Η ΠΕΡΦΟΡΜΑΝΣ ΩΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ποιητικής ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ, Ομιλία τής 21ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2018 στο ΚΕΝΤΡΟ ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ
Τα τελευταία δέκα χρόνια μεσούσης της Κρίσεως (οικονομικής και πολιτισμικής) ανθούν οι παρουσιάσεις βιβλίων, σε τέτοιο υστεριάζοντα βαθμό που το κοινό αναγκάζεται να παρακολουθήσει δύο τουλάχιστον καθημερινώς (όταν είναι φανατικό και μανιώδες, βεβαίως). Ταυτοχρόνως, η Ποίησις στερήθηκε του βασικού προτερήματος και ειδολογικού χαρακτηριστικού της: του ρυθμού και του μέτρου. Κατήντησε μία τέχνη δια-νοητική και σχολιάζουσα υποκειμενικώς την πραγματικότητα ένδοθεν κι έξωθεν. Κι αν δεν είναι ναρκισσιστική κι αυτιστική, στην καλυτέρα των περιπτώσεων είναι απλώς δι-υποκειμενική, σε πλήρη διάζευξη με την όποια σωματικότητα κι ελάχιστα επηρεάζει σε αξιοσημείωτο βαθμό το κοινωνικό γίγνεσθαι. Η περίφημη «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» είναι εγωκεντρική, ατομοκεντρική, υπέρ-καταναλωτική (ακόμα και σήμερα, που κατέρρευσαν ένας προς έναν οι Πύργοι της Βαβέλ μιας ψευδαισθητικής «Κοινωνίας της Αφθονίας» που βασίστηκε πάνω στο κακώς εννοούμενο «όνειρο», που δεν πρέπει να συγχέεται με το όποιο όραμα, αλλά με την παροιμία του θυμόσοφου λαού: «με τον νου πλουτίζει η κόρη, με τον ύπνο η ακαμάτρα).
Κι αν εξορίσαμε το σώμα κι ο έρωτας έγινε απλώς μια αφορμή για αυτοψυχαναλυτικούς μινυρισμούς και νευρώσεις παντός είδους, η ομαδική ψύχωση ενός (ακόμα ενός) Νόμπελ Λογοτεχνίας καλά κρατεί μεταξύ των παροικούντων τον πάλαι ποτέ ιερό τόπο των Μουσών (και δη της Ερατούς, Μούσης της Ποιήσεως).
Όμως τότε προς τι όλες αυτές οι παρουσιάσεις και δη ποιητικών συλλογών που δεν πουλάνε ποτέ πάνω από τριακόσια (ναι, 300) αντίτυπα, αν και οι στιχουργοί τους ξεπουλάνε ό,τι έχουν και δεν έχουν προκειμένου να εγγράψουν υποθήκες εις την Αιωνιότητα;
Κι εδώ ερχόμαστε στο εξόχως ενδιαφέρον από θεατρικής απόψεως κοινωνιολογικό φαινόμενο: όσο ο ποιητικός λόγος φθίνει, ΔΕΝ μελοποιείται και δεν φτάνει στα πλατιά δεινοπαθούντα κοινωνικά στρώματα, ξαφνικά οι ποιητές μας ανά-κάλυψαν το δραματικό στοιχείο της πανάρχαιας τέχνης της στιχοπλοκίας και συμπληρώνουν με το σώμα τους (έστω και καθισμένο πίσω από ένα …πάνελ ή μία «στρογγυλή τράπεζα», αν προτιμάτε), συμπληρώνουν με τη φωνή, τις μιμικές, τις παντομιμικές τους εκφράσεις και τα παραγλωσσικά σημεία μιας υπερπαραγωγής παρουσιάσεως βιβλίου (που θυμίζει βαφτίσια), συμπληρώνουν και με τη βοήθεια επαγγελματικών ηθοποιών, μουσικών και εικαστικών καλλιτεχνών τη χαμένη σωματικότητα και τη χαμένη τιμή της ποιητικής τους. Σπανίως, είναι τόσον ικανοί ώστε να κρατήσουν μια «περφόρμανς» μονάχοι τους, ελάχιστοι ταξιδεύουν στο «εξωτερικό» για να επικοινωνήσουν με το διεθνές κοινό σε γλώσσες που κατέχουν ή δεν κατέχουν… Το σίγουρον όμως είναι πως το θράσος πρωτοστατεί, απαραίτητο συστατικό στοιχείο, ικανή και αναγκαία συνθήκη δια την επίτευξιν της όποιας προσκαίρου ή επιδερμικής «επιτυχίας», ενώ το μόνον σίγουρο είναι ότι ο Χρόνος, ο πανδαμάτωρ και αμείλικτος, θα ανακυκλώσει τα φτωχά γρατπά τους, ως λίπασμα για τις μελλοντικές γενιές που θα έρθουν και θα απολαύσουν έναν πραγματικό πνευματικό πολιτισμό, αφού εμείς τώρα πλέουμε σε έναν βάλτο υλισμού και απολαμβάνουμε ποσοτικήν μόνον ευημερίαν, μόνον εις τα …νούμερα (μεταφορικώς και κυριολεκτικώς!!!). Όσο πληθαίνουν οι ποιητικές υπερπαραγωγές, τα φεστιβάλ, οι εορτασμοί για την «Παγκόσμια Ημέρα Ποιήσεως» (ήτις είναι αμιγώς και μόνον …ελληνική, αφού δεν εορτάζεται πουθενά αλλού) τόσο παρακμάζει, εξευτελίζεται και περιθωριοποιείται η καθαυτό ποίηση στη συνείδηση του κόσμου. Η Συλλογική Συνειδητότητα έχει άλλους δαίμονες να αντιπαλέψει, στρέφεται στο διήγημα και στην νουβέλα, στο ιστορικό μυθιστόρημα και στο θεατρικό έργο που μιλάει για το τώρα, έστω κι εμμέσως και δια της πλαγίας οδού, δια της παραβολής ή της αντιπαραβολής «οικείων κακών»… Κι εκεί ακριβώς έρχεται η πανούργα Ποίηση να μιμηθεί τα του Θεάτρου και να διεκδικήσει την πανάρχαια κληρονομιά της στο δραματικό…
Αυτό είναι το θέμα μας: η Ποίηση σήμερα (κι όχι μόνον η νεοελληνική) όταν δεν είναι αμιγώς διαδικτυακή τείνει να εξω-μειωθεί [από το «έξω» και «μειώνομαι»] και να εξομοιωθεί βεβαίως με την δραματική τέχνη δημιουργώντας δια της διαπιδύσεως ένα υβρίδιον, ουχί καινοφανές, αλλά αξιοπερίεργον, όπως και κάθε εκτόπλασμα.
Εξηγούμαι για να μην παρεξηγηθώ: βρέθηκα πολλές φορές σε φιέστες και φεστιβάλ, σε εορταστικές παρουσιάσεις βιβλίων και πανηγυρικές αποθεώσεις εβδομηντάρηδων ποιητών «για το σύνολο του έργου τους» κι ήταν τόσο θλιβερός ο αυτοθαυμασμός και η γλυκανάλητη σιελόρροια εκ μέρους των υποστηρικτών, ακολούθων και ευκαιριακών λυκόφιλων που μόνον αηδία θα μπορούσαν να εμπνεύσουν εις τον υγιώς σκεπτόμενον άνθρωπον (που είναι χαρίεν ον, όταν άνθρωπος είναι και δεν φαίνεται απλώς ως τοιούτος/τοιαύτη).
«Εμετοί και ξεράσματα…», θα έλεγε η γιαγιά μου Αγγελική, αν έβλεπε μέσα από ένα παραβολικό κάτοπτρο όλα αυτά τα υπερβολικά καραγκιοζιλίκια, άτινα ουδεμίαν σχέσιν με την Ποίησιν έχουσιν ή διατηρούσιν, ούτε – φυσικά – και η Ποίηση με αυτά τα παρακμιακά θνησιγενή φαινόμενα.
Η Ποίηση είναι αλλού, στη σιωπή, στη μοναξιά, όχι απαραιτήτως εις τον μονήρην βίον αλλά εις την στοχαστικήν απόσυρσιν εντός του τρελαμένου, μαινομένου πλήθους των Βακχών που στερήθηκαν τις ιερές εορτές τους και ξεγυμνώθηκαν από τις όποιες τελετουργίες τις βοηθούσαν να συνυπάρχουν ομαδικώς με αρμονικό τρόπο.
Η Ποίηση σήμερα δεν είναι για να την κρεμάς στα μανταλάκια, να τη βάζεις σε αφίσες ή σε γιγαντο-οθόνες του μετρό, η ποίηση δεν είναι βραβεία κι επιβραβεύσεις, λιλιά και τρόπαια. Η Ποίηση είναι ο μόνος λόγος που μας κρατάει ζωντανούς και μας κάνει να καταλαβαίνουμε τους άλλους ανθρώπους. Η Ποίηση είναι η μόνη Ελπίδα για την Ανθρωπότητα όταν όλα τα άλλα Φώτα έχουν σβήσει.
Από αυτή την άποψη, ας κάνουν όσες μπορούν περισσότερες ποιητικές βραδιές κι εκδηλώσεις… Κι ας είναι …καρναβάλι. Δεν πειράζει. Ίσα-ίσα, μπορεί έτσι να αναστήσουμε την παλιά τέχνη των ακολούθων του Διονύσου και να έχουμε ξανά μεγάλο θέατρο στη χώρα μας, αντάξιο των προκλήσεων της εποχής μας. Γιατί Θέατρο χωρίς υψηλή ποίηση δεν υφίσταται σε διαχρονικό ορίζοντα. Ίσως τότε – κάποτε – να μακαρίζουμε εκείνους τους άγνωστους, ανώνυμους ποιητές που τώρα ένδοξοι και στεφανοφορεμένοι είναι, πολυβραβευμένοι και πάν-κοινοι… μπορεί κάποτε – λέγω – να μακαρίζουμε τις σημερινές «Χρυσές μετριότητες», τους υπερτιμημένους ποιητίσκους, γιατί απλώς δεν σταμάτησαν να κουβαλάνε νερό στον Μύλο του Χρόνου κι ελίπαναν τις μυλόπετρες με το κορμί τους. Τότε, λέω, τότε, όταν θα έχει αποκατασταθεί πάλι ο Πνευματικός Πολιτισμός στη Γη και θα έχει ανατείλει η Αιώνια Αναγέννηση, τότε και μόνον τότε θα πρέπει ίσως να στήσουν οι προνομιούχοι επερχόμενοι μελλοντικοί άνθρωποι ένα μνημείο «Υπέρ Αγνώστων Ποιητών» που έθρεψαν στα δύσκολα χρόνια της Κρίσης το Δέντρο της Γνώσης όχι τόσο με τα ποιήματα και τη στιχουργική τους δεινότητα όσο με τα σώματα και τα ρημαγμένα κορμιά τους που αυτοθυσιάστηκαν σε μια πυρκαγιά που τους υπερέβαινε. Γιατί είναι τρανή πυρκαγιά η Ποίηση όταν σε καίει εκ των έσω, ακόμα κι όταν δεν βγαίνει προς τα έξω, δεν φουντώνει, δεν συμπαρασύρει κι άλλους, όσο οινόπνευμα και βενζίνη να ψεκάσεις τα ξύλα τα χλωρά. Όταν είναι ανώριμα δεν καίγονται τα καημένα. Κι όσο κι αν διατείνεται η λαϊκή σοφία πως «μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά», το πρόβλημα είναι πως δεν απέμειναν «ξερά» για προσάναμμα. Είναι όλοι τους τόσο υγροί από την καταιγιστικήν σιελόρροιαν (το λέω καθαρευουσιάνικα για να μην …αριστοφανίσω) που όχι μόνον φωτιά δεν παίρνουν, αλλά μπορούν ακόμα και να …σβήσουν την φωτιά του διπλανού τους.
Εδώ σταματώ για να μην παρεκτραπώ. Ο λόγος σ’ εσάς. Θα χαρώ ιδιαίτερα τον αντίλογο. Είναι η πηγή, η πρόφαση και το αποτέλεσμα της Δημοκρατίας.
Ταπεινώς εισηγούμενος,
Κωνσταντίνος Μπούρας, γραφιάς
https://www.konstantinosbouras.gr
Ομιλία στο ΚΕΝΤΡΟ ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ
Την Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2018 θα πραγματοποιηθεί διάλεξη με ομιλητή τον κ. Κωνσταντίνο Μπούρα,
ο οποίος θα μιλήσει με θέμα: «Η performance ως σύγχρονος τρόπος ποιητικής-θεατρικής έκφρασης»,
Ώρα: 19.00-21.00
(Ναυαρίνου 13Α, αίθουσα ΑΔ του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης)
οι 25 προσευχές αδύναμων όντων ταξιδεύουν την Τρίτη 11/12/2018 στη Θεσσαλονίκη
Σας ευχαριστώ για τη θερμή σας ανταπόκριση στην δεύτερη αθηναϊκή παρουσίαση τού 33ου βιβλίου μου.
Ευγνωμονώ ιδιαίτερα τον Κύριο Μάνο Αγγελάκη, που ως ποιητής ο ίδιος κι εκδότης εκλεκτικός περιέβαλε το βιβλίο μου αυτό με ιδιαίτερη συμπάθεια…
Θα γίνει και μια θεσσαλονικιά παρουσίαση στην επόμενη Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2019 στο περίπτερο των εκδόσεων Αγγελάκη.
Την ερχόμενη Τρίτη το μεσημέρι θα μιλήσω στην εκπομπή τού καλού δημοσιογράφου και συγγραφέα ΒΑΣΙΛΗ ΚΟΝΤΟΓΟΥΛΙΔΗ στο TV100 για αυτή την πρωτότυπη δραματική δουλειά μου. Οι “25 προσευχές αδύναμων όντων (το καθένα προς τον δικό του θεό)” είναι το λιμπρέτο για μια παιδική όπερα…
Σας περιμένω όλους να ενώσουμε τη φωνή μας υπέρ αδυνάμων, απροστατεύτων κι όλων των αναξιοπαθούντων. Η Αλληλεγγύη θα μας σώσει και η συνείδηση ότι όλοι οι άνθρωποι συναπαρτίζουμε ένα είδος, μία Συλλογική Συνειδητότητα κι ο κάθε ένας από εμάς προσκομίζει ένα λιθαράκι συμβάλλοντας έτσι στο τρανό μωσαϊκό τού κόσμου.
Σας ευγνωμονώ από καρδιάς για την θετική σκέψη και ενέργεια, για τη συνοδοιπορία και τον πνευματικό μόχθο που μοιραζόμαστε κάθε ημέρα. Χωρίς εσάς δεν θα έφτανα στο 33ο βιβλίο, 31 χρόνια μετά το πρώτο.
Υπόσχομαι να συνοδοιπορήσω μαζί σας μέχρι το τέλος τών γήινων ημερών μου.
Δικός σας,
Κωνσταντίνος Μπούρας, γραφιάς ταπεινός…
Απόψε στις 8μμ στο Polis Art Cafe προσευχόμαστε για τα αδύναμα κι απροστάτευτα όντα
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Οι εκδόσεις Αγγελάκη παρουσιάζουν το 33ο βιβλίο του Κωνσταντίνου Μπούρα 25 Προσευχές αδύναμων όντων (το καθένα προς το δικό του “θεό”) την Παρασκευή, 7η Δεκεμβρίου 2018, 20:00, στην Αθήνα στο Polis Art Café (Πεσμαζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, τηλ. 210 3249587, 2103249588). Θα μιλήσουν: η Δρ Ανθούλα Δανιήλ, η ποιήτρια-κριτικός Άννα Αφεντουλίδου, ο Δρ Μιχάλης Πατρώνης, η βραβευμένη μεταφράστρια κι εκπρόσωπος του Premio Nosside στην Ελλάδα Τζίνα Καρβουνάκη κι ο ίδιος ο ποιητής. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο ηθοποιός Μάνος Χατζηγεωργίου. Θα επακολουθήσει συζήτηση. Την εκδήλωση συντονίζει ο Κωνσταντίνος Μπούρας.
ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ 2017
Tην Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2018 στις 14:00, στο καφέ-μπαρ ΜΟΝΚ, Καρόρη 4 και Αγίας Ειρήνης, στο Μοναστηράκι, παρουσιάζεται ο τόμος ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ 2017, επιμέλεια Ηλία Κεφάλα και Κωνσταντίνου Β. Μπούρα καθώς και το 55ο τεύχος του περιοδικού δε_κατα, με θέμα τις φωτιές και εμβληματικές συνεργασίες 30 συγγραφέων.
Δημήτρης Αγαθοκλής
Δημήτρης Αγγελής
Ζ. Δ. Αϊναλής
Νίνα Αλέξη
Βαγγέλης Αλεξόπουλος
Ελένη Αλεξίου
Μαριγώ Αλεξοπούλου
Βασίλης Αμανατίδης
Γιώργος Ανδρέου
Γιάννης Αντιόχου
Ευάγγελος Κ. Βαλσαμίδης
Δημήτρης Βέλλας
Τάσος Γαλάτης
Άντζελα Γεωργότα
Αντώνης Γκαιρώ
Μυρσίνη Γκανά
Ειρήνη Γκόλτσιου
Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη
Γιάννης Ζαρκάδης
Σταύρος Ζαφειρίου
Σπύρος Ζαχαράτος
Βασίλης Ζηλάκος
Ελευθερία Θάνογλου
Φαίδων Θεοφίλου
Σάρα Θηλυκού
Στάθης Ιντζές
Νιόβη Ιωάννου
Χάρης Ιωσήφ
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη
Γιάννης Καλπούζος
Αντώνης Κάλφας
Γιάννης Καρατζόγλου
Κατερίνα Καριζώνη
Γιάννης Μ. Καρούνης
Θεοδόσης Κοντάκης
Δήμητρα Κουβάτα
Μαρία Κουλούρη
Δήμητρα Κωτούλα
Σάββας Λαζαρίδης
Όλια Λαζαρίδου
Ζαχαρίας Γ. Λαουτίδης
Λίτσα Λεμπέση
Παναγιώτης Λογγινίδης
Κλεοπάτρα Λυμπέρη
Κυριακή Αν. Λυμπέρη
Αντώνης Μακρυδημήτρης
Κική Μαυρίδου
Στέλιος Μαφρέδας
Γιώργος Μεταξάς
Εύα Μοδινού
Γιώργος Μοράρης
Πολύνα Γ. Μπανά
Γιάννης Μπερούκας
Λιλή Ντίνα
Ασημίνα Ξηρογιάννη
Απόστολος Παλιεράκης
Κώστας Γ. Παπαγεωργίου
Μαργαρίτα Παπαγεωργίου
Μάρθα Παπαδοπούλου
Νίκος Παπαρομπόλης
Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου
Βασίλης Ν. Πης
Βάλτερ Πούχνερ
Μανόλης Πρατικάκης
Παναγιώτης Ράμμης
Σήλικα Ρηγοπούλου
Νίνα Ρίζου
Στάθης Σιώμος
Νίκος Σκούφος
Οδυσσέας Σπαχής
Γιάννης Στίγκας
Έλενα Στριγγάρη
Γιάννης Τζανετάκης
Λουάν Τζούλις
Αθηνά Τρέντλα
Αλίνα Τριανταφύλλου
Κική Τσαγκαράκη-Μπαΐζου
Ματίνα Τσιμοπούλου
Μάγδα Τσιρογιάννη
Δημήτρης Φιλελές
Κωνσταντίνα Φιλίππου
Αλέκος Ε. Φλωράκης
Κυριάκος Χαραλαμπίδης
Δήμητρα Χ. Χριστοδούλου
Μανώλης Χριστοδούλου
Γιώργος Κ. Ψάλτης
Βασίλης Ψαρράς
Χάρης Ψαρράς
Αυτή την Παρασκευή 7/12/2018, 8μμ σας περιμένω στο Polis Art Cafe να γιορτάσουμε το 33ο βιβλίο μου
Οι εκδόσεις Αγγελάκη παρουσιάζουν το 33ο βιβλίο του Κωνσταντίνου Μπούρα 25 Προσευχές αδύναμων όντων (το καθένα προς το δικό του “θεό”) την Παρασκευή, 7η Δεκεμβρίου 2018, 20:00, στην Αθήνα στο Polis Art Café (Πεσμαζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, τηλ. 210 3249587, 2103249588). Θα μιλήσουν: η Δρ Ανθούλα Δανιήλ, η ποιήτρια-κριτικός Άννα Αφεντουλίδου, ο Δρ Μιχάλης Πατρώνης, η βραβευμένη μεταφράστρια κι εκπρόσωπος του Premio Nosside στην Ελλάδα Τζίνα Καρβουνάκη κι ο ίδιος ο ποιητής. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο ηθοποιός Μάνος Χατζηγεωργίου. Θα επακολουθήσει συζήτηση. Την εκδήλωση συντονίζει ο Κωνσταντίνος Μπούρας.
Η δίγλωσση αυτή έκδοση (ελληνικά-ισπανικά) περιλαμβάνει 25 πρωτότυπα δραματικά ποιήματα, μεταφρασμένα στην ισπανική γλώσσα από τον Καθηγητή και βραβευμένο ποιητή Χοσέ Αντόνιο Μορένο Χουράδο, ο οποίος γράφει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Είκοσι και πέντε “προσευχές” ταπεινών και αδύναμων όντων (το καθένα προς τον δικό του “θεό”)
Veinticinco “oraciones” de seres humildes y débiles (cada uno a su propio dios)
Σ’ αυτόν τον σύντομο τόμο, ο Κωνσταντίνος Μπούρας καταγράφει ένα ακόμη ποιητικό κατόρθωμα – θυσία για τις εποχές που θα έρθουν και θα υπάρξουν ελλείψεις σε νερό, φρούτα της Γης και σε ανεκτικότητα απέναντι στην χωρίς όρια έρευνα της Αλήθειας. Όπου ο σεβασμός χάνεται και η Ελευθερία ποδοπατιέται, το άτομο καταφεύγει στο «θεό» του και προσεύχεται ζητώντας σωτηρία κι απελευθέρωση από τις αλυσίδες του.
Το «μυστικό» αυτού του βιβλίου είναι απλό: όλοι είμαστε Ένα, σταγόνα νερού στον Ωκεανό κι όλοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι, ευθυτενείς κάτω από τα αστέρια, κάποιοι με τη συνείδηση της Ενότητας κι άλλοι με την ψευδαίσθηση της μοναξιάς.
Στη σχολαστική ανάγνωση αυτού του βιβλίου, μοναχικά ή σε ομάδες, είναι καλό να αφεθούμε στον αυτοσχεδιασμό, στο τραγούδι, στο χορό, στη μίμηση εκείνων των ταπεινών κι ανυπεράσπιστων όντων και να θεραπευτούμε από το δράμα, που είναι η καλύτερη κι ασφαλέστερη μέθοδος, δεδομένου ότι δεν προβλέπει ερμητικότητες και χρησμούς. Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που εξαφανίστηκαν οι εαυτών εξοχότητες. Τώρα έχει έρθει η ώρα να κοιτάξουμε μέσα από την ομίχλη της νέας Αναγέννησης που έρχεται και ν’ αφήσουμε πίσω το Σκότος της Άγνοιας, της Αμορφωσιάς, της Δεισιδαιμονίας, του φανατισμού και των προκαταλήψεων, με μόνο μας όπλο, την Ενσυναίσθηση, που οδηγεί στην κατανόηση όλων, στη συμπόνια, στην Αγάπη και στη συγχώρεση.
Χοσέ Αντόνιο Μορένο Χουράδο / José Antonio Moreno Jurado
(και τώρα λίγα λόγια για τον ποιητή Κωνσταντίνο Μπούρα)
Ο Κωνσταντίνος Μπούρας γεννήθηκε το 1962 στην Καλαμάτα κι από το 1977 ζει στην Αθήνα. Συγγραφέας 34 εκδοθέντων βιβλίων, κριτικός θεάτρου και βιβλιοκριτικός. Είναι διπλωματούχος μηχανολόγος μηχανικός τού Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (1985), αριστούχος τού Τμήματος Θεατρικών Σπουδών τού Πανεπιστημίου Αθηνών (1994) και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος θεατρολογίας τού γαλλικού Πανεπιστημίου Paris III – La nouvelle Sorbonne (D.E.A. Etudes Théâtrales). Θεατρικά του έργα με αρχαιοελληνικά θέματα έχουν παρασταθεί σε θέατρα τής Ελλάδας και του εξωτερικού. Είναι δάσκαλος τού ρέικι και εισηγητής μιας καινούργιας μεθόδου αρχαιολογικού ρέικι με τίτλο “Αφθονία Μπουρέικ – Bhureik Abundance” (κυκλοφορεί και σε βιβλίο από τις εκδόσεις Momentum). Αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Συμμετέχει στην τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ-2 «Το βιβλίο» και έχει εκπομπή με τίτλο «Θεατροποιούμεν άνευ ευτελείας» στο www.radio-ygeia.com
E-mail: kbouras8@gmail.com
Απόψε στις 7μμ στο Πολιτιστικό Πολύκεντρο Δήμου Ηρακλείου Αττικής «Ηλέκτρα Αποστόλου» (Κουντουριώτου 18 και Νεότητας) με τον Γιώργο Μονεμβασίτη για τον Μάη του 1968.
Μουσικές και ποιητικές εξιστορήσεις
- «Μάης του ΄68: Ποίηση και Μουσική, 50 χρόνια μετά» με ομιλητές τους
Γ. Β. Μονεμβασίτη και Κ. Μπούρα. Συμμετέχει η σολίστ πιάνου Ντιάνα Βρανούση.
- «Εισαγωγή στην Ελληνική Αστική Λαϊκή Μουσική» με τον Λάμπρο Λιάβα.
Δελτίο Τύπου
Δύο ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις διοργανώνει ο «Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού» λίγο πριν την εκπνοή του 2018. Η πρώτη με αφορμή τη συμπλήρωση πενήντα χρόνων από τον Μάη του ’68, που συντάραξε όχι μόνο τη Γαλλία αλλά και τον κόσμο ολόκληρο, θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2018. Η δεύτερη εκδήλωση αποτελεί μια «Εισαγωγή στην Ελληνική Αστική Λαϊκή Μουσική» και θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2018. Κοινός χώρος παρουσίασης και των δύο εκδηλώσεων το Πολιτιστικό Πολύκεντρο Δήμου Ηρακλείου Αττικής «Ηλέκτρα Αποστόλου» (Κουντουριώτου 18 και Νεότητας).
Στην πρώτη κατά σειρά παρουσίασης εκδήλωση, την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου και ώρα 7 μ.μ, με τον τίτλο «Μάης του ΄68: Ποίηση και Μουσική, 50 χρόνια μετά» ομιλητές είναι ο Γιώργος Β. Μονεμβασίτης κριτικός, ιστορικός μουσικής και ο Κωνσταντίνος Μπούρας συγγραφέας, ποιητής, κριτικός θεάτρου και λογοτεχνίας. Ξεχωριστή παρουσία η σολίστ πιάνου Ντιάνα Βρανούση, που ερμηνεύει μερικές εμβληματικές γαλλικές μελωδίες. Η εκδήλωση αυτή, που πρωτοπαρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ «Μικρό Παρίσι των Αθηνών» (πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο κέντρο της Αθήνας, τις πρώτες ημέρες του Οκτώβρη), επαναλαμβάνεται στην πόλη όπου γεννήθηκε και δραστηριοποιείται ο «Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού», μια λίγο – πολύ, άνυδρη πολιτιστικά πόλη, τόσο κοντά αλλά τόσο μακριά από το κέντρο.
Η διάλεξη του καθηγητή εθνομουσικολογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Λάμπρου Λιάβα «Εισαγωγή στην Ελληνική Αστική Λαϊκή Μουσική» θα δοθεί για τα μέλη και τους φίλους του «Άλλου Τόπου» την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου, στις 7 το απόγευμα. Ξεκινώντας από μια γενική αναφορά στον αστικό λαϊκό πολιτισμό και τα κύρια χαρακτηριστικά του, ο εθνομουσικολόγος Λάμπρος Λιάβας παρουσιάζει την εξέλιξη του Ρεμπέτικου, ακολουθώντας τα «βήματά του» από τα «καφέ-αμάν» και τα «καφέ-σαντάν» στη «φυλακή και τον τεκέ». Ακολουθεί η «κλασική» περίοδος (1922-1940), όπου εξετάζεται η συμβολή των προσφύγων στη διαμόρφωση του είδους και το πέρασμα από τη «σμυρναίικη» στην «πειραιώτικη» σχολή. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο έργο και την προσωπικότητα του Μάρκου Βαμβακάρη, στον ρόλο της δισκογραφίας και στις συνέπειες από την επικράτηση της μεταξικής λογοκρισίας. Τέλος, με την «εργατική» περίοδο (1945-1955) παρακολουθούμε την «κάθαρση» του ρεμπέτικου, με πρωτοπόρο τον Βασίλη Τσιτσάνη και τις καινοτομίες που εισάγει στη δομή και τη λειτουργία των τραγουδιών, με αποκορύφωμα την καθιέρωση του τετράχορδου μπουζουκιού από τον Μανώλη Χιώτη.
Μια σύντομη αναφορά στο «λαϊκό» τραγούδι στη δεκαετία 1955-1965 (μέσα από το «δίπολο» Καζαντζίδη – Μπιθικώτσης) και στο νέο είδος που εγκαινιάζουν ως «έντεχνο λαϊκό τραγούδι» ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Μίκης Θεοδωράκης, φωτίζει τον απόηχο της παράδοσης του ρεμπέτικου στην εξέλιξη του νεότερου ελληνικού τραγουδιού.
Η είσοδος και στις δύο εκδηλώσεις είναι ελεύθερη.
Επικοινωνία: αllostopos@gmail.com
| Fb: Άλλος Τόπος Επικοινωνίας & Πολιτισμού “The official page” “the-official-page” |
Βιογραφικά σημειώματα
Ντιάνα Βρανούση
Γεννήθηκε στο Παρίσι. Σπούδασε πιάνο στο Ωδείο Αθηνών, με την Μαρία Χαιρογιώργου, και στο Παρίσι, με την Yvonne Loriod και τον Pierre Sancan, για έξι χρόνια με υποτροφία. Σπούδασε επίσης ανώτερα θεωρητικά.
Συμμετείχε σε σεμινάρια πιάνου στο εξωτερικό (Γαλλία, Γερμανία). Έδωσε πολυάριθμα ρεσιτάλ και συναυλίες μουσικής δωματίου στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Παρίσι, Ρώμη, Φλωρεντία, Νάπολη, Λονδίνο, Νίκαια, Μασσαλία κ.α.). Ως σολίστ συνέπραξε με όλες τις ελληνικές συμφωνικές ορχήστρες και πραγματοποίησε την πρώτη ερμηνεία στην Ελλάδα των κοντσέρτων του Francis Poulenc και του Igor Stravinsky, καθώς και έργων για σόλο πιάνο Ελλήνων και ξένων συνθετών.
Το 2002 εγκαινίασε με ρεσιτάλ το ανακαινισμένο Βουλευτικό (Πρώτη Βουλή των Ελλήνων) στο Ναύπλιο, ενώ τον Απρίλιο του 2016 συμμετείχε ως σολίστ στην εκδήλωση των εγκαινίων του ανακαινισμένου σπιτιού (Ξάνθη), στο οποίο γεννήθηκε ο Μάνος Χατζιδάκις. Τον Ιανουάριο του 2018 πραγματοποίησε ρεσιτάλ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο οποίο ερμήνευσε σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση έργων των ελληνικής καταγωγής Mario Foscarina και Camille Stamaty, που έζησαν στο Παρίσι τον 19ο αιώνα.
Πραγματοποίησε ηχογραφήσεις για την Ελληνική, Γαλλική και Γερμανική Ραδιοφωνία και μαγνητοσκόπησε ρεσιτάλ για την τηλεόραση. Ηχογράφησε προσωπικό δίσκο (LP, CD), ενώ συμμετείχε στην ηχογράφηση πέντε δίσκων με έργα Ελλήνων συνθετών. Δίδαξε για πολλά χρόνια στο Ωδείο Αθηνών.
Λάμπρος Λιάβας
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959. Σπούδασε Nομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1977-1981). Μουσικές σπουδές: Πιάνο με τον Γιώργο Δασκούλη, Αρμονία και Αντίστιξη με τον Γιάννη Ιωαννίδη, Βυζαντινή Μουσική και Ελληνικό Δημοτικό Τραγούδι με τον Σίμωνα Καρά. Μεταπτυχιακές σπουδές: Με υποτροφία του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος στο Παρίσι, στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales (1981-1987): Maitrise στην Εθνολογία Ν. Α. Ευρώπης με τον Paul-Henri Stahl (1982), D.Ε.Α. στην Εθνομουσικολογία (1983) και Διδακτορική Διατριβή με την Claudie Marcel-Dubois και τη Magie Andral («Η λύρα στην Κρήτη και τα Δωδεκάνησα»). Από το 2009 τακτικός καθηγητής Εθνομουσικολογίας στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει πραγματοποιήσει επιτόπιες έρευνες και μουσικές καταγραφές σε όλη την Ελλάδα και στα Ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας. Συνεργάστηκε με τον Φοίβο Ανωγειανάκη στην ίδρυση του Μουσείου Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων – Κέντρου Εθνομουσικολογίας, του οποίου υπήρξε Πρόεδρος (1991-2014). Από το 1995 ως το 2004 ήταν συντονιστής (μαζί με τη Λουκία Δρούλια) και υπεύθυνος της μουσικής ομάδας στο ερευνητικό πρόγραμμα «Καταγραφή της ελληνικής μουσικοχορευτικής παράδοσης: Θράκη – Αν. Μακεδονία» του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής». Έχει επιμεληθεί βιβλιογραφικές, δισκογραφικές και ηλεκτρονικές εκδόσεις, ταινίες -ντοκιμαντέρ, εκθέσεις, συνέδρια, εκπαιδευτικά προγράμματα, φεστιβάλ, συναυλίες και μουσικοθεατρικές παραστάσεις για την ελληνική μουσική στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Γιώργος Β. Μονεμβασίτης
Γεννήθηκε το 1947 στο Γύθειο. Αγάπησε μικρός τη μουσική, καθώς μεγάλωσε στους απόηχους της εποχής του Τζοκόντο Μορέττι (1867-1941). Σπούδασε στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ (1965-70). Υπήρξε βασικό μέλος της Μικτής Χορωδίας του ΕΜΠ και σολίστ κλασικής κιθάρας στις εκδηλώσεις της. Από το 1970 εκπονεί στατικές μελέτες οικοδομικών και συγκοινωνιακών έργων, συνεργαζόμενος με διακεκριμένους αρχιτέκτονες. Από το 1978 ασχολείται αδιαλείπτως ως κριτικός και σχολιαστής μουσικών δρωμένων, κειμενογράφος προγραμμάτων μουσικών εκδηλώσεων και μουσικών εκδόσεων, καθώς και παραγωγός-παρουσιαστής μουσικών εκπομπών – κυρίως από το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ. Για 25 χρόνια (1989-2013) δίδαξε σε δημοσιογραφικές σχολές Ιστορία της Μουσικής, Τέχνη και τεχνική του ραδιοφώνου, καθώς και Μουσική επικοινωνία.
Κωνσταντίνος Μπούρας
Ο Κωνσταντίνος Μπούρας γεννήθηκε το 1962 στην Καλαμάτα κι από το 1977 ζει στην Αθήνα. Συγγραφέας 34 εκδοθέντων βιβλίων, κριτικός θεάτρου και βιβλιοκριτικός. Είναι διπλωματούχος μηχανολόγος μηχανικός τού Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (1985), αριστούχος τού Τμήματος Θεατρικών Σπουδών τού Πανεπιστημίου Αθηνών (1994) και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος θεατρολογίας τού γαλλικού Πανεπιστημίου Paris III – La nouvelle Sorbonne (D.E.A. Etudes Théâtrales). Θεατρικά του έργα με αρχαιοελληνικά θέματα έχουν παρασταθεί σε θέατρα τής Ελλάδας και του εξωτερικού. Είναι δάσκαλος τού ρέικι και εισηγητής μιας καινούργιας μεθόδου αρχαιολογικού ρέικι με τίτλο “Αφθονία Μπουρέικ – Bhureik Abundance” (κυκλοφορεί και σε βιβλίο από τις εκδόσεις Momentum). Αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Συμμετέχει στην τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ-2 «Το βιβλίο» και έχει εκπομπή με τίτλο «Θεατροποιούμεν άνευ ευτελείας» στο www.radio-ygeia.com
Επικοινωνία: αllostopos@gmail.com
| Fb: Άλλος Τόπος Επικοινωνίας & Πολιτισμού “The official page” “the-official-page” |
