οι 25 προσευχές αδύναμων όντων ταξιδεύουν την Τρίτη 11/12/2018 στη Θεσσαλονίκη
Σας ευχαριστώ για τη θερμή σας ανταπόκριση στην δεύτερη αθηναϊκή παρουσίαση τού 33ου βιβλίου μου.
Ευγνωμονώ ιδιαίτερα τον Κύριο Μάνο Αγγελάκη, που ως ποιητής ο ίδιος κι εκδότης εκλεκτικός περιέβαλε το βιβλίο μου αυτό με ιδιαίτερη συμπάθεια…
Θα γίνει και μια θεσσαλονικιά παρουσίαση στην επόμενη Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2019 στο περίπτερο των εκδόσεων Αγγελάκη.
Την ερχόμενη Τρίτη το μεσημέρι θα μιλήσω στην εκπομπή τού καλού δημοσιογράφου και συγγραφέα ΒΑΣΙΛΗ ΚΟΝΤΟΓΟΥΛΙΔΗ στο TV100 για αυτή την πρωτότυπη δραματική δουλειά μου. Οι “25 προσευχές αδύναμων όντων (το καθένα προς τον δικό του θεό)” είναι το λιμπρέτο για μια παιδική όπερα…
Σας περιμένω όλους να ενώσουμε τη φωνή μας υπέρ αδυνάμων, απροστατεύτων κι όλων των αναξιοπαθούντων. Η Αλληλεγγύη θα μας σώσει και η συνείδηση ότι όλοι οι άνθρωποι συναπαρτίζουμε ένα είδος, μία Συλλογική Συνειδητότητα κι ο κάθε ένας από εμάς προσκομίζει ένα λιθαράκι συμβάλλοντας έτσι στο τρανό μωσαϊκό τού κόσμου.
Σας ευγνωμονώ από καρδιάς για την θετική σκέψη και ενέργεια, για τη συνοδοιπορία και τον πνευματικό μόχθο που μοιραζόμαστε κάθε ημέρα. Χωρίς εσάς δεν θα έφτανα στο 33ο βιβλίο, 31 χρόνια μετά το πρώτο.
Υπόσχομαι να συνοδοιπορήσω μαζί σας μέχρι το τέλος τών γήινων ημερών μου.
Δικός σας,
Κωνσταντίνος Μπούρας, γραφιάς ταπεινός…
Απόψε στις 8μμ στο Polis Art Cafe προσευχόμαστε για τα αδύναμα κι απροστάτευτα όντα
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Οι εκδόσεις Αγγελάκη παρουσιάζουν το 33ο βιβλίο του Κωνσταντίνου Μπούρα 25 Προσευχές αδύναμων όντων (το καθένα προς το δικό του “θεό”) την Παρασκευή, 7η Δεκεμβρίου 2018, 20:00, στην Αθήνα στο Polis Art Café (Πεσμαζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, τηλ. 210 3249587, 2103249588). Θα μιλήσουν: η Δρ Ανθούλα Δανιήλ, η ποιήτρια-κριτικός Άννα Αφεντουλίδου, ο Δρ Μιχάλης Πατρώνης, η βραβευμένη μεταφράστρια κι εκπρόσωπος του Premio Nosside στην Ελλάδα Τζίνα Καρβουνάκη κι ο ίδιος ο ποιητής. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο ηθοποιός Μάνος Χατζηγεωργίου. Θα επακολουθήσει συζήτηση. Την εκδήλωση συντονίζει ο Κωνσταντίνος Μπούρας.
ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ 2017
Tην Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2018 στις 14:00, στο καφέ-μπαρ ΜΟΝΚ, Καρόρη 4 και Αγίας Ειρήνης, στο Μοναστηράκι, παρουσιάζεται ο τόμος ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ 2017, επιμέλεια Ηλία Κεφάλα και Κωνσταντίνου Β. Μπούρα καθώς και το 55ο τεύχος του περιοδικού δε_κατα, με θέμα τις φωτιές και εμβληματικές συνεργασίες 30 συγγραφέων.
Δημήτρης Αγαθοκλής
Δημήτρης Αγγελής
Ζ. Δ. Αϊναλής
Νίνα Αλέξη
Βαγγέλης Αλεξόπουλος
Ελένη Αλεξίου
Μαριγώ Αλεξοπούλου
Βασίλης Αμανατίδης
Γιώργος Ανδρέου
Γιάννης Αντιόχου
Ευάγγελος Κ. Βαλσαμίδης
Δημήτρης Βέλλας
Τάσος Γαλάτης
Άντζελα Γεωργότα
Αντώνης Γκαιρώ
Μυρσίνη Γκανά
Ειρήνη Γκόλτσιου
Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη
Γιάννης Ζαρκάδης
Σταύρος Ζαφειρίου
Σπύρος Ζαχαράτος
Βασίλης Ζηλάκος
Ελευθερία Θάνογλου
Φαίδων Θεοφίλου
Σάρα Θηλυκού
Στάθης Ιντζές
Νιόβη Ιωάννου
Χάρης Ιωσήφ
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη
Γιάννης Καλπούζος
Αντώνης Κάλφας
Γιάννης Καρατζόγλου
Κατερίνα Καριζώνη
Γιάννης Μ. Καρούνης
Θεοδόσης Κοντάκης
Δήμητρα Κουβάτα
Μαρία Κουλούρη
Δήμητρα Κωτούλα
Σάββας Λαζαρίδης
Όλια Λαζαρίδου
Ζαχαρίας Γ. Λαουτίδης
Λίτσα Λεμπέση
Παναγιώτης Λογγινίδης
Κλεοπάτρα Λυμπέρη
Κυριακή Αν. Λυμπέρη
Αντώνης Μακρυδημήτρης
Κική Μαυρίδου
Στέλιος Μαφρέδας
Γιώργος Μεταξάς
Εύα Μοδινού
Γιώργος Μοράρης
Πολύνα Γ. Μπανά
Γιάννης Μπερούκας
Λιλή Ντίνα
Ασημίνα Ξηρογιάννη
Απόστολος Παλιεράκης
Κώστας Γ. Παπαγεωργίου
Μαργαρίτα Παπαγεωργίου
Μάρθα Παπαδοπούλου
Νίκος Παπαρομπόλης
Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου
Βασίλης Ν. Πης
Βάλτερ Πούχνερ
Μανόλης Πρατικάκης
Παναγιώτης Ράμμης
Σήλικα Ρηγοπούλου
Νίνα Ρίζου
Στάθης Σιώμος
Νίκος Σκούφος
Οδυσσέας Σπαχής
Γιάννης Στίγκας
Έλενα Στριγγάρη
Γιάννης Τζανετάκης
Λουάν Τζούλις
Αθηνά Τρέντλα
Αλίνα Τριανταφύλλου
Κική Τσαγκαράκη-Μπαΐζου
Ματίνα Τσιμοπούλου
Μάγδα Τσιρογιάννη
Δημήτρης Φιλελές
Κωνσταντίνα Φιλίππου
Αλέκος Ε. Φλωράκης
Κυριάκος Χαραλαμπίδης
Δήμητρα Χ. Χριστοδούλου
Μανώλης Χριστοδούλου
Γιώργος Κ. Ψάλτης
Βασίλης Ψαρράς
Χάρης Ψαρράς
Αυτή την Παρασκευή 7/12/2018, 8μμ σας περιμένω στο Polis Art Cafe να γιορτάσουμε το 33ο βιβλίο μου
Οι εκδόσεις Αγγελάκη παρουσιάζουν το 33ο βιβλίο του Κωνσταντίνου Μπούρα 25 Προσευχές αδύναμων όντων (το καθένα προς το δικό του “θεό”) την Παρασκευή, 7η Δεκεμβρίου 2018, 20:00, στην Αθήνα στο Polis Art Café (Πεσμαζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, τηλ. 210 3249587, 2103249588). Θα μιλήσουν: η Δρ Ανθούλα Δανιήλ, η ποιήτρια-κριτικός Άννα Αφεντουλίδου, ο Δρ Μιχάλης Πατρώνης, η βραβευμένη μεταφράστρια κι εκπρόσωπος του Premio Nosside στην Ελλάδα Τζίνα Καρβουνάκη κι ο ίδιος ο ποιητής. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο ηθοποιός Μάνος Χατζηγεωργίου. Θα επακολουθήσει συζήτηση. Την εκδήλωση συντονίζει ο Κωνσταντίνος Μπούρας.
Η δίγλωσση αυτή έκδοση (ελληνικά-ισπανικά) περιλαμβάνει 25 πρωτότυπα δραματικά ποιήματα, μεταφρασμένα στην ισπανική γλώσσα από τον Καθηγητή και βραβευμένο ποιητή Χοσέ Αντόνιο Μορένο Χουράδο, ο οποίος γράφει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Είκοσι και πέντε “προσευχές” ταπεινών και αδύναμων όντων (το καθένα προς τον δικό του “θεό”)
Veinticinco “oraciones” de seres humildes y débiles (cada uno a su propio dios)
Σ’ αυτόν τον σύντομο τόμο, ο Κωνσταντίνος Μπούρας καταγράφει ένα ακόμη ποιητικό κατόρθωμα – θυσία για τις εποχές που θα έρθουν και θα υπάρξουν ελλείψεις σε νερό, φρούτα της Γης και σε ανεκτικότητα απέναντι στην χωρίς όρια έρευνα της Αλήθειας. Όπου ο σεβασμός χάνεται και η Ελευθερία ποδοπατιέται, το άτομο καταφεύγει στο «θεό» του και προσεύχεται ζητώντας σωτηρία κι απελευθέρωση από τις αλυσίδες του.
Το «μυστικό» αυτού του βιβλίου είναι απλό: όλοι είμαστε Ένα, σταγόνα νερού στον Ωκεανό κι όλοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι, ευθυτενείς κάτω από τα αστέρια, κάποιοι με τη συνείδηση της Ενότητας κι άλλοι με την ψευδαίσθηση της μοναξιάς.
Στη σχολαστική ανάγνωση αυτού του βιβλίου, μοναχικά ή σε ομάδες, είναι καλό να αφεθούμε στον αυτοσχεδιασμό, στο τραγούδι, στο χορό, στη μίμηση εκείνων των ταπεινών κι ανυπεράσπιστων όντων και να θεραπευτούμε από το δράμα, που είναι η καλύτερη κι ασφαλέστερη μέθοδος, δεδομένου ότι δεν προβλέπει ερμητικότητες και χρησμούς. Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που εξαφανίστηκαν οι εαυτών εξοχότητες. Τώρα έχει έρθει η ώρα να κοιτάξουμε μέσα από την ομίχλη της νέας Αναγέννησης που έρχεται και ν’ αφήσουμε πίσω το Σκότος της Άγνοιας, της Αμορφωσιάς, της Δεισιδαιμονίας, του φανατισμού και των προκαταλήψεων, με μόνο μας όπλο, την Ενσυναίσθηση, που οδηγεί στην κατανόηση όλων, στη συμπόνια, στην Αγάπη και στη συγχώρεση.
Χοσέ Αντόνιο Μορένο Χουράδο / José Antonio Moreno Jurado
(και τώρα λίγα λόγια για τον ποιητή Κωνσταντίνο Μπούρα)
Ο Κωνσταντίνος Μπούρας γεννήθηκε το 1962 στην Καλαμάτα κι από το 1977 ζει στην Αθήνα. Συγγραφέας 34 εκδοθέντων βιβλίων, κριτικός θεάτρου και βιβλιοκριτικός. Είναι διπλωματούχος μηχανολόγος μηχανικός τού Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (1985), αριστούχος τού Τμήματος Θεατρικών Σπουδών τού Πανεπιστημίου Αθηνών (1994) και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος θεατρολογίας τού γαλλικού Πανεπιστημίου Paris III – La nouvelle Sorbonne (D.E.A. Etudes Théâtrales). Θεατρικά του έργα με αρχαιοελληνικά θέματα έχουν παρασταθεί σε θέατρα τής Ελλάδας και του εξωτερικού. Είναι δάσκαλος τού ρέικι και εισηγητής μιας καινούργιας μεθόδου αρχαιολογικού ρέικι με τίτλο “Αφθονία Μπουρέικ – Bhureik Abundance” (κυκλοφορεί και σε βιβλίο από τις εκδόσεις Momentum). Αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Συμμετέχει στην τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ-2 «Το βιβλίο» και έχει εκπομπή με τίτλο «Θεατροποιούμεν άνευ ευτελείας» στο www.radio-ygeia.com
E-mail: kbouras8@gmail.com
Απόψε στις 7μμ στο Πολιτιστικό Πολύκεντρο Δήμου Ηρακλείου Αττικής «Ηλέκτρα Αποστόλου» (Κουντουριώτου 18 και Νεότητας) με τον Γιώργο Μονεμβασίτη για τον Μάη του 1968.
Μουσικές και ποιητικές εξιστορήσεις
- «Μάης του ΄68: Ποίηση και Μουσική, 50 χρόνια μετά» με ομιλητές τους
Γ. Β. Μονεμβασίτη και Κ. Μπούρα. Συμμετέχει η σολίστ πιάνου Ντιάνα Βρανούση.
- «Εισαγωγή στην Ελληνική Αστική Λαϊκή Μουσική» με τον Λάμπρο Λιάβα.
Δελτίο Τύπου
Δύο ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις διοργανώνει ο «Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού» λίγο πριν την εκπνοή του 2018. Η πρώτη με αφορμή τη συμπλήρωση πενήντα χρόνων από τον Μάη του ’68, που συντάραξε όχι μόνο τη Γαλλία αλλά και τον κόσμο ολόκληρο, θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2018. Η δεύτερη εκδήλωση αποτελεί μια «Εισαγωγή στην Ελληνική Αστική Λαϊκή Μουσική» και θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2018. Κοινός χώρος παρουσίασης και των δύο εκδηλώσεων το Πολιτιστικό Πολύκεντρο Δήμου Ηρακλείου Αττικής «Ηλέκτρα Αποστόλου» (Κουντουριώτου 18 και Νεότητας).
Στην πρώτη κατά σειρά παρουσίασης εκδήλωση, την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου και ώρα 7 μ.μ, με τον τίτλο «Μάης του ΄68: Ποίηση και Μουσική, 50 χρόνια μετά» ομιλητές είναι ο Γιώργος Β. Μονεμβασίτης κριτικός, ιστορικός μουσικής και ο Κωνσταντίνος Μπούρας συγγραφέας, ποιητής, κριτικός θεάτρου και λογοτεχνίας. Ξεχωριστή παρουσία η σολίστ πιάνου Ντιάνα Βρανούση, που ερμηνεύει μερικές εμβληματικές γαλλικές μελωδίες. Η εκδήλωση αυτή, που πρωτοπαρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ «Μικρό Παρίσι των Αθηνών» (πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο κέντρο της Αθήνας, τις πρώτες ημέρες του Οκτώβρη), επαναλαμβάνεται στην πόλη όπου γεννήθηκε και δραστηριοποιείται ο «Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού», μια λίγο – πολύ, άνυδρη πολιτιστικά πόλη, τόσο κοντά αλλά τόσο μακριά από το κέντρο.
Η διάλεξη του καθηγητή εθνομουσικολογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Λάμπρου Λιάβα «Εισαγωγή στην Ελληνική Αστική Λαϊκή Μουσική» θα δοθεί για τα μέλη και τους φίλους του «Άλλου Τόπου» την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου, στις 7 το απόγευμα. Ξεκινώντας από μια γενική αναφορά στον αστικό λαϊκό πολιτισμό και τα κύρια χαρακτηριστικά του, ο εθνομουσικολόγος Λάμπρος Λιάβας παρουσιάζει την εξέλιξη του Ρεμπέτικου, ακολουθώντας τα «βήματά του» από τα «καφέ-αμάν» και τα «καφέ-σαντάν» στη «φυλακή και τον τεκέ». Ακολουθεί η «κλασική» περίοδος (1922-1940), όπου εξετάζεται η συμβολή των προσφύγων στη διαμόρφωση του είδους και το πέρασμα από τη «σμυρναίικη» στην «πειραιώτικη» σχολή. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο έργο και την προσωπικότητα του Μάρκου Βαμβακάρη, στον ρόλο της δισκογραφίας και στις συνέπειες από την επικράτηση της μεταξικής λογοκρισίας. Τέλος, με την «εργατική» περίοδο (1945-1955) παρακολουθούμε την «κάθαρση» του ρεμπέτικου, με πρωτοπόρο τον Βασίλη Τσιτσάνη και τις καινοτομίες που εισάγει στη δομή και τη λειτουργία των τραγουδιών, με αποκορύφωμα την καθιέρωση του τετράχορδου μπουζουκιού από τον Μανώλη Χιώτη.
Μια σύντομη αναφορά στο «λαϊκό» τραγούδι στη δεκαετία 1955-1965 (μέσα από το «δίπολο» Καζαντζίδη – Μπιθικώτσης) και στο νέο είδος που εγκαινιάζουν ως «έντεχνο λαϊκό τραγούδι» ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Μίκης Θεοδωράκης, φωτίζει τον απόηχο της παράδοσης του ρεμπέτικου στην εξέλιξη του νεότερου ελληνικού τραγουδιού.
Η είσοδος και στις δύο εκδηλώσεις είναι ελεύθερη.
Επικοινωνία: αllostopos@gmail.com
| Fb: Άλλος Τόπος Επικοινωνίας & Πολιτισμού “The official page” “the-official-page” |
Βιογραφικά σημειώματα
Ντιάνα Βρανούση
Γεννήθηκε στο Παρίσι. Σπούδασε πιάνο στο Ωδείο Αθηνών, με την Μαρία Χαιρογιώργου, και στο Παρίσι, με την Yvonne Loriod και τον Pierre Sancan, για έξι χρόνια με υποτροφία. Σπούδασε επίσης ανώτερα θεωρητικά.
Συμμετείχε σε σεμινάρια πιάνου στο εξωτερικό (Γαλλία, Γερμανία). Έδωσε πολυάριθμα ρεσιτάλ και συναυλίες μουσικής δωματίου στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Παρίσι, Ρώμη, Φλωρεντία, Νάπολη, Λονδίνο, Νίκαια, Μασσαλία κ.α.). Ως σολίστ συνέπραξε με όλες τις ελληνικές συμφωνικές ορχήστρες και πραγματοποίησε την πρώτη ερμηνεία στην Ελλάδα των κοντσέρτων του Francis Poulenc και του Igor Stravinsky, καθώς και έργων για σόλο πιάνο Ελλήνων και ξένων συνθετών.
Το 2002 εγκαινίασε με ρεσιτάλ το ανακαινισμένο Βουλευτικό (Πρώτη Βουλή των Ελλήνων) στο Ναύπλιο, ενώ τον Απρίλιο του 2016 συμμετείχε ως σολίστ στην εκδήλωση των εγκαινίων του ανακαινισμένου σπιτιού (Ξάνθη), στο οποίο γεννήθηκε ο Μάνος Χατζιδάκις. Τον Ιανουάριο του 2018 πραγματοποίησε ρεσιτάλ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο οποίο ερμήνευσε σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση έργων των ελληνικής καταγωγής Mario Foscarina και Camille Stamaty, που έζησαν στο Παρίσι τον 19ο αιώνα.
Πραγματοποίησε ηχογραφήσεις για την Ελληνική, Γαλλική και Γερμανική Ραδιοφωνία και μαγνητοσκόπησε ρεσιτάλ για την τηλεόραση. Ηχογράφησε προσωπικό δίσκο (LP, CD), ενώ συμμετείχε στην ηχογράφηση πέντε δίσκων με έργα Ελλήνων συνθετών. Δίδαξε για πολλά χρόνια στο Ωδείο Αθηνών.
Λάμπρος Λιάβας
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959. Σπούδασε Nομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1977-1981). Μουσικές σπουδές: Πιάνο με τον Γιώργο Δασκούλη, Αρμονία και Αντίστιξη με τον Γιάννη Ιωαννίδη, Βυζαντινή Μουσική και Ελληνικό Δημοτικό Τραγούδι με τον Σίμωνα Καρά. Μεταπτυχιακές σπουδές: Με υποτροφία του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος στο Παρίσι, στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales (1981-1987): Maitrise στην Εθνολογία Ν. Α. Ευρώπης με τον Paul-Henri Stahl (1982), D.Ε.Α. στην Εθνομουσικολογία (1983) και Διδακτορική Διατριβή με την Claudie Marcel-Dubois και τη Magie Andral («Η λύρα στην Κρήτη και τα Δωδεκάνησα»). Από το 2009 τακτικός καθηγητής Εθνομουσικολογίας στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει πραγματοποιήσει επιτόπιες έρευνες και μουσικές καταγραφές σε όλη την Ελλάδα και στα Ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας. Συνεργάστηκε με τον Φοίβο Ανωγειανάκη στην ίδρυση του Μουσείου Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων – Κέντρου Εθνομουσικολογίας, του οποίου υπήρξε Πρόεδρος (1991-2014). Από το 1995 ως το 2004 ήταν συντονιστής (μαζί με τη Λουκία Δρούλια) και υπεύθυνος της μουσικής ομάδας στο ερευνητικό πρόγραμμα «Καταγραφή της ελληνικής μουσικοχορευτικής παράδοσης: Θράκη – Αν. Μακεδονία» του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής». Έχει επιμεληθεί βιβλιογραφικές, δισκογραφικές και ηλεκτρονικές εκδόσεις, ταινίες -ντοκιμαντέρ, εκθέσεις, συνέδρια, εκπαιδευτικά προγράμματα, φεστιβάλ, συναυλίες και μουσικοθεατρικές παραστάσεις για την ελληνική μουσική στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Γιώργος Β. Μονεμβασίτης
Γεννήθηκε το 1947 στο Γύθειο. Αγάπησε μικρός τη μουσική, καθώς μεγάλωσε στους απόηχους της εποχής του Τζοκόντο Μορέττι (1867-1941). Σπούδασε στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ (1965-70). Υπήρξε βασικό μέλος της Μικτής Χορωδίας του ΕΜΠ και σολίστ κλασικής κιθάρας στις εκδηλώσεις της. Από το 1970 εκπονεί στατικές μελέτες οικοδομικών και συγκοινωνιακών έργων, συνεργαζόμενος με διακεκριμένους αρχιτέκτονες. Από το 1978 ασχολείται αδιαλείπτως ως κριτικός και σχολιαστής μουσικών δρωμένων, κειμενογράφος προγραμμάτων μουσικών εκδηλώσεων και μουσικών εκδόσεων, καθώς και παραγωγός-παρουσιαστής μουσικών εκπομπών – κυρίως από το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ. Για 25 χρόνια (1989-2013) δίδαξε σε δημοσιογραφικές σχολές Ιστορία της Μουσικής, Τέχνη και τεχνική του ραδιοφώνου, καθώς και Μουσική επικοινωνία.
Κωνσταντίνος Μπούρας
Ο Κωνσταντίνος Μπούρας γεννήθηκε το 1962 στην Καλαμάτα κι από το 1977 ζει στην Αθήνα. Συγγραφέας 34 εκδοθέντων βιβλίων, κριτικός θεάτρου και βιβλιοκριτικός. Είναι διπλωματούχος μηχανολόγος μηχανικός τού Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (1985), αριστούχος τού Τμήματος Θεατρικών Σπουδών τού Πανεπιστημίου Αθηνών (1994) και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος θεατρολογίας τού γαλλικού Πανεπιστημίου Paris III – La nouvelle Sorbonne (D.E.A. Etudes Théâtrales). Θεατρικά του έργα με αρχαιοελληνικά θέματα έχουν παρασταθεί σε θέατρα τής Ελλάδας και του εξωτερικού. Είναι δάσκαλος τού ρέικι και εισηγητής μιας καινούργιας μεθόδου αρχαιολογικού ρέικι με τίτλο “Αφθονία Μπουρέικ – Bhureik Abundance” (κυκλοφορεί και σε βιβλίο από τις εκδόσεις Momentum). Αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Συμμετέχει στην τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ-2 «Το βιβλίο» και έχει εκπομπή με τίτλο «Θεατροποιούμεν άνευ ευτελείας» στο www.radio-ygeia.com
Επικοινωνία: αllostopos@gmail.com
| Fb: Άλλος Τόπος Επικοινωνίας & Πολιτισμού “The official page” “the-official-page” |
ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΟ
Εισήγηση τού ποιητή, θεατρολόγου και κριτικού Κωνσταντίνου Μπούρα στο ΚΕΝΤΡΟ ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ την Παρασκευή 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2018.
Στα πλαίσια τού Φεστιβάλ Αθηνών 2017 παρακολουθήσαμε στο θέατρο Ολύμπια την αριστουργηματική παράσταση: Χέρμπερτ Φριτς, Murmel Murmel / Μουρμουρητό, του Ντίτερ Ροτ
Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου: «Ένα σχέδιο που κυοφορούνταν εδώ και καιρό στο μυαλό του Γερμανού σκηνοθέτη Herbert Fritsch (Χέρμπερτ Φριτς) ζωντανεύει. Πρόκειται για τη νουβέλα του Dieter Roth (Ντίτερ Ροτ) Μουρμουρητό, που κυκλοφόρησε το 1974 με αυτοέκδοση. Στις 178 σελίδες του βιβλίου, ενός λεπτού τόμου σχήματος octavo, επαναλαμβάνεται μία μόνο λέξη: «Murmel». Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ο Ροτ έδωσε την άδεια στον Φριτς να διασκευάσει το έργο του για το θέατρο. Το 2012 ο Φριτς εκπλήρωσε την υπόσχεσή του για πρώτη φορά. Από τους σημαντικότερους ηθοποιούς που συνδέθηκε με τη Φόλκσμπύνε, τα τελευταία χρόνια ο Φριτς έχει καθιερωθεί ως σκηνοθέτης με τις βραβευμένες μαύρες κωμωδίες του. Στην ξεκαρδιστική, θεοπάλαβη παράστασή του, δεκατέσσερις ηθοποιοί μουρμουρίζουν αδιαλείπτως τη μοναδική λέξη του βιβλίου και μεταμορφώνουν το κείμενο σε μια υπνωτιστική, ψυχεδελική εμπειρία που δικαιώνει τον εκλιπόντα πλέον Ροτ, πληθωρικό, πειραματικό καλλιτέχνη που το έργο του διακρίνεται για τη δεξιοτεχνία, την άγρια ενέργεια και τη σκοτεινή του αίσθηση.
Μουρμουρμουρμουρμουρμουρμουρ
μουρμουρμουρμουρμουρμουρμουρ
μουρμουρμουρμουρμουρμουρμουρ
μουρμουρμουρμουρμουρμουρμουρ
μουρμουρμουρμουρμουρμουρμουρ
μουρμουρμουρμουρμουρμουρμουρ
μουρμουρμουρ…»
Ας επιχειρήσουμε όμως έναν κριτικό σχολιασμό του όλου θεάματος, όπως αυτός δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό για τα Γράμματα και τις Τέχνες «γράφειν»
Χέρμπερτ Φριτς – Φόλκσμπύνε
Murmel Murmel – Μουρμουρητό / Ντίτερ Ροτ
Ή αλλιώς ένας σύγχρονος σχολιασμός πάνω στο σαιξπηρικό “words, words, words!!!” από τον μηδενιστή (;) υπαρξιακώς πάσχοντα αλλά πάντα κλασικό Άμλετ.
Από τον θεατρολόγο, ποιητή και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Αριστουργηματική παρωδία των προγλωσσικών κωδίκων όπως αναπτύχθηκαν από την αρχαία κωμωδία έως και τον βουβό κινηματογράφο. Επαναλαμβάνοντας μία και μόνη λέξη σε διάφορους τόνους, οι καλοί και άξιοι ηθοποιοί συνέχισαν επάξια την μακραίωνη παράδοση των μίμων και παντόμιμων, διασκέδασαν τον εμβρόντητο (στην αρχή) θεατή, κινήθηκαν μέσα σε έναν ρευστό, δυναμικό εικαστικό διάκοσμο, που θα μπορούσε να εκτεθεί ως αυτόνομο έργο Τέχνης, έμοιαζαν σα να αυτοσχεδιάζουν ενώ υπάκουαν πειθήνια σε μια απόλυτα ενορχηστρωμένη αρμονική χορογραφημένη κινησιολογία (αυτή είναι και η βασική διαφορά τους από ανάλογα νεοελληνικά σχήματα – μία άλλη βασική διαφορά είναι η ΠΑΙΔΕΙΑ, η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΜΟΡΦΩΣΗ, η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΑΓΩΓΗ και τέλος Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΗΘΙΚΗ – μάλιστα). Παρ’ όλο που ερωτοτρόπησαν συχνά με το κιτς δεν έπεσαν ποτέ στην παγίδα του κακόγουστου, όσο κι αν θεματολογικώς κινήθηκαν κάπου μεταξύ …Μπένυ Χιλ και Μάρκου Σεφερλή (του σύγχρονου… Αριστοφάνη όπως σχεδόν τον ανεκήρυξε επισταμένως σύγχρονος επίσημος νεοέλλην πρωτοκλασάτος κριτικός). Όμως οι υπέροχοι αυτοί καλλιτέχνες τής Volksbühne έδωσαν τα ρέστα τους και μας μάγεψαν ως εκ του αντιθέτου, χωρίς να χάνουν ούτε στιγμή τη μπάλα μήτε τη σκηνική λαμπαδηδοδρομία της μεταλαμπαδεύσεως μίας και μόνης λέξεως. Άξιος ο μισθός τους. Όσο κι αν πολλοί εξοργίστηκαν από την επαναλαμβανόμενη ρουτίνα «ατονίας», εγώ δεν την βρήκα καθόλου μονότονη. Αντιθέτως, μου φάνηκε πολυφωνική και πολυτονική.
Κωνσταντίνος Μπούρας
Info:
http://greekfestival.gr/gr/press/view/xermpert-frits-%7C-murmel-murmel-mourmourito-tou-ntiter-rot
Με αφορμή αυτή την εξαίρετη παράσταση, που δεν είναι βεβαίως ο κανόνας αλλά η εξαίρεση (μακάρι να ήταν ο κανόνας!!!) έρχομαι σήμερα να αντιμετωπίσω και να καυτηριάσω ένα απεχθές για εμένα φαινόμενο των τελευταίων σαράντα ετών της μετανεωτερικότητας και του απόλυτου Χάους: την κυριαρχία της εικόνας έναντι του Λόγου στις τέχνες του θεάματος. Καταλήγουμε στον αυτισμό και στον ατταβισμό, στον προχωρημένο ατομοκεντρισμό, στην ανοησία της ανούσιας πλήξης, στον μηδενισμό και στην ελαχιστοποίηση του «πνευματικού» προς όφελος του «υλικού-υλιστικού-πραγματιστικού». Τώρα υπερισχύει το «δια ταύτα» κι ό,τι ΔΕΝ αποτιμάται σε χρήμα ΔΕΝ υπάρχει, μήτε καν ως προϊόν ενός τρέχοντος παρηκμασμένου πολιτισμού. Η λεγομένη «Παγκοσμιοποίηση» (αδόκιμος όρος, αφού και η Ελληνιστική Αρχαιότητα ήταν Παγκόσμια και η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και άλλες μυθικές πραγματικότητες, όπως η Λεμουρία, η Ατλαντίδα και λοιπά)… η λεγομένη «Παγκοσμιοποίηση» είναι απλώς μία πρόφασις εν αμαρτίαις, μία θολούρα, ένα πέπλο καπνού για να κρύψουμε τον ωφελιμισμό, την ιδιοτέλεια, την ισοπέδωση των πάντων, το οριστικό διαζύγιο από την Φύση, την κατασπατάληση των φυσικών πόρων της γης, την κλιματική αλλαγή, τα αδιέξοδα του σύγχρονου μεταβιομηχανικού τεχνολογικού ανθρώπου με τον «άπειρο ελεύθερο χρόνο» (άλλη μία φενάκη του καιρού μας) και την υπερανάλυση των πάντων, ακόμα κι εκείνων που δεν επιδέχονται ουδεμίας αναλύσεως. Σε αντίδραση ο άνθρωπος συσπειρώνεται στο καβούκι του κι αρκείται στην ικανοποίηση των στοιχειωδών ενστίκτων επιβιώσεως πρωτίστως και αναπαραγωγής σε πολύ δεύτερο πλάνο πλέον… Αυτή η εσωστρέφεια που δεν είναι και ενδοστρέφεια δυστυχώς και δεν έχει να κάνει με την αναζήτηση της Γνώσης, ενώ το «γνώθι σαυτόν» απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο ως πιθανότητα ένεκα του «θορύβου» των εικόνων και των άρρυθμων ήχων που μας κατακλύζουν καθημερινώς διώχνοντας εκτός ακουστικού βεληνεκούς μας την Παγκόσμια Αρμονία που άκουγε ο Πυθαγόρας, ο Σαίξπηρ, οι ερωτευμένοι, οι ασκητές, οι σοφοί και οι ποιητές όλων των εποχών… Δυστυχώς καταλήξαμε στον βωβό κινηματογράφο. Με την κυκλικότητα του χρόνου και της ανθρωπίνης εξελίξεως γυρίσαμε τα ρολόγια μας έναν αιώνα πριν. Θεάματα σαν αυτό της Σάου-μπύνε είναι και εξαγώγιμα και καταναλώσιμα και ευπώλητα ανεξαρτήτως πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων. Είναι η εύκολη λύση πλέον: το video-art με τη συνέργεια του Διαδικτύου θα υποκαταστήσει ενδεχομένως το «μεγάλο μυθιστόρημα» του δέκατου ένατου αιώνα, τον κινηματογράφο, το θέατρο και την Ποίηση την ίδια, τη ζωγραφική σίγουρα, την εικαστική έκφραση ανυπερθέτως και τη μουσική εκδήλωση εξάπαντος. Τι μένει; Μα ΤΟ ποίημα, εκείνο που απευθύνεται τουλάχιστον σε έναν άλλον, ο μονόλογος του πονεμένου, παραλλήλως με δισεκατομμύρια άλλους μονολόγους που παραπέμπουν στον εφιαλτικό Πύργο της Βαβέλ που όλο γκρεμίζεται και δεν πέφτει. Φτάσαμε να υπνοβατούμε, να μονολογούμε, να νομίζουμε πως επικοινωνούμε, να περπατάμε και να μιλάμε στον αέρα, να σταματάμε απότομα στη μέση του δρόμου και να μιλάμε σε ένα μικρό μηχάνημα, να πατάμε τα πλήκτρα ή να σέρνουμε τα δάχτυλα πάνω στη φωτεινή οθόνη του, χωρίς να έχουμε συναίσθηση του κόσμου γύρω μας… Ακόμα κι όταν δεν προκαλούμε ατυχήματα χάνουμε τα σύννεφα, τα πουλιά, τα ηλιοβασιλέματα, τις εποχές, την ανθοφορία και τη φυλλοβολία, χάνουμε εν ολίγοις όλα εκείνα που ο προβιομηχανικός άνθρωπος απελάμβανε φυσικώ τω τρόπω. Δεν μιλάμε εδώ φυσικά για την επικοινωνία με τα πνεύματα και τον αλλοδιαστασιακό κόσμο των νεκρών αλλά με ένα ηφαιστειακό φαντασιακό που συμπλέκεται και διαπλέκεται πιο γρήγορα από την εξακτινωμένη ύλη στη χοάνη μιας συμπαντικής «μαύρης τρύπας»…
Κι εμείς, οι θεατρολόγοι, οι θεατράνθρωποι, οι θεωρητικοί και πρακτικοί του θεάτρου στεκόμαστε εμβρόντητοι μπροστά από μια «φυσική καταστροφή», επικαλούμεθα τη δικαιολογία κάποιας απροσδιόριστης «ανωτέρας βίας», στην καλύτερη περίπτωση παραμένουμε ενεοί, στη χειρότερη ιδεολογικοποιούμε το Χάος και την παντοκρατορία της πρωτογενούς, ακατέργαστης εικόνας εις βάρος του Λόγου, τον οποίον δυστυχώς απολέσαμε κι ελάχιστοι ασχολούνται ακόμα με την επανέρευσίν του.
Δεν έχω τίποτα με το λεγόμενο «θέατρο της εικόνας». Είναι πανάρχαιο. Από την εποχή του ασιατικού «θεάτρου σκιών» με τις εικόνες οι αλλόγλωσσοι άνθρωποι επικοινωνούσαν και γαλήνευαν. Απόδειξη η κριτική που σας προέταξα εδώ. Όμως υπάρχει τεράστια απόσταση από αυτού του σημείου μέχρι να προβούμε στην πλήρη κατεδάφιση του λεγομένου «θεάτρου του λόγου» (ούτε αυτός ο όρος ισχύει, γιατί εκτός παντομίμας και χοροθεάτρου, δεν υπάρχει θέατρο χωρίς λόγο)…
Μαθαίνω σήμερα πως ολόκληρα θεατρολογικά τμήματα, σχολές, κατευθύνσεις κι ομαδούλες κινούνται προς μια θεωρητικοποίηση της «σκηνικής αφασίας», υπέρ της επιστροφής στον ατταβισμό του κοπρολάγνου νηπίου που βιώνει μεν ένα είδος μακαριότητος, ας μην φτάσουμε όμως όλοι να ευελπιστούμε στο «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι». Είμαστε πολιτισμένα όντα, κληρονόμοι ενός ελληνορωμαϊκού Πολιτισμού που διακρίθηκε από τη βαρβαρότητα χάρη στην εκλεπτυσμένη και διαρκώς εξελισσόμενη γλώσσα και χάρη στον υψηλό ποιητικό λόγο, που ήταν και φιλοσοφικός και μελωδικός και δραματικός και χορευτικός και θεατρικός εν τέλει. Το θέατρο ως κώδικας εμπεριέχει όλες τις άλλες τέχνες, όμως χωρίς τη γλώσσα, χωρίς τα εκπεφρασμένα δια του λόγου νοήματα και διανοήματα δεν νοείται Τέχνη και μάλιστα υψηλή. Βεβαίως, στις αρχές του εικοστού αιώνα ο Πικάσσο και άλλοι αναζήτησαν, νοστάλγησαν και μιμήθηκαν τον ζωγραφικό αυθορμητισμό των παιδιών, βεβαίως η αναζήτηση του «εσωτερικού παιδιού» είναι ένα ζήτημα, φυσικά και δεν γίνεται Τέχνη χωρίς την προαπαιτούμενη παιδικότητα, διανύουμε όμως τεράστια, ανυπέρβλητη και περιττή από σταση από αυτού του σημείου μέχρι την απαίτηση να ξαναγυρίσουμε σε προγλωσσικούς κώδικες κι ατταβιστικές συμπεριφορές προκειμένου να ευνοήσουμε τον υπερκαταναλωτισμό των παγκοσμιοποιημένων πολυεθνικών γιγάντων που παραγάγουν και διαφημίζουν ό,τι περιττό ως απολύτως αναγκαίο και καθοριστικό του επιθυμητού κι ευκταίου κοινωνικού status…
Το θέατρο της «εικόνας» είναι καλό κι αγαθό όταν έχουμε να κάνουμε με τον Νιζίνσκυ, τη Σάου-Μπύνε, την Αμπράμοβιτς και άλλες ιδιοφυίες, ας προσέξουμε όμως εμείς οι ταπεινοί μην μας καταπιεί και καταστεί άλλοθι για την αφασική, νωθρή, νωχελική και δειλή μετριότητά μας. Κι ο συχωρεμένος Μπένι Χιλλ έκανε θέαμα και μάλιστα δημοφιλές, δεν θα το έλεγες όμως Τέχνη ούτε καν με τη διευρυμένη έννοια… Ένας μίμος ήταν ο άνθρωπος, απόγονος των βυζαντινών, των αρχαίων και των προϊστορικών μίμων που έβγαζαν το ψωμάκι τους πιθηκίζοντας και βάζοντας καθρέφτες μπροστά στους ανθρώπους τού καιρού τους για να χαζέψουν το είδωλό τους, όπως οι ιθαγενείς της Αμερικής θαμπώθηκαν τόσο με τα σκουριασμένα καθρεφτάκια του Κορτές που έχασαν και τα χρυσαφικά και τη ζωή και τον πολιτισμό τους, μέχρι που η ύπαρξή τους η ίδια έμεινε μια μαύρη κηλίδα στην Ιστορία τού Πολιτισμένου Ανθρώπου…
Αυτές τις λιγοστές επισημάνσεις ήθελα να θέσω μέσα από την εισήγησή μου κι εύχομαι να γίνουν αφορμές για περαιτέρω συζήτηση και γόνιμο διάλογο.
Κωνσταντίνος Μπούρας
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ για Παρασκευή 7/12/2018, 8μμ στο ατμοσφαιρικό Polis Art Cafe
Οι εκδόσεις Αγγελάκη παρουσιάζουν το 33ο βιβλίο του Κωνσταντίνου Μπούρα 25 Προσευχές αδύναμων όντων (το καθένα προς το δικό του “θεό”) την Παρασκευή, 7η Δεκεμβρίου 2018, 20:00, στην Αθήνα στο Polis Art Café (Πεσμαζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, τηλ. 210 3249587, 2103249588). Θα μιλήσουν: η Δρ Ανθούλα Δανιήλ, η ποιήτρια-κριτικός Άννα Αφεντουλίδου, ο Δρ Μιχάλης Πατρώνης, η βραβευμένη μεταφράστρια κι εκπρόσωπος του Premio Nosside στην Ελλάδα Τζίνα Καρβουνάκη κι ο ίδιος ο ποιητής. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο ηθοποιός Μάνος Χατζηγεωργίου. Θα επακολουθήσει συζήτηση. Την εκδήλωση συντονίζει ο Κωνσταντίνος Μπούρας.
Πάπυρος Παλίμψηστος, εκδόσεις ΓΡΗΓΟΡΗ
Σήμερα, αυτή την Τρίτη και 13!!!
ΤΡΙΤΗ 13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 9 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ
ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 2 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ
ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
http://www.fm100.gr
ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΛΟΥΚΑ ΜΙΛΟΥΝ:
1.Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΡΟΥΛΗΣ , Καθηγητής ιστορίας και θεωρίας της Λογοτεχνίας στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Παντείου Πανεπιστημίου για τον νέο τόμο με τον τίτλο “Κ.Γ.ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ Ποιήματα και Πεζά” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις GUTENBERG.
2.Ο ΠΑΥΛΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ , Συγγραφέας , για το βιβλίο του “Το Οικουμενικό Πατριαρχείο στη δίνη του Ψυχρού Πολέμου” , Η εκλογή του Πατριάρχη Αθηναγόρα (1948) , κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗΣ.
3.Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ , Ποιητής, μιλά για το νέο βιβλίο της Ζωής Σαμαρά “Πριν ακόμα γεννηθείς”, προτείνει αναγνώσεις νέων αξιοπρόσεκτων βιβλίων , ενώ μιλά και για το δικό του βιβλίο “Παλίμψηστος Πάπυρος” (εκδόσεις ΓΡΗΓΟΡΗ).
4.Ο ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ , Συγγραφέας , μιλά για το μυθιστόρημά του “ΜΟΤΕΛ ΜΟΡΕΝΑ” ( εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ).
“ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ”
Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ.
Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΩΣ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΩΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΝΑΓΚΗ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΑΛΑ!
