στον απόηχο μιας βράβευσης: Δρ ΠΑΒΕΟΥ ΚΡΟΥΠΚΑ, Πολωνός Ελληνιστής, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο τής Βαρσοβίας, τιμήθημε από την ΕΕΜΛ
ΠΑΒΕΟΥ ΚΡΟΥΠΚΑ, παρουσίαση τής προσωπικότητάς του και του έργου του από τον Δρ Κωνσταντίνο Μπούρα
Ο σημαντικός Ελληνιστής, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο τής Βαρσοβίας Πάβεου Κρούπκα είναι διδάκτωρ τής Φιλοσοφικής Σχολής τού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το θέμα της διατριβής που υποστήριξε το 2003 είναι: «Άνθρωπος και Φύση στο έργο τριών ποιητών τής Μεσογείου: Ελύτης, Θερνούδα (Ισπανία), Κουασίμοδο (Σικελία)».
Η σπουδαιότητα αυτής της έρευνας έγκειται συν τοις άλλοις και στο γεγονός ότι μέχρι το 1996 κανένα πολωνικό πανεπιστήμιο δεν είχε έδρα Νεοελληνικών Σπουδών, παρά μόνο για την Κλασική και για την Βυζαντινή Γραμματολογία.
Η Καθηγήτρια Μαργαρίτα Μπορόφσκα, κατέχουσα την έδρα Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο τής Βαρσοβίας (με εξειδίκευση στην εποχή τής Τουρκοκρατίας) έχει ήδη βραβευτεί από την ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ. Επειδή όμως μέχρι τότε κανείς Πολωνός επιστήμων δεν είχε εξειδικευτεί στη σύγχρονη νεοελληνική λογοτεχνία, ο Πάβεου Κρούπκα ενόσω υπηρετούσε στην πολωνική πρεσβεία τής Αθήνας αποφάσισε να αναλάβει την εκπόνηση τής εν λόγω διατριβής έτσι ώστε μετά τον διορισμό του το Πανεπιστήμιο τής Βαρσοβίας να μπορεί να διαθέτει μεταπτυχιακό κύκλο σπουδών Νεοελληνικής Λογοτεχνίας.
Ο Πάβεου Κρούπκα είναι από τούς πρώτους παγκοσμίως που έχει ασχοληθεί με τον Ελληνισμό τής Κάτω Ιταλίας (τα λεγόμενα «γκρεκάνικα») ήδη από την δεκαετία τού 1980. Σημειωτέον ότι η διάλεκτος αυτή μεταφράστηκε για πρώτη φορά στα πολωνικά και μετά στα ιταλικά και ελληνικά!!!
Ο Πάβεου Κρούπκα βραβεύτηκε από την ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ για μια μεγάλη Ανθολογία Νεοελληνικής Λογοτεχνίας που εκδόθηκε και κυκλοφόρησε στην Πολωνία.
Φέτος, το 2023, βραβεύτηκε για το σύνολο τού έργου του και για την δίγλωσση ποιητική μου συλλογή με τίτλο «ΈΡΩΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», που εκδόθηκε το 2019 με πρόλογο τού Επίτιμου Καθηγητή τού Πανεπιστημίου Αθηνών ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ.
Η συλλογή αυτή (σε ελληνικά και πολωνικά) απέσπασε το ΒΡΑΒΕΙΟ ΝΙΚΟΣ ΧΑΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ στο ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ τού ΠΟΖΝΑΝ το 2019.
Η ανθολόγηση των ποιημάτων που επέλεξε να μεταφράσει από διάφορες συλλογές μου έγινε από τον ίδιο τον διακεκριμένο Ελληνιστή Πάβεου Κρούπκα.
Όπως διαπιστώθηκε στην τελετή απονομής που έλαβε χώρα στο Γαλλικό Ινστιτούτο τής Αθήνας την Παρασκευή 12/5/2023, και ώραν 6ην απογευματινήν, ο ρέων προφορικός του λόγος είναι το ίδιο πλούσιος και περιεκτικός με τον γραπτό.
Του αξίζουν ένθερμα συγχαρητήρια και διεθνή εύσημα για την υπηρεσία του στον ενιαίο και συνεχή Ελληνικό Πολιτισμό.
Η ελληνική γλώσσα είναι διεθνής, εύπλαστη και επιδεχομένη καινοφανών νοηματοδοτήσεων.
Πνευματικοί άνθρωποι σαν τον Πάβεου Κρούπκα είναι η ζωντανή απόδειξη.
Παρακαλώ χειροκροτήστε τον!!!
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
τηλ. 6942616402
Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ στην ποίηση τού Κ. Μπούρα
ΣΩΚΡΑΤΗΣ στην ποίηση τού Κ Μπούρα
Λεξικάνθαρος α-Φθονία Φωτός
Στη φυλακή τού Σωκράτη
Αποφάσισα να είμαι η πεταλούδα
Που περνάει μέσα από τα κάγκελα.
Προσομοίωση του ανέφικτου,
Παιδεία Θανάτου,
Αντιμετώπιση φόβων
Διοχέτευση πρωταρχικού Τρόμου
Δημιουργικός ανασασμός…
Μετά γίνεσαι άνεμος, σύννεφο,
Δένδρο, κοτσύφι, ουρανός,
Αστεράκι που λάμπει καταμεσήμερο,
Κατεβαίνει χαμηλά στη γη
Και γίνεται σφαίρα για τα παιδιά…
Καμπάνες χτυπούν
Κι ο καρκινοπαθής διαφημίζει
Τον όγκο στον εγκέφαλό του…
Τον δανείζει φτηνά:
Ένα ευρώ για να ξορκίσετε το φόβο σας
Αναβάλλοντας διαρκώς το μοιραίον…
Τη μηριαία σύγκρουση με το βέλος
Τού Φθόνου.
Αλίμονό σου αν σε ζηλέψουνε οι θεοί
Κι οι άλλοι που πετούν/περνούν από πάνω
Ζώντας περισσότερο από εσένα.
Κράζουν το πασιφανές
Κι ο δικός τους τρόμος δεν κρύβεται.
Τον φωνάζουν αδειάζοντάς τον.
Σήμερα, στη Σπηλιά τού Σωκράτη
Κατάλαβα πρώτη φορά την αγωνία
Τών πετούμενων.
28/5/2018, Αγίου Πνεύματος.
*
Πέραν τού Καλού και τού Κακού,
Πέραν Φωτός και Σκότους,
Εκεί ΤΟ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟΝ ΠΥΡ,
Ο ΔΙΝΟΣ[1],
Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
Κατοικοεδρεύει…
(γραμματικέ Πλάτωνα,
Θείε Σωκράτη, θεϊκέ,
Που καταδικάστηκες
Ως άθεος από τους
«τα φαιά φορούντες» –
εξ ιδίων κρίνοντες, οι άθλιοι,
οι μικρονοϊκοί,
οι καθυστερημένοι –
αλλά βέβαια, δεν φταίει κανείς
άλλος εξόν εκείνοι οι Ατλάντες
που ψήφισαν να υιοθετήσουμε
τα πλανητικά ορφανά –
φάτε τα τώρα
τα σκουπίδια
με ρύζι και φακές ανακατεμένα…)
*
Ο θάνατος τού Πλάτωνα
Στον φίλο, θεραπευτή και σαμάνο
Γιάννη Ευαγγελόπουλο, για την ιδέα…
Κι όταν ήρθε η «απευκταία» ώρα
Να βρεθεί – έντρομος – απέναντι
Στον Μίνωα, στον Ραδάμανθυ, στον Αιακό,
Εκείνοι παρευθύς τού διευκρίνισαν
– πριν αρχίσουν την φρικτήν ανάκρισιν, σοκ και δέος –
ότι δεν υπάρχουν, απλώς αυτοί ταύτοι δεν υπάρχουν,
προβολές είναι τής ύπαρξεώς του,
τής ιδίας τής οντότητός του
κι αποκύημα τής πίστεως άλλων…
Τότε εκείνος έλαμψε
Κι ενώθηκε για μια στιγμή με το Όλον.
Αμέσως όμως γύρισε
Στο επαπειλούμενο (από έναν τοιούτον αφανισμόν) «εγώ» του
– σα λάμπα που αναβοσβήνει λίγο πριν καεί εντελώς –
Εκεί που πήγε συνάντησε τον Σωκράτη
[το πνεύμα του, βεβαίως]
Που τον προσκάλεσε να αφήσει τελειωτικά
Να πέσει το άδειο κέλυφος
τού τζίτζικά του
προκειμένου να επιτρέψει στον εαυτό του
να επιστρέψει στην Αιώνια Χαρά
τής Ταύτισης με το Άπαν…
στην άφατη θλίψη
τού γυρισμού στην Ιθάκη.
Αυτή η νόστος χαρμολύπη
πολλήν ενέχει
και κερνάει.
*
Ευθυμία, αυτοσαρκασμός, εμπαιγμός, γελοιότητα…
Σαν τον εκκεντρικό τετράχρονο
Που συνθέτει μεγαλειώδεις αρμονίες
Συμπαντικές, πυθαγόρειες,
Γελάς κάθε φορά που συγκρούεσαι
Με τη συνειδητοποίηση τής θνητότητος,
Με τη συμφιλίωση τής προσκαιρότητας,
Με την επιδίωξη τής υγιούς φιλοδοξίας,
Ως αντίδοτον τής ακαμάτου ματαιοδοξίας
Υπό την έννοιαν «με το νου πλουτίζει η Κόρη,
Με τον ύπνο η ακαμάτρα»…
Σαν τον ευγενικό Μότσαρτ
Που γελάει κατάμουτρα στους εχθρούς του,
Αυτογελοιοποιείται κι αυτοσαρκάζεται,
Εμπαίζει ο ίδιος τον εαυτό του,
Πριν προλάβουν οι άλλοι να τον
Πετροβολήσουν,
Στο τέλος καταπίνει αμέσως
Αδιαμαρτύρητα το κώνειο,
Εισπράττοντας προηγουμένως
Τα τριάντα αργύρια τής αυτοπροδοσίας του,
Που δεν φτάνουν ούτε καν για τα έξοδα
Τής κηδείας.
Το «Ρέκβιεμ» όμως έχει συντεθεί, σχεδόν
Από μόνο του, εκ του φυσικού, ακριβώς
Όπως ανέπνεε ο μακαρίτης…
«Δια άλλην χρήσιν προορίζετο», βεβαίως,
«πλην όμως θα ταιριάξη πλήρως»
Με το χαμό τον οριστικό
Του συχωρεμένου
Από αυτήν την αντεστραμμένην Χοάνην
Τού Χρόνου,
Τη χαοτική…
Σαν τον ακαταπόνητο Σωκράτη
Τον παράδοξο,
Που μάζευε κάθε βράδυ «ακρίδες»
[τα βλαστάρια δηλαδή από τα χαμόχορτα]
Γυρνώντας από τα πανάκριβα ακριβοπληρωμένα
Δια λόγων και έργων
Εις είδος (με Φιλοσοφίαν, υψηλήν
Κερδισμένα) συμπόσια…
Για να φάει από την Ξανθίππη
Το άδειο τηγάνι στο κεφάλι,
Αφού η συμβία του – δίκιο έχει,
Για μπείτε λίγο στη θέση της! –
Τον περίμενε εναγωνίως
Πίσω από την πόρτα
Να γυρίσει τουλάχιστον
Με κοψίδια από τη γουρ(ου)νοπούλα
Και τα «σιχτίρ γλυκά»
Που δίνανε στους βραδυπορούντες
Επισκέπτες προκειμένου να γλυκάνουν
Κάπως, να μελώσουν και να φιλιώσουν
Για να στέρξουν όπως θέσωσι ένα τέρμα
Σε αυτήν την αρμένικη βίζιταν…
Σαν το τετράχρονο συνθέτεις,
Το τετράχορδο
[το τέσσερα ιερός πλήρης αριθμός για τον Πυθαγόρα],
Ασκήσεις Ελευθερίας.
*
«Σκιάς όναρ άνθρωπος» (Πίνδαρος)
Κι όχι μόνον πρέπει ν’ αποδεχ-
Θούμε πως είμαστε το
Προϊόν τής ονειροπόλησης
Ενός Άλλου, Αγνώστου
Μα και οικείου συνάμα,
«Σκιά» όμως είναι
Το υποκείμενο
Τού ονειρέματος αυτού…
Στο «Σπήλαιο τών Ιδεών»
Κατά Πλάτωνα,
Ο φιλόσοφος Σωκράτης
Παρομοιάζει τους ζωντανούς
Με φυλακισμένους σε κάποιο
Ανήλιαγο σπήλαιο
Που βλέπουν να σέρνονται
Κάποιες τρομακτικές
Μορφές πίσω από την
Πύλη τού Φωτός
Που τους αποκλείει
Από τον Κόσμο τον
Αληθινό… Θέατρο
Σκιών
Συμπαντικό
Κι αυτοσχεδιαστικό
Χωρίς γραμμένο σενάριο.
Αν όμως κάποιος βγει έξω
Από το σπήλαιο-φυλακή,
Αν κινηθεί ελεύθερα
Στα «παρασκήνια»,
Πίσω από τον «μπερντέ»
Θα δει τον αόρατο
Μέχρι τότε
Καραγκιοζοπαίχτη… Όσο για
Τις σκιές, χαρούμενες
Οντότητες θα βρει
Που περπατούν στον ήλιο,
Κουτσομπολεύουν,
Συνδιαλέγονται, χαίρον-
Ται τη ζωή τους αγνοών-
Τας μας. Τότε ποιος
Μάς ονειρεύεται;
Η σκιά του περιπατητή;
Μάς οραματίζονται
Ερήμην τους; Υποσυνείδητα,
Λόγου χάριν; Τότε εξαρ-
Τώμεθα από τα κοσμικά
Απωθημένα τους; Τρομάζω
Και μόνο που το σκέφτομαι.
Είμαστε «όνειρα γλυκά» ή μήπως
Οι «εφιάλτες» τους; Εξαρτιό-
Μαστε από τα καπρίτσια
Και τα μίση τους; Προδο-
Μένοι έρωτες, πάθη,
Φρούδες ελπίδες, μνησικα-
Κίες, φθόνος… Αλλά και
Αγάπη, ανεκτικότητα,
Αποδοχή τού διαφορετικού…
Φιλότης και νείκος:
Οι δύο σταυρωτοί άξονες
Που κινούν τον Τροχό
Τής Τύχης και τη
Μέγγενη τής Αναγκαιό-
Τητας.
15/6/2017.
*
Μύω, μυώ, μυς, μύες, μύησις, μύστης…
Σφίγγω τα μάτια, σφραγίζω τα χείλη
Με τον δείκτη. Ενταφιάζω τη Σιγή.
Μιμικοί μυς τού προσώπου εργάζονται
Πυρετωδώς για να επιβληθεί Σιωπή.
Ποντίκια (μύες) βγαίνουν έξω από τη
Φωλιά τους βαθιά μέσα στο χώμα
Τυφλωμένα από το Φως.
Ηχοποίητον το ρήμα «μύω»,
Ηχοποιητικόν το «μυώ-μυούμαι», «μύ-
Ησις». Συν-ακοή σημαίνοντος-σημαινο-
Μένου.
Βωμός αγοραίου Διός
- Σ’ ευχαριστώ Δία,
Όχι μόνο γι’ αυτά που
Μου χάρισες απλόχερα, αλλά
Κυρίως για τις προσευχές μου
Που δεν εδέησες να εισακούσεις.
Ποιος ξέρει σε ποιους μπελάδες
Θα με έβαζαν, σε ποιους κυκλώνες
Θα βωλόδερνα, σε ποιες τρικυμίες
Θα θαλασσοπνιγόμουνα…
Ποιος ξέρει πού θα βρισκόμουνα
Μπλεγμένος, αν είχες ικανο-
Ποιήσει τα αιτήματά μου πάντα
όλα.
Θεατροποίηση
Σκοντάψαμε τόσες πολλές
Φορές επί σκηνής.
Ήταν τόσες οι ήττες
Που κάτι λειψές νίκες,
Κάτι φευγαλέοι θρίαμβοι,
Οι συγχορδισμένοι κλακαδόροι
Τής φαμίλιας δεν μπόρεσαν
Να γείρουν την πλάστιγγα
Προς τη μεριά
Τής αυτό-εκτίμησης.
Παρ’ όλα αυτά συνεχίζουμε
Σαν τον σαιξπηρικό
Ηθοποιό Μπουθ
Στο Φαρ-Ουέστ που
Επέμενε να απαγγέλλει
Υψηλή Ποίηση μέσα σε
Σαλούν με αμόρφωτους
Καουμπόϋδες
Κι οξυζεναρισμένες
Πόρνες, επιδέξιες όμως
Στα δάχτυλα τού δεξιού χεριού
Και στην κίνηση τής λεκάνης, βεβαίως.
Το ιερόν οστούν είναι
Το ζητούμενο,
Όσο στηρίζει ακόμα
Το υγρό σπήλαιο
Πριν αρχίσει να ξασπρίζει
Στον ήλιο τής ερήμου.
Όσες φορές πεθάναμε
Επί σκηνής, άλλες τόσες
Τρελαθήκαμε…
«Ο βρεγμένος δεν βρέχεται
Κι ο σαλεμένος δεν σαλεύει».
Εκτός ίσως μόνο την
Άχαρη εκείνη στιγμή
Που σβήνουν τα φώτα
Και συνεχίζεις να
Καμώνεσαι μόνος,
Για τρεις μέρες, σαράντα,
Για έξι μήνες,
Ετήσιο μνημόσυνο – στα τρία
Χρόνια η εκταφή.
Και μετά πώς ν’ αντέξεις
Το συνωστισμό
Σε οστεοφυλάκιο
Πλημμυρισμένο;
Λιωμένο κερί και τρικυμισμένη
Σκόνη.
15/6/2017.
*
Η ανεύρεσις τού Ορθού Λόγου
Στο θεώρημα τού Πυθαγόρα
Αν η οριζόντια είναι ο άνθρωπος
Και η κάθετος ο θεός,
Η υποτείνουσα είναι ο βίος
Κι από εμάς εξαρτάται
Αν σκουλήκι σέρνεσαι στη γη
Ή αετός πετάς στους ουρανούς.
Αυτό το θείον στοιχείον εντός μας
Είναι που κρίνει και το αποτέλεσμα.
Μέσα από την συναίρεσιν
Ανευρίσκεται ο Ορθός Λόγος,
Ανάληψις επιτυγχάνεται,
Φτάνει η γωνία να είναι ορθή
(ενενήκοντα μοιρών)
Και το τρίγωνον ορθογώνιον,
Εις την Ευκλείδειον Γεωμετρίαν,
Βεβαίως.
Για τις άλλες σιωπή.
Ακόμα κι αν υποθέσουμε
Πως τις κατέχω
Ορρωδώ να τις διδάξω,
Τού Λοξία είν’ αυτές οι διαδρομές
Κι αι βουλαί του αρίφνητοι.
Οιδίπους εγώ δεν θα γενώ.
Μήτε «τύραννος» μήτε «επί Κολωνώ».
Λοξές γραμμές στην παραβολική
Και υπερβολική Γεωμετρία
Συναντώνται
Παραλλήλως…
Μόνο στη δική μας αντίληψη
Τού χωροχρόνου
Παράλληλοι κι ασύμβατοι
Συνώνυμοι εισίν.
Θνητοί εσμέν, μα όχι
Και βροτοί,
Αναλώσιμοι
Αναζωπυρωνόμεθα.
Βρήκαμε τον εαυτό μας, Σωκράτη,
Εκτός
και μέσα μας.
Δεν ξέρω τι πονάει περισσότερο,
Τι γλυκαίνει…
*
Έν-τις
Το ποίημα τού μηδ-ενός (μηδ-νεώς):
Είμαι τόσο χαρούμενος
που γιορτάζουν τα κύτταρά μου.
Τώρα δεν μένει τίποτα πια να ζητήσω
για τίποτα να παραπονεθώ,
τίποτα να ειρωνευτώ
για τίποτα να πλαντάξω.
Βαδίζω πλησίστιος στο Μηδ-Έν
και το όνομά μου Ού-τις.
Σας ευχαριστώ για αυτή τη μοιραία περί-
πλάνηση.
Φυλακή του Σωκράτη, Φιλοπάππου 7/11/2020.
*
Κοίλη Οδός
Συναντηθήκαμε στού Σωκράτη τη σπηλιά.
Κρώζουνε τα τρωκτικά τ’ ουρανού,
σύμπαντος άλλου,
μακριά πολύ από σκοτούρες
τις καθημερινές μας,
αναμοχλεύοντας μουσικές
που ανήκουν σε μια ανήκουστη Αρμονία,
τής ψυχής μας ανέμισμα
αλαφροΐσκιωτο.
Γυροφέρνουμε τις ίδιες μυρμηγκοφωλιές,
γιγαντιαίοι ελέφαντες
που φοβούνται τα κουνούπια.
Απαντοχή μας τα χελιδόνια,
φίδια φτερωτά
που θα απαλλάξουν τη Γη
από τα ποντίκια.
*
Ναΐδριον Σωκράτους
στον κρυστάλλινο και κρυσταλλικό Χριστόφορο Χριστοφή
που μου υπενθύμισε τα γραφόμενα του Πρόκλου
για το εκκλησάκι του Σωκράτη που επισκέφθηκε
μπαίνοντας στα τείχη της Αθήνας πριν κατευθυνθεί
στη συνοικία των νεοπλατωνικών φιλοσόφων…
Νέμεσις Ίσις
Ελευθερίας Δίκη
Θέμιδος παλιννόστησις
Αθανασίας οδυρμός
Παντοδύναμος ανασασμός
Αναστάσεως αναπεταμός
Ισχύος αναπτέρωσις…
Περάσαμε αιώνες εδώ
στο ανήλιαγο εικονοστάσι
που μόνο με το δειλινό
πορφυρώνεται…
Εν-τροπή
ανά-τροπή
διά-τροπή…
Στιγμές σιωπής
ενστάλακτον νάμα…
Φυλακή τού Σωκράτη, 10/1/2021, 11:11 π.μ.
*
Τα επτά πέπλα της Ίσιδας-Σαλώμης
στην Κριστίν, φίλη της Ποιήτριας Κατερίνας Ζαχαριάδου
Τα κομμένα λουλούδια στο βάζο
φυτοζωούν
κι εμείς στα κελιά μας
(περιορισμένες διαδρομές
από την κουζίνα στο μπάνιο
και πάλι στην τηλεόραση).
Η Γη σε καραντίνα,
αλλά όχι τώρα,
αιώνες πριν,
να μην διαχυθεί η δυσαρμονία
στις εσχατιές
τού σύμπαντος υλικού κόσμου
τής τρίτης διάστασης…
Κατά τα άλλα νομίζουμε
πως βλέπουμε το Φως
τής Πρωταρχικής Δημιουργίας
μέσα από τα τηλεσκόπιά μας
(διάθλαση, ανάλυση,
οπτική και χωροχρονική
παραμόρφωση, σαν μέσα
στην ιριδίζουσα επιφάνεια
μίας πομφόλυγος,
κοινώς σαπουνόφουσκας,
που ετοιμάζεται να σκάσει
στο δικό της τοπικό big-bang).
Κι οι τουλίπες στο βάζο
συμμετέχουν στο θαύμα
τής Δημιουργίας
με τον δικό τους σεμνό
τρόπο: φυτοζωώντας.
Όμως εκείνες δεν φιλοσοφούν.
Τα επτά πέπλα της Ίσιδος-Σαλώμης
ζητούμε να διαπεράσουμε,
απροετοίμαστοι για όσα δούμε,
όμως ο Ηρώδης τη θανάτωσε
τη Σαλώμη
για να μην ξαναχορέψει εμπρός του
και τον αναγκάσει να βγει
πάλι έξω
από το “Σπήλαιο των Ιδεών”
τού Πλάτωνα, όπου ήταν
φυλακισμένος
μαζί με τον Σωκράτη.
*
Μαθηματικές Ιδέες
– Ο Σωκράτης είμαι,
πρόδρομος τού Ιωάννη τού Βαπτιστή,
ενσαρκωμένος Άγγελος,
τον έναν και μόνον
Πρωταρχικόν Νόα
λατρεύων…
Νους ειμί και εις τον Νόαν επιστρέφω
πλούσιος
με τα αγγεία τών Ιδεών
που πλάσαμε στη Γη
τα πέντε στοιχεία τής Φύσεως
αξιοποιώντας.
Εκατόν σαράντα τέσσερις
οι διαστάσεις
κι από την εβδόμην
εις την τρίτην
Ιδέες απορρέουσιν
(αντίγραφα μαθηματικών εξισώσεων).
31/1/2021.
*
Φυλακή τού Σωκράτη η Λογική μας
Μια κυρία βγάζει βόλτα
τον αλυσοδεμένο γάτο της.
*
Από την κρύπτη τού Σωκράτη
βγαίνουν κουρούνες
εις άγραν τροφής δια τα μικρά τους
*
Τα κύτταρά μας ασφυκτιούν
υπό το κράτος τής Νοησιαρχίας –
σφουγγάρι
που σαν το πιέσεις
θα ξεχυθούν μουσικές.
*
Τα παιδιά ξετρελαίνονται
με την υποτιθέμενη “φυλακή τού Σωκράτη”.
Στην πραγματικότητα πρόκειται
δια “ναΐδριον Σωκράτους”,
σύμφωνα με τον Πρόκλο…
Κι εκείνος, ο Σωκράτης,
ο σοφότερος τών ανθρώπων,
αναπαύεται στην πέτρα
κάτω από το μεγαλεπήβολο
μαυσωλείο
τού Φιλοπάππου.
Ακρόπολις, 6/2/2021.
*
Το στερνοπούλι…
Σωκράτης: “τώρα ήρθε καιρός να
Κοιμηθώ αντίπερα.
Αύριο τέτοια ώρα
Ένας Θεός ξέρει
Ποιος από τους δυο μας
Θα κοιμηθεί ελαφρύτερα”.
*
Ευριπίδης: “Αυτά που προσδοκούσαμε
Δεν γίνανε
Και για το Απροσδόκητο
Βρήκε δρόμο
Ο Θεός”.
*
Γίνεσαι μόνον
Ό,τι ποθείς
Κι ό,τι φοβάσαι.
Για αυτό πρόσεχε
Τους φόβους σου.
Ειδικά σαν γίνουν πόθοι.
*
Με τον πόθο
Ξεμπερδεύεις μια μέρα.
Με την επιθυμία όχι…
Ο πόθος είναι για τον Άλλο.
Η επιθυμία για τον Εαυτό.
*
Συν-Γ-ραφή
Δεν γράφω για μένα.
Δεν γράφουμε για τους άλλους
Αλλά με αυτούς…
*
Ο Σωκράτης στην διαγαλαξιακή αμμουδιά
Γιατί έφυγες εκείνο το πρωί;
Γιατί δραπέτευσες από τη φυλακή σου
Πνεύμα φωτεινό
Πετροβολημένο με αστέρια;
Και τώρα τι θα κάνουμε εμείς
Τι θα απογίνουμε
Στη γλιστερή σκοτεινιά
Χωρίς τη γενναιότητα
Να απαρνηθείς
Τον πόνο
Χάρη τής ηδονής
Μιας ύπαρξης ταγμένης
Στην προσφορά;
Γιατί δεν λάδωσες τον φύλακα
Εκείνο το βράδυ,
Όπως σε εσυμβούλεψαν
Οι εύποροι μαθητές σου;
Να τρέξεις προς την Κοίλη Οδό
Να βγεις στον Πειραιά
Με κουκούλα από λινάτσα
Σκεπασμένος
Να μοσχοβολάς ελιές
Από την τέμπλα λιωμένες;
Καραβοτσακισμένες
Οι ελπίδες μας
Να σε ακούσουμε πάλι τώρα
Ξανά
Να μας ξεναγείς
Σε άστρα μακρινά
Εκεί όπου Ελευθερία
Κατοικοεδρεύει,
Κυρά φιλόστοργη,
Λιμάνι γαληνό;
Να σε ακούσω πονώ.
Πεινώ για ύπνο
Και για ξύπνιο
Μαργωμένο
Στου μελισσόχορτου
Τις ευωδιές
Σπαρμένες
Σε θυμάρια
Αλλοδιαστασιακά.
Πόσο περίπλοκη είναι
Η ύπαρξη.
Κι εμείς ζούμε τόσο λίγο
Εδώ,
Στο δωμάτιο με τους καθρέφτες.
Θα ξανάρθεις.
Δεν αντέχεται τόση φωτεινιά.
Παρασκευή 19/5/2023.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
[1] Ο Δίνος ως έννοια πρωτοποριακή για τον 5ο αιώνα π.Χ. (μαζί με το Χάος, τη Γλώσσα, τις Λέξεις και τις «σκοτεινές» έννοιες που ονομάστηκαν τότε Νεφέλες) εμπεριέχονται στην αριστοφανική κωμωδία «Νεφέλες», που αντικατοπτρίζει τον φασισμό τού μέσου αμόρφωτου καιροσκόπου κουτοπόνηρου και συμφεροντολόγου δήθεν θρήσκου Αθηναίου πολίτη τού Χρυσού Αιώνα (σε κάθε εποχή υπάρχουν οι «τα φαιά φορούντες», οι μέτριοι κι οι ανόητοι) και προοικονόμησε δυστυχώς αυτή η κωμωδία, είκοσι χρόνια πριν από τη δίκη του, την καταδίκη τού Σωκράτη σε μαρτυρικό θάνατο στην πυρά παρακαλώ (σαν τις «μάγισσες» τού κατοπινού Μεσαίωνα), είκοσι ολάκερα χρόνια πριν από την περίφημη ιστορική δίκη του! Και παρ’ όλο που αυτή η κωμωδία δεν πήρε το βραβείο στα Μεγάλα Διονύσια του 423 π.Χ., ο σπόρος της μελλοντικής εξόντωσης ενός μεγάλου φιλοσόφου είχε πέσει στο χώμα και θα ρίζωνε και βλάσταινε και θα καρποφορούσε αίσχος και όνειδος για την αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία.
ΔΥΟ ΠΑΛΑΙΑ ΜΟΥ ΒΙΒΛΙΑ ΣΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ τώρα σε ηλεκτρονική μορφή χάρη στην ΑΛΕΞΙΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΠΟΥΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ https://www.morphosisbooks.com/ ΑΛΕΞΙΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΚΟΜΑ δύο ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ:
- Συζήτηση με αφορμή το έργο
του Ντέιβιντ Μάμετ
θα γίνει την Τρίτη 17/5/2023, στο Θέατρο ΣΤΑΘΜΟΣ. Μετά την ολοκλήρωση της παράστασης (που αρχίζει στις 9μμ) θα ακολουθήσει συζήτηση με τους καλλιτέχνες, δημοσιογράφους και άλλους κριτικούς που συντονίζει ο Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής-κριτικός και συμμετέχουν οι ερευνητές: Πόπη Αρωνιάδα ( ποιήτρια-κριτικός), Δάφνη Μαρία Βουβάλη-Γκυ (ποιήτρια, συγγραφέας, δημοσιογράφος), Χάρης Μελιτάς (ποιητής-πεζογράφος, βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών), Γιώργος Σκούρτης (ποιητής-κριτικός), Γιώργος Μελίτος (πεζογράφος), Τώνια Μορφοπούλου (εικαστικός), Ειρήνη Αντωνάκη (εικαστικός).
- Συζήτηση με αφορμή το έργο
του Μολιέρου
θα γίνει την Πέμπτη 19/5/2023, στο Θέατρο ΣΤΑΘΜΟΣ. Μετά την ολοκλήρωση της παράστασης (που αρχίζει στις 9μμ) θα ακολουθήσει συζήτηση με τους καλλιτέχνες, δημοσιογράφους και άλλους κριτικούς που συντονίζει ο Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής-κριτικός και συμμετέχουν οι ερευνητές: Πόπη Αρωνιάδα ( ποιήτρια-κριτικός), Δάφνη Μαρία Βουβάλη-Γκυ (ποιήτρια, συγγραφέας, δημοσιογράφος), Χάρης Μελιτάς (ποιητής-πεζογράφος, βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών), Γιώργος Σκούρτης (ποιητής-κριτικός), Γιώργος Μελίτος (πεζογράφος), Τώνια Μορφοπούλου (εικαστικός), Ειρήνη Αντωνάκη (εικαστικός).
Διευκρίνιση: οι συμμετέχοντες ενεργά μπαίνουν με ατέλεια, όλοι οι άλλοι με κανονικό ή φοιτητικό εισιτήριο ανάλογα.
ΠΑΒΕΟΥ ΚΡΟΥΠΚΑ, παρουσίαση τής προσωπικότητάς του
και του έργου του από τον Δρ Κωνσταντίνο Μπούρα
Ο σημαντικός Ελληνιστής, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο τής Βαρσοβίας Πάβεου Κρούπκα είναι διδάκτωρ τής Φιλοσοφικής Σχολής τού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το θέμα της διατριβής που υποστήριξε το 2003 είναι: «Άνθρωπος και Φύση στο έργο τριών ποιητών τής Μεσογείου: Ελύτης, Θερνούδα (Ισπανία), Κουασίμοδο (Σικελία)».
Η σπουδαιότητα αυτής της έρευνας έγκειται συν τοις άλλοις και στο γεγονός ότι μέχρι το 1996 κανένα πολωνικό πανεπιστήμιο δεν είχε έδρα Νεοελληνικών Σπουδών, παρά μόνο για την Κλασική και για την Βυζαντινή Γραμματολογία.
Η Καθηγήτρια Μαργαρίτα Μπορόφσκα, κατέχουσα την έδρα Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο τής Βαρσοβίας (με εξειδίκευση στην εποχή τής Τουρκοκρατίας) έχει ήδη βραβευτεί από την ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ. Επειδή όμως μέχρι τότε κανείς Πολωνός επιστήμων δεν είχε εξειδικευτεί στη σύγχρονη νεοελληνική λογοτεχνία, ο Πάβεου Κρούπκα ενόσω υπηρετούσε στην πολωνική πρεσβεία τής Αθήνας αποφάσισε να αναλάβει την εκπόνηση τής εν λόγω διατριβής έτσι ώστε μετά τον διορισμό του το Πανεπιστήμιο τής Βαρσοβίας να μπορεί να διαθέτει μεταπτυχιακό κύκλο σπουδών Νεοελληνικής Λογοτεχνίας.
Ο Πάβεου Κρούπκα είναι από τούς πρώτους παγκοσμίως που έχει ασχοληθεί με τον Ελληνισμό τής Κάτω Ιταλίας (τα λεγόμενα «γκρεκάνικα») ήδη από την δεκαετία τού 1980. Σημειωτέον ότι η διάλεκτος αυτή μεταφράστηκε για πρώτη φορά στα πολωνικά και μετά στα ιταλικά και ελληνικά!!!
Ο Πάβεου Κρούπκα βραβεύτηκε από την ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ για μια μεγάλη Ανθολογία Νεοελληνικής Λογοτεχνίας που εκδόθηκε και κυκλοφόρησε στην Πολωνία.
Φέτος, το 2023, βραβεύτηκε για το σύνολο τού έργου του και για την δίγλωσση ποιητική μου συλλογή
με τίτλο «ΈΡΩΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», που εκδόθηκε το 2019 με πρόλογο τού Επίτιμου Καθηγητή τού Πανεπιστημίου Αθηνών ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ.
Η συλλογή αυτή (σε ελληνικά και πολωνικά) απέσπασε το ΒΡΑΒΕΙΟ ΝΙΚΟΣ ΧΑΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ στο ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ τού ΠΟΖΝΑΝ το 2019.
Η ανθολόγηση των ποιημάτων που επέλεξε να μεταφράσει από διάφορες συλλογές μου έγινε από τον ίδιο τον διακεκριμένο Ελληνιστή Πάβεου Κρούπκα.
Όπως διαπιστώθηκε στην τελετή απονομής που έλαβε χώρα στο Γαλλικό Ινστιτούτο τής Αθήνας την Παρασκευή 12/5/2023, και ώραν 6ην απογευματινήν, ο ρέων προφορικός του λόγος είναι το ίδιο πλούσιος και περιεκτικός με τον γραπτό.
Του αξίζουν ένθερμα συγχαρητήρια και διεθνή εύσημα για την υπηρεσία του στον ενιαίο και συνεχή Ελληνικό Πολιτισμό.
Η ελληνική γλώσσα είναι διεθνής, εύπλαστη και επιδεχομένη καινοφανών νοηματοδοτήσεων.
Πνευματικοί άνθρωποι σαν τον Πάβεου Κρούπκα είναι η ζωντανή απόδειξη.
Παρακαλώ χειροκροτήστε τον!!!
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
ΒΡΑΒΕΙΑ ΕΕΜΛ 2023 – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 ΜΑΪΟΥ 2023 – 18.30 – ΓΑΛΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ Inbox
Σήμερα στις 6:30μμ στο Γαλλικό Ινστιτούτο της οδού Σινά ΒΡΑΒΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ο Πολωνός μεταφραστής μου Δρ ΠΑΒΕΟΥ ΚΡΟΥΠΚΑ. Τον ευγνωμονώ από καρδιάς για τον δίγλωσσο τόμο ανθολογημένων ποιημάτων μου που απέσπασε το μεγάλο βραβείο ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ στο Φεστιβάλ Ποίησης τού Πόζναν το 2019
ΔΙΓΛΩΣΣΗ ΈΚΔΟΣΗ ΜΕ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΟΥ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ
“Έρωτας για την Ελευθερία” ο χαρακτηριστικός συμβολικός τίτλος.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΈΚΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΘΥΣΙΑΖΩ.
Ανθολόγησή τής ποίησής μου στην αλβανική γλώσσα από τον εξαίρετο λογοτέχνη και γενναιόδωρο πνευματικό συνοδοιπόρο ΝΙΚΟ ΚΑΤΣΑΛΙΔΑ
Ευχαριστώ τον εκδότη μου ΝΙΚΟΛΑΟ ΝΙΚΑ
για αυτή την ευχάριστη έκπληξη.
ΤΟΝ ΕΥΓΝΩΜΟΝΩ!!!
διαγκωνισμοί, αποσοβήσεις, περιθωριοποιήσεις…
καιρός να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα αγαπητοί συνοδοιπόροι, ομότεχνοι και φίλες/φίλοι/φίλα προσκείμενα…
μετά από 44 συναπτά έτη στο κουρμπέτι το λογοτεχνικό-θεατρικό
και επειδή δεν έχω συνηθίσει να μασάω τα λόγια μου
(ετούτη είναι η δύναμη και η αδυναμία μου)
πρέπει, ήρθε η ώρα θαρρώ να ξεκινήσουμε έναν (τουλάχιστον) διάλογο
χωρίς ψευτοευγένειες και υποκρισίες…
ΜΙΣΩ ΤΟ ΨΕΜΑ: ΤΟ ΘΕΩΡΩ ΩΣ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ!!! ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ: γιατί το ψέμα σκοτώνει αποτελεσματικότερα από το μαχαίρι γιατί είναι ύπουλο.
αφιέρωσα τη ζωή μου στην Τέχνη επιμένοντας να προβάλλω το έργο των άλλων, κυρίως πρωτοεμφανιζομένων και άγνωστων
για να μην περάσουν ό,τι τράβηξα εγώ πληρώνοντας το ανεξάρτητο, το ασυμβίβαστο, το ανυποχώρητο και το ελεύθερο του χαρακτήρα μου (που ξεκίνησε ως φύσις, μετά έγινε έξις και τελικά χαρακτήρ)…
ΠΕΡΝΩ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ ΜΕΛΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΈΡΓΟ ΤΩΝ ΆΛΛΩΝ.
ΜΙΛΩ ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΆΛΛΟΥΣ.
ΤΡΕΧΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΆΛΛΟΥΣ.
ΘΥΣΙΑΖΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΆΛΛΟΥΣ.
δεν σας ζητάω εύσημα,
όμως αγαπητές φίλες και φίλοι,
μετά από 7.000 δημοσιευμένα κριτικά κείμενα
παρακαλώ σεβαστείτε τον κόπο, την αγαθοεργία, το κοινωφελές τού όλου εγχειρήματος.
ΚΑΤΑΝΟΩ ΤΗΝ ΚΑΤΩΤΕΡΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ, ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΩ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΩ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ (μέσα μου κι έξω).
ως κριτικός θεάτρου έμαθα να αποστασιοποιούμαι, ακόμα κι από τον ίδιο τον εαυτό μου.
με αφορμή λοιπόν την πρόσφατη έκθεση βιβλίου Θεσσαλονίκης
ευτύχησα να βρεθώ δίπλα, γύρω, μέσα, κάτω… από πανηγυριώτικα δρώμενα διονυσιακού κι ΕΝΙΟΤΕ απολλώνειου είδους.
χάρηκα τόσο που εξαντλήθηκα για καλό σκοπό
ώστε αποφάσισα να αφήσω κατά μέρος τον εκνευρισμό που μου προκάλεσεν ανοίκειες
(ευτυχώς ελάχιστες) επιθέσεις από ανώριμα άτομα.
σκέφτομαι λοιπόν εδώ να σας μεταφέρω τον προβληματισμό μου για τον στενό κι ενίοτε στενάχωρο σταύλο τής νεοελληνικής λογοτεχνίας:
ΟΜΑΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ (γκρουπόσκολα και συν-μωρίες) το μόνο που καταφέρνουν είναι να απωθήσουν τους βιβλιόφιλους.
εκεί που επικρατούν τα εγώ το εμείς πάει περίπατο.
εάν δεν καταλάβουμε εγκαίρως πως το έργο μας είναι να φωτίσουμε τους ταλαίπωρους ανθρώπους, εκείνους που δεν έχουν καμία διέξοδο,
εάν δεν προσπαθήσουμε να κάνουμε τη γη ολάνθιστο περιβόλι,
εάν δεν αφήσουμε πίσω μας έναν καλύτερο πλανήτη από εκείνον που παραλάβαμε,
ΤΟΤΕ…
ΚΑΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΑΜΕΣΩΣ
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΦΟΡΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑΝ
ΟΙ ΝΟΗΤΙΚΟΙ ΑΚΡΟΒΑΤΙΣΜΟΙ,
ΟΙ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ,
ΟΙ ΜΙΖΕΡΙΕΣ,
ΟΙ ΥΠΕΡ-ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΕΙΣ,
ΤΑ ΑΠΩΘΗΜΕΝΑ,
ΟΙ ΜΕΜΨΙΜΟΙΡΙΕΣ ΜΑΣ
και άλλα δεινά.
ξέρω πως είμαι ένα Τίποτα, μήτε καν η υποψία ενός κόκκου άμμου
στο σύμπαν το πλατύ
που ανοίγεται κάθε βράδυ στα όνειρά μου.
κλαίω από χαρά κάθε που βοηθάω μια ζωούλα να επιβιώσει.
είμαι φτωχός, πάμφτωχος στα μάτια τού Θεού
(με μηδενικές καταθέσεις)
ξοδεύω όλα τα λεφτά που περνάνε από τα χέρια μου
σαν φύλλα ξερά στο τζάκι.
ΣΥΓΚΙΝΗΘΗΚΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΌΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΝΟΣ ΑΔΕΣΠΟΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΝΤΙΝΑ, ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΣΤΑ ΔΥΟ ΤΟΥ ΠΟΔΙΑ ΚΑΙ “παράγγειλε” ένα σάντουιτς ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ ΜΕ ΧΛΩΡΑ ΦΥΛΛΑ ΔΕΝΤΡΟΥ!!!
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΣΗ!!!! ΌΛΑ ΤΑ ΆΛΛΑ ΘΛΙΒΕΡΑ, ΑΝ ΚΑΙ ΣΥΓΓΝΩΣΤΑ, ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ.
ας χαμηλώσουμε τον εγωισμό μας,
εάν θέλουμε να μας θυμούνται για την ψυχούλα μας την φωτεινή.
ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ Η ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟΥ.
Η ΣΑΠΦΩ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΕΙΧΕ ΣΩΘΕΙ ΈΝΑΣ ΣΤΙΧΟΣ ΤΗΣ, ένα δίστιχο ίσως…
οι λοιποί δύστυχοι μόνον ανησυχία αποπνέουν αυξάνοντας την εντροπία τής Γης…
ΘΕΑΤΡΟ ΕΛΕΡ, «Υπόθεση Μακρόπουλος», Η παράσταση!!!
Διθυραμβική κριτική από τον ποιητή και θεατρολόγο Κωνσταντίνο Μπούρα…
Ένα απολύτως ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΈΡΓΟ εκατό ετών!!!
Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Η πτώση τής αριστοκρατίας, η επικράτηση τού μικροαστισμού, φτώχεια, ανεργία και ανασφάλεια που θα γεννήσει τον φασισμό (με κύρια αποτρόπαια και καταστροφική του έκφραση τον ναζισμό)…
…και παράλληλα, μεσμερισμός, πνευματιστικά και υπνωτιστικά πειράματα, έρευνα τού υποσυνειδήτου, άνθηση των γραμμάτων και των τεχνών, ιλιγγιώδης πρόοδος των επιστημών, τεχνολογικές εφαρμογές που έφεραν επανάσταση στην καθημερινή ζωή και…
… η ανάγκη για διασκέδαση, για ψυχαγωγία, η χαρά της ζωής ως αντίδοτο στον φόβο τού θανάτου.
ΤΟ ΦΑΣΜΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΦΥΓΟΚΕΝΤΡΕΣ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΟΜΟΛΟΥΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.
Ένα έργο λοιπόν για τον Χρόνο, για τις μετενσαρκώσεις, για την αιώνια νεότητα, για την ανθρώπινη περιπέτεια, για την ελπίδα και για την απογοήτευση, για το ταλέντο και για την τεχνική…
Αστυνομικό ψυχολογικό θρίλερ με έντονα υπαρξιακά στοιχεία και διάχυτο σουρεαλισμό. Όλος ο εικοστός αιώνας προφητικός σε μια προδρομική λογοτεχνική επίτευξη ευεπίφορη για άπειρες παραστατικές ερμηνείες.
Στη συγκεκριμένη παράσταση το κείμενο φωτίστηκε από μέσα, διαχρονικά. Η ντίβα θα μπορούσε να είναι η Μαρία Καλογεροπούλου (Καλογερόπουλος – Μακρόπουλος). Το έργο γράφτηκε τη χρονιά που γεννήθηκε η Μαρία Κάλλας και μιλάει προφητικά για την απόλυτη ντιβίνα!!!
Συμπτώσεις σε ανατριχιαστικό βαθμό.
Μεταφυσική απροκάλυπτος. Αλλά και πολιτικολογία. Η ανάλυση τού φασισμού σε έναν μονόλογο που υποδύεται καταπληκτικά στο τέλος ο έμπειρος Ρήγας Αξελός.
Ήταν όλες και όλοι τους περίφημοι/περίφημες,
Με κορυφαία την Κερασία Σαμαρά, πρωτεργάτιδα και ερμηνεύτρια ολκής. Κάποια στιγμή έγινε η ίδια η Μαρία Κάλλας (στη σκηνή που την χτενίζει η υπηρέτρια κι εκείνη, η ντίβα, ανεβοκατεβαίνει τις οκτάβες αλλάζοντας διάθεση από την απόλυτη τρυφερότητα στην κάθετη αυστηρότητας μιας υπάρξεως τελειομανούς).
Σκηνικά πλούσια, κοστούμια «εποχής», ελαφρώς διαχρονικά, σκηνικά αντικείμενα και φωτισμοί θρίλερ. Αν γυριζόταν ένα φιλμ νουάρ βασισμένο σε αυτή την αριστουργηματική παράσταση θα γινόταν διεθνές αξιοθέατο [με την κυριολεκτική σημασία τής λέξεως].
Έλειπαν βέβαια τα ιστορικού περιεχομένου video art, όμως έτσι θα αδυνάτιζε ο παραστατικός ρυθμός, θα καταστρεφόταν η συγκεκριμένη αφηγηματική οικονομία και το σασπένς δεν θα οδηγούσε στο πολυπόθητο κρεσέντο τού τέλους.
Τέτοιες τεχνικές προσθήκες θα οδηγούσαν σε μια άλλου είδους παράσταση, περισσότερο μπρεχτική με έντονο το πολιτικό στοιχείο. Έτσι η όποια αποστασιοποίηση θα αλλοίωνε τον αρχικό αστυνομικό/ψυχολογικό χαρακτήρα τού πρωτοτύπου.
ΆΨΟΓΑ ΌΛΑ!!! ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΘΑΥΜΑ!!!
Μετά Λόγου Γνώσεως,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
info:
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΥΠΟΘΕΣΗ «ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ»
του Κάρελ Τσάπεκ
ΓΙΑ 15 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
ΘΕΑΤΡΟ ΕΛΕΡ, Φρυνίχου 10, Πλάκα
Από 26 Απριλίου-14 Μαΐου 2023, κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή.
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη και Κυριακή στις 8 μ.μ., Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 9 μ.μ.
Τιμές εισιτηρίων: 15 € κανονικό, 12 € ευρώ για μαθητές, φοιτητές, ΑΜΕΑ, ανέργους και άνω των 65 ετών, 5 € ευρώ για ατέλειες
Διάρκεια παράστασης: 2 ώρες με διάλειμμα 10 λεπτών
Κρατήσεις: ticketservices.gr https://www.ticketservices.gr/event/ypothesi-makropoulos
και στο ταμείο του θεάτρου ΕΛΕΡ, τηλ. 211353928, από 4μ.μ.
YΠΟΘΕΣΗ «ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ»
«Ηλίθιοι, πόσο είστε ευτυχισμένοι….»
Το εμβληματικό έργο του Τσέχου συγγραφέα Κάρελ Τσάπεκ ΥΠΟΘΕΣΗ «ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ», που συμπληρώνει φέτος ακριβώς 100 χρόνια από την συγγραφή του, μεταφράζεται και παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή, από 26 Απριλίου, στο Θέατρο ΕΛΕΡ, σε σκηνοθεσία Κερασίας Σαμαρά, για 15 παραστάσεις, με ένα εξαιρετικό καστ πρωταγωνιστών.
Το έργο, που είναι γνωστό από την ομώνυμη όπερα, θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στην αυθεντική, θεατρική του μορφή, με εμβόλιμα τραγούδια, σε πρωτότυπη μουσική του Τάκη Μπαρμπέρη.
Ένας δεκαμελής θίασος πρωταγωνιστών, μαζί με ένα 12χρονο αγόρι και ένα σύνολο κορυφαίων συντελεστών κάθε ειδικότητας στελεχώνουν την παράσταση. Το έργο, με τη γοητευτική, μυστηριώδη ατμόσφαιρα, τη μεταφυσική του διάσταση και το ανελέητο χιούμορ του, σκλαβώνει θεατές κάθε ηλικίας. Η σκηνοθεσία βασίζεται στην λογική και την αισθητική των noir comics.
Η ΥΠΟΘΕΣΗ «ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ» είναι μια μαύρη κωμωδία μαγικού ρεαλισμού. Αποτελεί μια συναρπαστική, μεταφυσική αλληγορία, για την φθορά και την πτώση της εξουσίας και μιλά έμμεσα για τον κίνδυνο της φασιστικής ιδεολογίας, για την ανθρώπινη παρέμβαση στην ισορροπία της Φύσης, για την αγωνία του ανθρώπου μπροστά στο μυστήριο του θανάτου. «Πόσο φυσικό είναι να επιβάλλεσαι;», «Τι νόημα έχει να επιβιώνεις, αν δεν ζεις;», «Η φύση εκδικείται;» είναι κάποια από τα ζωτικά ερωτήματα που θέτει.
ΥΠΟΘΕΣΗ: Η Εμίλια Μάρτυ, μία μυστηριώδης, σαρωτική και απαξιωτική λυρική τραγουδίστρια επισκέπτεται ένα δικηγορικό γραφείο στην Πράγα και βοηθά στη δικαίωση των κληρονόμων μιας παμπάλαιης διαθήκης. Καθώς εμπλέκεται όλο και περισσότερο στην διαλεύκανση της 100ετούς δικαστικής υπόθεσης «ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ», αποκαλύπτεται η πολλαπλή ταυτότητά της: έχει ζήσει σε διάφορες χώρες του κόσμου, με διαφορετικά ονόματα, αλλά διατηρώντας πάντοτε τα ίδια αρχικά:
Ε. Μ.
Σέρνει πίσω της μια ζοφερή, απίστευτη αλήθεια, που θέτει κρίσιμο δίλημμα στους ανθρώπους που την περιβάλλουν…
ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΔΑΣ
Μετά από 25 ολόκληρα χρόνια συνεχούς προσπάθειας, παραδίδουμε επιτέλους στο ελληνικό κοινό την πρώτη, αυθεντική μορφή του έργου ΥΠΟΘΕΣΗ «ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ», μέσα από μια παράσταση βασισμένη στην αισθητική των noir comics και στελεχωμένη με ένα ζηλευτό καστ πρωταγωνιστών και συντελεστών, που τιμούν το ανέβασμά της.
Χιούμορ, φαντασία, αγωνία και μυστήριο ανταγωνίζονται στην κατάκτηση της ψυχής του θεατή.
Ένα όνειρο ζωής πραγματοποιήθηκε. Η σκηνή θα δείξει τα υπόλοιπα: ευστοχίες, αστοχίες, παραλείψεις, έμπνευση, σκηνική μαγεία…
Άλλωστε, όπως λέει και η ηρωίδα «…η Τέχνη έχει νόημα, μόνο όταν δεν ξέρει κανείς τα πάντα…»
Ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου όλους τους συναδέλφους μου, που ενσάρκωσαν το όνειρό μου, καθώς και τους συντελεστές της παράστασης που το υλοποίησαν.
Καλή θέαση.
ΥΠΟΘΕΣΗ «ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ»
(Věc Makropulos)
TRAILER https://www.youtube.com/watch?v=gA7nm3GJo2I
Κείμενο
ΚΑΡΕΛ ΤΣΑΠΕΚ (Karel Čapek)
Μετάφραση
ΣΟΝΙΑ ΝΤΟΡΝΙΑΚΟΒΑ–ΣΤΑΜΟΥ (SoňaDorňáková-Stamu)-
ΚΕΡΑΣΙΑ ΣΑΜΑΡΑ
Σκηνοθεσία
ΚΕΡΑΣΙΑ ΣΑΜΑΡΑ
Μουσική
ΤΑΚΗΣ ΜΠΑΡΜΠΕΡΗΣ
Σκηνικά-Κοστούμια
ΤΟΝΙΑ ΑΒΔΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
Επιμέλεια κίνησης
ΜΑΡΙΝΑ ΝΟΤΗ
Στίχοι τραγουδιών
ΚΕΡΑΣΙΑ ΣΑΜΑΡΑ
Φωτισμοί
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΟΥΝΤΡΙΧΑΣ
Βοηθός σκηνοθέτη-Οργάνωση παραγωγής
ΤΩΝΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Εικαστική δημιουργία
ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
Γραφιστική επιμέλεια
ΠΕΤΡΟΣ ΑΡΓΥΡΟΣ
Κινηματογράφηση αρχείου
ΝΙΚΟΣ ΒΟΥΤΕΝΙΩΤΗΣ
Δημιουργία TRAILER
ΤΖΕΝΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ-ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΝΟΥΦΑΡΙΤΣΗ
Social media
ΠΡΑΞΙΤΕΛΗΣ ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
Επικοινωνία
ΑΝΤΖΥ ΝΟΜΙΚΟΥ
Διεύθυνση παραγωγής
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ
Τμήμα marketing
ΕΥΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ- ΘΕΟΔΩΡΑ ΠΑΥΛΙΔΟΥ
Παραγωγή ΘΕΣΙΣ, www.thesisproduction.gr
ΤΟ ΕΡΓΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΩΡΑΪΤΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ:
Κώστας Αρζόγλου, Ρήγας Αξελός, Κερασία Σαμαρά, Περικλής Λιανός, Δημήτρης Καραβιώτης, Ευθύμης Χρήστου, Αλίκη Αβδελοπούλου, Τζώρτζης Παπαδόπουλος, Ξένια Παυλοπούλου και ο μικρός Αλέξης Ρηγόπουλος.
Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΥΠΟΘΕΣΗ «ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ» ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ :
- ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ.
- ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΩΓΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΣΕΧΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
- ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΧΟΡΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ SARKK SA (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΗΣ TOMMY HILFIGER & CALVIN KLEIN ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ).
Με την πολύτιμη βοήθεια των: KATERINA KAROUSSOS (Hats and accessories), Sisi Art, Μαρίας Ντούσκα (APAR YOGA HEALING
ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ,
Η ΦΩΤΕΙΝΗ ΕΚΠΑΓΛΟΤΗΤΑ ΜΙΑΣ CHIARO SCURO ΣΤΑΣΗΣ ΖΩΗΣ
Γράφει ο ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασιολόγος και κριτικός Κωνσταντίνος Μπούρας
Το πολυεπίπεδο λογοτεχνικό και πνευματικό έργο τού Καθηγητή και Ακαδημαϊκού Παγκόσμιου Διδασκάλου ΔΕΝ μεταφράζεται, γιατί είναι ο ίδιος αποτέλεσμα μιάς πολύ-πολιτισμικής ζύμωσης, η οποία μεταφράζει τη ζωή σε ελαφρώς διαφοροποιημένα κι αναγεννήσιμα fractal επαναδημιουργίας που θα γεννήσουν ενδεχομένως μιμητές χιλιάδες χρόνια μετά, όταν ο μέσος δείκτης ευφυίας τής Ανθρωπότητας θα ανέβει στα υψίπεδα ενός πολυδιαστασιακού Παρνασσού των Μουσών.
Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να πραγματοποιηθεί το πολυπόθητο εκείνο «ποιοτικό άλμα» που οραματίστηκε ο Δανός φιλόσοφος Σόρεν Κίρκεγκααρντ.
Ευτυχώς που μια τέτοια κβαντική υπέρβαση είναι απολύτως ενδεδειγμένη και αναγκαία προκειμένου να δει η Συλλογική Συνειδητότητα μία καινούργια Αναγέννηση μέσα από την οποία θα αναγεννηθεί ο φοίνιξ τού ανθρώπινου πολιτισμού μετά από τέσσερις μέχρι τώρα καταστροφικές αναδημιουργίες (“mandara” λέγεται στα ινδουιστικά κείμενα αυτός ο αναπόφευκτος κύκλος).
Αυτή τη φορά όμως ο πλανήτης δεν αντέχει μήτε την αντιστροφή των πόλων μήτε την κατάρρευση τής αυτοκρατορίας τού Δυτικοευρωπαϊκού Πολιτισμού, που έχει τον Διαφωτισμό ως προπύργιό του. Ενδεχομένως αυτή τη φορά οι επαπειλούμενες καταστροφές να είναι μη αντιστρεπτές. Ήδη μερικοί «Νώε-Νόες» ετοιμάζουν τις ειδικές κιβωτούς τους.
Για εμάς όμως που αγαπάμε αυτόν τον υπέροχο γαλαζοπράσινο πλανήτη με τα υπέροχα πετρώματα, τα θαυμάσια άνθη, τα καλλικέλαδα πτηνά και τα ηρωικά νοήμονα όντα που επιμένουν να συνδημιουργούν μία απολύτως αρμονική, βιώσιμη «ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ» είναι απολύτως επιτακτική η ανάγκη να ανακαλύψουμε τις φωνές των ανιδιοτελών πνευματικών ανθρώπων που θα ομιλήσουν παραβολικώς για τη Ζωή μέσα από το υπεραισθητό φάσμα τού Θανάτου.
Αυτήν ακριβώς την κοσμική, συμπαντική ανάγκη καλύπτει το προμηθεϊκό και σισύφειο ποιητικό έργο τού Μέγιστου Διανοητή ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ. Έγινε ποιητής γιατί αντελήφθη τα όρια τής σύγχρονης Επιστήμης, έγινε επιστήμων προκειμένου να μην εγκλωβιστεί στα αδιέξοδα μιας παρεξηγημένης Τέχνης».
Ποίηση χωρίς συναίσθημα, χωρίς χορευτικό ρυθμό, δίχως ενσυναίσθηση, δίχως προορατική μεταφυσική και προφητική αθυροστομία δεν νοείται παρά μόνον ως παράδοξον.
Κι επειδή ο εικοστός αιώνας με τους διάφορους -ισμούς του ΚΑΙ τα διάφορα κινήματα αμφισβήτησης-ανατροπής τής κατεστημένης αισθητικής-ιδεολογίας οδήγησε σε αδιέξοδα που δεν είναι εύκολο να αναστραφούν, πρέπει τώρα να καταφύγουμε στο Ά-Λογο, όπως οι σοφιστές επανέφεραν τη στόχευση τής Ανθρωπότητας στη Φιλοσοφία, όταν εκείνη υποχώρησε στον πραγματισμό τής χρησιμοθηρίας.
Τα φαινόμενα παρακμής είναι κυκλικά σύμφωνα με τον μαθηματικό νόμο τού Gauss κι ευτυχώς – ή δυστυχώς – σήμερα βρισκόμαστε πάλι σε μια προκλητική πολιτισμική καμπή που είναι θέμα επιβίωσης όλων των ειδών η επανεφεύρεση τού Ποιητικού.
Πρωτεργάτης σε αυτή την αδιόρατη κίνηση (για την ελληνική γλώσσα) είναι ένας αυστριακός που έγινε περισσότερον Έλληνας, ίσως γιατί δεν κουβάλαγε τα ελαττώματα μιας χωροχρονικής ιδιαιρετότητας.
Η ελληνική, η κινεζική γλώσσα μιλιούνται αδιάλειπτα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Έχουν την πλαστικότητα μέσω των συμβόλων, των γραμμάτων και των ιδεογραμμάτων τους, μέσα από άπειρους συνδυασμούς να εκφράσουν και να διατυπώσουν πολύπλοκα νοήματα, καινοφανείς έννοιες, που παραπέμπουν ευλόγως στα ανεξάλειπτα ακασικά αρχαία.
Είπαμε στην αρχή πως ο ίδιος ο Βάλτερ Πούχνερ ως πολιτιστική μονάδα, ως μορφοσυντακτικό «φώνημα» είναι αποτέλεσμα μιας άδηλης μεταφραστικής διαδικασίας, που θα καταγραφεί και θα αναλυθεί ενδεχομένως από τους κβαντικούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Η επιστημονική του υπέρ-επάρκεια, η ευρυμάθεια, η εξειδίκευση σε πολλά και συμπληρωματικά γνωστικά αντικείμενα, η εμβρίθεια, η σχολαστικότητα, η συστηματική μεθόδευση τής έρευνας και η ενδελεχής εμπεριστατωμένη μελέτη του, άπαξ και εκφράζεται, προφορικώς ή (εκ-)τυπωμένη αποκτά μία διάσταση ευρυτέρα τού αξιώματος και πολυπλοκοτέρα τού θεωρήματος.
Η ιδιόλεκτός του ξεκινάει από την κοινή ελληνική των αλεξανδρινών χρόνων και φτάνει μέχρι τη σύγχρονη διαδικτυακή epserado.
Ο ίδιος κινείται με άνεση ανάμεσα στα γλωσσικά ιδιώματα σαν μεταξοσκώληκας συγκεντρωμένος στο κοινωφελές του έργο. Αυτή η στοχοπροσήλωση, σπάνια για τα μεσογειακά περιβάλλοντα, οδηγεί σε μια υπέρ-παραγωγή που δεν είναι συνώνυμη τής πληθωρικότητας. Αντιθέτως, ενυπάρχει ένας μινιμαλισμός ανατολίτικου τύπου, μία μαθηματικής φύσεως αφαιρετικότητα στο δοκιμιακό και μυθοπλαστικό έργο τού Βάλτερ Πούχνερ. Δεν λιμνάζει σε κοινότοπα στεγανά, δεν υπεραναλύει, δεν αφορίζει, δεν απαιτεί κανένα δικαίωμα στο θέσφατο.
Είναι και poeta faber και poeta vates. Ελαφρώς αυτοειρωνικός, ποτέ όμως σαρκαστικός, μηδέποτε farceur, κυριολεκτεί κάθε φορά στο εστιαζόμενο αντικείμενο τής έρευνάς του.
Γιατί είναι κυρίως ερευνητής, πέρα από τα ακαδημαϊκά στεγανά, ένα ελεύθερο πνεύμα που ο θάνατος θα τον προγυμνάσει για την μετάστασή του σε ανώτερα νοητικά πεδία, εκεί όπου οι αθάνατες, οι μαθηματικές Ιδέες τού Πλάτωνα εμφιλοχωρούν.
Σε όρους Φυσικής των υποατομικών σωματιδίων ο Ποιητής Βάλτερ Πούχνερ κινείται σε ένα υπέρ-ατομικό επίπεδο, συλλογικό και απολύτως προνομιούχο. Ναι, έτσι αξίζει να ζεις κανείς κι ο Θάνατος ανά-ψυχή.
Η Νήσος των Μακάρων θα περιμένει πολύ ακόμη για να υποδεχτεί τον Έλληνα-Αυστριακό αναγεννησιακό πνευματικό Άνθρωπο που ενέγραψε ανεξίτηλες υποθήκες στο ΆΡΡΗΤΟ, στο ΆΦΑΤΟ, στο ΑΟΡΑΤΟ, εκείνο που δεν αντέχει να δει κανείς εν ζωή και οι ανθρώπινοι οφθαλμοί τυφλώνονται.
Λέγοντας αυτά, δηλώνω ευθαρσώς που διόλου υπερβάλλω αλλά ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΩ!!!
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
