Ευχαριστώ πολύ τον ΘΑΝΟ ΓΩΓΟ για την φιλοξενία στο 10ο Πανθεσσαλικό Φεστιβάλ Ποίησης
Φύση και Περιβάλλον
Χωρίς τον Έρωτα
Θα ήμασταν τυφλοί
Χωρίς τον Θάνατο
Αλαζόνες
*
Απόψε θα σας πω μια ιστορία:
Σκότη βαθιά…
Στη νύχτα μέσα
Ασβίνα νοιασμένη
Φέρνει το μωρό της
Στο σαμάνο
να το γιατροπορέψει.
Χτυπάει την πόρτα.
Καλύβι στο δάσος
Φωτισμένο με λυχνάρι.
Μα ο μάγος δεν είναι εκεί.
Υπερίπταται πάνω από
Την κορυφή
καμμένου πεύκου.
Πέθανε γύρω στις δύο
Μετά τα μεσάνυχτα
Κι απαξίωσε να επιστρέψει.
Κλαίει τώρα η μητέρα
τού ασβού.
Κλαίει, δάκρυα πικρά.
Το μικράκι της
Έχει πια τον αέρα
σβησμένου συννέφου.
Nature and Environment
We would have been blind
Lacking Love
Arrogant
Lacking Death
*
I am going to tell you a story tonight:
Deep darkness…
In the middle of the night
A worried badger mom
Brings her baby
To the shaman
to make it heal.
She knocks on the door.
A hut in the forest
Lit by an oil lamp.
But the magic man is not there.
He hovers above
The tip
of a burned out pine tree.
It passed away around two o’clock
In the morning
And it disdained to return.
The badger’s mom is now
weeping.
She weeps bitter tears.
Her little one
Has, after all, the air of
a wiped off cloud.
Βιογραφικό
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
η Ποίηση τής καθημερινότητας…
σήμερα ο ταξιτζής μού είπε περνώντας από την πλατεία Συντάγματος ότι τα λουλούδια που φύτευαν λέγονται “φωτίτσες” και ξαναβγαίνουν κάθε χρόνο ρίχνοντας σπόρο στη γη…
η ποίηση τής καθημερινότητας.
Σημείωση: το επίσημο, επιστημονικό όνομα είναι “σάλβια”.
Το δραματουργικώς διασκευάζειν εστί παρα-φιλοσοφείν…
Ένας ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ, ο Βρούτος, πρωταγωνιστής στην πρωτότυπη εκδοχή τού σαιξπηρικού «Ιούλιου Καίσαρα» στο ΘΕΑΤΡΟ ΔΡΟΜΟΣ.
Γράφει ο ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασιολόγος και κριτικός Κωνσταντίνος Μπούρας
Στο μακρινό εκείνο χωροχρονικό πλαίσιο 1990-1994, τότε που φοιτούσα (ως δεύτερο πτυχίο, μετά το Ε.Μ.Π.) στο νεοσύστατο τότε Τμήμα Θεατρικών Σπουδών τού Πανεπιστημίου Αθηνών και παρακολουθούσα τα επιλεγόμενα μαθήματα τού Μάριου Πλωρίτη, τον άκουσα με έκπληξη να χαρακτηρίζει τον «Ϊούλιο Καίσαρα» ως «δημοκρατικό δράμα». Πέρασαν τρεις δεκαετίες για να καταλάβω πως κάπου είχε δίκιο: ο Βρούτος είναι λαοπρόβλητος και λαοφιλής, ακόμα και ως δολοφόνος. Είναι κατά γενικήν ομολογίαν «ένας τίμιος άνθρωπος», τουτέστιν αδιάφθορος, δοτικός, ηρωικός, αυτοθυσιαστικός, που μεριμνά διαρκώς για το Κοινό Καλό.
Έτσι η δολοφονία τού δυνάμει τυράννου και δικαιολογείται και επιβάλλεται δραματουργικώς.
Αναζητώντας τις αναλογίες με την υπερσυγκεντρωτική άσκηση τής εξουσίας από την «σιδηρά κυρία» Ελισάβετ την Πρώτη και δεδομένων των απείρων δυνάμει διαδόχων αυτής της «παρθένας βασίλισσας», το Χάος και η Αναρχία που επακολουθούν στη Ρώμη μετά την δολοφονία τού παρανοϊκού Ιούλιου Καίσαρα λειτουργεί ενδεχομένως αποτρεπτικά για το ελισαβετιανό κοινό που δεν θα ήθελε να αντιμετωπίσει μια τέτοια προοπτική πιθανότητα έξω από τις ασφαλείς συνθήκες τής θεατρικής σύμβασης. Το θέατρο εδώ ως σχολείο αλλά και ως αποτελεσματικό μέσο προπαγάνδας!!!
Βεβαίως, οι αναλογίες είναι επίφοβες και ριψοκίνδυνες όταν προσπαθούμε να γεφυρώσουμε μακρινές χωροχρονικές κλίμακες που ενδεχομένως δεν παραλληλίζονται εύκολα, χωρίς να παραμορφώσουμε σε σημαντικό βαθμό τα πραγματικά ιστορικά, κοινωνικά και πολιτικά συμφραζόμενα.
Επομένως, το μόνο που μας μένει είναι να αναλύσουμε τη στόχευση τής συγκεκριμένης παραγωγής στην σημερινή αθηνοκεντρική νεοελληνική κοινωνία τής εποχής μας, στην αρχή τής τρίτης δεκαετίας τού αναστατωμένου κι αναστατωτικού εικοστού πρώτου αιώνα.
Ευφυές το τέχνασμα της διεμφυλικής παρουσίασης ιστορικών προσώπων, αποδεικνύει στην θεατρική πράξη πως η άσκηση αυταρχικού απολυταρχισμού δεν είναι προνόμιο τής επάρατης πατριαρχίας, αλλά διαχέεται σε όλα τα φύλα και διαπνέει κάθε ματαιόδοξο όν που χάνει το μέτρο των αναγκών του σε συνάρτηση με το φαίνεσθαι.
Περί αυτού πρόκειται: είναι μια διασκευή (απολύτως νόμιμη στα μετανεωτερικά μας συμφραζόμενα) όπου συγκρούονται τα διαφορετικά εγώ παλεύοντας να υπάρξουν ανάμεσα στο είναι και στο φαίνεσθαι χωρίς να κερδίζουν. Για την ακρίβεια, είναι όλοι χαμένοι. Όπως στο τέλος τού «Άμλετ». Κερδισμένοι, εκτός από τον περιπατητή Φορτεμπράς και όλοι όσοι κρατιούνται μακριά από τα δημόσια ηφαίστεια, παρέα με τον αναχωρητή «Τίμωνα τον Αθηναίο». Εκείνοι/εκείνες/εκείνα τουλάχιστον θα κερδίσουν τη γαλήνη εν ζωή, και τη ζωή τους την ίδια εν τέλει, μακριά από τα φάσματα των τεθνεώτων εγωισμών.
Ηθικό δίδαγμα αυτής της άκρως παιδαγωγικής (για μετεφήβους) παράστασης: αποφύγετε τις πλαστές ανάγκες. Η πραγματική ζωή δεν χρειάζεται μήτε διαφήμιση μήτε έπαρση κι η αλαζονεία είναι ο ασφαλέστερος, ο ταχύτερος, ο καλύτερα στρωμένος για την Κόλαση επί γης.
Σκηνικά, φωτισμοί, ερμηνείες, δραματουργική επεξεργασία και η σκηνοθεσία η ίδια παραπέμπουν σε σύγχρονο BDSM CLUB.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
info:
Δελτίο Τύπου 16/1/2023
ΚΑΙΣΑΡΑΣ
Σκηνοθεσία: Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Πρεμιέρα Σάββατο 28 Ιανουαρίου ώρα 20:30
Η Θεατρική Ομάδα ΜΗΔΕΙΑ παρουσιάζει το έργο ΚΑΙΣΑΡΑΣ βασισμένο στην εμβληματική πολιτική τραγωδία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ “Ιούλιος Καίσαρας”.
Ποια η θέση και ο ρόλος της γυναίκας στην πολιτική και σε θέσεις εξουσίας;
Ποιος ο ρόλος των πολιτών; Πολιτικό όραμα ή μονάχα στείρα ρητορική που θρέφει την διαφθορά, την διαπλοκή και τον λαϊκισμό;
Η Αρχαία Ρώμη δεν ένιωσε ποτέ μόνη, από τότε μέχρι στο σήμερα και είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Όταν η Κάσσια και ο Βρούτος συνειδητοποιούν πως η κραταιότατη Καίσαρας αποτελεί πολιτική απειλή για την αγαπημένη τους χώρα, τότε υπάρχει μόνο μία λύση.
Περίληψη
Η συγκέντρωση τρομερής δύναμης σε ένα μόνο πρόσωπο και η συνεχής αυξανόμενη επιρροή στην πολιτική ζωή της Ρώμης της Νέας Μεγάλης Ιταλίας που έδειχνε μια πορεία προς την απόλυτη μοναρχία, ήταν η αιτία να σχεδιαστεί μια δολοφονία από επιφανείς προσωπικότητες της πολιτικής ζωής. Για την δημοκρατία ή όχι; Ή μήπως ο υπερβάλλων ζήλος για την δημοκρατία οδηγεί σε εμφύλιες συρράξεις; Μήπως όλα έχουν ως στόχο την κατάληψη της εξουσίας, δόξας και χρήματος και ποιος είναι τότε ο ρόλος των πολιτών;
Στην πρωτεύουσα της Νέας Μεγάλης Ιταλίας την Ρώμη για τέταρτη συνεχόμενη φορά έλαβε ισχυρή εντολή η κυβερνώσα παράταξη, συντρίβοντας την αντίπαλη παράταξη του Πομπήιου με νέα αρχηγό, η οποία συνεχίζει επάξια τον δρόμο που χάραξε η οικογένειά της. Η κραταιότατη Καίσαρας συγκεντρώνοντας όλες τις εξουσίες πάνω της, οδηγεί μια ομάδα συγκλητικών, της οποίας μέλη αποτελούν η Κάσσια και ο Βρούτος, να οργανώσουν τη δολοφονία της, με το φόβο πως θα γίνει απόλυτη μονάρχης της Ρώμης και αυτοκράτειρα του κόσμου καταλύοντας την σύγκλητο και συνάμα την “δημοκρατία”.
Η κραταιότατη Καίσαρας παρά τις προειδοποιήσεις που είχε λάβει, παραβρίσκεται στο Καπιτώλιο την ημέρα που οι ομάδα των συνωμοτών σκοπεύει να την δολοφονήσει και το πράττει κατά την διάρκεια της τακτικής συνέλευσης της συγκλήτου. Ο Βρούτος ανεβαίνει στο βήμα για να καθησυχάσει το οργισμένο πλήθος και προς στιγμή το καταφέρνει να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους ήταν αναγκαίο κακό για την ασφάλεια του κράτους η δολοφονία της πανίσχυρου Καίσαρα.
Το πλήθος φαίνεται να ηρεμεί μέχρι τη στιγμή που στο βήμα ανεβαίνει ο Μάρκος Αντώνιος, και αντικρούει ένα προς ένα τα επιχειρήματα του Βρούτου. Ο εύπιστος λαός εκεί που ζητωκραύγαζε για το τέλος της τυραννίας ξεσηκώνεται ξανά, αυτή την φορά κατά των συνωμοτών, με αποτέλεσμα την εμφύλια σύρραξη.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Συγγραφέας: William Shakespeare
Μετάφραση – Διασκευή – Σκηνοθεσία: Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Β. Σκηνοθέτη: Ήρα Δαμίγου
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ (με αλφαβητική σειρά):
Ήρα Δαμίγου, Πάνος Ιωαννίδης, Γιώργος Λιάκος, Θοδωρής Λουφόπουλος, Δάφνη Μαρκάκη, Σάββας Πογιατζής
ΠΟΛΙΤΕΣ: Η Θεατρική Ομάδα ΑΙΘΟΥΣΑ 10 με τους: Ιωάννα Βαργιανίτη, Ευαγγελία Δημητροπούλου, Αγγελική Κυρκοπούλου, Μαρίτα Κωστοπούλου, Σωτήρης Μαντζανάς, Γιάννης Παγουλάτος, Μαριάννα Πονηράκη, Θάνος Τσιάπλας, Αναστασία Χατζηρόδου
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΣ οι: Μάνος Ζούρας και Ναταλία Βογιατζόγλου
Μουσική: Δημήτρης Ευαγγελινός
Φωτισμοί: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Σκηνικά – Art Director: Ρένα Σανταμούρη με την RS Architecture + Design Studio
Κοστούμια: Μάγδα Καλορίτη
Μουσική Επιμέλεια & Ηχητικός Σχεδιασμός: Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Φωτογράφιση: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Mastering Ήχου – Tonmeister: Χρήστος Τσακηρίδης
Post Production & Editing: Λάζαρος Αγγουράς
Σκηνοθέτης Trailer & Εξωτερικών Γυρισμάτων: Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Δ/νση Φωτογραφίας Εξωτερικών Γυρισμάτων: Πάνος Μπέσης
Δ/νση Φωτογραφίας Εσωτερικών Γυρισμάτων: Τάκης Μακρόπουλος
Επικοινωνία & Δημόσιες Σχέσεις: Ειρήνη Λαγουρού
Studio Γυρισμάτων: EarthView
Παραγωγή: Medea Pictures
Το Pen Greece γιορτάζει και τιμά την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ 2Ο23
Αγαπητά μέλη,
Το PEN Greece απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση στα μέλη του σωματείου και σε όλους όσοι αγαπούν την ποίηση, σε εκδήλωση στο Βιβλιοκαφέ Έναστρον, στην Αθήνα, τη Δευτέρα 20 Μαρτίου 2023 στις 19:00
Τιμώντας την ιστορία του, το PEN Greece, το Πανελλήνιο Σωματείο Λογοτεχνών και Φίλων της Λογοτεχνίας, σας καλεί σε μια εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης η οποία υιοθετήθηκε από την Ουνέσκο και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου όπως την οραματίστηκε το PEΝ International στο Συνέδριό του το 1997 στο Εδιμβούργο.
Όσοι/όσες επιθυμούν να λάβουν μέρος στην εκδήλωση μπορούν να έρθουν με το ποίημα του/της ή το ποίημα του αγαπημένου/ης τους ποιητή/ ποιήτριας και να μας το διαβάσουν.
Θερμή παράκληση το επιλεγμένο ποίημα να μην ξεπερνά σε έκταση μία σελίδα.
Συντονισμός Εκδήλωσης: Δρ. Κωνσταντίνος Μπούρας
Ημέρα: Δευτέρα 20 Μαρτίου 2023 και Ωρες: 19:00
Μέρος: Βιβλιοκαφέ Έναστρον, Σόλωνος 101, τκ 106-78, Αθήνα
***Η εκδήλωση ενδέχεται να μαγνητοσκοπηθεί και να έχει φωτογραφική κάλυψη. Σε περίπτωση που διαφωνείτε, ενημερώστε τον υπεύθυνο στο Έναστρον ώστε να μην συμπεριληφθείτε.
ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΓΙΓΑΝΤΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΘΕΑΤΡΟΥ ΕΙΣ ΘΕΑΤΡΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ ΕΙΣ ΑΙΘΟΥΣΑΝ ΤΕΧΝΗΣ
Πολιτιστικά και εκπαιδευτικά Ιδρύματα, αίθουσες Τέχνης και Θέατρα, Μουσεία και Σχολές σπεύδουν να μας φιλοξενήσουν!!!
Η ανάδειξη νέων λογοτεχνών και καλλιτεχνών (όπως η φοιτήτρια αρχιτεκτονικής Ε.Μ.Π. Ειρήνη Αντωνάκη) είναι ένας από τους κύριους σκοπούς μας.
Η αποψινή δράση (Παρασκευή 17/3/2023) θα λάβει χώρα στο ΘΕΑΤΡΟ ΠΡΟΒΑ (μετά την παράσταση που αρχίζει στις 9μμ)
Η μεθαυριανή δράση (Κυριακή 19/3/2023) που θα γινόταν στο ΘΕΑΤΡΟ ΕΚΑΤΗ αναβάλλεται λόγω κορωνοϊού. Θα ενημερωθείτε σχετικά για την καινούργια ημερομηνία.
Σπεύστε να ανταλλάξουμε απόψεις και να επηρεάσουμε την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. θετικά, δημιουργικά, για το Κοινό Καλό επ’ ωφελεία όλων…
Σας εύχομαι κάθε τι Καλό κ’ Αγαθό.
Με μεράκι, κέφι, γνώση και αυτοθυσία,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
Αλυσιδωτό ποίημα
Ο Κύκλος Ποιητών συνεχίζοντας τις εκδηλώσεις του τον Μάρτιο Μήνα Ποίησης, διοργάνωσε την Τετάρτη, 15 Μαρτίου, 5 με 8 μμ, στο βιβλιοπωλείο Μωβ Σκίουρος, Πλατεία Καρύτση, παρουσίασε το «Αλυσιδωτό Ποίημα», μια πρωτότυπη δράση συλλογικής συγγραφής ποιήματος-αλυσίδα με θέμα «Γράφοντας για την Ελπίδα», αποτελούμενου από διαδοχικές στροφές και στίχους.
Το ποίημα απαγγέλθηκε από τους συμμετέχοντες / τις συμμετέχουσες.
Υπεύθυνος ο Κωνσταντίνος Μπούρας.
Η πειραματική αυτή εκδήλωση ήταν απόλυτα επιτυχημένη χάρη στην αθρόα και ενθουσιώδη συμμετοχή είκοσι επτά (27) ποιητών και ποιητριών.
Μετά την ολοκλήρωση της διαδραστικής ζύμωσης το αποτέλεσμα θα δημοσιευθεί…
Έπεται μακρά συνέχεια…
Ο ΚΥΚΛΟΣ ΠΟΙΗΤΩΝ ΠΑΝΤΑ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΠΕΡΙΡΡΕΟΥΣΑ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ.
Αλυσιδωτό ποίημα
Ο Κύκλος Ποιητών συνεχίζει τις εκδηλώσεις του τον Μάρτιο Μήνα Ποίησης, την Τετάρτη, 15 Μαρτίου, 5 με 8 μμ, στο βιβλιοπωλείο Μωβ Σκίουρος, Πλατεία Καρύτση, με το «Αλυσιδωτό Ποίημα», μια πρωτότυπη δράση συλλογικής συγγραφής ποιήματος-αλυσίδα με θέμα «Γράφοντας για την Ελπίδα», αποτελούμενου από διαδοχικές στροφές και στίχους. Το ποίημα θα απαγγελθεί από τους συμμετέχοντες / τις συμμετέχουσες. Υπεύθυνος ο Κωνσταντίνος Μπούρας.
Η εισήγησή μου στην ημερίδα γαλλοφωνίας
στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, Πέμπτη 2 Μαρτίου 2023, 6μμ.
Ημερίδα με θέμα:
«Γαλλοφωνία & θέατρο στην Ελλάδα του ΧΧΙ αι.»
Στο πλαίσιο των θεατρικών παραστάσεων του εμβληματικού μονολόγου του Ιακ. Καμπανέλλη,
«Αυτός και το παντελόνι του» που ερμηνεύει στη γαλλική γλώσσα ο Γάλλος ηθοποιός Antonio Labati
και με την ευκαιρία των 100 χρόνων από τη γέννηση του συγγραφέα, το Θέατρο της Ημέρας,
διοργανώνει ημερίδα με θέμα: «Γαλλοφωνία & θέατρο στην Ελλάδα του ΧΧΙ αι.»
ΓΑΛΛΟΦΩΝΙΑ εισήγηση 2 Μαρτίου 2023 ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Θα συμμετέχουν ως ομιλητές οι:
Δημήτρης Φίλιας, Καθηγητής λογοτεχνικής μετάφρασης Ιονίου Πανεπιστημίου με θέμα: «H εκδοτική σειρά “Γαλλόφωνη Λογοτεχνία”»,
Παναγιώτα Γ. Σαράφη, εκπαιδευτικός, μεταφράστρια, ερευνήτρια, εκδότρια (Εκδ. Λιοτρίβι), υποψήφια διδάκτωρ τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας Ιονίου Πανεπιστημίου, με θέμα: «Γαλλοφωνία και πολυπολιτισμικότητα»,
Δρ. Ανδρομάχη Μοντζολή, σκηνοθέτις, θεατρολόγος, σκηνογράφος, παιδαγωγός θέατρου, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Θεάτρου της Ημέρας με θέμα: «Το γαλλικό ρεπερτόριο στο Θέατρο της Ημέρας».
Η εκδήλωση θα λάβει χώρα στην ελληνική γλώσσα, την Πέμπτη 2 Μαρτίου και ώρα 18:00
στην ΜΠΛΕ ΣΚΗΝΗ του θεάτρου με είσοδο ελεύθερη
στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ στην οδό Φρυνίχου 14 γίνονται ακόμη θαύματα!!! Ο Κάρολος Κουν θα κοιτάζει από ψηλά ικανοποιημένος…
Η ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ τού Αλμπέρ Καμύ, σε πρωτότυπη, αριστουργηματική, απρόβλεπτη σκηνοθεσία τού Γιάννη Χουβαρδά, σε μετάφραση και αλησμόνητη ερμηνεία από την Μαριάννα Κάλμπαρη.
Μια παράσταση που θα μπορούσε να υπογράψει ο Ράϊνερ Βέρνερ Φασσμπίντερ.
Γράφει ο ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασιολόγος και κριτικός Κωνσταντίνος Μπούρας
Επιτέλους, κάτι κινείται μετά την αναγκαστική καραντίνα. Το ελατήριο συμπιέστηκε τόσο πολύ που βιώνουμε μία εκπληκτική και απροσδόκητη έκρηξη δημιουργικότητας σε όλους τους καλλιτεχνικούς τομείς. Οι παραστατικές τέχνες ειδικά, μετά από τόση εσωστρέφεια και συνεπαγομένη μελέτη (αφού ο ελεύθερος χρόνος πολλαπλασιάστηκε απείρως κι όποιος/όποια ήθελε να προβεί σε επισταμένη έρευνα πάνω στο αντικείμενό του διέθετε περισσότερα ηλεκτρονικά μέσα και μάθαινε τη χρήση καινοφανών πλατφορμών)…
Έτσι, Λογοτεχνία και Τέχνη παρακολουθούν ασθμαίνοντας τις αλλαγές των εποχών. Η δραματουργία όμως διακρίνεται από μια λογική χρονοκαθυστέρηση, αφού ένα καλό θεατρικό έργο χρειάζεται δύο με τρία χρόνια για να λαξευτεί. Βεβαίως, πολλοί (συμπεριλαμβανομένου εμού στα «Θεατρικά τής Καραντίνας») βρήκανε χρόνο να τελειοποιήσουν παλαιότερα σχεδιάσματα ή να ολοκληρώσουν ημιτελείς συγγραφικές απόπειρες.
Ούτως ή άλλως όμως, η απειλή τού επικείμενου θανάτου ενεργοποίησε ζωτικά αντανακλαστικά και επέφερε σημαντικές θετικές γεφυρώσεις, όχι μόνον σε κοινωνικό/συλλογικό αλλά και σε ατομικό/νευρωνικό/ψυχοσωματικό επίπεδο.
Η θεατρική γλώσσα εμπλουτίστηκε με άλλες αισθητικές που επιτρέπουν την διαφορετικότητα στη μορφή και στο περιεχόμενο δίνοντας αφ’ ενός περισσότερη σημασία στον γλωσσικό κώδικα (αναπόφευκτη συνέπεια τής λεκτικής εξ αποστάσεως επικοινωνία) και μετατοπίζοντας την παγκοσμιοποιημένη «σωματική έκφραση» σε λεπταίσθητες αποχρώσεις των παραγλωσσικών κωδίκων, υπεράνω πολιτισμών και εθνοτήτων, αφού το Διαδίκτυο και η κοινή αγγλική γλώσσα επέφεραν ομογενοποιήσεις που σε άλλες εποχές θα χρειάζονταν πολλές δεκαετίες για να επιτευχθούν.
Εδώ σε τρία χρόνια ο Homo Sapiens μετατράπηκε σε Homo Internaticus και μάθαμε όλοι/όλες να πληκτρολογούμε γοργότερα κι απ’ ό,τι μιλάμε. Αυτή η αμφίπλευρη επικοινωνία προκάλεσε και μια άλλη παράπλευρη ωφέλεια: την ανάγκη τής ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, στοιχείο οιονεί δημοκρατικό.
Είχα γράψει πολύ πριν τον κορωνοϊό ότι «το θέατρο τού μέλλοντος θα πρέπει να γίνει διαδραστικό, εάν θέλει να συνεχίσει να υπάρχει». Απόπειρες είχαν γίνει και στο παρελθόν, όμως τώρα ακόμα και η εκπαίδευση των ενηλίκων έχει γίνει τελείως διαδραστική.
Η δραματουργία αργεί να εξελιχθεί και κείμενα κλασικά, ανέγγιχτα από τον Χρόνο, μας δίνουν τον απαραίτητο καμβά προκειμένου να αυτοσχεδιάσουμε.
Επιστρέψαμε ελικοειδώς εκατό χρόνια πριν, στις αρχές τού προηγούμενου αιώνα κι ανακαλύπτουμε τον Ούγκο Μπέττι, τον Καμύ και άλλους αναζητητές τής Αλήθειας.
Το «καλογραμμένο έργο» προσφέρει μια σίγουρη βάση, αφού κουραστήκαμε από τις μετανεωτερικές παραξενιές και τις εξεζητημένες διανοουμενίστικες δήθεν πρωτοπορίες…
Επιστρέφουμε στην ανάγκη της στρωμένης (γραμμικής) παραδοσιακής αφήγησης.
Η «Παρεξήγηση» έχει στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ, αστυνομικού μυθιστορήματος, νουάρ φιλμ… Έχει πλοκή κλασική, παρόμοια με του «Οιδίποδα Τυράννου» και η μεγάλη ανατροπή τού τέλους είναι κυριολεκτικά καθηλωτική, τραγική.
Δεν είναι τυχαίο που ανεβαίνει συχνά τα τελευταία χρόνια.
Στέρεα, «αντισεισμική» θα έλεγα δομή, απαραίτητη προϋπόθεση για απολαυστικό χτίσιμο.
Η αισθητική ηδονή τού θεατή δεν μπορεί να περνάει μέσα από ανυπόφορους δαιδάλους και δυσεπίλυτους γρίφους με άπειρες κβαντικές απολήξεις.
Το θέατρο είναι σχολείο, ψυχαγωγία, διασκέδασις, δραματοθεραπεία, συλλογική απόπειρα αυτογνωσίας, εξορκισμός των τεράτων του Πανανθρώπινου Ασυνειδήτου.
Εάν περιπλακεί αφάνταστα χάνει όλες τις πρωταρχικές λειτουργικότητές του και καθίσταται ανεδαφικό, αναποτελεσματικό, ατελέσφορο…
Απόλαυσα έκπληκτος το πασίγνωστο κείμενο σε μια παρακμιακή, σχεδόν BDSM αισθητικής, εκδοχή του.
Αγγίζοντας την αισθητική τελειότητα (συνώνυμη τής αρμονικής συνέπειας) αυτή η παράσταση είχε το στυλιζάρισμα εκείνο που αρμόζει στις σύγχρονες ερμηνείες τού αρχαίου δράματος, είχε στοιχεία από τον Μπρεχτ, τον Φασμπίντερ, τον Ντοστογιέφσκι, τον Γκόρκι…
Ο Καμύ διείδε μέσα από την ανθρώπινη ψυχή, το τέρας, την σκιά της κερδοσκοπίας, το κτήνος τής υστεροβουλίας, την εθελοτυφλία τού ατομικού συμφέροντος εις βάρος τού συλλογικού.
Ο φασισμός γεννιέται κάθε φορά που ένας άνθρωπος ή μια ομάδα προτάσσει το εγώ ή το εγρηγορός της έναντι κάθε άλλου ανθρώπινου συναισθήματος.
Το συνανήκειν απαιτεί ωριμότητα και το ανθρώπινο είδος στην τέταρτη ρομποτική βιομηχανική επανάσταση φαίνεται σαν να οπισθοχωρεί ακόμα και πριν τον περίφημο «άνθρωπο των σπηλαίων».
Ακόμα και οι λεγόμενοι «πρωτόγονοι» ζούσαν σε αρμονία με την Φύση.
«Πόλις εστί νόμω» (από το ρήμα «νέμω»).
Χωρίς αυτά το Χάος και η επιταχυνόμενη Εντροπία θα μας αφανίσουν.
Στην αριστουργηματική αυτή παράσταση τού ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ η πολύπειρη κι ευρηματική πάντα ερμηνεύτρια Μαριάννα Κάλμπαρη έπιασε τον ρυθμό βασιζόμενη σε μια απλή συνιστώσα τής σύγχρονης ζωής: στην ΚΟΥΡΑΣΗ, ως επακόλουθο τού κατακλυσμού τού ταλαιπώρου ανθρωπίνου όντος από τόσα εισερχόμενα ενεργοπληροφοριακά σήματα που δεν μπορεί να τα επεξεργαστεί και να τα απορροφήσει.
Σε έναν τελείως υλιστικό πολιτισμό, που θεοποιεί μόνον το χρηματικό κέρδος οι άνθρωποι γίνονται νούμερα και δυστυχούν ακόμα κι όταν οι αριθμοί ευημερούν. Πόσω μάλλον όταν τα μεγάλα χρηματιστήρια τού κόσμου κάνουν βουτιά.
Το Έρεβος, το Άγνωστο, το μη Επιστητόν (μη ελέγξιμο, μη διαχειρίσιμο) τρομοκρατούν τον άνθρωπο κι ενεργοποιούν ατομοκεντρικά κι εγωκεντρικά ένστικτα επιβίωσης εις βάρος όλων των άλλων («όποιος δεν είναι φίλος και σύμμαχος θεωρείται αυτόχρημα εχθρός»).
Αυτό ακριβώς γίνεται και σε αυτό το «αστικό δράμα». Ο γιος έχει ξεκόψει από την οικογένεια. Τους έχει παρατήσει κι έχει φύγει. Κι αντί να βρει το θάρρος να επανέλθει ευθαρσώς και να ζητήσει συγγνώμη αποδεχόμενος τις συνέπειες των επιλογών του ως ώριμος άνδρας, εκείνος κάνει το ίδιο λάθος με τον Πενθέα: μεταμφιέζεται σε ξένο, γίνεται ανεύθυνο «παιδί» και πάει να κατασκοπεύσει τη μάνα του.
Φυσικά, η καταστροφή είναι βεβαία. Λέει η χαροκαμένη φόνισσα μετά την αποκάλυψη του ειδεχθούς εγκλήματος (που συντελείται και εξ αιτίας τής δολοφονικής σιωπής τού υπηρέτη/δούλου, συνεργού, ηθικού αυτουργού): «ήξερα πως κάποτε θα γινόταν κάτι τέτοιο!!!». Αυτή της η ρήσις έχει κάτι από την μπρεχτική «Μάνα κουράγιο», από την «Εκάβη» στη Θράκη, από την καβαφική αυτεπίγνωση.
Είναι τραγική γιατί είναι παράλογη. Δεν ακολουθεί κανένα λογικό ανθρώπινο σύστημα.
Τις ιστορίες που γράφει η ζωή τις ξεχωρίζεις από την έλλειψη γεωμετρικής συμμετρίας. Ο αλγόριθμος τού σύμπαντος μάς διαφεύγει.
Η «παρεξήγηση» είναι προπατορική, αρχετυπική. Τα πρόσωπα δεν υπάρχουν καθ’ εαυτά. Είναι μάσκες, φορείς ενός ιού που δεν το δημιούργησαν και δεν ευθύνονται για την μετάδοσή του. Ο «Κατασκευαστής», ο Γκοντό που δεν έρχεται να τους σώσει, η Ιδέα ενός ηγέτη, η ανάγκη ενός υπερήρωα… Αυτό υποφώσκει κάτω από κάθε Τέχνη και Λογοτεχνία. Η ελπίδα για το υπερβατικό, το υπέρλογο, το άρρητο, το μυστηριώδες και μυστηριακό…
Τέλεια εκδοχή τού έργου που αγαπήθηκε όσο λίγα άλλα και ανεβαίνει συνεχώς εδώ κι έναν αιώνα.
Όλοι/όλες/όλα υπέροχα. Και οι επί σκηνής μουσικής και η γιγαντιαία κατσαρίδα που θυμίζει τα χαρακτικά τού Νταλί και το σκηνικό και οι φωτισμοί, αλλά κυρίως τα κοστούμια, τόσο εφαρμοστά, τόσο μα τόσο ταιριαστά στους ψυχισμούς των ταλαιπωρημένων αντιηρώων που σέρνουν τα βήματά τους από την γέννηση έως το θάνατο τσαλαβουτώντας στο σκοτάδι τής λασπωμένης Άγνοιας.
Ο άνθρωπος μόνον όταν αναζητά την χιμαιρική Γνώση εξαγιάζεται και διεκδικεί την Ελευθερία του. Πληρώνοντας βέβαια το τίμημα. Πάντα κάτι πρέπει να θυσιάσεις προκειμένου να αποπλεύσουν τα πλοία από την Αυλίδα. Κι ο Αναζητητής τής Αλήθειας θυσιάζει την γαλήνη τών αδαών…
Φαντασμαγορική παράσταση. Μην την χάσετε!!!!
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
info από το Δελτίο Τύπου:
H ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ
του Αλμπέρ Καμύ
Σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά
ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ- Φρυνίχου 14, Πλάκα
3 Φεβρουαρίου – 9 Απριλίου 2023
«Εάν ο άνθρωπος θέλει να αναγνωρίζεται, πρέπει απλά να λέει ποιος είναι. Αν σιωπά ή ψεύδεται, πεθαίνει μόνος και το σύμπαν γύρω του βουλιάζει στη δυστυχία. Αν, αντιθέτως, μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας, χωρίς αμφιβολία και πάλι θα πεθάνει, αλλά αφού θα έχει βοηθήσει τους άλλους και τον εαυτό του να ζήσουν».
Αλμπέρ Καμύ, με αφορμή την “Παρεξήγηση”
Η «Παρεξήγηση», γράφτηκε από τον κορυφαίο Γάλλο νομπελίστα συγγραφέα και φιλόσοφο Αλμπέρ Καμύ το 1944. Πρόκειται για ένα έργο δομημένο κατά τους Αριστοτελικούς κανόνες της τραγωδίας, που οι ρίζες της πλοκής του εντοπίζονται τόσο στην κλασική όσο και στην Βιβλική παράδοση.
Ένας γιος επιστρέφει μετά από 20 χρόνια οικειοθελούς εξορίας στην Αφρική στην πατρίδα του, κάπου στην κεντρική Ευρώπη, για να βρει ξανά τη μητέρα και την αδερφή του. Έρχεται με τη νεαρή γυναίκα του, αποφασίζοντας να μην ανακοινώσει εξ αρχής την πραγματική του ταυτότητα. Απόφαση μοιραία, γιατί οι δύο γυναίκες, που διατηρούν ένα μοναχικό πανδοχείο, ληστεύουν και δολοφονούν τους καλεσμένους τους προσπαθώντας να επιβιώσουν αλλά και με την ελπίδα να αφήσουν πίσω τον τόπο τους και να εγκατασταθούν κάπου «μπροστά στη θάλασσα», σε μια χώρα όπου «ο ήλιος καταβροχθίζει τα πάντα”.
Ο Καμύ αποδίδει την έμπνευσή του σε μια είδηση που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ηχώ του Αλγερίου το 1935. Βρίσκουμε ήδη στο μυθιστόρημά του “Ο Ξένος” την νύξη σε αυτό το γεγονός: “Μεταξύ του αχυρένιου στρώματός μου και της σανίδας του κρεβατιού, είχα βρει ένα παλιό άρθρο από μια εφημερίδα… αφορούσε μια πραγματική είδηση… αλλά και τη βιβλική παραβολή του άσωτου γιου που τον σκότωσε η οικογένειά του.”
Ο Γιάννης Χουβαρδάς, μετά τους επιτυχημένους «Παλιούς καιρούς» του Πίντερ (Υπόγειο 2018-19) επιστρέφει στο Θέατρο Τέχνης με αυτό το σπουδαίο έργο-μελέτη πάνω στη σύγκρουση του ανθρώπου με το μοιραίο, που ελάχιστα έχουμε δει στην ελληνική σκηνή.
Το θέματα που αναδεικνύει το κείμενο είναι τόσο επίκαιρα σήμερα -την εποχή της διαθλασμένης επικοινωνίας και της παραμορφωμένης πληροφόρησης- όσο ποτέ: τα συναισθήματα του εγκλωβισμού και της απομόνωσης μέσα σε έναν απρόσωπο, ψηφιακό κόσμο, ο πόθος για μια αληθινή ζωή που βρίσκεται κάπου αλλού, η αποξένωση από τον ίδιο μας τον εαυτό, το παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης μέσα σ’ ένα αδιάφορο σύμπαν, η αδυναμία επικοινωνίας ανάμεσα στους πιο κοντινούς μεταξύ τους ανθρώπους -τα μέλη μιας οικογένειας- που φτάνει εδώ στην απόλυτα τραγική της συνέπεια, τον θάνατο.
Ο Γιάννης Χουβαρδάς, υπό τους ήχους της μουσικής που ερμηνεύει ζωντανά επί σκηνής ο Blaine L. Reininger, χτίζει μια άκρως μυστηριώδη, μεταφυσική σχεδόν ατμόσφαιρα, με βασικό άξονα την σαρκαστική ατάκα της κόρης προς την σύζυγο του γιου:
«Αν θέλετε να ξέρετε, υπήρξε κάποια παρεξήγηση. Όσο άμαθη κι αν είστε στη ζωή, αντιλαμβάνεστε ότι αυτά συμβαίνουν»
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Albert Camus (1913-1960) ήταν Γάλλος φιλόσοφος και μυθιστοριογράφος που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1957. Διάσημα μυθιστορήματά του : Ο Ξένος (1942), Η Πανούκλα (1947), Η πτώση (1956) καθώς και τα φιλοσοφικά δοκίμια: Ο Μύθος του Σίσυφου (1942) και Ο επαναστάτης (1951).
Θεμελιώδης στη φιλοσοφική σκέψη του, είναι η έννοια του Παραλόγου, που αναπτύσσεται ιδιαίτερα στο Ο Μύθος του Σίσυφου. Ο Καμύ ορίζει το Παράλογο ως τη ματαιότητα μιας αναζήτησης νοήματος σε ένα ακατανόητο σύμπαν χωρίς Θεό ή άλλο νόημα και μας καλεί να αγκαλιάσουμε τον παραλογισμό της ανθρώπινης ύπαρξης αναλαμβάνοντας τον σκοπό της δημιουργίας αξίας και νοήματος. Οι προσπάθειες και η ανθεκτικότητα –και όχι η αυτοκτονία και η απελπισία– είναι οι κατάλληλες απαντήσεις.
Ο Καμύ πέθανε πρόωρα σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα καθ’οδόν προς το Παρίσι, αφήνοντας ημιτελές το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα “Ο Πρώτος Άνθρωπος”. Παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά είδωλα της Γαλλίας και ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους συγγραφείς και διανοητές.
Συντελεστές της παράστασης
Σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς
Μετάφραση: Μαριάννα Κάλμπαρη
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Μουσική: Blaine L. Reininger
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Οργάνωση Παραγωγής: Ηρώ Λέφα
Ειδικές Κατασκευές: Αλέξανδρος Λόγγος
Σύμβουλος κίνησης: Μαρκέλλα Μανωλιάδη
Βοηθοί σκηνοθέτη: Χαρίκλεια Πετράκη, Νεφέλη Βλαχοπαναγιώτη
Βοηθός Σκηνογράφου: Άννα Μπίζα
Βοηθός Ενδυματολόγου: Βασιλική Σουρρή
Βοηθός Φωτίστριας: Ιφιγένεια Γιαννιού
Περούκα: Χρόνης Τζήμος
Trailer / Teaser Videos: Διαμαντής Καραναστάσης
Βιντεοσκόπηση: Ξένια Τσιλοχρήστου, Αλέξανδρος Ζήλος
Φωτογραφίες: Ελευθερία Νικολαΐδου
Μια συμπαραγωγή της Malentendu productions, του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και της Panik Theater Productions.
Με την ευγενική υποστήριξη του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου
και την επικοινωνιακή υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδας.
Παίζουν (αλφαβητικά):
Μαριάννα Κάλμπαρη
Φλομαρία Παπαδάκη
Αναστάσης Ροϊλός
Πηνελόπη Τσιλίκα
Και ο Blaine L. Reininger
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
3 Φεβρουαρίου-9 Απριλίου 2023
Τετάρτη και Κυριακή 19.00,
Πέμπτη και Παρασκευή 20.30,
Σάββατο 21.00.
Τιμές εισιτηρίων
Τετάρτη-Πέμπτη-Παρασκευή : 18 ευρώ, 15 ευρώ μειωμένο
Σάββατο-Κυριακή: 20 ευρώ, 16 ευρώ μειωμένο
Ατέλεια: 5 ευρώ
Ομαδικές κρατήσεις: 15 ευρώ
Ηλεκτρονική προπώληση:
Η ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ | Εισιτήρια online! | Viva.gr
Τηλεφωνικές κρατήσεις: 210-3228706, Δευτέρα-Παρασκευή 10-1μμ
210-3222464,Καθημερινά 5-10μμ
Ώρες ταμείου: Καθημερινά 5-10μμ
τα πλέον πρόσφατα βιβλία (από το 2018 και μετά)
(κατ’ αύξοντα αριθμό):
- Στην Ιαπωνία εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 2018 στα πλαίσια τού: Western-Eastern Poets in Sympathy: Poetic Dialogue / Συμπαθούντες Ποιητές Ανατολής-Δύσης: Ποιητικός Διάλογος, η δίγλωσση ποιητική συλλογή (αγγλικά-ιαπωνικά) Duet of Enlightenment / Δυάδα Φώτισης, από τους: Konstantinos Bouras & Maki Starfield / Κωνσταντίνος Μπούρας και Μάκι Στάρφηλντ, εκδοτικός οίκος JUNPA, Τόκυο 2018.
- Η ΔεκατετρΑλογία της Δημιουργικής Συγγνώμης, θεατρικά έργα, εκδόσεις Όταν, Αθήνα 2019.
- Έρωτας για την Ελευθερία / MIŁOŚĆ DO WOLNOŚCI, ποίηση σε μετάφραση Παβέου Κρούπκα, δίγλωσση έκδοση (ελληνικά-πολωνικά), Πόζναν 2019.
- Duet of Enlightenment / Δυάδα Φώτισης, και σε πορτογαλλική μετάφραση από την Fernanda Miranda, εκδοτικός οίκος JUNPA, Τόκυο 2019.
https://www.amazon.com/Kindle-Store/s?rh=n%3A133140011%2Cp_27%3AKonstantino+Bouras+e+Maki+Starfield
37α. Και σε ιταλική μετάφραση: https://www.amazon.com/Duetto-Illuminato-Italian-Konstantinos-Starfield-ebook/dp/B0881X3DZN
37β. Και σε ισπανική μετάφραση: https://www.amazon.co.uk/iluminaci%C3%B3n-Spanish-starfield-Konstantinos-Bouras-ebook/dp/B084Q8SGRB
37γ. Και σε γαλλική μετάφραση: https://www.casadellibro.com/ebook-duo-dillumination-ebook/9781667446189/13341651
- Μελλοντική Ελευθερία (με τον Βαγγέλη Χρόνη), εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2020, με σχέδια του Αλέκου Φασιανού και επίμετρο του Θανάση Νιάρχου.
- Ποιήματα της Κρίσης (2008-2018) (ανθολόγηση-επιμέλεια-εισαγωγή-επίμετρο), εκδόσεις Ιωλκός, Αθήνα 2020.
- Ατλαντίς. Μυθ-Ιστορία, εκδόσεις Νίκας, Αθήνα 2020.
137 ΦΑΟΣ – ΛΕΞΙΚΑΝΘΑΡΟΣ ΑΦΘΟΝΙΑ ΦΩΤΟΣ (Το ημερολόγιο τής μοναχικής πολυκοσμίας: Τα ποιήματα μιάς ά-Φθονης λιτότητας), εκδόσεις Νίκας, Αθήνα 2021.
- Τα θεατρικά τής Καραντίνας, εκδόσεις Νίκας, Αθήνα 2022.
- Vienticinco Oraciones, trad. José Antonio Moreno Jurado, Padilla Libros Editores y Libreros, Σεβίλλη, Ισπανία 2022.
- Sous la constellation d’Hécate, σε μετάφραση τού ίδιου του συγγραφέα, Editions L’Harmattan, Παρίσι 2023.
Κι έπεται συνέχεια…
