21:00
W www.olviotheater.gr | Μ olvio.info@gmail.com | FB OLVIO.theater
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
του Αυγούστου Στρίντμπεργκ
στο θέατρο Τέχνης Εκάτη
από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Η Βαλεντίνη Λουρμπά, ως γνήσια αρχετυπική ακόλουθος τής Εκάτης που μεγαλουργούσε με τη σεληνιακή της μαγεία (και) στα τρίστρατα, έχει προ πολλού δημιουργήσει έναν παγανιστικό χώρο διονυσιασμού και λελογισμένης βακχείας, έναν ναό τής ιεράς τέχνης του διαλαμβάνειν δια του υποκρίνεσθαι… και μας καλεί κάθε χρόνο να απολαύσουμε τα αθάνατα αριστουργήματα, τα διαμάντια τής σκανδιναβικής δραματουργίας. Εξειδικευμένη στον Ίψεν και στον Στρίντμπεργκ, κεντάει φέτος ενός μεσογειακών επιπτώσεων «Χορό τού Θανάτου» με άκρα εκφραστικότητα, εκδηλωτικότητα από τους τρεις υποδηλωτικούς και ισότιμους πρωταγωνιστές της σε ρόλους τού πρωταρχικού τριγώνου: πατέρας – μητέρα – υιός (παιδί – κριτής, διαιτητής στην αέναη διαμάχη τού κρίσιμου ζεύγους).
Στο έργο αυτό συγκεράζονται όλα τα θέματα που απασχολούν και τυραννούν τον «γιο τής δούλας» Αύγουστο Στρίντμπεργκ, που ως επιβιώσας γιος της Μήδειας κρατάει ίσες αποστάσεις από τους γονείς του και υποκύπτει στο Άγνωστο, που όπως κι ο προκάτοχός του, ο Ευριπίδης «θεό» το ονομάζει.
Όμως ενώ ο αρχαίος του πρόδρομος τελειώνει τον βίο του κατασπαραγμένος όπως ο Πενθέας στις κύκνειες «Βάκχες» του, ο σκανδιναβός ομόλογός του κλείνει τον έλλογο βίο του με την ρήση-χρησμό «Δεν υπάρχει τίποτα το προσωπικό». Κι έτσι είναι.
Αυτό το έργο είναι παλιό, στην αρένα διαφέρουν μόνο τα ονόματα, τα προσωπεία είναι ίδια.
ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟΣ Ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ. ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟΣ, ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΟΣ, ΜΑΚΙΑΒΕΛΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ. Μόνο με τον Αλέξη Μινωτή στον στριντμπεργκικό «Πατέρα» θα μπορούσε να παραλληλιστεί. Τον προτείνω για τα βραβεία ΚΟΥΝ που θα απονεμηθούν το επόμενο έτος.
Η Αμαλία Κλημοπούλου, νεοτάτη, απέδωσε τον κόντρα ρόλο τής κουρασμένης μεσηλίκου με μια αναγκαστική αλλά πεποικιλμένη σχηματική περιγραφικότητα. Η μουσικότητά της όμως την έσωσε.
Περισσότερο σωστός, αρμονικός και συγκρατημένος στον επαμφοτερίζοντα ρόλο τού «καλού κ’ αγαθού» τρίτου, ο Βασίλης Ασημάκης έδωσε το μέτρο και τον ρυθμό διασώζοντας το αθεϊστικό/μονοθεϊστικό έρεβος με την ψηλόλιγνη μπαρόκ φιγούρα του που παρέπεμπε στο θέατρο σκιών και στο βορειοευρωπαϊκό κουκλοθέατρο, αν όχι και παρεπιδήμως στο «Μαύρο Θέατρο τής Πράγας».
Δύσκολο έργο, καταθλιπτικό, μονότονο, με δύσκολες ισορροπίες, σαν παρτίδα σκάκι με τον εραστή παρατηρητή, διαιτητή, κριτή αλλά και λάινσμαν σε ένα αποτρόπαιο ποδόσφαιρο.
Η Βαλεντίνη Λουρμπά είναι μάγισσα και μόνο μαγεία ξέρει να δημιουργεί, ερωτική και ορφική. Κάτω από την παριζιάνικη επιφάνεια τής μπελ-επόκ υποφώσκει πολύς Ρεμπώ, Αρτώ, Βαν Γκογκ, Μπωντλαίρ αλλά και Προυστ και Βελάσκεθ και Παρθένης κι ο μέγιστος, ο παμμέγιστος, ο παραγνωρισμένος Μπουζιάνης.
Ίσως κάποτε πρέπει να την βραβεύσουμε. Όμως αυτό θα ήταν ίσως προσβολή στο μεγαλείο της.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ. ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΚΑΤΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑΟΣ ΑΝΕΣΠΕΡΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ…
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
Ο Έντγκαρ και η Άλις σε ένα Σουηδικό νησί επιθυμούν να γιορτάσουν την επέτειο των γάμων τους, αλλά ο πληγωμένος εγωισμός τους δεν τους το επιτρέπει, και ο ένας καταδιώκει τον άλλον. Η ήττα τους, τους οδηγεί σε ψυχικά γρονθοκοπήματα. Ο χορός του θανάτου είναι ένα χρονικό ψυχικής λεηλασίας που ο ένας υπονομεύει τον άλλον τον συρρικνώνει, με σκοπό να τον εξαφανίσει, κατηγορούμενοι οι ίδιοι, και συγχρόνως δικαστές, πρόσωπα ενός σκοτεινού και ταραγμένου υποσυνείδητου, ακροβάτες και πρωταθλητές υπαρξιακού κενού, υποτάσσονται ρυθμικά στο τέλος που ελαύνει. Η σκέψη της μετάβασης στο τίποτα, είναι οδυνηρή και χρησιμοποιούν την ζωή σαν οχυρό προκειμένου να ποδηγετήσει, ο ένας τον άλλο. Η παρουσία του Κουρτ δημιουργεί συγκίνηση μυστήριο και πυροδοτεί εσωτερικές καταστάσεις.
Σκηνοθεσία-προσαρμογή: Βαλεντίνη Λουρμπά
Διασκευή: Γιούλη Χρονοπούλου
Μουσική: Νίκος Ανδρουλής
Κοστούμια σκηνικά: Σώτη Λάμδα
Παίζουν οι ηθοποιοί:
Μάνος Χατζηγεωργίου
Αμαλία Kλημοπούλου
Βασίλης Ασημάκης
Οι δημιουργοί των φωτογραφιών και του teaser είναι ο Ζώης Τριανταφύλλου – Σφακιανάκης (Zois Triantafilloy Sfakianakis) και ο Γιάννος Καλτσονουδης (Giannos Kaltsonoudis)
