Ακόμα μία μεγάλη διεθνής τιμή!!! Στίχοι μου μελοποιημένοι σε διεθνή όπερα!!! Zorzes Katris σε ευγνωμονώ. Για την ΕΛΛΑΔΑ, για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!!
Η Τελετή Απονομής των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων 2021
στο ανανεωμένο και ανανεωτικό Εθνικό μας Θέατρο.
Ακόμα μία χρονιά με ευταξία και καθολική αποδοχή τιμωμένων και βραβευόντων αποδόθηκαν τα ύψιστα λογοτεχνικά εύσημα.
Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού επέτυχε το άριστα και στην φετινή Τελετή Απονομής των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων 2021, καθώς και των Κρατικών Βραβείων Συγγραφής Θεατρικού Έργου 2020 που πραγματοποιήθηκε χθες, Δευτέρα 20 Ιουνίου 2022 στις 21:00 στο Εθνικό Θέατρο, Αγίου Κωνσταντίνου 22 Αθήνα.

Η γενική εντύπωση ήταν της φιλοσοφικής σοβαρότητας, χωρίς να αποφεύγεται η καθημερινή χαρμολύπη στις δύσκολες εποχές που ζούμε.
Οι βραβεύσεις αφορούσαν λογοτεχνικά βιβλία που εκδόθηκαν το 2020 κι είναι σαφές πλέον πως οι τελετές απονομής επανέρχονται στην ημερολογιακή σοβαρότητα (μετά από δύο διαδοχικές χρονιές καραντίνας).
Τα συγχαρητήρια ανήκουν δικαιωματικά τόσο στην Πολιτική Ηγεσία όσο και στα ακάματα, δημιουργικά και υποδειγματικά στελέχη τού Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Ιδιαίτερα απαιτητικό το έργο των επιτροπών, αξιολογητών και διοικητικών υποστηρικτών, που φέρνουν εις πέρας κάθε χρόνο ένα τιτάνιο πνευματικό έργο διαβάζοντας με προσοχή και με αποκλειστικό γνώμονα την αίσθηση δικαίου προκειμένου να εξασφαλιστεί η πολυπόθητη αξιοκρατία (θεμέλιος λίθος της Δημοκρατίας).
Το Εθνικό Θέατρο και ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του υποδέχτηκαν με ενθουσιασμό και πνεύμα παραδοσιακής φιλοξενίας την όλη εκδήλωση που ολοκληρώθηκε σε εύλογο χρονικό διάστημα και με απόλυτη συνεκτικότητα.
Σύντομα λοιπόν (προς το τέλος του έτους, ελπίζω) με τα Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία για τα βιβλία που εκδόθηκαν μόλις πέρυσι, το 2021.
Με σεβασμό, εκτίμηση, αναγνώριση τού τιτάνιου πολιτιστικού έργου που συντελείται τώρα στη χώρα μας,
Έμπλεος ενθουσιασμού,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής-κριτικός
“Στάχτη στο μελτέμι της Ιωνίας γης”,
παράσταση βασισμένη στο κείμενο τής Στέλλας Φραντζή με αφορμή πραγματικά γεγονότα, σε διασκευή και σκηνοθεσία του Στέλιου Καλαθά.
Εκεί που το λαϊκό συναντάει το αστικό και το ποιοτικό ερασιτεχνικό τον καλώς εννοούμενον επαγγελματισμόν.
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Στο «Θέατρο κάτω από τη γέφυρα» παρακολούθησα χθες, Κυριακή 19 Ιουνίου 2021, με τον φίλο μου διακεκριμένο συγγραφέα Δρ Χρήστο Ναούμ, Καθηγητή Δημιουργικής Θεατρικής Γραφής στο εργαστήρι τού Στέλιου Καλαθά μια πραγματικά πηγαία, αυθόρμητη και θερμή «λαϊκή» εκδήλωση αυθεντικού λαϊκού πόνου. Η πληγή από την Καταστροφή τής Σμύρνης ακόμα αιμάσσει κι αιμορραγεί ασυγκράτητα, από τον φόβο της διαρκούς επαναλήψεως στο μέλλον μιας τραυματικής Ιστορίας αενάως επαναλαμβανομένης.
Το τραγικό είναι πέραν τής Λήθης. Τα ακραία συναισθήματα που γενούν οι φυσικές κι ανθρώπινες καταστροφές εγγράφονται σε ακασικά αρχεία με έναν πρωτογενή αιθέρα ασύλληπτης πυκνότητας. Ανεξίτηλη η εγγραφή παρόμοιων συλλογικών παθημάτων/μαθημάτων, στα οποία – όπως φαίνεται – το Ανθρώπινο Είδος είναι ανεπίδεκτο και κρίνεται εσαεί επανεξεταστέο.
Δυστυχώς. Η Στέλλα Φραντζή επηρεασμένη από κινηματογραφικούς και τηλεοπτικούς κώδικες μεγαλουργεί στον τομέα του λαϊκού θεάτρου με στοιχεία μελοδραματικά αλλά και ρεαλιστικά.
Ο Στέλιος Καλαθάς, εμπνευστής και ενορχηστρωτής τού σεμιναρίου «Συναισθηματικής Διαλεκτικής» απευθύνεται το ίδιο σε επαγγελματίες κι ερασιτέχνες προκειμένου να συμβάλλει στην συλλογική αυτογνωσία μέσα από την επιμέρους ατομική ευαισθητοποίηση σε θέματα ιστορικά και κοινωνικά.
Ο ατομιστής άνθρωπος τής εποχής μας, μετά από τόσες παντός είδους καραντίνες βγαίνει από το καβούκι του κι εξακτινώνεται εξ-ελισσόμενος προς άλλες διαστάσεις κβαντικής ευωχίας κι εσωτερικής παραδεισένιας γαλήνης. Το ειρωνικό είναι πως μόνο μέσω της εργασίας πλέον μπορείς να βρεις την ελευθερία τού συνυπάρχειν και τού κατέχειν.
«Κατείχεν ελευθέρως». Αυτό είναι το πανάρχαιο ιδανικό παντός Διαφωτιστού.
Είδα την δεύτερη (από την διπλή) διανομή και την απήλαυσα δεόντως. Όλοι οι αυτόκλητοι ηθοποιοί ήταν υπέροχοι και λειτουργικοί στην περιγραφική ερμηνεία τους, ενόσω οι καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν σε αυτό το σκηνικό ποίημα εργάστηκαν συνειδητά και φιλότιμα στη δημιουργία αυτού του δημοφιλούς αποτελέσματος που θα περιοδεύσει ανά την Ελλάδα.
Μην το χάσετε!!! Αυθεντικό λαϊκό θέατρο σε σύγχρονη μορφή.
Άνευ επιτηδεύσεως,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, αριστούχος διδάκτωρ Ιονίου Πανεπιστημίου
info:
https://www.artandlife.gr/athens/events/staxti_sto_meltemi_tis_ionias_gis
“Στάχτη στο μελτέμι της Ιωνίας γης”
Διάρκεια: 100′
Η Θεατρική ομάδα +αίσθημα της Συναισθηματικής Διαλεκτικής μας προσκαλεί στο θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα, στις 18 & 19 Ιουνίου και ώρα 20.30, στην παράσταση “Στάχτη στο μελτέμι της Ιωνίας γης” που ετοίμασε με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από την καταστροφή της Σμύρνης.
Ένα έργο μνήμης και τιμής. Μια παράσταση που αποτελεί φόρο τιμής σε όλους τους ξεριζωμένους ανά τους αιώνες. Στάχτες που ταξιδεύουν πάνω από τα γαλανά νερά του Αιγαίου. Στροβιλίζονται και σιγοψιθυρίζουν λέξεις, μουσικές, έθιμα, μυρωδιές, μνήμες από μέρες αγαπημένες, μακρινές αλλά παντοτινές. Ένα μυστικό πασχίζει να μείνει θαμμένο στα συντρίμμια μιας άλλης ζωής, καθώς η μάνα Ιωνία χάνεται μέσα στις φλόγες του μίσους και της εκδίκησης. Η μνήμη γονατίζει με δέος μπροστά στην πληγή. Και από το δάκρυ γεννιέται η πρώτη αχτίδα της καινούριας μέρας. Ο έρωτας, βασικό σημείο αναφοράς, και τα βλέμματα των ηρώων μας πάντα στραμμένα προς το φως.
Τη διασκευή του έργου και τη σκηνοθεσία της παράστασης, υπογράφει ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Στέλιος Καλαθάς.
Τα σκηνικά και κοστούμια επιμελείται ο Μιχάλης Σδούγκος, φωτογραφία Richard Byron Perry, χορογραφίες Γιάννης Γκούλτας, βοηθός σκηνοθέτη Μιχάλης Μιχαλάκος, υπεύθυνη παραγωγής Σοφία Ρίζου.
Παίζουν (σε διπλή διανομή): Νάσια Ανδριοπούλου, Γιάννης Βαλληνδράς, Ελένη Βογιατζή, Γιάννης Γκούλτας, Ανθή Γριβέα, Χάρης Κούλης, Ανδριανή Κορωναίου, Γιάννης Κουτσουδάκης, Μιχάλης Μιχαλάκος, Νατάσσα Μπαργιαμάκη, Βούλα Μπλάντα, Περικλής Παπαδημητρίου, Κωνσταντίνος Παππάς, Κατερίνα Πέρρυ, Σοφία Ρίζου, Ανδριανή Σαχίνογλου, Βίβιαν Στουρνάρα, Ελένη Τζιαμουράνη, Όλγα Τσαρσιταλίδη, Γιώργος Φολόκη
Syn-chroni-cities (Πόλεις τού Φωτός στο Εδώ και Τώρα)
https://youtu.be/59GRZJY-4gA
μια από τις ωραιότερες εργασίες μου: ποίηση και εικόνα (εικόνες) ανταμώνουν σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο… Ευχαριστώ την ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΗ εικαστικό ΕΥΗ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗ για την γνωριμία με τους εμπνευσμένους καλλιτέχνες τής Luminous Eye Gallery.

Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες, αναδομημένοι κι αποτελεσματικότατοι.

Ακόμα μία ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΚΥΠΡΟΥ, χάρη στους άξιους συντελεστές, τους διεθνείς αυτούς καλλιτέχνες και τον καλλιτεχνικό διευθυντή τους, τον Κύριο Σάββα Κυριακίδη, βαθύ γνώστη τού θεατρικού γίγνεσθαι.
Κωμωδία με φιλειρηνικές, παγκόσμιες, διαχρονικές προεκτάσεις. Το πλέον δύσκολο, δυσχερές και δυσεπίτευκτο θεατρικόν είδος.
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
«Μακάριοι οι ειρηνοποιοί ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται».
Εν μέσω πολεμικών συρράξεων σε διάφορα μήκη και πλάτη τού καταταλαιπωρημένου πανέμορφου γαλαζοπράσινου πλανήτη μας, αυτή η υπέροχη, εξαίσια, πανέμορφη, ολόδροση παράσταση, μας επιτρέπει να ελπίζουμε ακόμη στην αναγέννηση τού πανάρχαιου φιλειρηνικού κινήματος με προεξάρχοντα και πρώτο διδάξαντα τον Αριστοφάνη.
Οι ασπρόμαυρες ταινίες του νεοελληνικού κινηματογράφου είχαν γερά θεμέλια στην ασίγαστη παράδοση των μίμων, των μιμάδων και τον παντόμιμων, που ξεπερνώντας θρησκευτικά, φυλετικά, εθνικά και γλωσσικά όρια, γεφύρωσαν το πανάρχαιο ανθρωποκεντρικό και ανθρωπομετρικό πνεύμα τής Ελευθερίας με το ταλαίπωρο τώρα των διαδοχικών κι αλλεπάλληλων βιομηχανικών επαναστάσεων (τής Τετάρτης Ρομποτικής Βιομηχανικής Επαναστάσεως άρτι αρχομένης).
Παραζαλισμένος ο άνθρωπος από τον καταιγισμόν τής Πληροφορίας που δεν είναι και συνώνυμος της Γνώσεως, καταφεύγει στην κωμωδία, στην προσεκτικά πειραγμένη (λογική) τάξη τού κόσμου, με το πρόσχημα τής σκηνικής σύμβασης και της θεατρικής ελευθεροστομίας.
Με στοιχεία κόμικς τής δεκαετίας του 1980, αλλά και με την αισθητική των επιχρωματισμένων ασπρόμαυρων φιλμ, αυτή η εκπληκτική παράσταση τού Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, με τους ηθοποιούς ζογκλέρ, που είχα την τύχη να παρακολουθήσωστην πρεμιέρα της (2/6/2022) στη Λευκωσία, στο Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ’, θα μείνει για πάντα στη μνήμη μου για το πηγαίο, διαδραστικό γέλιο που προκάλεσε στο φιλοθεάμον κοινό (εμού – του δυσκόλου – συμπεριλαμβανομένου).
Έχω δει πολλή κωμωδία. Είναι το πιο δύσκολο είδος. Θέλει τιτάνια προσπάθεια για να κάνεις να σκάσει το γέλιο, να ανθίσει η χαρά στο χείλος καταρχήν, μετέπειτα στο πρόσωπο και – τέλος – στο σώμα τού καθισμένου θεατή, του βυθισμένου στα προβλήματα και στις καθημερινές έγνοιες.
Άθλος, μεγάλος άθλος, κοινωνικός και πολιτικός, πολιτισμικός και ψυχαγωγικός (με την αρχαία έννοια). Η διασκέδαση είναι κάτι άλλο, όχι απαραίτητα προοδευτικό. Έχει στη ρίζα του το σκόρπισμα, το θόλωμα, την λήθη. Αντιθέτως εδώ ο ψυχαγωγικός σκοπός υπηρετήθηκε απόλυτα με συναίσθηση τής κοινωνικής και πολιτικής ευθύνης.
Κοινωφελής η τέχνη, όταν Τέχνη είναι.
Καλός κ’ αγαθοποιός ο άνθρωπος, όταν Άνθρωπος είναι.
Εδώ συναντήθηκαν Άνθρωπος και Τέχνη σε αγαστή, τέλεια συνεργασία.
Συγχαρητήρια σε όλους και όλες,

Πανάξιοι απαξάπαντες/απαξάπασες οι συντελεστές:
Σκηνοθεσία-Διασκευή: Παναγιώτης Λάρκου
Σκηνικά-Κοστούμια: Εδουάρδος Γεωργίου
Μουσική: Δημήτρης Σπύρου
Χορογραφία-Κίνηση: Άννη Χούρη
Βοηθός σκηνογράφος-ενδυματολόγος: Ελένη Ιωάννου
Σχεδιασμός φωτισμών: Γεώργιος Κουκουμάς
Παίζουν: Βασίλης Βασιλάκης, Πέτρος Γιωρκάτζης, Μιχάλης Καζάκας, Ηλιάνα
Κάκκουρα, Νάγια Τ. Καρακώστα, Μιχάλης Μουστάκας, Ονησίφορος Ονησιφόρου,
Βασίλης Χαραλάμπους, Άγγελος Χατζημιχαήλ.
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΚΙ ΑΝΕΞΙΤΗΛΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ!!!
Μετά Λόγου Γνώσεως,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες | • Πρεμιέρα στις 2 Ιουνίου 2022 •
των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου
19 Μαΐου 2022
Ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου εγκαινιάζει τη φετινή καλοκαιρινή θεατρική περίοδο με την κωμωδία του αξεπέραστου συγγραφικού δίδυμου Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες, η οποία θα ταξιδέψει σε όλο το νησί για να ψυχαγωγήσει και να διασκεδάσει τους θεατές που θα την παρακολουθήσουν, ενώ το φθινόπωρο θα συνεχίσει την περιοδεία της σε δήμους και κοινότητες.
Μια παλιά οικογενειακή βεντέτα στοιχειώνει τις ζωές δύο απλών ανθρώπων που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους: του Θωμά Μακρυκώστα και του Στέλιου Κοντογιώργη. Το μίσος αναζωπυρώνεται και οι δύο ήρωες δέχονται οικογενειακές πιέσεις για να αναλάβουν το χρέος της αντεκδίκησης. Διασταυρώνονται κατά τύχη σε ένα ξενοδοχείο στην Αθήνα, κι έτσι η αόρατη διαμάχη γίνεται ορατή. Θα καταφέρουν να βγουν αλώβητοι από αυτό το ξέφρενο αλληλοκυνηγητό και να γράψουν στο χιόνι την παλιά έχθρα;
Η κωμωδία Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες, γραμμένη το 1959, γνώρισε τεράστια καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία χάρη στην κινηματογραφική μεταφορά της, ο απόηχος της οποίας είναι έντονος ακόμα και σήμερα.
Ο σκηνοθέτης Παναγιώτης Λάρκου και οι συνεργάτες του, έχοντας ως σύμμαχό τους τις απίθανες καταστάσεις, το σπαρταριστό διάλογο και τον καταιγιστικό ρυθμό του έργου, ζωντανεύουν σκηνικά τις συνέπειες ενός αδικαιολόγητου εθίμου, προσφέροντας γέλιο και σατιρίζοντας ανθρώπινους τύπους και συμπεριφορές.
Παραστάσεις
Λευκωσία, Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ΄
2 Ιουνίου 2022 | Για εισιτήρια πατήστε ► ΕΔΩ
Ο μαρμαροθαυματοποιός ΚΩΣΤΑΣ ΝΤΑΗΣ:

Ο σύγχρονος Μονέ-Παρθένης-Μπουζιάνης-Μπαχαριάν-Χαλεπάς…
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Ο Δίας σαν χρυσή βροχή γονιμοποιεί την Γαία, εκπληρώνοντας το θέλημα τού παππού του, Ουρανού και εις πείσμα τού πλεονέκτη πατρός Κρόνου…

Ποτέ το νερό δεν ζωγραφίστηκε έτσι, ούτε από τον Μονέ.
Ποτέ το λευκό δεν έρευσε έτσι ούτε από τον Ασαντούρ Μπαχαριάν (στη Γκαλερί Ώρα, Ξενοφώντος 7).
Ποτέ το σχήμα δεν ήταν τόσο περιεκτικό, ούτε στον Παρθένη.

Ποτέ οι όγκοι δεν αποδόθηκαν τόσο τρισδιάστατα σε έναν καμβά. Ο Μπουζιάνης συναντάει τον Χαλεπά και ποιούν τον γλυπτο-ζωγράφο Κώστα Νταή, που έζησε σε χαλεπούς καιρούς, που τιμωρήθηκε για τις πρόωρες ζωγραφικές του επιδόσεις, αυτό όμως τον χαλύβδωσε να γίνει μεγάλος. Θα πρέπει ενδεχομένως να ευχαριστήσει τους διώκτες του.
Ο Μονέ θα ζήλευε αυτές τις λιμνογραφίες.
Ταξιδεύεις καλύτερα όταν κινείσαι γύρω από τους πίνακες τού Κώστα Νταή, σαν να είναι γλυπτά και τότε δημιουργείται ένας μετά-πίνακας, διαφορετικός κάθε φορά, ανάλογα με τον βηματισμό και το φως που πέφτει επάνω στο μεγαλούργημα.
Διεθνής καλλιτέχνης, παγκόσμιος, σωστά αξιοποιημένος σε έναν εκθεσιακό χώρο από τους ατμοσφαιρικότερους τής Αττικής, άριστα επιμελημένος από τον πολυκαλλιτέχνη και διαχρονικό μυαλό Νικόλαο Ζήβα, που είναι τόσο ιδιοφυής ώστε να μπορεί να γελάει σαν τον Μότσαρτ!!!
Μην χάσετε αυτό το σύγχρονο θαύμα. Εμπλουτίζει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα με την Υψηλή Αισθητική που απευθύνεται σε όλα τα μάτια κι απωκοδικοποιείται από μία ευρυτάτη γκάμα συνδημιουργικών θεατών οίτινες αναγιγνώσκουν το πασιφανές μυστηριώδες και μυούνται μέσα από αυτά τα τεχνουργήματα στο Αρχέγονο Φως, όπως αντανακλάται και διαθλάται στο νερό (σε όλες τις μορφές Αυτού).
Μετά περιπατητικής φιλοσοφημένης εκστάσεως,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info από το Δελτίο Τύπου:
ΑΡΧΈΓΟΝΕΣ ΌΨΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΘΛΊΟΥ ΤΌΠΟΥ
Ιδού ένας χρωστήρας που τιθασεύει την καταιγίδα πάνω από τον Κάμπο, παγιδεύει τη ροή του αρχαίου Πηνειού, του Όλυμπου τα προϊστορικά τα χιόνια κρυσταλλώνει. Η ζωγραφική ποίηση του Κώστα Νταή και η στοργή για τη γενέθλια γή του, αποτυπώνονται με ενάργεια και δυναμικότητα πάνω στο χαρτί και τον καμβά. Ξεπερνά την εντοπιότητα και καθίσταται μία Οικουμενική Ζωγραφική, που απογυμνώνει την τεχνολογική μνήμη του θεατή, ο οποίος μένει ξαφνικά ενεός, μπροστά στην ανέγγιχτη φύση. Η δραματικότητα των χειρονομιακών περασμάτων των χρωμάτων στην ζωγραφική επιφάνεια, προκαλεί μια αίσθηση πρωτογονικού τοπίου και επιφέρει την ταύτισή της με αυτό.
Ο ΚΏΣΤΑΣ ΝΤΑΉΣ είναι ένας δεξιοτέχνης της απλότητας, ένας δραματουργός φυσικών σκηνών, με λιγότερο ρομαντισμό και περισσότερη χειρονομία από τον Turner. Το έργο του μας (καθ)οδηγεί πίσω στα τοπία της καταγωγής μας, με τα οποία έχουμε χάσει την άμεση επαφή, παγιδευμένοι στους αστικούς κατακερματισμένους κλωβούς μας.
Η παρουσίαση των έργων του Κώστα Νταή τιμά τον χώρο μας και καθιστά ευνόητη τη χαρά και την ευτυχία της συνεργασίας μας.
Νίκος Ζήβας για την Zivasart Gallery
Σύντομο βιογραφικό:
ΚΏΣΤΑΣ ΝΤΑΉΣ
Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1954
Σπούδασε στη σχολή Καλών Τεχνών της Τήνου (1968 – 1971) και εργάστηκε στη ζωγραφική και τη γλυπτική στο μάρμαρο, στην Αθήνα και στη Λάρισα.
Την περίοδο 2003-2013 εργάστηκε στις αναστηλώσεις των μνημείων της Ακρόπολης των Αθηνών, ως εξειδικευμένος μαρμαρογλύπτης.
Συνεργάστηκε σκιτσογραφώντας με το λογοτεχνικό περιοδικό “Το Δέντρο”.
Είναι μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδας.
Έργα του ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Zivasart Gallery
Παντανάσσης 1 Μαρούσι
Τηλ. 210 6830648, 6936 531 703
Ώρες λειτουργίας: καθημερινά 10.00 – 21.00
ΘΕΑΤΡΟ SKROW. Οι Λουόμενες της Κατερίνας Μαυρογεώργη.
Ναι, υπάρχει σύγχρονη ελληνική δραματουργία, από τις καλύτερες στον κόσμο!!!
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Επιτέλους! Καλό θέατρο, με βαθύ φιλοσοφικό περιεχόμενο, χιούμορ, ευαισθησία, κοινωνικά μηνύματα, παιδαγωγική χαρακτήρα κι εκπαιδευτική λειτουργικότητα.
Κείμενο διεθνούς βεληνεκούς που αγγίζει την τελειότητα. Και κυριολεκτώ. Συγκίνηση και προβληματισμός σε σοφά υπολογισμένα μέρα, αναδίφηση τού συλλογικού ασυνείδητου, κριτική της όπερας, κοινωνιολογικές και εθνολογικές αιχμές περί του μελοδραματικού θεάτρου εν γένει…
Η αρχαία τραγωδία συνδυάζεται εδώ με το σατυρικό δράμα και οδηγεί σε κωμικές καταστάσεις τσεχωφικού τύπου.
Οι άνθρωποι μοιάζουν κολεόπτερα στο μικροσκόπιο τού ερευνητή συνδημιουργικού θεατή που μελετά αενάως την ανθρώπινη φύση προκειμένου να γνωρίσει τον εαυτό του.
Η αποστασιοποίηση επιτυγχάνεται με έναν αντεστραμμένα μπρεχτικό τρόπο αφού η πινακίδα και τα σκηνικά αντικείμενα ακυρώνονται (ή ενισχύονται) από τον φυσικό βράχο τού ρεαλιστικότατου σκηνικού.

Αληθοφάνεια και θεατρικότητα αντιπαλεύουν παραγάγοντας σημαντικά αισθητικά, νοητικά και ψυχολογικά (βεβαίως) αποτελέσματα.
Με κομμένη την ανάσα παρακολουθούμε αυτό το παρ’ ολίγον δυσοίωνο δράμα που ξεκινάει ως μπαρόκ και τελειώνει ως αθώα μεσογειακή φάρσα καρναβαλικού τύπου.
Η χαρά τής ζωής υπερισχύει εδώ και τα κοινωνικά μηνύματα είναι σαφή: υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ισότητας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης.
Στον καθημερινό μας αγώνα υπέρ της Δημοκρατίας και εφαρμόζοντας στην πράξη τα ιδεώδη τού Διαφωτισμού, χτυπάμε στην πράξη κάθε είδους φασισμό, κάθε τύπου ρατσισμό, κάθε μορφής αποκλεισμό, κάθε (ακόμα κι ελάχιστη) απόχρωση απαξιώσης των ανθρωπίνων όντων και υποβάθμισης του περιβάλλοντος.
Φωτισμένοι θεατρικοί συγγραφείς και υπερεπαρκείς καλλιτέχνες, μαζί με τους καλοπροαίρετους κριτικούς και το συνειδητοποιημένο κοινό παλεύουμε καθημερινά για την Ειρήνη, την Ομόνοια, την Ευδοκία, την Φύση και τον Άνθρωπο.
Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές αυτού του σκηνικού θαύματος.
Μακάρι να πληθαίνουν αυτές οι επιτυχημένες προσπάθειες και η κριτική να καταστεί αποκλειστικώς και μόνον διθυραμβική, γιατί – πιστέψτε με – πονάω κάθε φορά που αναγκάζομαι να καταγγέλλω, να στιγματίζω, να επισημαίνω κακώς κείμενα, χρυσές μετριότητες, ανερμάτιστες μόδες και καθυστερημένες εισαγωγές ληγμένων πολιτισμικών προϊόντων.
Ναι, υπάρχει πρωτοτυπία στην σύγχρονη ελληνική γραφή, εις πείσμα των Σειρήνων, των Κασσανδρών και των πάσης φύσεως λογοκλόπων, μεταπραττών/μεταποιητών/παραχαρακτών/πλαστογράφων.
Πηγαίνετε να δείτε τις «Λουόμενες» στο Θέατρο Scrow. Μην το χάσετε!!!! Αυτή η παράσταση θα παίζεται για πολλά, πολλά, πολλά χρόνια. Γιατί είναι αληθινή, με μηνύματα βγαλμένα μέσα από την βιωμένη ζωή. Απευθύνεται ειδικά σε θεατές που κάποιοι τους είχαν ή τους έχουν κάνει «τον βίο αβίωτο» με την πατροπαράδοτη ζήλεια και αναξιοκρατική μικροπρέπειά τους.
Μετ’ ενθουσιασμού, βακχικού κι απολλώνιου,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
ΘΕΑΤΡΟ SKROW.
Οι Λουόμενες
Της Κατερίνας Μαυρογεώργη
Από 6 Μαΐου και για 12 παραστάσεις
Δείτε το τρέιλερ εδώ.
Τρία χρόνια μετά την πρώτη τους παράσταση, Οι Λουόμενες της Κατερίνας Μαυρογεώργη επιστρέφουν τον Μάιο στο Θέατρο Skrow. Το Υδροθεραπευτήριο «Ο Ασκληπιός» συναντά ξανά τον φυσικό βράχο του θεάτρου, ο οποίος αναλαμβάνει τον “ρόλο” της ιαματικής πηγής, δημιουργώντας ένα ξεχωριστό σκηνικό για την παράσταση. Οι Λουόμενες έκαναν πρεμιέρα στις 6 Μαΐου 2019, αγαπήθηκαν πολύ και παίχτηκαν για δύο σεζόν, ως την Πρωτοχρονιά του 2020. Από τότε, η πανδημία, η κρίση και οι έντονες εξελίξεις στα ζητήματα έμφυλης ισότητας, έφεραν σημαντικές αλλαγές στο θέατρο και στη ζωή μας. Το έργο δεν παραμένει μόνο επίκαιρο, αλλά αποκτά και νέο φως. Με έντονο κωμικό στοιχείο, αλλά και πολλές στιγμές συγκίνησης, οι περιπέτειες και οι ανάγκες των ηρωίδων μοιάζουν να βρίσκονται ακόμα πιο κοντά μας.
Η Παράσταση
Όλες αυτές οι ηρωΐδες πεθαίνουν στο τέλος, έτσι δεν είναι;
Πεθαίνουν, για να γράψει πολύ δραματική μουσική ο εκάστοτε συνθέτης.
Είναι παραμονή Πρωτοχρονιάς, και σε μία μικρή επαρχιακή λουτρόπολη με ιαματικές πηγές οι δρόμοι έχουν ερημώσει, καθώς όλοι ετοιμάζονται για την αλλαγή του χρόνου. Κι όμως, το Υδροθεραπευτήριο «Ο Ασκληπιός» είναι ανοιχτό… Εκεί μέσα βρίσκονται τρεις άγνωστες μεταξύ τους γυναίκες. Η Λύντια είναι η ιδιοκτήτρια του “Ασκληπιού”, η Κάτια και η Μαρία λουόμενες που καταφθάνουν απρόσμενα. Καμία από τις τρεις δεν έχει θέμα υγείας, όμως κάθε μία κουβαλά κι από ένα μυστικό που τη βαραίνει και την αγριεύει. Και οι τρεις έχουν κάτι να ξεπλύνουν, και οι τρεις ψάχνουν από κάτι να ξεφύγουν.
Οι τρεις λουόμενες γνωρίζονται και αρχίζουν να παρακολουθούν όπερα από ένα μικρό κόκκινο τηλεορασάκι, τον Αστακό. Παθιάζονται με την Τραβιάτα και την Μαντάμ Μπατερφλάι, ταυτίζονται με τα τραγικά φινάλε που επιφυλάσσει η όπερα στις πρωταγωνίστριές της, καθώς τα πάθη τους μοιάζουν με τα δικά τους και τα λιμπρέτα φαίνεται να μιλούν για τους δικούς τους δαίμονες. Όσο κυλάει η ώρα στο υδροθεραπευτήριο, οι τρεις γυναίκες συνδέονται μεταξύ τους, το ιαματικό νερό αρχίζει να καίει την επιφάνεια των πραγμάτων και τα μυστικά είναι έτοιμα να ξεχειλίσουν από μέσα τους σαν πηγές που αναβλύζουν.
Κι ενώ το νέο έτος καταφθάνει ηρωικά, μέσα από έναν αυθόρμητα τελετουργικό χορό, οι ηρωίδες φτάνουν σε μία εκστατική κατάσταση όπου ουσιαστικά εξαγνίζουν η μία την άλλη.
Όπως σημειώνει η Κατερίνα Μαυρογεώργη: «Όταν έγραφα αυτό το έργο πριν τρία χρόνια, η αλήθεια είναι ότι δεν σκέφτηκα ότι πρέπει αναγκαστικά να έχει τρεις γυναίκες για ηρωίδες, έτσι ώστε να δηλώσουμε την σύμπνοιά μας με τον αγώνα για έμφυλη ισότητα. Κάτι οργανικό με έσπρωξε να σχηματίσω με λέξεις αυτήν την παράξενη γυναικεία φιλία μέσα σε ένα υδροθεραπευτήριο. Έπειτα οι συνθήκες ακινητοποίησαν αυτήν την παράσταση για αρκετό καιρό, ενώ η πρόθεσή μας ήταν να συνεχίσει να παίζεται στην Αθήνα και αλλού.
Οι Λουόμενες είναι τρεις ηρωίδες με βαθιά πάθη και αδυναμίες. Έχουν αμαρτήσει βαριά ή έτσι νομίζουν. Έχουν πιει ουκ ολίγες φορές αλκοόλ ώσπου να λιποθυμήσουν, έχουν κάνει σεξ με συντρόφους, ήταν φιλόδοξες, θυσίασαν πολλά για να είναι ανεξάρτητες, ελεύθερες. Και το φέρουν βαρέως. Μέσα στο υδροθεραπευτήριο απαλλάσσονται σταδιακά από αυτό το φορεμένο φορτίο. Μοιράζονται τις ιστορίες τους υπό ένα νέο πρίσμα. Αυτό το νέο πρίσμα, αυτή την καινούργια αλφαβήτα τώρα την μαθαίνουμε συλλογικά σαν κοινωνία, αργά και δύσκολα και με φοβερή αντίσταση. Μας καταδιώκει η κωμικοτραγική πεποίθηση ότι το να είσαι γυναίκα σημαίνει να έχεις αμαρτήσει».
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Κείμενο/Σκηνοθεσία: Κατερίνα Μαυρογεώργη
Ηθοποιοί: Κατερίνα Λάττα | Νικολίτσα Ντρίζη | Μαρία Πετεβή
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Έλια Ζαχαριουδάκη, Μαρία Μακρή
Μουσική: Δημήτρης Τάσαινας
Σκηνικά: Θάλεια Μέλισσα
Κοστούμια: Ιφιγένεια Νταουντάκη
Επιμέλεια Κίνησης: Σοφία Πάσχου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Σεραφείμ Ράδης, Γιάννης Καραμπάτσος
Φωτογραφίες/Trailer: Γιάννης Καραμπάτσος
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Μάρθα Κοσκινά
Παραγωγή: ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ INKAL
Από 6 έως 29 Μαΐου, κάθε Παρασκευή-Σάββατο στις 21:15 και Κυριακή στις 20:00
Εισιτήρια: 13€ Γενική είσοδος / 10€ Φοιτητικό, Ανέργων / 8€ Ατέλεια, ΑΜΕΑ
Προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theater/oi-louomenes/
Διάρκεια: 70 λεπτά
skrow theater | Αρχελάου 5, Παγκράτι, ΤΚ 11635, Αθήνα T: 210 7235 842
ΝΥΧΙΑΝΓΚ στο ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΡΕΙΑ. Ένα μεγαλειώδες έργο τής Ευαγγελίας Γατσωτή
Σε σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου.
Μία μεγάλη θεατρική συγγραφέας γεννιέται!!! Υποκλίνομαι με σεβασμό και θαυμασμό. Μακάρι να μπορούσα να γράφω εξαρχής έτσι κι εγώ.
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Κατ’ αρχήν θέλω να δηλώσω και να διευκρινίσω πως η πρωτοεμφανιζόμενη ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΥΡΙΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΓΑΤΣΩΤΗ είναι αριστούχος φοιτήτρια στο ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΕΚΠΑ που διδάσκω εδώ και δύο χρόνια. Από την πρώτη στιγμή με εξέπληξε η διορατικότητα, η ευθυκρισία, το ανοικτό πνεύμα, το χαμόγελο τής αντίρρησης, η ευγένεια (ειδικά όταν διαφωνεί με τον συνομιλητή της), η διπλωματικότητα, η διακριτικότητα, αλλά και η συγκρουσιακότητα (όταν και όπου απαιτηθεί).
Διδάσκω στους φοιτητές/σπουδαστές/μαθητές μου δέκα βασικές αρχές:
- Να διαβάζετε και να βλέπετε ενεργητικά, προσεκτικά, αντικειμενικά.
- Να είστε ο εαυτός σας, να διατυπώνετε ευθαρσώς τις απόψεις σας, αλλά να είστε κάθε στιγμή έτοιμοι να υποχωρήσετε, να μεταμεληθείτε, να παραδεχθείτε το λάθος ή τα λάθη σας, να εξελιχθείτε.
- Βάση τής θεατρικής / σκηνής πράξης είναι η σύγκρουση. ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΤΕ ΝΑ ΚΡΙΘΕΙΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΚΡΙΝΕΤΕ!!!
- Να πληρώνετε το κόστος των επιλογών σας τοις μετρητοίς και προκαταβολικά.
- Να αγαπάτε τους άλλους, ΑΦΟΥ αγαπήσετε πρωτίστως τον εαυτό σας.
- Να κοιμάστε με ήσυχη συνείδηση.
- Να χαίρεστε κάθε φορά που σας επιτίθενται.
- Να αναζητείτε διαρκώς την ΑΛΗΘΕΙΑ και το ΦΩΣ.
- Ακόμα και μέσα στο Χάος υπάρχει μια κρυμμένη ΑΡΜΟΝΙΑ.
- Μην κάνετε στους άλλους αυτό που δεν θέλετε να πάθετε εσείς. Η ΕΥΤΥΧΙΑ, Η ΟΜΟΡΦΙΑ, Η ΕΙΡΗΝΗ, Η ΕΥΔΟΚΙΑ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ, ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ ΜΑΣ… Ας χτίσουμε όλες/όλοι/όλα μαζί ένα καλύτερο μέλλον για την Ανθρωπότητα. Ας συνδημιουργήσουμε μια καινούργια διαρκή Αναγέννηση…
Χθες βράδυ λοιπόν, όταν πήγα αμέσως μετά το γραφείο στο ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΡΕΙΑ δεν φανταζόμουνα ποτέ ότι θα συναντούσα τον καινούργιο ΤΣΕΧΩΦ!!!
Κι αυτό το λέγω μετά λόγου γνώσεως.
Βεβαίως απηχούνται σε αυτό το πρωτότυπο έργο οι προηγούμενοι: ειδικά ο Δημήτρης Κεχαΐδης και η Ελένη Χαβιαρά από το «Με δύναμη από την Κηφισιά», αλλά και πολλοί/πολλές άλλοι.
Όμως ακούγεται κάτω από το αριστουργηματικό αυτό κείμενο ο Ντοστογιέφσκι ο Alby, ο Pinter, o Mamet….
Γερά δομημένη πικρή κωμωδία, σαν παρτίδα τάβλι με σαφώς διαχωρισμένους και διακεκριμένους (τόσο ως προς την ιδιόλεκτο όσο και ως προς την μουσικότητα τού εκφερομένου λόγου) τους δύο συμπαίκτες. Συμπαίκτριες στην συγκεκριμένη περίπτωση. Όμως αυτοί οι ανατριχιαστικοί ρόλοι θα μπορούσαν να παιχτούν και από άντρες ηθοποιούς χωρίς να χαθεί το ελάχιστο από την αληθοφάνεια αυτού του ποιητικώς ρεαλιστικού έργου, που ούτως ή άλλως μετέχει πολλών διαστάσεων.

Η καλή συγγραφέας Ευαγγελία Γατσωτή μετέρχεται πολλών γλωσσικών, οπτικών και ηχητικών τεχνασμάτων έτσι ώστε να προσδίδει έναν σημαντικό βαθμό σουρεαλιστικής υπέρβασης αλλά και μπαρόκ ιρρασιοναλισμού στο ποιητικό δραματικό της πόνημα που μπορεί να σταθεί σε όλες τις σκηνές τού κόσμου.
Ο αριστοτέχνης σκηνοθέτης Δημήτρης Τάρλοου έτρεξε επιταχυνόμενα τον ρυθμό της πρώτης παρουσίασης τού έργου, τόσο που ελαχιστοποιήθηκαν οι αντιστικτικές παύσεις και σιωπές, όμως αυτό προσέδωσε έναν άλλον διονυσιασμό στο κείμενο εμπλουτίζοντας τη σημαντική του.
Μετά την εικοστή παράσταση μπορεί – κατά την ταπεινή μου γνώμη – αυτό το σκηνικό διαμάντι να λειανθεί και να λάμψει απολύτως.

Τυχεροί οι θίασοι που θα το ανεβάσουν σε όλον τον κόσμο. Καλό είναι να κάνουν δεκαετή συμβόλαια στους ερμηνευτές του. Είναι σαν τα έργα του Ιονέσκο που παίζονται επί δεκαετίες και κάθε φορά είναι σαν να τα βλέπουμε για πρώτη φορά.
Είναι τόσο πλούσιο και πολυεπίπεδο αυτό το κείμενο που θα ήθελα να το αναλύσω, να το προλογίσω και να φροντίσω για την έκδοσή του (καθώς και όλα τα άλλα που θα γράψει η ιδιοφυής, ιδιοφυέστατη φοιτήτριά μου).
Η δουλειά του κριτικού ανταμείβεται ηθικά όταν έστω κι ένας / μία από τους μαθητές / τις μαθήτριές του τον ξεπεράσει.
Υποκλίνομαι ταπεινά μπροστά σε αυτόν τον διεθνή δραματικό ογκόλιθο.
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΠΡΩΤΕΣ ΔΙΔΑΞΑΣΕΣ: Αλεξία Καλτσίκη και Θάλεια Σταματέλου.

Μια παράσταση που αξίζει πολλά βραβεία. Το μεγαλύτερο όμως είναι το αυθόρμητο καταιγιστικό χειροκρότημα όλων των θεατών. Σαν χαλάζι σε τσίγκινη οροφή…
Έμπλεος θαυμασμού, ενθουσιασμού και χαράς,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info:
ΝΥΧΙΑΝΓΚ στο ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΡΕΙΑ
της Ευαγγελίας Γατσωτή
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου
Η απόπειρα του θεάτρου Πορεία να συνεισφέρει ενεργά στην ανάδειξη των νέων Ελληνίδων και Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων, φέρει τον τίτλο «Νέο Αίμα» και στο πλαίσιό της, τον Μάιο του 2022, θα παρουσιαστούν στη σκηνή υπό τις ιδανικότερες συνθήκες τα δύο θεατρικά έργα που αναδείχτηκαν ως τα εντελέστερα από τη Σχολή Πυροδότησης Θεατρικής Γραφής, που καθοδήγησαν ο Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης και ο Θανάσης Τριαρίδης.
Τη «σκοτεινή» κωμωδία «Νυχιάνγκ» της μόλις δεκαοχτάχρονης σπουδάστριας Ευαγγελίας Γατσωτή, θα σκηνοθετήσει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Πορεία, Δημήτρης Τάρλοου, με τις Αλεξία Καλτσίκη και Θάλεια Σταματέλου στους δύο ρόλους του έργου.
Υπάρχει άνθρωπος που σ’ έχει νιώσει πιο πολύ από μένα;
Η Αργυρώ είναι αισθητικός και προσφέρει τις υπηρεσίες της κατ’ οίκον. Η Κάλλια χρειάζεται μανικιούρ και της κλείνει ραντεβού στο διαμέρισμά της. Η Αργυρώ καταφτάνει με τα σύνεργά της και η διαδικασία ξεκινάει. Την ιεροτελεστία του μανικιούρ διαρρηγνύει ο επίμονος ήχος κλήσης του κινητού της Κάλλιας. Η Αργυρώ θέλει επίμονα να μάθει ποιος είναι στην άλλη άκρη της γραμμής και γιατί προκαλεί τέτοια αναστάτωση στην Κάλλια. Ένα ιδιόχειρο γράμμα που θα βρεθεί στην εξώπορτα θα ανατρέψει τις εξηγήσεις, πυροδοτώντας εξομολογήσεις και συνταρακτικές αποκαλύψεις.
Ημέρες & ώρες:
Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 21:00, Κυριακή στις 19:00
Διάρκεια: 80 λεπτά
Τιμές Εισιτηρίων:
Κανονικό: 15 ευρώ
Εκπτωτικά εισιτήρια*: Φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων, ΑΜΕΑ (67% και άνω), με την επίδειξη βεβαίωσης αναπηρίας: 12 ευρώ
*Σε συγκεκριμένες θέσεις με σειρά προτεραιότητας, απαραίτητη είναι η επικοινωνία με το ταμείο του θεάτρου για τα εισιτήρια ΑΜΕΑ.
ΑΓΓΛΙΚΟΙ ΥΠΕΡΤΙΤΛΟΙ:
Σάββατο 14 Μαΐου 2022, 21:00
Παρασκευή 20 Μαΐου 2022, 21:00
Πέμπτη 26 Μαΐου 2022, 21:00
Κυριακή 5 Ιουνίου 2022, 19:00
H χρήση προστατευτικής μάσκας είναι υποχρεωτική κατά την είσοδο στο θέατρο, καθώς και κατά τη διάρκεια της παράστασης.
Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.
H παράσταση πραγματοποιείται και με την υποστήριξη του This is Athens City Festival, που διοργανώνει ο Δήμος Αθηναίων και υλοποιεί η Εταιρεία Ανάπτυξης και Τουριστικής Προβολής του Δήμου Αθηναίων (ΕΑΤΑ).
Από 6 Μαΐου στο Θέατρο Αλκμήνη ΓΙΑ ΛΙΓΕΣ ΜΟΝΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Καπετάν Μιχάλης. Ελευθερία ή Θάνατος
του Νίκου Καζαντζάκη

Νίκος Καζαντζάκης, ένας επίκαιρος δραματικός ποιητής παγκοσμίων διαστάσεων. Το θέμα τής Ύβρεως και η υπέρβασις του μέτρου, των ορίων που προκαλεί την επέμβασιν τής στυγνάς και αδεκάστου Νεμέσεως.
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Χαίρομαι πάντα όταν συναντώ τη σπάνια σύζευξη υψηλών πνευματικών επιτευγμάτων και καλλιτεχνικών επιδόσεων ευρέος φάσματος και παλλαϊκού βεληνεκούς.
Από αρχαιοτάτων χρόνων το μεγάλο θέατρο είναι κατ’ εξοχήν λαϊκό και καθίσταται – συν τω ευθέτω χρόνω – αναπόσπαστο μέρος τής δημοτικής παράδοσης.
Ο Νίκος Καζαντζάκης ήταν ένας ογκόλιθος τής διεθνούς πνευματικής περιπέτειας τού Ανθρώπου στην επίγεια δοκιμασία του. Όσο κι αν παραγκωνίστηκε, λοιδωρήθηκε, αναγκάστηκε να εκπατριστεί και επιχειρήθηκε οργανωμένα η ακαδημαϊκή απαξίωσή του, εκείνος είχε πάντα μαζί του τον Λαό, τον αθώο φιλαναγνώστη που διψάει για αληθινή πνευματική τροφή.
Τι κι αν δεν πήρε το Νόμπελ; Μήτε ο Καβάφης το πήρε μήτε ο μέγιστος Σικελιανός, ούτε καν ο λαοπρόβλητος Παλαμάς.
Οι εχθροί γίνονται έναυσμα δημιουργίας, κάρβουνο στην ατμομηχανή των μεγάλων πνευμάτων κι επιβιώνει το ονοματάκι τους στην Ιστορία μόνο στον βαθμό που οι σημαντικοί δημιουργοί εστιάζουν πάνω τους και τους διαιωνίζουν με την αναπόσπαστη τού ταλέντου τους γενναιοδωρία.
«Κλεαρέτη Δίπλα-Μαλάμου και δίπλα σ’ αυτήν τ’ όνομά μου» έγραφε ο τραγικός αυτόχειρ Κώστας Καρυωτάκης.
Ο ασίγαστος ερευνητής Κώστας Αρκουδέας στο ιστορικής αξίας βιβλίο του «Το χαμένο Νόμπελ» χαρτογραφεί την φθονερή μικρότητα τής περιρρέουσας (ασφυκτικής) ατμόσφαιρας που στέρησε ακόμα και το ελληνικό φως από τον παρεπιδημούντα στη Νότιο Γαλλία μεγάλο αμφισβητία λογοτέχνη Νίκο Καζαντζάκη.
Όμως η μεγαλύτερη δικαίωση ενός συγγραφέα είναι το σκηνικό ανέβασμα των έργων του πολλές δεκαετίες μετά την μετάστασίν του «Εις ύστατον Φάος». ΕΙΔΙΚΑ ΌΤΑΝ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΈΧΟΥΝ ΓΡΑΦΤΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ, όπως στην περίπτωση τού Ντοστογιέφσκι, του Παπαδιαμάντη, του Βιζυηνού, του Καζαντζάκη, ορισμένα ποιητικά πεζά τού Ρίτσου (κι ελαχίστων άλλων ζώντων τε τεθνεώτων).
Μήπως τελικά οι απρόκλητες επιθέσεις αυξάνουν το βάρος των ήδη γιγάντων τής Λογοτεχνίας μας;

Στο έργο τώρα. Ο «Καπετάν Μιχάλης» γραμμένος από τον Καζαντζάκη μετά τον θάνατο του αυταρχικού πατρός του κι ενόσω ΖΕΙ στην πικρή αυτοεξορία κυνηγημένος από τους «τα φαιά φορούντες» της ένδοξης χώρας μας (ή μήπως θα έπρεπε καλύτερα να πω «χώρου» μας), είναι μια διαχρονική κι απολύτως επίκαιρη τραγωδία κι έτσι ανέβηκε ιδιοφυώς στο ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΜΗΝΗ από έναν υποδειγματικό θίασο στην ΤΕΛΕΙΑ ΔΙΑΝΟΜΗ.
Το θέμα τής υπέρβασης του μέτρου, η ανάγκη αυτοταπείνωσης τού τραγικού ήρωα που μη φοβούμενος τον θάνατο καθίσταται «δα-ΐ-μων» κι εξαιρετικός, εξαιρετέος τής συνήθους επιβιωτικής μικρότητος, τίθενται εδώ με τόσο σπαρακτικά διασταλτικό αλλά και αδήριτο τρόπο που καθίσταται ο αποκλειστικός κινητήριος άξονας τής δραματικής πλοκής. Οι δύο αδελφοποιτοί (Τούρκος και Έλληνας) υπερβαίνουν προς στιγμήν το οικογενειακό και φυλετικό κάρμα με τον ενώσουν συμβολικά τα αίματά τους, όμως ο δαίμονας τής σαρκός τους καταβάλλει, υπερισχύει και κατισχύει κάθε συνετής φιλειρηνικής απόπειρας έτσι που το τέλος είναι προδεδιαγραμμένο και η «κατά-στροφή» μοιραία, αναπόφευκτη.
Πρόσωπα που αποσπώνται ως μάσκες από τον ενιαίο εσμό-σωρό των ανθρώπων, φωτίζονται μια στιγμή από τον προβολέα τής Ιστορίας και ξαναγυρίζουν στο Σκότος, στην υπαρξιακή σιωπή, που είναι χειρότερη κι από τον θάνατο.
Θα ήθελα να δω αυτή την παράσταση στην Επίδαυρο (Μικρά και Μεγάλη) με αυτή την ιδανική διανομή, με τα ίδια σκηνικά και κοστούμια με το ανεπτυγμένο και διευρυμένο (από τους φυσικούς κυματισμούς) ηχοτοπίο.
Θα εξάρω την ερμηνεία (ως κορυφαίας τού Χορού) τής εκπληκτικής κι αναξιοποίητης ακόμη ΕΛΕΝΗΣ ΦΙΛΙΠΠΑ καθώς και τον ανεπανάληπτης διονυσιακής μανίας κλαυσιγέλωτα τής Ειρήνης Παπαδημάτου (που θα μπορούσε να υποδυθεί τέλεια και την Λαίδη Μάκβεθ και την Οφηλία και… και…).
Θα εξάρω επίσης την απόλυτη αληθοφάνεια στις ερμηνείες των ηθοποιών που επιφορτίστηκαν στους αντίπαλους δίδυμους ρόλους των μοιραίων αδελφοποιτών, αλλά και όλων των άλλων ανδρών τού αναπόσπαστου κι ενιαίου Χορού: Τάσος Γιαννόπουλος, Δημήτρης Κανέλλος, Περικλής Λιανός, Κωσταντίνος Μουταφτσής, Ορέστης Τρίκας.
Συγκινήθηκα μέσα μου βαθιά, βουβά, γιατί είπα πως δεν χάνεται τόσος κόπος για την παραγωγή πρωτότυπου συν-δημιουργικού έργου. Κι αν ο άνθρωπος των σπηλαίων κάνει ακόμη πολέμους, εμείς είμαστε το άλας της γης, η κρίσιμη εκείνη μάζα που θα οδηγήσει την Ανθρωπότητα στο πολυπόθητο κβαντικό «ποιοτικό άλμα», ικανή και αναγκαία συνθήκη για την διαρκή νέα και καινοφανή Αναγέννηση.
Ο ανέσπερος Ήλιος ο Πνευματικός ας ανατέλλει αιωνίως, όπως τον καλούν μεγάλοι δημιουργοί (Σικελιανός, Καζαντζάκης και άλλοι φωτογενείς).
Μετά λυτρωτικών και χαρμοσύνων δακρύων, η ταπεινότης μου
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
info από το Δελτίο Τύπου:
«Ξέρεις πια πως εσύ, όχι η τύχη, όχι η μοίρα, μήτε οι ανθρώποι γύρα σου, εσύ μονάχα έχεις, ό,τι κι αν κάμεις, ό,τι κι αν γίνεις, ακέραιη την ευθύνη.»
Το θέατρο Αλκμήνη παρουσιάζει, από Παρασκευή 6 Μαΐου, ένα από το κορυφαία έργα του Νίκου Καζαντζάκη «ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗΣ (Ελευθερία ή Θάνατος)» σε σκηνοθεσία Μανώλη Ιωνά.
Η παράσταση στοχεύει στο να φέρει τον σύγχρονο θεατή σε επαφή με ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και με σεβασμό στο ύφος, τη γλώσσα και το στοχασμό του συγγραφέα, να οδηγήσει τα βαθιά υπαρξιακά ζητήματα του ανθρώπου στο φως. Εστιάζοντας σε μία χρονική περίοδο, σε πρόσωπα και γεγονότα πραγματικά, ζωντανεύει επί σκηνής μία ταραγμένη περίοδο της ελληνικής ιστορίας και αναδεικνύει όχι μόνο την έχθρα μα και τις σχέσεις αδελφοσύνης δύο λαών που χρειάστηκε να συνυπάρξουν για αιώνες. Κυρίως, όμως, η παράσταση επιθυμεί να μιλήσει για το παρόν. Για όσα σήμερα ο άνθρωπος καλείται να αντιμετωπίσει παλεύοντας με τα σύγχρονα «θεριά» και τους «δαίμονες» του παρόντος. Να δώσει το μήνυμα στους θεατές πως η ψυχή του ανθρώπου είναι αδέσμευτη και πολυδύναμη. Πως ο καθένας από εμάς οφείλει να αγωνίζεται για να ζει τη ζωή του καταπώς ο ίδιος την αισθάνεται. Ειδικά σε έναν κόσμο αβέβαιο, έναν κόσμο που ταλανίζεται από κρίσεις οικονομικές, από την πανδημία αλλά και με έναν πόλεμο που κλονίζει όσα θεωρούσαμε δεδομένα είναι σημαντικό να θυμηθούμε πως ο αγώνας είναι διαρκής, είναι επίπονος, αλλά όχι χαμένος.
Το πρόσωπο του μυθιστορηματικού ήρωα, του γενναίου αξόδευτου αυτού επαναστάτη, του καπετάν Μιχάλη, γίνεται σύμβολο του σύγχρονου αγωνιζόμενου ανθρώπου -ανεξάρτητα από την καταγωγή, τον τόπο διαβίωσης, το θρήσκευμα και τα πιστεύω του- που πασχίζει για επιβίωση σωματική και ψυχική, αναφωνώντας με τον δικό του τρόπο «Ελευθερία ή Θάνατος».
Ο «Καπετάν Μιχάλης» είναι μια ιστορία ανθρώπων για τους ανθρώπους. Η ιστορία του Καπετάν Μιχάλη διαδραματίζεται στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν η Κρήτη αγωνιζόταν, για μία ακόμη φορά, για την ελευθερία της στην επανάσταση του 1889. Το έργο, όμως, αν και συνδεδεμένο με την ιδιαίτερη πατρίδα του συγγραφέα, καθώς διαποτίζεται από το πνεύμα της ελευθερίας που ορίζει την ανθρώπινη φύση, καθώς φέρνει σε πρώτο πλάνο τη δύναμη της ψυχής, την ανάγκη του ανθρώπου να ορίζει τον εαυτό του, πολύ γρήγορα κέρδισε την πανελλήνια και τη διεθνή αναγνώριση. Ελευθερία και Ανθρωπιά είναι το δίπολο στο οποίο κινείται ο κόσμος του συγγραφέα και η παράσταση.
Ταυτότητα παράστασης
Συγγραφέας: Νίκος Καζαντζάκης
Διασκευή: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη & Μανώλης Ιωνάς
Σκηνοθεσία: Μανώλης Ιωνάς
Σκηνογραφία/Ενδυματολογία: Νίκος Κασαπάκης
Χορογραφία: Ρούλα Κουτρουμπέλη
Σύνθεση μουσικής: Νένα Βενετσάνου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Έλενα Αγγελοπούλου
Σχεδιασμός φωτισμών: Μανώλης Μπράτσης
Κατασκευή κουστουμιών: Δάφνη Τσακώτα
Video/Trailer: Κατσούλης Γιώργος – Angelis Films Ltd
Creative Agency: GRID FOX
Φωτογραφία: Κατσούλης Γιώργος
Παραγωγή: Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ
Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Παίζουν (αλφαβητικά): Τάσος Γιαννόπουλος, Δημήτρης Κανέλλος, Περικλής Λιανός, Κωσταντίνος Μουταφτσής, Ειρήνη Παπαδημάτου, Ορέστης Τρίκας, Ελένη Φίλιππα
Ημέρες και Ώρες Παραστάσεων
Πρεμιέρα: Παρασκευή 6 Μαΐου 2022
Παρασκευή και Σάββατο 21:00
Τετάρτη και Κυριακή 19:30
Διάρκεια: 90’ (χωρίς διάλειμμα)
Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ
Αλκμήνης 8-12, Κάτω Πετράλωνα (μετρό στάση: Κεραμικός)
Εισιτήρια:
Γενική είσοδος: 15 €
Μειωμένο (μαθητές, φοιτητές, άνεργοι, ΑΜΕΑ): 12 €
Προπώληση εισιτηρίων
– Ταμείο του θεάτρου Αλκμήνη
– Ηλεκτρονικά στο www.ticketservices.gr
https://www.ticketservices.gr/event/kapetan-mixalis-theatro-alkmini/
– Τηλεφωνικές κρατήσεις στο 2103428650
Υπεύθυνη Επικοινωνίας για ομαδικές κρατήσεις
Χριστιάννα Φωτιάδη |6947125110 |cfjanus@yahoo.com
Υπεύθυνη Επικοινωνίας της παράστασης:
Άντζυ Νομικού | 6932 25 80 73 | angienomikou@gmail.com
Στον κήπο τού Αρχαιολογικού Μουσείου.
Μαριέττα Πεπελάση, Ο ιμπρεσιονισμός τής υπαρξιακής κραυγής.
Επί-σκεψις τού ποιητή, θεατρολόγου και κριτικού Κωνσταντίνου Μπούρα
Κάπου μεταξύ ουράνιας υδατογραφίας και ξεχείλισμα υπογείων λιμνών συναισθήματος μοργανατικού, η ποιήτρια, μουσικός και εικαστικός Μαριέττα Πεπελάση, θεραπεύτρια κι αυτοδραματική προσωπικότης με πολλαπλά βέλα, αρίφνητα πέπλα και στοχαστικά ριπίδια, ψυχαναλύεται χρωματικώς, κρύπτεται σχηματικώς κι αποκαλύπτεται συμβολικώς.

Εικονογραφία τής παροδικότητος, θα μπορούσε να υποτιτλιστεί αυτή η έκθεση. Γέρας ψυχής, σκοπός ζωής, κραυγή ριζωμένη στα έγκατα τού Συλλογικού Ασυνείδητου, εκεί που το ατομικό καθαίρεται και μετατρέπεται σε οικομενικό.
Η θολότητα τής έκφρασης είναι πέρα και από τον μοντερνισμό και βεβαίως αθώα ως προς την μετανεωτερικότητα. Πρόκειται μάλλον για την βρεφική κραυγή αρμοδίως κι εντέχνως μετουσιωμένη σε διαρκή υπαρξιακή αγωνία μητρικό-πατρικού τύπου, αφού ο/η/το Ανδρόγυνος είναι σύμβολο τής τελειότητας και τής αρμονίας προς την οποία τείνει αυτός ο ενεργειακός ογκόλιθος που απειλεί να καταλάβει το θυμικό και νοητικό μας πεδίο.
Τοπίο ασύλληπτης έντασης, αρχετυπικής πυκνότητας. Κι αυτό το τοπίον είναι χωροχρονικόν επίτευγμα. Είναι Ένα και το αυτόν. Δεν επιμερίζεται σε τοπία. Ο ενικός αριθμός κυριαρχεί εδώ ως “ich drama” («δράμα τού εγώ»), που διαπιστώνει και θρηνεί την αποκοπή του από το Άπαν.
Κι αυτή η νοσταλγία καθιστά συγγνωστή την όποια υπερβολή τού συναισθήματος. Είναι ακριβώς το αντίθετο τής αφαιρετικής ελλειπτικότητος τού «Περιμένοντας τον Γκοντό» με το ξερό δέντρο να ατενίζει περήφανο τον ουρανό, ενώ κάπου στον κορμό του σκάει ένα και μόνο πράσινο φύλλο, θνησιγενές ενδεχομένως στην έρημο τού πανδαμάτορος Πολέμου.
Συγκρουσιακής φύσεως λιμνάζουσες επιφάνειες νερών αντανακλούν τη ζοφερότητα μίας δυσοίωνης αποτελμάτωσης και κάπου εκεί Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες ανασταίνουν καταβαραθρωμένους Γίγαντες κι αποτυφλωμένους Κύκλωπες διεκδικώντας τα απαράγραπτα δικαιώματά τους.
Φύσις κατ’ αρχήν και κατ’ ιδίαν δραματική, η Μαριέττα Πεπελάση τείνει βαθμηδόν προς τον δικό της αδάκρυτον εαυτόν, ένθα η θλίψις ουκ έστιν έτι. Δια της ομοιοπαθητικής η βελτίστη θεραπεία.
Μετά απορίας και θαυμασμού, ενεός ο
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ
Info:
≪Μ’ έμαθες να γίνομαι η δύναμη του λιονταριού / καθώς
προσεύχεται στον ήλιο / το ταπεινό βλαστάρι π’ ανθίζει στη
ρωγμή της πέτρας≫ ‒ η Μαριέττα Πεπελάση γράφει ποίηση και
ζωγραφίζει ποιητικά, μετακινείται στον χώρο και στον χρόνο,
εξορύσσει εικόνες φωτός από τα άνυδρα και γρανιτένια τοπία
του σκότους που έντυσε αίφνης τον πλανήτη, δεν διαβρώθηκε
ο πυρήνας της ύπαρξής της από την καταιγίδα, αγκάλιασε με
το βλέμμα της τη φύση, βρήκε τη ρωγμή, την έκανε όχθη,
εξαργύρωσε τους φόβους με χρώμα για να καταθέσει στους
μέλλοντες χρόνους τέχνη σπάνιας εμπνεύσεως.
Αιμιλία Κουγιά
Υπεύθυνη οργάνωσης είναι η Αιμιλία Κουγιά.
Διάρκεια έκθεσης: 27-04-2022 έως 22-05-2022
Η είσοδος για το Καφέ είναι ελεύθερη.
Στοιχεία επικοινωνίας:
Διεύθυνση: Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, 28ης Οκτωβρίου 44, Αθήνα 106 82
Τηλ: 213214 4800 Email: eam@culture.gr www.namuseum.gr
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα, Τετάρτη-Κυριακή 08:00-20:00, Τρίτη 12:30-20:00

