Διδάσκοντας ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ με άλλους / άλλες εκλεκτούς συναδέλφους από το Δίκτυο Αποφοίτων Τμήματος Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ
Το Δίκτυο Αποφοίτων Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ, είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει μια σειρά από εκπαιδευτικά εργαστήρια, κατόπιν σχετικής πρόσκλησης που εστάλη σε όλα τα μέλη μας. Έχουν προγραμματιστεί έξι εργαστήρια με ποικίλα θεματολογία, όπως Δραματοθεραπεία, Θέατρο στην εκπαίδευση, θεατρική κριτική κ.ά. τα οποία εισηγούνται τα μέλη μας και μοιράζονται την εμπειρία τους και την επιστημονική τους έρευνα στο εκάστοτε πεδίο. Τα εργαστήρια αυτά είναι ανοιχτά για μέλη και μη μέλη του Δικτύου κι έχουμε διασφαλίσει έκπτωση 50% στα ταμειακώς εντάξει μέλη. Παρακάτω θα βρείτε μια συνοπτική περιγραφή του κάθε εργαστηρίου ξεχωριστά. Η έναρξη του κύκλου εργαστηρίων θα γίνει στις 6 Δεκέμβριου με τη Χριστιάνα Μόσχου με το εργαστήριο «Χορικά, Χορός και Χώρος»
Συνοπτικά αναγράφουμε εδώ τα έξι εργαστήρια και παρακάτω θα βρείτε αναλυτική περιγραφή αυτών.
1. «Χορικά, Χορός και Χώρος» με τη Χριστιάνα Μόσχου, στις 6/12, 13/12, 20/12/2023
2. «Από το σώμα στην ιστορία: δουλεύοντας δραματοθεραπευτικά πάνω στην ανάπτυξη ιστοριών» με τη Μαρία Σούμπερτ, στις 28/01/2024
3. «Διαδραστικό Εργαστήριο Θεατρικής Κριτικής» με τον Κωνσταντίνο Μπούρα, στις 09/02, 23/02, 01/03, 15/03/2024
4. «Μαθήματα Εφηβείας» με την Βιργινία Κεχαγιά, τον Απρίλιο (η ημερομηνία θα ανακοινωθεί σύντομα)
5.«Το σενάριο του εαυτού μου» με την Αγγελική Τομαρά, στις 06/04/2024
6. «Από το χαρτί στη βόλτα – Πως σχεδιάζω μια θεατρική διαδρομή», με τον Χρήστο Χριστόπουλο, τον Μάιο (Οι ακριβείς ημερομηνίες θα ανακοινωθούν σύντομα)
Δήλωση Συμμετοχής: αποστολή email στο apofoitoi.theatre.ekpa@gmail.com, αναγράφοντας στο θέμα τον τίτλο του εργαστηρίου.
Τρόπος Πληρωμής: Πριν την έναρξη του κάθε εργαστηρίου (μέχρι και την προηγούμενη ημέρα) με κατάθεση στον λογαριασμό του Δικτύου Αποφοίτων ΤΘΣ ΕΚΠΑ, Εθνική Τράπεζα, IBAN GR9801101180000011800474816, Δικαιούχος: Δίκτυο Αποφοίτων, Αιτιολόγηση: Ονοματ/μο & Τίτλος Εργαστηρίου και αποστολή του αποδεικτικού μεταφοράς στο apofoitoi.theatre.ekpa@gmail.com
Σας περιμένουμε λοιπόν να περάσουμε δημιουργικά κι ευχάριστα και να γνωριστούμε από κοντά όσοι δεν γνωριζόμαστε.
Ακολουθεί αναλυτική περιγραφή των εργαστηρίων.
1. Τίτλος Εργαστηρίου «Χορικά, Χορός και Χώρος»
Εισηγήτρια: Χριστιάνα Μόσχου
Περιγραφή: Τα χορικά των αρχαίων τραγωδιών διατηρούν μία χαλαρή δομή με την τραγωδία αλλά δίνουν σημαντικές ανθρωπολογικές και κοινωνιολογικές πληροφορίες για την εποχή τους. Προτείνεται η μελέτη επιλεγμένων χορικών, η ανασύνθεσή τους μέσω μιας κοινής δραματουργικής επεξεργασίας και ενδεχομένως η παρουσίασή τους σε σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους (αρχαία θέατρα, ωδεία κ.α.). Ενδεικτικά αναφέρεται η συνεξέταση της Αντιγόνης και της Μήδειας και συγκεκριμένα ένας διάλογος για τον έρωτα με αφόμηση το τρίτο στάσιμο της Αντιγόνης και το δεύτερο στάσιμο της Μήδειας. Στα πλαίσια της μελέτης και της επεξεργασίας των χορικών το εργαστήριο μελετά βιωματικά την πρόσληψη των μύθων και των βασικών θεμάτων, όπως το θέμα του έρωτα.
Ημερομηνίες: 6/12, 13/12, 20/12/2023.
Διάρκεια: 18:00-21:00
Χώρος Διεξαγωγής: Eteron, Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή, Λεωκορίου 38, Αθήνα 10553
Κόστος συμμετοχής: 60€, Για τα ταμειακώς εντάξει μέλη: 30€
Πληροφορίες: 697 441 9693
2. Τίτλος Εργαστηρίου: «Από το σώμα στην ιστορία: δουλεύοντας δραματοθεραπευτικά πάνω στην ανάπτυξη ιστοριών»
Εισηγήτρια: Μαρία Σούμπερτ
Περιγραφή: Σύμφωνα με τη θεωρία του Μαξ Λούθι (1975) η δομή των κλασικών παραμυθιών αναπτύσσεται τη στιγμή που ο ήρωας και η ηρωίδα αναγκάζονται να βγουν από την ρουτίνα τους. Αυτή η απότομη αλλαγή θα δημιουργήσει την ανάγκη για περαιτέρω βήματα: ο ήρωας/ η ηρωίδα θα βρεθεί να παλεύει να δημιουργήσει μια νέα ισορροπία αφού το οικείο παρελθόν δεν υπάρχει πια.
Στο εργαστήριο αυτό θα επεξεργαστούμε τη δομή που προκύπτει μέσα από τη θεωρία του Λούθι, εκκινώντας όμως όχι από τη φαντασία όπως η πλειοψηφία των αφηγηματικών μοντέλων, αλλά από το σώμα, χρησιμοποιώντας ως κύρια μέθοδο τη Δραματοθεραπεία. Τι ιστορίες έχει λοιπόν να αφηγηθεί το σώμα και πώς μπορούν αυτές οι ιστορίες να λειτουργήσουν δημιουργικά και θεραπευτικά για τους δημιουργούς τους; Η Δραματοθεραπεία είναι μια ψυχοθεραπευτική μέθοδος που αντλεί από τον χώρο του Θεάτρου και της Τέχνης, με στόχο και σκοπό τα θεραπευόμενα άτομα να πάρουν την απαραίτητη αισθητική απόσταση και να επεξεργαστούν ζητήματα και δυσκολίες που κάτω από άλλες συνθήκες ίσως δυσκολεύονταν να προσεγγίσουν. Ταυτόχρονα η επαφή με την Τέχνη και το σώμα επιτρέπουν στο ασυνείδητο να εκφραστεί με μεγαλύτερη ελευθερία, χωρίς τη λογοκρισία που η ίδια η σκέψη συχνά επιβάλλει. Με τον τρόπο αυτό έχουμε τη δυνατότητα να ανακαλύψουμε πράγματα για τον εαυτό μας που ίσως να μην τα φανταζόμασταν. Αντίστοιχα και το Αφηγηματικό μοντέλο είναι ένα από τα πιο δημιουργικά και αποτελεσματικά μοντέλα που εφαρμόζονται στη Δραματοθεραπεία, τόσο στην πρόληψη, όσο και στη θεραπεία και την αξιολόγηση, χρησιμοποιώντας τόσο ιστορίες που δημιουργούν οι θεραπευόμενοι/ες, αλλά και από όλο το φάσμα της παγκόσμιας λαϊκής παράδοσης.
Ημερομηνία: 28/01/2024
Διάρκεια: 11:00-16:00
Χώρος Διεξαγωγής: Ινστιτούτο Δραματοθεραπείας Αίων, Πρατίνου 72, Αθήνα 116 34
Κόστος συμμετοχής: 40€ / Για τα ταμειακώς εντάξει μέλη: 20€
Πληροφορίες: 6938 255522
3. Τίτλος Εργαστηρίου: «Διαδραστικό Εργαστήριο Θεατρικής Κριτικής»
Εισηγητής: Κωνσταντίνος Μπούρας
Περιγραφή: Το Εργαστήριο Θεατρικής Κριτικής βασίζεται σε μια διαδραστική εκπαιδευτική διαδικασία με την ενεργό συμμετοχή όλων των συμμετεχόντων/συμμετεχουσών. Στόχος του είναι η εξωστρέφεια και η παρακολούθηση της θεατρικής πράξης στην Αθήνα μέσα από την εισαγωγή στην θεατρική κριτική, ως επιστήμη και τέχνη. Στο πρώτο μέρος του μαθήματος καλύπτεται από θεωρητικής πλευράς ένα συγκεκριμένο θέμα κι αμέσως μετά εφαρμόζεται σε μια συγκεκριμένη παράσταση, την οποία καλούνται να μελετήσουν οι συμμετέχοντες (είτε από αρχείο είτε ζωντανά). Ακολουθεί (στο επόμενο μάθημα) συζήτηση και ανάθεση εργασιών (ατομικών ή και ομαδικών) πάνω σε ειδικές όψεις και απόψεις που εκφράζονται μέσα από τον διάλογο. Οι εργασίες αποστέλλονται ηλεκτρονικά στον εκπαιδευτή κι αφού αξιολογηθούν παρουσιάζονται στο εργαστήριο και κατατίθενται σε ειδικό ηλεκτρονικό αποθετήριο το οποίο θα δημιουργηθεί γι’ αυτό τον σκοπό. Στο τέλος του σεμιναρίου κάθε συμμετέχων εκπονεί δοκίμιο για ένα συγκεκριμένο θέμα που θα έχει επιλεγεί μέσα στο εργαστήριο και σε συνεννόηση με τον διδάσκοντα που θα συντονίζει, θα εμψυχώνει και θα κατευθύνει την όλη διαδικασία προς τελεσφόρα παιδαγωγικά κι εκπαιδευτικά αποτελέσματα. Το ζητούμενο είναι να θεμελιωθούν οι θεωρητικές και τεχνικές βάσεις της θεατρικής κριτικής και να καλλιεργηθεί η ικανότητα των συμμετεχόντων να μπορούν να υπηρετήσουν αυτό το λειτούργημα. Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση αυτής της διαδραστικής εκπαιδευτικής διαδικασίας ο συμμετέχων / η συμμετέχουσα θα είναι ικανός/ή να δημοσιεύσει έγκυρες θεατρικές κριτικές με επαγγελματικές αξιώσεις. Θα έχει αφομοιώσει τις απαραίτητες γνώσεις και θα έχει αναπτύξει τις δεξιότητες εκείνες που απαιτεί αυτό το εξειδικευμένο και άκρως απαιτητικό είδος δοκιμίου, αφού έχει προηγουμένως αποκτήσει συνδυαστικές ικανότητες καταλλήλου επιπέδου, στις οποίες και θα εξασκηθεί εντατικά με εργασίες που θα παρουσιάζονται δημόσια και θα υποστηρίζονται σε διαλογική συζήτηση με τους άλλους συμμετέχοντες και με τον εκπαιδευτή.
Ημερομηνία: 09/02, 23/02, 01/03, 15/03/2024
Διάρκεια: 18:00-21:00
Κόστος συμμετοχής: 80€ Για τα ταμειακώς εντάξει μέλη: 40€
Χώρος Διεξαγωγής: Θα ανακοινωθεί σύντομα
Πληροφορίες: 6947694646, 6942616402
4.
Εισηγητής: Βιργινία Κεχαγιά
Περιγραφή: Σκοπός του σεμιναρίου είναι η μεταφορά της γνώσης και βιωμένης εμπειρίας από την εφαρμογή ενός δομημένου θεατροπαιδαγωγικού προγράμματος με θέμα την εφηβεία στην Ε΄ και Στ΄ τάξη Δημοτικού κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς 2022-2023. Με αφορμή το υποθετικό ερώτημα «Να μεγαλώσω ή όχι;» οι μαθητές συμμετείχαν σε μια σειρά βιωματικών δράσεων μέσω των
οποίων κλήθηκαν, να εξερευνήσουν, ν’ αναγνωρίσουν, να εκφράσουν και τελικά να μοιραστούν συναισθήματα, σκέψεις και καταστάσεις σχετικές με την μεταβατική αυτή περίοδο της ανθρώπινης ύπαρξης, την εφηβεία. Η επιλογή του συγκεκριμένου θέματος, τόσο για το πρόγραμμα που υλοποιήθηκε όσο και κατά συνέπεια για το παρόν σεμινάριο, έγινε για δύο εξίσου σημαντικούς λόγους: α) παιδαγωγικούς, καθώς αποτελεί ένα ανοιχτό σε δυνατότητες πεδίο διερεύνησης για ζητήματα σχετικά με την ταυτότητα, τις σχέσεις και τις αναζητήσεις των παιδιών γύρω από/ σε αυτήν την ηλικιακή φάση β) καλλιτεχνικούς, καθώς η εφηβεία, με τη σύγκρουση ως πυρηνικό της στοιχείο, μπορεί να βρει μέσα από το θέατρο την γνήσια και αυθεντική της έκφραση. Το σεμινάριο απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, ηθοποιούς, θεατρολόγους, ψυχολόγους αλλά και δασκάλους μουσικής και εικαστικών. Οι στόχοι του σεμιναρίου είναι οι εξής:
⮚ να μπορούν να οργανώσουν και να υλοποιήσουν το συγκεκριμένο σχέδιο δράσης σε ομάδες εντός και εκτός σχολικού πλαισίου, καθώς και να το προεκτείνουν/εμπλουτίσουν με δικές τους ιδέες
⮚ να έρθουν σε μια πρώτη επαφή με το τρόπο μέσα από τον οποίο επιμέρους θεατρικές τεχνικές και ασκήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για το σχεδιασμό ενός ολοκληρωμένου θεατροπαιδαγωγικού προγράμματος
⮚ ν’ αξιοποιήσουν τις ιδέες και τα ερεθίσματα που θα πάρουν από το σεμινάριο προκειμένου να δημιουργήσουν μαζί με τους μαθητές τους μια σκηνική δράση (θεατρική παράσταση, χοροθεατρική δράση, δραματοποιημένη αφήγηση κλπ) πάνω στο θέμα της εφηβείας.
Ημερομηνία: Μάρτιος. Η ακριβής ημερομηνία θα ανακοινωθεί σύντομα.
Διάρκεια: 4 ώρες
Χώρος Διεξαγωγής: Θα ανακοινωθεί σύντομα
Κόστος συμμετοχής: 25€ / Για τα ταμειακώς εντάξει μέλη:13€
Πληροφορίες: 6944472481
5. Τίτλος Εργαστηρίου: «Το σενάριο του εαυτού μου»
Εισηγήτρια: Αγγελική Τομαρά
Περιγραφή: Βρισκόμαστε εντελώς απρόσμενα στον ίδιο χώρο με έναν άνθρωπο που θαυμάζουμε τη δουλειά του και θα θέλαμε πολύ να του μιλήσουμε για εμάς, τη δουλειά μας το έργο μας. Και πρέπει μέσα σε ένα με δύο λεπτά να «παρουσιάσουμε τον εαυτό μας». Τότε τα χάνουμε, σαστίζουμε και δεν ξέρουμε τι να πρωτοπούμε. Από που να αρχίσουμε και πώς να τελειώσουμε; Τι είναι το πιο σημαντικό που πρέπει να ειπωθεί; Και μέχρι να βάλουμε τις σκέψεις μας σε τάξη εκείνος/η έχει ήδη απομακρυνθεί. Αν όμως είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε τέτοια περίπτωση τότε μας είναι πιο εύκολο να καταφέρουμε να «παρουσιάσουμε τον εαυτό μας» μέσα σε ένα λεπτό. H σύντομη αυτή αναφορά στο ποιοι είμαστε, αναφέρεται συχνά ως Elevator Pitch ή Speech και ο λόγος που ονομάζεται έτσι, είναι γιατί θα πρέπει να είναι τόσο σύντομη όσο και ο χρόνος που χρειάζεται να ανεβούμε με ασανσέρ από τον έναν όροφο στον άλλον. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Το αρχαίο δράμα, δίνει ένα πολύ καλό παράδειγμα καθώς με την εισαγωγή ήδη των ηθοποιών στη σκηνή ο θεατής παίρνει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, για την υπόθεση του έργου, την κατάσταση του ήρωα, τα εμπόδια του, τις αξίες του. Με παράδειγμα τη δομή των θεατρικών κειμένων, θα εστιάσουμε στο πώς μπορούμε να φτιάξουμε και να εφαρμόσουμε ένα παρόμοιο μοντέλο για τον εαυτό μας. Τι θα περιέχει το «σενάριο του εαυτού μας»; Σε ποιόν το απευθύνω; Που αποσκοπώ; Πρόκειται για ένα βιωματικό εργαστήριο, το οποίο αφορμάται από τη δραματολογική ανάλυση των ηρώων ενός θεατρικού έργου και στόχος του είναι η δημιουργία ενός παρόμοιου μοντέλου στην καθημερινότητά μας ώστε να διασφαλίσουμε μια αποτελεσματική παρουσίαση του εαυτού μας και κατ’ επέκταση την επίτευξη των στόχων μας. Σε αυτό το εργαστήριο, με παράδειγμα θεατρικά κείμενα, θα μάθουμε πώς μπορούμε να γράψουμε το δικό μας «σενάριο» ή αλλιώς το δικό μας Elevator Pitch/ Speech.
Με το τέλος του εργαστηρίου θα είμαστε σε θέση να αποκωδικοποιούμε τους στόχους μας, να διατυπώνουμε με σαφήνεια το όραμα μας, να εκφράζουμε τις αξίες μας, να προσδιορίζουμε τις δεξιότητες μας και όλα αυτά μέσα σε ένα λεπτό.
Ημερομηνία: 06/04/2024
Διάρκεια: 11:00-14:00
Χώρος Διεξαγωγής: Θα ανακοινωθεί σύντομα
Κόστος συμμετοχής: 20€/ Για τα ταμειακώς εντάξει μέλη: 10€
Πληροφορίες: 6946471976
6. Τίτλος Εργαστηρίου: «Από το χαρτί στη βόλτα – Πως σχεδιάζω μια θεατρική διαδρομή»
Εισηγητής: Χρήστος Χριστόπουλος
Περιγραφή: Με αφορμή την θεατρική ξενάγηση «Επόμενη στάση: Κυψέλη» που πραγματοποιείται από την Τεχνόπολη του Δήμου της Αθήνας και την Δημοτική Αγορά Κυψέλης για δεύτερη σεζόν το βιωματικό εργαστήριο αφορά αυτό που αποκαλούμε «θεατρική ξενάγηση». Αξιοποιώντας τις τεχνικές του θεάτρου, της αφήγησης, του Μουσειακού Θεάτρου και του θεατρικού παιχνιδιού θα περάσουμε από την θέση του θεατή σε αυτή του δημιουργού. Αφού παρακολουθήσουμε –ως θεατές- την θεατρική ξενάγηση «Επόμενη στάση: Κυψέλη», την επόμενη μέρα θα περάσουμε στον εργαστήριο. Στο πρώτο μέρος του εργαστηρίου εξετάζουμε και αναλύουμε το παράδειγμα της θεατρικής διαδρομής που παρακολουθήσαμε, εστιάζοντας στον τρόπο που σχεδιάστηκε, στις παραμέτρους που επηρεάζουν την υλοποίησή της, στις δυσκολίες και τα εμπόδια, στις επιλογές που έγιναν και τον τρόπο που αυτές λειτούργησαν ή όχι. Στο δεύτερο μέρος σχεδιάζουμε την δική μας θεατρική διαδρομή την οποία παρουσιάζουμε. Οι συμμετέχοντες/ουσες θα δουν στην πράξη πως σχεδιάζεται μια θεατρική διαδρομή σε έναν χώρο ενδιαφέροντος (Γειτονιά, Μουσείο, Μνημείο κλπ.), ποιοι παράγοντες πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν και να αξιολογούνται, τα ρίσκα και τις προκλήσεις. Τέλος –δουλεύοντας σε ομάδες- θα κληθούν να σχεδιάσουν την δική τους θεατρική διαδρομή με κάποια στοιχεία και δεδομένα που θα τους δοθούν. Έτσι θα έχουν μια σύντομη αλλά ολοκληρωμένη βιωματική εμπειρία σε τρία στάδια: Α. Παρακολούθηση δράσης ως θεατής Β. Ανάλυση της δράσης Γ. Σχεδιασμός μιας δικής μου αντίστοιχης δράσης
Μετά το πέρας του εργαστηρίου θα είναι σε θέση να εφαρμόσουν – σε θεωρητικό ή σε πρακτικό επίπεδο- τις πληροφορίες που επεξεργαστήκαμε σε κάποια δική τους σχετική επαγγελματική συνθήκη ή ευκαιρία.
Ημερομηνία: Μάιος. Οι ακριβείς ημερομηνίες θα ανακοινωθούν σύντομα
Διάρκεια: 2 ημέρες (απόγευμα)
Χώρος Διεξαγωγής: Δημοτική Αγορά Κυψέλης, Αίθουσα Lab2.
Κόστος Συμμετοχής: 40€ / Για τα ταμειακώς εντάξει μέλη: 20€. Στο κόστος συμμετοχής συμπεριλαμβάνεται και η τιμή του εισιτηρίου 5€ της θεατρικής ξενάγησης.
Πληροφορίες: 6977741330
Εσείς, ο χρήστης Joe Pilgrim και άλλοι
Μια “σύγχρονη Ασκητική” μου, 7, 14, 21 και 28/2/2024 στο ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ, με είσοδο ΕΛΕΥΘΕΡΗ.
Ο Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
Παρουσιάζει στη ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
Τού πολυχώρου ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ
(οδός Σατωβριάνδου 36, Αθήνα 104 32
τηλέφωνο: 21 0524 2211)
Τη σύγχρονη «Ασκητική»
(στα βήματα τού Μεγάλου Δασκάλου, ηρωικού πρωτοπόρου στο ελευθέρως ερευνάν Νίκου Καζαντζάκη)
με τίτλο
«Προορατικός ασκητής στυλίτης. Δαιμόνων βήμα αγγέλων αναψυχή – Αγγέλων βήμα δαιμόνων ανακωχή…»
Τις 4 Τετάρτες του Φεβρουαρίου (7, 14, 21 και 28/2/2024)
[με ελεύθερη είσοδο θεατών-ακροατών, ώρα προσέλευσης στις 19.30, έναρξη παρουσίασης στις 20.00 και διάρκεια εκδήλωσης μία ώρα].
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ για την Πέμπτη 1η Φεβρουαρίου 2024, 8μμ, στον ΙΑΝΟ (Σταδίου 24), όπου θα παρουσιάσουμε την τριλογία μου στις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΙΚΑΣ
Οι Εκδόσεις Νίκας και η Αλυσίδα Πολιτισμού IANOS σας προσκαλούν στην παρουσίαση των βιβλίων του Δρ. Κωνσταντίνου Μπούρα:
«Ατλαντίς», «Τα θεατρικά της καραντίνας» και «137 Φάος. ΛΕΞΙΚΑΝΘΑΡΟΣ α-ΦΘΟΝΙΑ ΦΩΤΟΣ, Το ημερολόγιο τής μοναχικής πολυκοσμίας: Τα ποιήματα μιάς ά-Φθονης λιτότητας».
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου, στις 20:30, στον ΙΑΝΟ της Αθήνας (Σταδίου 24).
Για τα βιβλία θα μιλήσουν:
Δρ Ανθούλα Δανιήλ , συγγραφέας-κριτικός
Γεώργιος Ρούσκας, ποιητής-κριτικός.
Στο πιάνο: η συγγραφέας, ψυχολόγος και ποιήτρια Μαριέττα Πεπελάση.
Απαγγέλει: ο ποιητής Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας.
Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.
Η εκδήλωση θα προβάλλεται ζωντανά στο κανάλι YouTube και στη σελίδα Facebook του ΙΑΝΟΥ.
Αφιέρωμα στο περιοδικό ΝΟΥΜΑΣ, τεύχος 187, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2023
Ευγνωμονώ τον Διευθυντή τού ιστορικού ΝΟΥΜΑ Κύριο ΓΙΑΝΝΗ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟ.
ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΠΟΙΗΤΩΝ
Όχι στη βία
Όταν ο Όμηρος κλείνει την Ιλιάδα με τον κοινό θρήνο του Πρίαμου και του Αχιλλέα, θεσμοθετεί δια παντός τεχνικά αυτό που η ποίηση είναι φυσικά: άρνηση της βίας. Υψηλή έκφραση της συνάντησης των ανθρώπων μέσα από τη μουσική αναγνώριση του κοινού τους μεριδίου στον πόνο, του κοινού τους δικαιώματος σε ελπίδα ζωής. Πρόταση γλώσσας πνευματικής για την εξημέρωση του μέσα μας θηρίου, ρυθμική επιτέλεση της απώθησης του κακού έξω από τους κανόνες της κοινωνικής συνύπαρξης. Σ’ έναν κόσμο όπου η βία ενάντια στον άλλο άνθρωπο – αλλά και η βία ενάντια στη φύση– μοιάζει εφιαλτική κανονικότητα, η ποίηση επιμένει να αρθρώνει τον ευγενή της αντίλογο υπερασπίζοντας το πιο ουσιώδες: χώρο και χρόνο στη ζωή και τη σκέψη μας για τον άλλο άνθρωπο, μέχρι την τελική κατανόηση. Ο Κύκλος Ποιητών δίνει στο αίτημα αυτό τον δικό του χώρο και χρόνο αφιερώνοντας το εφετινό του ημερολόγιο στην άρνηση της βίας.
Στο Ημερολόγιο συμμετέχουν 39 ποιητές, μέλη του Κύκλου Ποιητών, μερικοί εκ των οποίων θα είναι παρόντες στην παρουσίαση στο Βιβλιοπωλείο Γκοβόστη, Ζωοδόχου Πηγής 73, το Σάββατο 30 Δεκεμβρίου στις 12 το μεσημέρι. Την εκδήλωση συντονίζει ο Κωνσταντίνος Μπούρας.
MOBBING, BULLYING και άλλες κοινωνικές μάστιγες…
“ΟΙ ΛΕΚΤΙΚΕΣ ή παραγλωσσικές ή γραπτές (δήθεν εμπιστευτικές προς την ιεραρχία) ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ, ΤΟ ΜΙΣΟΣ, Η ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ, Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ, Η ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ, Η ΑΝΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ, Η ΜΕΤΡΙΟΚΡΑΤΙΑ ΩΣ ΜΟΡΦΕΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΒΙΑΣ (MOBBING) ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ”
εισήγηση τού Δρ Κωνσταντίνου Μπούρα, ποιητή-θεατρολόγου-μεταφρασεολόγου-κριτικού, https://konstantinosbouras.gr
«Στην Ελλάδα το mobbing δηλαδή η παρενόχληση στον εργασιακό χώρο, έχει νομική συσχέτιση με την προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, καθώς ο νόμος υπ’ αριθμ. 4443 του 2016 απαγορεύει τις διακρίσεις βάσει φύλου, εθνικότητας ή γενετήσιου προσανατολισμού.»
(από το Διαδίκτυο, μηχανή αναζήτησης τής Google)
Για να φτάσει να ποινικοποιηθεί μία στάση, συμπεριφορά σημαίνει πως είναι συνηθισμένη, κοινή, γενικευμένη και ιδιαίτερη συχνή, ενοχλητική, απαράδεκτη και μη συνάδουσα (στην συγκεκριμένη περίπτωση) με τα ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, όπως έχουν νομοθετηθεί και ισχύουν σήμερα με την τελευταία αναθεώρηση τού Συντάγματος τής Ελληνικής Δημοκρατίας ( 2019 ).
Από την εμπειρία μας (ατομική, διαμεσολαβημένη και συλλογική) κανείς δεν ασχολείται με κάτι που δεν υπάρχει.
Ποιες είναι οι εκφάνσεις και τι σχέση έχουν με τις εκδηλώσεις μίσους, απρόκλητης επιθετικότητας, βιασμού σωμάτων τε συνειδήσεων;
Πού σταματάει η κατάχρηση τής όποιας εξουσίας (πρόσκαιρης ή μόνιμης) και πού περνάμε σε μεσαιωνικές αυθαίρετες σαδιστικές συμπεριφορές τιμωρητικού τύπου;
Από μία απλή έρευνα (πέρα από την καθημερινή παρακολούθηση) των έντυπων και ηλεκτρονικών Μέσων Ενημέρωσης είναι σαφές ότι οι καταγγελίες παρόμοιων περιστατικών πληθαίνουν κι απειλούν να μετατραπούν σε θύελλα κατακλύζοντας την παγκόσμια συνειδητότητα. Μετά το σωτήριο κίνημα “Me too” κι ως παρακλάδι αυτού διαπιστώνουμε καθημερινά πως γινόμαστε θύματα εργασιακού εκφοβισμού, απαραδέκτων χειριστικών συμπεριφορών, άμεσων ή και ανέκφραστων απειλών (με τη «γλώσσα τού σώματος»), εκβιασμών, περιθωριοποίησης, κατασυκοφάντησης, απαξίωσης.
Η «δολοφονία προσωπικότητας» μπορεί να ακούγεται ως ενδιαφέρων νεολογισμός είναι όμως ιδιαίτερα φρικτή και αποτρόπαια πρακτική, όχι τόσο σπάνια όσο νομίζουμε ή θα θέλαμε.
Θεατρικά έργα, ταινίες, αψιμαχίες, «επιθέσεις φιλίας», «λυκοφιλίες», το άγχος τής κοινωνικής ανόδου, τής υπέρβασης ιεραρχίας με άνομα μέσα, τα πάντα στο βωμό τού χρήματος, ο αμοραλισμός, ο μακιαβελισμός, η εξουσιολαγνεία, η τρομολαγνεία, η ενοχή, η αυτοπεριθωριοποίηση, ο μαρασμός, η κατάθλιψη, η παραίτηση, η αυτοκτονία.
Θα πρέπει να νομοθετηθούν επειγόντως αποτελεσματικοί μηχανισμοί εσωτερικού ψυχολογικού-κοινωνικού ελέγχου σε κάθε οργανική μονάδα (του Δημοσίου ή του Ιδιωτικού Τομέα).
Ο Ιατρός Εργασίας, η Επιθεώρηση Εργασίας, οι κοινωνικές υπηρεσίες των Δήμων… δεν φαίνεται ότι αρκούν. Τα πράγματα έρχονται στη δημοσιότητα όταν έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι.
Ο ισχύων νόμος για την Αξιολόγηση προβλέπει κριτήρια συμπεριφοράς (εσωτερικής και προς το κοινό). Εφαρμόζεται όμως επιλεκτικά, ανταλλακτικά, ατελώς…
Τελικά τι πρέπει να πούμε, εκτός από την αναζήτηση υποστήριξης σε εθελοντικές ομάδες, μη κυβερνητικές οργανώσεις, στα κόμματα, στην εκκλησία, σε πολιτιστικές ομάδες και συλλόγους;
Ημερίδες σαν αυτή θέτουν τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων. Κάτι είναι κι αυτό;
Γιατί καμία δικαστική ή άλλη διοικητική αρχή δεν ερευνά αυτεπαγγέλτως τις καταγγελίες στα «εμπιστευτικά πρωτόκολλα» (βιβλία εισερχομένων) των Υπουργείων, των ΝΠΔΔ, των ΝΠΙΔ, των Οργανισμών τού Δημοσίου;
Γιατί πρέπει διαρκώς να καλυπτόμεθα πίσω από τον ανατολίτικο ωχαδερφισμό και την μπλαζέ αδιαφορία; Ό,τι κακό χτυπά την πόρτα τού γείτονα θα χτυπήσει και την δική μας πόρτα εντός ολίγου.
Μπορούμε να καταδικάζουμε όλοι/όλες/όλα τον φασισμό, τον ρατσισμό, τις απαράδεκτες διακρίσεις, την ευνοιοκρατία των ασπονδύλων κολάκων, όμως η αναξιοκρατία, η μετριοκρατία, η «συνωμοσία των ηλιθίων» καλά κρατεί…
Καλά τα ποσοστά, όμως ο άνθρωπος δεν είναι νούμερο, αλλά ΌΝΤΟΤΗΤΑ.
Στον υλιστικό πολιτισμό μας κατακρημνίσαμε και υπονομεύσαμε κάθε έννοια θεότητας και τα αντικαταστήσαμε όλα αυτά τα πνευματικά με το Χρήμα. Καιρός είναι να διαλέξουμε τον Χριστό ή τον Μαμωνά, να επιλέξουμε ανάμεσα στην χρηστή πλευρά τού εξελισσόμενου εαυτού μας και στην επαναπαυτική οπισθοδρόμηση.
Ο Σωκράτης, ο Πυθαγόρας, ο Αισχύλος, ο Ευριπίδης, ο Αλκιβιάδης, ο ίδιος ο Αλέξανδρος ο Μέγας, ο Ίβυκος, η Σαπφώ… ήταν θύματα τού προαιώνιου φθόνου. Μήπως είναι αρκετή ένδειξη (αν όχι κι απόδειξη) ότι είμαστε γνήσιοι συνεχιστές εκείνων;
(ομιλία μου στην διαδικτυακή Hμερίδα τού PEN Greece: «Ρητορική μίσους & πολιτική ορθότητα στο πλαίσιο της Ελευθερίας του Λόγου», το Σάββατο 16.12.2023, ώρα 12:00).
Μιλώντας για τους άλλους συναδέλφους λογοτέχνες και διαβάζοντάς τους…
και την Τρίτη 19 Δεκεμβρίου, σπεύστε στον Ιανό τής οδού Σταδίου, όπου ομιλώ και συντονίζω την συγκεντρωτική / ανακεφαλαιωτική παρουσίαση από τις Εκδόσεις Καστανιώτη τών πέντε πρώτων πεζογραφημάτων τού φίλου Δρ ΧΡΗΣΤΟΥ ΝΑΟΥΜ: https://www.ianos.gr/events/ah-aytes-oi-vasilisses-giartnim-asotoi-erotes-gymnos-se-koini-thea-sto-skotadi-anthizo-christos-naou/
χωρίς περαιτέρω σχόλια για εκείνους/εκείνες/εκείνα που διαβάζουν μόνον τα δικά τους βιβλία κι επιχειρούν να απαξιώσουν όλους τους υπόλοιπους…. εις μάτην όμως. “έχουσιν γνώσιν οι φύλακες”. Νέμεσις!!!
Μετά το μεταμοντέρνο τι;
Δοκίμιο τού ποιητή, θεατρολόγου, μεταφρασεολόγου και κριτικού Κωνσταντίνου Μπούρα
Από την πρώτη έως και την τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση που αισίως διανύουμε, η κατάργηση τού Θεού, το διαζύγιο Επιστήμης και Μεταφυσικής, η συνεπακόλουθη υλιστική υπερεκτίμηση, υπερμεγέθυνση, υπέρ-σημασιοδότηση τού ατόμου (ενός εκάστου ξεχωριστά) οδήγησαν σε έναν τέτοιο σκοταδισμό, όπου οι λέξεις «πνευματικός», «έμπνευση», «ταλέντο» (και πολλές άλλες) συγκαταλέγονται πλέον στην μαύρη βίβλο τής νέο-μεσαιωνικής «πολιτικής ορθότητος». Ο εκκλησιαστικής εμπνεύσεως και κοπής «λογοτεχνικός κανών» έγινε ένας αντεστραμμένος (αλλά εξίσου ΑΥΣΤΗΡΟΣ) αντί-Κανόνας στο όνομα τής ατομικής ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων γενικότερα…
Έτσι, στις αρχές τού εικοστού αιώνα ανέτειλε η περίφημη νεωτερικότητα (κοινώς το «μοντέρνο»). Και στο τέλος αυτού τού ταραγμένου αιώνα, με δύο παγκόσμιους πολέμους, άπειρες γενοκτονίες, εμφυλίους, ξερριζωμούς, εκπατρισμούς και πάσης φύσεως ανομίες, με κορυφαία περίπτωση την Χιροσίμα και το Ναγκασάκι… οδήγησαν δικαίως ίσως, νομοτελειακώς ενδεχομένως στην «αποδόμηση», στη μετανεωτερικότητα, στο μεταμοντέρνο, που κι αυτό ξέφτισε πολύ γρήγορα, όπως όλες οι «πρωτοπορίες» κι οι πειραματισμοί, οι διάφοροι «-ισμοί» που κοινοί είναι σε όλες τις πολιτισμικές κρίσεις, τις μεταιχμιακές εποχές, στους μεταβατικούς καιρούς κοινωνικοπολιτικών αλλαγών κι επαναστάσεων.
Σήμερα η κυρίαρχη ρήξη είναι ανάμεσα στην ελεύθερη, δημιουργική, ρηξικέλευθη Ανθρώπινη Νόηση και στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Οι μηχανές αποκωδικοποιούν, ταξινομούν, αποθηκεύουν, αναδιατάσσουν (αλλά ΔΕΝ ανασυνθέτουν) τα αριστουργήματα τού μέχρι τώρα Παν-ανθρώπινου Πολιτισμού.
Περάσαμε από την παγίδα τής υπέρ-ανάλυσης, της καταστροφικής στείρας αποδόμησης (κοινώς γκρεμίσματος), απομυθοποιήσαμε κάθε «θαύμα», «μεγαλούργημα», κάθε «μεγαλοφυία» κι απομείναμε γυμνοί από ελπίδα να «περιμένουμε τους βαρβάρους», που είναι ήδη εδώ, αιώνες τώρα, οι «τα φαιά φορούντες» κι ενδύονται τον μανδύα των απελευθερωτών τού ανθρωπίνου είδους!!! Τέτοια αντιστροφή, τόση εθελοτυφλία, τόσος κομπογιαννιτισμός κι αγυρτεία δεν έχει ξανασυμβεί στην μακραίωνη Ιστορία τής Ανθρωπότητας.
Κι οι πνευματικοί άνθρωποι; Ρητορική η ερώτηση. Μην καγχάσετε. Με ελάχιστες περιθωριοποιημένες κι απαξιωμένες «περιπτώσεις» μοναχικών δον-κιχωτών στριμώχνονται, διαγκωνίζονται, αλληλοφαρμακώνονται να αρπάξουν ένα μερίδιο από την πίτα μιας φαύλης, αντιπνευματικής, άχαρης και στείρας εποχής που εξαντλείται μεταξύ Χρήματος και Εξουσίας. «Εν αμίλλαις πονηραίς αθλιότερος ο νικήσας».
Όμως ως φύσει αισιόδοξο, δημιουργικό, μαχητικό άτομο, ως οπαδός τού Διαφωτισμού, ως υπέρμαχος των ανθρωπίνων (και όχι μόνον) δικαιωμάτων, ως ενεργός πολίτης και πείσμων εργάτης τού Πνεύματος, ως επίμονος ποιητής, έρχομαι σήμερα να αρθρώσω έναν λόγο ουσιαστικό περί Ελευθερίας, υπέρ Αδυνάμων.
Κι αν – όπως έλεγε ο «σκοτεινός» Ηράκλειτος – «πατήρ πάντων πόλεμος», πιστεύω ακράδαντα στο εισαχθέν υπό της εμής ταπεινότητος ρητό «Μήτηρ πάντων ειρήνη».
Επειδή οι λέξεις έχουν το δικό τους εκτόπισμα, προτείνω η λέξη «πατρίδα» να συνυπάρχει με την λέξη «μητρίδα» [δικός μου νεολογισμός] καθώς κι ο καθημερινός σουρεαλισμός (που μιμείται κατοπτρικά το λεγόμενο «θέατρο τού Παράλογου») να αντικατασταθεί με τον Κβαντικό Ορθό Λόγο (που εμπεριέχει και συμπεριλαμβάνει όλες μα όλες τις αποχρώσεις τού Φωτός τού Αρρήτου, τού ομηρικού Φάους).
Ο ήλιος τής Νεμέσεως ανέτειλε ήδη προ πολλού κι οι υβριστές, οι υπερβάλλοντες, οι υπερβαίνοντες το αρχαιοελληνικό «μέτρο», οι αγνοούντες την περίφημη «χρυσή τομή» θα βιώσουν την αριστοτελική κατά-στροφή που θα προκαλέσει στο κοινό «έλεον και φόβον».
Το θέμα είναι πως «μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά». Η δανεική Κόλαση που ζούμε πόρρω απέχει από την Ιδανική Πολιτεία που ονειρεύονται οι αφυδατωμένες από συναισθήματα ψυχές μας.
Έκκληση προς λογοτέχνες, καλλιτέχνες, δασκάλους: ας επαναφέρουμε το συναίσθημα στο έργο μας, ας γεφυρώσουμε την απόσταση μεταξύ καρδιάς και μυαλού, «το μεγαλύτερο διάνυσμα στη Φύση» [όπως γράφω σε ένα πόνημά μου].
Πιστεύω στη συμπαντική Δικαιοσύνη. Και στο μεγάλο δικαστήριο τού Χρόνου, στο Φοβερό εκείνο Βήμα, θα μαρτυρήσει ο καθένας για την εποχή και θα γνωρίσει πλέρια τις συνέπειες των επιλογών και των πράξεών του/της.
Εμείς οι συνειδητοί, αφυπνισμένοι άνθρωποι δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών, δεν έχουμε το άλλοθι τής Άγνοιας.
Ας κλείσω με ένα δικό μου ρητό πάλι:
«Την ελευθερία τού ανθρώπου να αμαρτάνει από άγνοια τη ζήλεψαν ακόμα κι οι θεοί».
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
