Πρόσκληση Κυριακή 20 Μαΐου 2018, 8μμ, στο Polis Art Café (Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου, Στοά του Βιβλίου, τηλέφωνο 2103249588).
Οι Εκδόσεις Γρηγόρη σάς προσκαλούν στην παρουσίαση της δίγλωσσης ποιητικής συλλογής τού Κωνσταντίνου Μπούρα Παλίμψηστος Πάπυρος / Papyrus Palimpseste σε μετάφραση Παρασκευής Μόλαρη και επιμέλεια-εισαγωγή από τον Καθηγητή τού Ιονίου Πανεπιστημίου Δημήτρη Φίλια, την Κυριακή 20 Μαΐου 2018, 8μμ, στο Polis Art Café (Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου, Στοά του Βιβλίου, τηλέφωνο 2103249588).
Για το βιβλίο θα μιλήσουν: η μεταφράστρια Παρασκευή Μόλαρη, η επίσης μεταφράστρια Τζίνα Καρβουνάκη, η Δρ Αγγελική Κομποχόλη και ο Κωνσταντίνος Μπούρας.
Αποσπάσματα από το βιβλίο κι από το συνολικό έργο τού ποιητή θα ερμηνεύσουν οι: Ζαχαρίας Ρόχας, Ελένη Παπαχριστοπούλου, Χάρις Συμεωνίδου, Αλεξία Πετροπούλου, Αναΐς-Φιλιώ Τριανταφυλλίδου.
Η εκδήλωση εμπλουτίζεται με ρεσιτάλ τής Ντορίτας Χωραφά, στελέχους τού διαδικτυακού ραδιοφώνου www.radio-ygeia.com (χορηγός επικοινωνίας).
Παράλληλη έκθεση ζωγραφικής τών: Άννας Γρηγόρα και Γιάννη Πανουτσόπουλου, σε επιμέλεια Γωγώς Κολυβήρα (από την Dépôt Art Gallery for Contemporary Art – Facebook: depotgallery.gr )
Την όλη εκδήλωση συντονίζει ο ποιητής.
Είσοδος ελεύθερη.
Παλίμψηστος Πάπυρος
Papyrus Palimpseste
Συγγραφέας: Μπούρας Κωνσταντίνος
Οι εκδόσεις “Γρηγόρη”, στην υπηρεσία του πανευρωπαϊκού και πανανθρώπινου Πολιτισμού και στη σειρά “Νεοελληνική Λογοτεχνία σε Μετάφραση” μεταφρασμένη στα γαλλικά από σημαντικούς ερευνητές-μεταφραστές κι επιμελημένη από τον Καθηγητή στο Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου Δημήτρη Φίλια, παρουσιάζει εδώ, σε αυτόν τον ευσύνοπτο τόμο, την συνδημιουργική ανάπλαση από την εκπαιδευτικό-ερευνήτρια-μεταφράστρια Παρασκευή Μόλαρη, κάποιων από τα καλύτερα πρόσφατα ποιήματα του Κωνσταντίνου Μπούρα. Θεματολογία και μορφή, σε αγαστή συνταύτιση με τη ρυθμολογία και την υφολογία, συνθέτουν μία έμπρακτη άσκηση ελληνογαλλικής φιλίας, μία ευτυχισμένη συνάντηση και συνομιλία αυτών των δύο τόσων συγγενικών και φιλικών ως προς τις καταβολές και την εξέλιξή τους πολιτισμών. Η συμβατότητα ελληνικής και γαλλικής γλώσσας φαίνεται στην προσεκτική μελέτη κατ’ αντιπαράστασιν ολοκληρωμένων ποιητικών επιτευγμάτων. Η σύγκριση είναι συντριπτικώς εκπληκτική. Πολλές φορές αναρωτιέται ο επαρκής αναγνώστης ποιο είναι το μετάφρασμα και ποιο το πρωτότυπο. Η γαλλική γλώσσα περισσότερο νοησιαρχικώς δομημένη από την άναρχη ελληνική γλώσσα, όπως διαμορφώθηκε μέσα στους αιώνες απορροφώντας πολυποίκιλες επιρροές και πολύτιμες πολιτισμικές επιδράσεις, είναι από τις πλέον πρόσφορες για τη δημιουργική ανάπλαση του αντιπροσωπευτικού έργου σύγχρονων σημαντικών ποιητών.
Τιμή: 8,00 €
- ISBN: 978-960-612-137-1
- Μετάφραση: Μετάφραση στα Γαλλικά Παρασκευή Μόλαρη
- Σελίδες: 120
- Σχήμα: 18*13
- Εξώφυλλο: μαλακό εξώφυλλο
- Ημερομηνία έκδοσης: Μάιος 18
Αυτή την Κυριακή 13/5/2018, 7μμ στη Λαμία βιωματικό σεμινάριο για την ΜΗΤΡΙΚΗ ΑΓΑΠΗ και ομιλία μου με θέμα “Η ΜΑΝΑ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ”
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΗ ΞΑΝΘΗ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗ για τη σκέψη, την επιμέλεια, τον συντονισμό, το μεράκι και την αρίστη διοργάνωση.
Βλέπετε η Ποίηση δεν είναι μόνο τυπωμένες λέξεις στο χαρτί, αλλά κυρίως πράξεις, φιλία, ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη, επικοινωνία, δημιουργία κλίματος αγάπης και φιλότητος…
Κυριακή 20/5/2018, 8μμ στο Polis Art Cafe η παρουσίαση του 32ου βιβλίου και οι ευχές για την ονομαστική μου εορτή
Παλίμψηστος Πάπυρος
Papyrus Palimpseste
Συγγραφέας: Μπούρας Κωνσταντίνος
Οι εκδόσεις “Γρηγόρη”, στην υπηρεσία του πανευρωπαϊκού και πανανθρώπινου Πολιτισμού και στη σειρά “Νεοελληνική Λογοτεχνία σε Μετάφραση” μεταφρασμένη στα γαλλικά από σημαντικούς ερευνητές-μεταφραστές κι επιμελημένη από τον Καθηγητή στο Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου Δημήτρη Φίλια, παρουσιάζει εδώ, σε αυτόν τον ευσύνοπτο τόμο, την συνδημιουργική ανάπλαση από την εκπαιδευτικό-ερευνήτρια-μεταφράστρια Παρασκευή Μόλαρη, κάποιων από τα καλύτερα πρόσφατα ποιήματα του Κωνσταντίνου Μπούρα. Θεματολογία και μορφή, σε αγαστή συνταύτιση με τη ρυθμολογία και την υφολογία, συνθέτουν μία έμπρακτη άσκηση ελληνογαλλικής φιλίας, μία ευτυχισμένη συνάντηση και συνομιλία αυτών των δύο τόσων συγγενικών και φιλικών ως προς τις καταβολές και την εξέλιξή τους πολιτισμών. Η συμβατότητα ελληνικής και γαλλικής γλώσσας φαίνεται στην προσεκτική μελέτη κατ’ αντιπαράστασιν ολοκληρωμένων ποιητικών επιτευγμάτων. Η σύγκριση είναι συντριπτικώς εκπληκτική. Πολλές φορές αναρωτιέται ο επαρκής αναγνώστης ποιο είναι το μετάφρασμα και ποιο το πρωτότυπο. Η γαλλική γλώσσα περισσότερο νοησιαρχικώς δομημένη από την άναρχη ελληνική γλώσσα, όπως διαμορφώθηκε μέσα στους αιώνες απορροφώντας πολυποίκιλες επιρροές και πολύτιμες πολιτισμικές επιδράσεις, είναι από τις πλέον πρόσφορες για τη δημιουργική ανάπλαση του αντιπροσωπευτικού έργου σύγχρονων σημαντικών ποιητών.
Τιμή: 8,00 €
- ISBN: 978-960-612-137-1
- Μετάφραση: Μετάφραση στα Γαλλικά Παρασκευή Μόλαρη
- Σελίδες: 120
- Σχήμα: 18*13
- Εξώφυλλο: μαλακό εξώφυλλο
- Ημερομηνία έκδοσης: Μάιος 18
το 32ο βιβλίο μου χάρηκα σήμερα να αγγίξω με ευγνωμοσύνη
για την μεταφράστριά μου στα γαλλικά, την Παρασκευή Μόλαρη, για τον Καθηγητή μου ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΙΛΙΑ που επιμελήθηκε, προλόγισε κι έδωσε αξία σε αυτόν τον τόμο, μα προπάντων στον εκδότη μας, τον Κύριο ΣΕΦΕΡΙΑΔΗ για την αγάπη, τη γνώση, το μεράκι, την εμβρίθεια και τον ηρωισμό να επιμένει στην ΠΟΙΟΤΗΤΑ αγνοώντας Κασσάνδρες, Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες που ΔΕΝ κουβαλεί μες την ψυχή του…
Ας ευχηθούμε ότι θα τα τα εκατοστήσουμε τα παρόμοια δίγλωσσα πονήματα που προαγάγουν την επικοινωνία ανθρώπων από διαφορετικά πολιτισμικά συμφραζόμενα.
Και τώρα, το κείμενο τού οπισθοφύλλου (πλήρες):
Σύγχρονη ελληνική Ποίηση, σαν άσκηση ελληνογαλλικής φιλίας
Οι εκδόσεις ΓΡΗΓΟΡΗ στην υπηρεσία του πανευρωπαϊκού και πανανθρώπινου Πολιτισμού και στη σειρά Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης μεταφρασμένης στα γαλλικά από σημαντικούς λογοτέχνες κι επιμελημένης από τον Καθηγητή στο Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου Δημήτρη Φίλια, παρουσιάζει εδώ, σε αυτόν τον ευσύνοπτο τόμο, την συνδημιουργική ανάπλαση από την Παρασκευή Μόλαρη κάποιων από τα καλύτερα πρόσφατα ποιήματα του Κωνσταντίνου Μπούρα.
Θεματολογία και μορφή, σε αγαστή συνταύτιση με τη ρυθμολογία και την υφολογία, συνθέτουν μία έμπρακτη άσκηση ελληνογαλλικής φιλίας, μία ευτυχισμένη συνάντηση και συνομιλία αυτών των δύο τόσων συγγενικών και φιλικών ως προς τις καταβολές και την εξέλιξή τους πολιτισμών.
Η συμβατότητα ελληνικής και γαλλικής γλώσσας φαίνεται στην προσεκτική μελέτη κατ’ αντιπαράστασιν ολοκληρωμένων ποιητικών επιτευγμάτων. Η σύγκριση είναι συντριπτικώς εκπληκτική. Πολλές φορές αναρωτιέται ο επαρκής αναγνώστης ποιο είναι το μετάφρασμα και ποιο το πρωτότυπο.
Η γαλλική γλώσσα περισσότερο νοησιαρχικώς δομημένη από την άναρχη ελληνική γλώσσα, όπως διαμορφώθηκε μέσα στους αιώνες απορροφώντας πολυποίκιλες επιρροές και πολύτιμες πολιτισμικές επιδράσεις, είναι από τις πλέον πρόσφορες για τη δημιουργική ανάπλαση του αντιπροσωπευτικού έργου σύγχρονων σημαντικών ποιητών .
Ο Κωνσταντίνος Μπούρας είναι μία από τις πλέον διονυσιακές κι απολλώνιες ποιητικές φωνές του καιρού μας, αυθόρμητος βακχικός δημιουργικός δεξιοτέχνης του Λόγου και της Τέχνης με τριαντάχρονη συνεχή θητεία στον διεθνή εκδοτικό χώρο, που αντιμετωπίζει την Κρίση σαν εφαλτήριο εξελίξεως προκειμένου να επιτευχθεί το πολυπόθητο ποιοτικό άλμα για ολόκληρη την Ανθρωπότητα για να έχουμε επιτέλους τη χαρά να δούμε μια καινοφανή ολόλαμπρη Αναγέννηση να ανατέλλει πάνω από τα μεσαιωνικά σκοτάδια ενός μετά-βιομηχανικού τεχνολογικού Μεσαίωνα, απείρως βιαιότερου απ’ ό,τι αντέχει κι αντιλαμβάνεται η ψευδαισθητική «Κοινωνία της Αφθονίας» μας (πρώην αλλά όχι τέως).
Η Ποίηση του Κωνσταντίνου Μπούρα κερδίζει και κοσμείται από τη μετάφραση της Παρασκευής Μόλαρη κι από την άρτια κι εμπεριστατωμένη επιστημονική επιμέλειά της από τον Καθηγητή Δημήτρη Φίλια.
Οι εκδόσεις Γρηγόρη, σταθερός κι επίμονος φάρος πολιτισμού κι ελευθερίας προσφέρουν τόσο στα Ελληνικά όσο και στα Γαλλικά Γράμματα αυτό το άνθος Ελευθερίας σαν έμπρακτη άσκηση ελληνογαλλικής φιλίας, για την Ισότητα, τη Δικαιοσύνη, την Αδελφοσύνη όλων των ανθρώπων επί γης…
Η Υπουργός Πολιτισμού κι εξαίρετη τραγωδός Λυδία Κονιόρδου μιλάει την Κυριακή 22/4/2018 στον Κήπο του Νομισματικού Μουσείου με τον ποιητή και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης “35 ποιητές κάτω των 35 ετών”.
35 Ποιητές κάτω των 35 ετών στον Κήπο τού Νομισματικού Μουσείου.
8 από τις 25 υπό έκδοσιν “Προσευχές αδύναμων όντων”
http://eratopoesiaars.blogspot.gr/2018/04/konstantinos-bouras-8-poemas.html#more
Ευχαριστώ ιδιαίτερα τον ποιητή και Καθηγητή ΣΤΕΛΙΟ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ, το περιοδικό ΕΡΑΤΩ και τον υπέροχο Ισπανό Καθηγητή, βραβευμένο ποιητή και μεταφραστή José Antonio Moreno Jurado για την επιμελημένη αναδημιουργία αυτών των πρωτότυπων πονημάτων μου που θα εκδοθούν συντόμως όλα μαζί σε δίγλωσσο τόμο που θα είναι ο 33ος τού μέχρι τώρα τυπωμένου έργου μου.
Το γ’ μέρος της από κοινού ανάγνωσης από τον Ζαχαρία Ρόχα τού ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΔΕΚΑΠΤΥΧΟΥ “ΚΡΙΣΙΜΗ ΔΕΚΑΛΟΓΙΑ” (θεατρικά έργα γραμμένα ειδικά για την Κρίση)
https://soundcloud.com/radio-ygeia-972189386/17-4-2018a
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ένας σημαντικός νέος ζωγράφος στην γκαλερί Ντεπό (Νεοφύτου Βάμβα 5)
“ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ”
Κάπου μεταξύ γαλλικού ιμπρεσιονισμού και γερμανικού ρομαντισμού από το κίνημα «Θύελλα κι Ορμή» (Sturm und Drang) κινούνται αυτά τα υπερχρονικά τοπία διεκδικώντας μία ποιητικότητα που μόνον με όρους μουσικής Αρμονίας μπορεί να αποδοθεί. Κι αν απουσιάζει σε πρώτο επίπεδο ο Πυθαγόρας κυριαρχεί όμως η Φύση με τα πέντε στοιχεία της, που γρήγορα γίνονται «στοιχειά» αν πρέπει να εκδικηθούν ή να επιπλήξουν τους ανθρώπους για την λαίμαργη αλαζονεία τους… Αυτό το μανιχαϊστικό στοιχείο της αλληλεπίδρασης και συμπληρωματικότητος Φωτός-Σκότους, Ερεβώδους-Λαμπρού τονίζεται ιδιαίτερα με την επιλογή του υγρού στοιχείο ως νοσταλγία της μήτρας λίγο πριν η όποια αίσθηση ασφάλειας έρθει σε μετωπική σύγκρουση με τον κόσμο κι αυτό που λέμε ή νομίζουμε πως είναι η «Πραγματικότητα» μας προκαλεί να την αντιμετωπίσουμε ως επιφάνεια προς Πτώσιν. Ναι, υπάρχει κάτι το μυστικιστικά προπατορικό, το αποκρυφιστικά φρικιαστικό σε αυτά τα αρχετυπικά είδωλα που αχνοφαίνονται ανάμεσα στις γραμμές και κάτω από τα χρώματα. Εγχάρακτος προσωρινότητα κάθε μορφής στον εφιαλτικό αλλά και τόσο απολαυστικό κόσμο τής Ύλης…
Ενότητα Πρόσωπα
Αυτά τα πρόσωπα είναι αντιφατικά μέσα στην σκληρή τρυφερότητά τους. Κάθε προσπάθειά τους ν’ αγαπηθούν και να προσεγγίσουν τους άλλους ενέχει το στοιχείο της βίας. Ο εφηβικός φόβος της αλλοτρίωσης, της απώλειας κάθε ατομικότητας, γονιμοποιεί εδώ μία φαντασία οργιαστική που ζητεί να επικοινωνήσει με τον κόσμο δια του έργου ενόσω αφήνεται δήθεν νωχελικά να απολαμβάνει τις μικροχαρές της καθημερινότητας. Η εγγενής θλίψη που δεν ταυτίζεται με την λεγομένη «χαρμολύπη» προσδίδει στα εικονιζόμενα πρόσωπα την εσωτερικότητα τοπίων που καθρεφτίζονται για πρώτη φορά στη λίμνη του Νάρκισσου ερωτοτροπώντας με τον Θάνατο, τον οποίον όμως δεν τον ποθούν πραγματικά, αφού είναι γλυκειά η Ύλη και οι χαρές της. Η Μεγάλη Μητέρα Θεά κάνει την υψηλή παρουσία Της εδώ ιδιαίτερα αισθητή χωρίς να γίνεται ποτέ γλυκερή αφού έχει τη στιλπνότητα και τη στυγνότητα μιας Αστάρτης, μιας Αρτέμιδος… Ο πόθος για επιστροφή στην Εστία είναι πρόδηλος. Το «εμείς» μαγνήτης ισχυρότερος από τα διάφορα «εγώ» μας καλεί, δυναμικά… Τελικά, το αντιφατικό ον που λέγεται άνθρωπος βρίσκει στη θέαση, στη γειτνίαση και στην περιδιάβαση αυτών των πινάκων τη βαθύτερη ουσία και γαλήνη του.
Ενότητα Δένδρα
Σαν τα φρικτά χέρια που παλεύουν να ενωθούν στον διάκοσμο τής Καπέλα Σιξτίνα, αυτά τα δέντρα τολμούν παράλληλες διαδρομές, ασύμβατες, όσο κι αν φαινομενικά τείνουν το ένα προς το άλλο. Στην πραγματικότητα είναι ελεύθερα κάτω από τον μουχλιασμένο ουρανό που κρέμεται απειλητικά πάνωθέ τους και προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις στο «θυμικό» των αψύχων, που μόνον εμείς, οι βιαστικοί κι αλαζονικοί άπληστοι, ακόρεστοι άνθρωποι θεωρούμε πως στερούνται ζωής κι είναι απλώς αντικείμενο της επιχειρηματικότητάς μας αν όχι και του θαυμασμού μας (σπανιότατα). Αυτά τα τοπία είναι υδαρή, το μελάνι ταιριάζει τέλεια στην αισθητική του, αφού κινούνται ανάμεσα στον ανατολίτικο μινιμαλισμό και στην δυτική πλημμυρίδα συναισθημάτων που είναι δύσκολο να ελεγχθούν, αν όχι να τιθασευτούν εντελώς… Διονυσιακό μαζί με το απολλώνιο, το βακχικό στοιχείο λανθάνει, η πρόθεση όμως του καλλιτέχνη είναι ξεκάθαρη: να ζωγραφίσει σημεία φυγής από έναν κόσμο που δολοφόνησε τη μαγεία του κι εξόρισε την ποιητικότητά του. Ακόμα κι η μουσική είναι ανάμνηση από προσφερότερες εποχές, καταλληλότερες για Διαλογισμό. Ως αφορμές για κατάδυση στα δυσθεώρητα βάθη της συνείδησής μας, εκεί που κρύβονται όλοι οι θησαυροί, ας δούμε αυτά τα απροσδιόριστα και φευγαλέα «τοπία» μιας Άνοιξης χαμένης, αιώνιας…
Ενότητα Σπίτια
Αυτά τα σπίτια είναι ζωντανά σαν τα κτίσματα στα έργα του Van Gogh. Είναι τοπία υπερ-χρονικά. Δεν προσμένουν καμία παρουσία. Η νόστος του Οδυσσέα δεν είναι μήτε εφικτή μήτε επιθυμητή εδώ. Κι ας καπνίζει το τζάκι. Τα σπίτια αυτά είναι κύριοι κι αυθέντες του εαυτού τους. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι τα κατέχουν και τα προσμετρούν στο «έχειν» τους. Όμως η αλήθεια είναι πως αυτές οι ασβεστωμένες αγροικίες, τα λευκά αγροτόσπιτα κατέχουν εκείνα μυστικά άρρητα και ασύλληπτα από το ανθρώπινο μυαλό. Αυτή η μαγική αντίληψη της Φύσης που δεν είναι δαιμονική αλλά αδιάφορη για τις πρόσκαιρες υπάρξεις μας κι εμπεριέχει έχει το μυστικό τής αναζωογόνησης, της αναζωπύρωσης, της αυτοθεραπείας, αναβιβάζει πάλι τον καλλιτέχνη (ζωγράφο και μουσικό) στο βάθρο του μάντη και προφήτη ενός μέλλοντος που δεν είναι μήτε ζοφερό μήτε άνυδρο, αλλά είναι απλώς «αυτό που είναι», ακριβώς όπως το πλατωνικό «Όντως Όν» καθρεφτίζεται στα σύντομα δημιουργήματά του. Ναι, υπάρχουν ανώτερες «ιδέες» σε αυτά τις καλά διατυπωμένες ζωγραφικές αναπολήσεις διαστάσεων και καταστάσεων άλλων που ξεκουράζουν το ανθρώπινο μυαλό κι αναπαύουν την όραση από την τόση ανακυκλωμένη γνωστή καθημερινότητα. Σπουδαίο επίτευγμα να δίνεις ζωή στα άψυχα και να αποπροσωποποιείς τα έμψυχα… Μήπως αυτό δεν είναι κι ορισμός τής Τέχνης;
Κωνσταντίνος Μπούρας
Ποιητής-κριτικός
Από τους μεγάλους Δασκάλους τού σύγχρονου θεάτρου στον Πολυχώρο ΕΚΣΤΑΝ
ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟ ΗΘΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
ΖΑΝ-ΠΩΛ ΝΤΕΝΙΖΟΝ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΚΣΤΑΝ
ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΗ ΖΩΗ
Ο Ζαν-Πωλ Ντενιζόν ηθοποιός και ιστορικός πια βοηθός του Πήτερ Μπρουκ θα διευθύνει ένα θεατρικό εργαστήρι 80 ωρών(1.6.18 – 11.6.18) στο θέατρο Εκστάν, για το οποίο σκηνοθέτησε τις «Καρέκλες» του Ιονέσκο που τις είδαμε φέτος να παίζονται για δεύτερη χρονιά.
Μέσα από μια συγκεκριμένη πρακτική, το θεατρικό εργαστήρι θα επικεντρώσει τη δουλειά του στην ανακάλυψη των απρόσμενων αποχρώσεων που κρύβονται ανάμεσα στις γραμμές κάθε κειμένου. Η έρευνα θα στραφεί σε μια ζωντανή και σε βάθος ερμηνεία των προσώπων.
Θεωρούμενος ως ένας από τους μεγαλύτερους παιδαγωγούς του σύγχρονου θεάτρου, ο Ζαν-Πωλ Ντενιζόν αρχίζει την καριέρα του με τον Πήτερ Μπρουκ που τον διευθύνει στον «Βυσσινόκηπο», την «Τραγωδία της Κάρμεν», τη «Μαχαμπαράτα», και την «Τρικυμία». Από την ιδιότητα του ηθοποιού περνάει πολύ γρήγορα σ’ αυτήν του βοηθού σκηνοθεσίας, δίπλα πάντα στο Δάσκαλο, για να προχωρήσει στη συνέχεια στην ανεξάρτητη καριέρα του σκηνοθέτη, δραματουργού, και εκπαιδευτή.
Με τις σκηνοθεσίες του, τα σεμινάρια του, τις διαλέξεις του, τα εργαστήριά του, σ’ όλη την Ευρώπη, ο Ζαν-Πωλ Ντενιζόν προτείνει μια «καινούργια γραμμή» στην προσέγγιση του κειμένου και στη σχέση ηθοποιού και σκηνής. Γι αυτόν «ο ηθοποιός είναι ένα ανθρώπινο ον που εξιστορεί το ανθρώπινο όν. Και ως όμοιο ον έχει έναν συναισθηματικό κόσμο, ένα σώμα κι έναν νοητικό κόσμο. Η δουλειά του ηθοποιού συνίσταται στο να δημιουργήσει μια ισορροπημένη και έξυπνη σχέση ανάμεσα στα τρία αυτά συστατικά στοιχεία του είναι μας. Η έρευνα και η ανακάλυψη αυτής της ισορροπίας που επιτρέπει στον ηθοποιό να απελευθερώσει τη δική του έκφραση είναι η βάση της δουλειάς μας»
Στο εργαστήρι μπορούν να συμμετέχουν ηθοποιοί, σκηνοθέτες, χορευτές, σπουδαστές…
Ως βάση δουλειάς θα χρησιμοποιηθούν ασκήσεις και σκηνές από τα θεατρικάέργα :
Τρεις αδελφές, Θείος Βάνιας, Πλατόνωφ του Τσέχωφ και Άμλετ του Σαίξπηρ.
Πληροφορίες εγγραφής : 2130210339 και 6977359312
Καυταντζόγλου 5, Αθήνα e–mail : ekstanworld@gmail.com
