Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΟΠΑ «Μεταξύ Πόλης και Πόλης»
Από τον κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Προλαβαίνετε ακόμα και την τελευταία στιγμή (κυριολεκτικά!) να θαυμάσετε τη θεατρική ομάδα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ) στο υπέροχο θέατρο “AlteraPars” της Μίνας Χειμώνα και του Πέτρου Νάκου.
Οι φοιτητές παρουσιάζουν με υποδειγματικά επαγγελματικό τρόπο και ευσυνείδητη πειθαρχία ένα θέαμα βασισμένο σε κείμενα του Καβάφη, του Μπρεχτ (σε μετάφραση Μάριου Πλωρίτη και Πέτρου Μάρκαρη) και του Χάινερ Μύλλερ (σε μετάφραση Ελένης Βαροπούλου) με τον συμβολικό τίτλο «Μεταξύ Πόλης και Πόλης». «Η πόλις θα σ’ ακολουθεί…» όπως έγραψε ο Μεγάλος Αλεξανδρινός μας ποιητής και κατακτητής της Παγκόσμιας Ιστορίας της Λογοτεχνίας, παραμένοντας πιστός στον εαυτό του και στα Ιδανικά της Υψηλής Τέχνης της Μούσας Ερατώς.
Απ’ όλες τις ενότητες συναρπάστηκα από την τρίτη που ήταν αφιερωμένη στη Ρώμη και ειδικά από τον «Οράτιο» του Χάινερ Μύλλερ. Τι δραματική σύγκρουση, τι σύλληψη και σκηνοθεσία, τι άψογη εκτέλεση!
Όλη η παράσταση ανέδιδε τη φρεσκάδα των νέων οικονομολόγων, που μπορεί να μην γίνουν όλοι τους ηθοποιοί (!) αλλά μας διδάσκουν εμάς πώς να είμαστε υποδειγματικοί θεατές.
Γενικά, το ερασιτεχνικό θέατρο είναι και ήταν ανέκαθεν φυτώριο σπουδαίων ανθρώπων του θεάτρου. Ας μην λησμονούμε ότι τόσο ο Κάρολος Κουν ξεκίνησε με τις σπουδαστικές παραστάσεις του Κολλεγίου Αθηνών και η ίδια η Μίνα Χειμώνα από τις παραστάσεις της φοιτητικής ομάδας του Πανεπιστημίου Αθηνών στην Ίριδα.
Δεν θα ξεχωρίσω κανένα από τα παιδιά, γιατί θα αδικούσα την ευσυνειδησία και τον επαγγελματισμό των υπολοίπων. Εξάλλου υπογράφουν με συγκεκομμένα τα ονόματά τους. Το ίδιο θα ήθελα να κάνει και ο σκηνοθέτης. Αυτός όμως έφερε το βάρος ακέραιο της σύλληψhς-ενορχήστρωσης-σκηνοθεσίας. Ας είμαστε λοιπόν δίκαιοι. Και το όνομα αυτού: Κ. Α. Αλάτσης.
Ήταν όλοι τους υπέροχοι! Μην το χάσετε.
info:
Μεταξύ Πόλης και Πόλης
ΚΑΒΑΦΗΣ / BRECHT / MÜLLER
ΣΥΛΛΗΨΗ / ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
Κ. Α.Αλάτσης
ΒΟΗΘΟΙ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ
Ξένια Τσιλοχρήστου, Μαρία Μπρα
ΣΤΟ ALTERA PARS
ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ ΤΕΧΝΗΣ
ΜΕΓ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 123-ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ (ΜΕΤΡΟ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ)
ΑΠΟ ΤΙΣ 14 ΕΩΣ ΤΙΣ 19 ΜΑΪΟΥ 2013 ΣΤΙΣ 9 μμ
Είσοδος ελεύθερη (μόνο με κράτηση)
Τηλ. Κρατήσεων
6980676690
«Τρία Κάππα» στο «Θέατρο της Ημέρας»
Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΠΟΥΡΑ
«Θέατρο καταγραφής» και μεταμοντέρνα θεατρική γραφή από έναν νεαρό θεατράνθρωπο τον Σταυριανό Κιναλόπουλο, που εμφανίζεται στη σκηνή του ατμοσφαιρικού «Θεάτρου της Ημέρας» με την τριπλή ιδιότητα του συγγραφέα-σκηνοθέτη-ηθοποιού. Να υποθέσω ότι η επιλογή του αυτή επεβλήθη από λόγους οικονομίας ή αποτελεί συστατικό στοιχείο της προσωπικότητάς του; Θα δούμε στο μέλλον.
Το έργο «Τρία Κάππα» πλήρες νοημάτων και ουμανιστικών μηνυμάτων βασίστηκε σε μια πραγματική ιστορία, η οποία αναπλάστηκε δια του λόγου σε ένα μεταμοντέρνο χωροχρονικό ασυνεχές. Όλα έχουν ειπωθεί από την πρώτη στιγμή, όμως υπάρχει πάντα η έκπληξη στο τέλος και το μυστήριο της λέξης με τα τρία κάππα αποκαλύπτεται λίγο πριν πέσει η αυλαία.
Στιβαρές ερμηνείες στους σκληρούς ρόλους από ένα κουαρτέτο ηθοποιών που δίνουν για άλλη μια φορά βαρύτητα στο «θέατρο δωματίου». Τέσσερις ψυχές σπαράσσονται κι ανακυκλώνονται σε ένα παιχνίδι αγάπης-μίσους, εκδικητικότητας και συγχώρησης. Γεωργία Ζώη, Λουκάς Μπίτσας, Αλέξια Παπαθανασίου και ο Σταυριανός Κιναλόπουλος. Όλοι τους ανεξάρτητοι στον υποκριτικό τους κώδικα κι αλληλένδετοι στον σκηνικό χώρο που έντυσε η Ειρήνη Παγώνη. Βοηθός σκηνοθέτη η Σόνια Αϊραπετίδου.
Θαύμασα την ηρωική προσπάθεια των ερμηνευτών να εκφέρουν ένα λόγο κυκλοτερή, με ασύμβατες ευθείες κι ασυμπτωτικούς άξονες. Η συναισθηματική διέγερση του θεατή έφτανε στα όρια του μελοδράματος. Στο τέλος όμως, μετά την αποχώρηση από την πλατεία κάτι μου έλειπε: ίσως η κινητοποίηση του θυμικού να έγινε εις βάρος των άλλων λογικών εγκεφαλικών διεργασιών. Ο συγγραφέας έχει πολύ δρόμο ακόμα να διανύσει μέχρι να επιτύχει τις απαραίτητες δραματουργικές φωτοσκιάσεις. Όμως έχει ταλέντο, φαίνεται να διαθέτει όραμα κι η εσωτερική του εξελικτική πορεία προς την αυτογνωσία θα δώσει ίσως θεατρικούς καρπούς, αν αποφύγει τη Σκύλλα του ναρκισσισμού και τη Χάρυβδη της εγωκεντρικότητας.
Η Γεωργία Ζωή, εκπληκτική όπως πάντα, γλαφυρή, περιγραφική, με σεμνότητα και μέτρο, αίσθηση του δραματικού κι αποστασιοποίηση, έπλασε μια μάνα πονεμένη και υπερβατική. Ο σχηματικός και μάλλον αβαθής ρόλος της λειτούργησε ως εφαλτήριο για συνδημιουργική συμπλήρωσή του από την επαρκή ηθοποιό.
Αφετηρία για τη συγγραφή αυτού του έργου ήταν η πραγματική ιστορία μιας γυναίκας όπως τη διηγήθηκε στην εκπομπή της Όπρα “The Oprah Winfrey Show”. Αλληλεπιδράσεις τεχνών και μέσων στη διαδραστική κοινωνία του παγκοσμιοποιημένου χωριού που έγινε ο πλανήτης μας χάρη στην Τεχνολογία.
Μια «αληθινή ιστορία συγγνώμης» θεατρικής διάρκειας 80 λεπτών της ώρας. Αν διαρκούσε περισσότερο δεν θα μπορούσε να κρατήσει πλέον τους θεατές, αφού το συναισθηματικό «κρεσέντο» και η μονότονα επαναλαμβανόμενη σύγκρουση μητέρας-καλού γιου-υιοθετημένου κακοποιού θα διασκόρπιζε την προσοχή τους στον σκηνικό χώρο του μικρού αυτού θεάτρου, όπως έχουν ανέβει μέχρι τώρα σημαντικές «off–Broadway» παραγωγές από σεμνούς καλλιτέχνες.
Μιχάλης Πατρώνης, ένας σύγχρονος έλληνας φιλόσοφος
Ένας αληθής φιλόσοφος αποκαλύπτει τον μίτο της σκέψης του. Χωρίς να πλατειάζει με μεταμοντέρνο τρόπο επί αφηρημένων εννοιών και να τις συσκοτίζει περισσότερο απ’ όσο θα άντεχε η προσληπτική ικανότητα του αναγνώστη. Στα φιλοσοφικά-πολιτικά δοκίμια του Μιχάλη Πατρώνη η ακριβολογία δεν είναι μόνον επιθυμητή και ζητούμενη, αλλά λειτουργεί και ως κριτήριο της ειλικρίνειας του σκεπτόμενου ανθρώπου να μεταδώσει τις απόψεις του, να μεταλαμπαδεύσει τις ιδέες του και να κοινωνήσει των αχράντων μυστήριων της υγιούς συνύπαρξης (για να μην πω: διαβίωσης) στα πλαίσια ενός δημοκρατικού πολιτεύματος που ευνοεί τον πολιτισμό και την ελεύθερη έκφραση.
Όσο κι αν μπορεί να διαφωνήσει κανείς με κάποιες από τις προκλητικές, ρηξικέλευθες, ανατρεπτικές σκέψεις του διανοητή Μιχάλη Πατρώνη, υποκλίνεται στην ευθυκρισία του, στη γενναιότητα να εκτεθεί χωρίς πανοπλία, χωρίς κουλτουριάρικες ασπίδες. Εκφράζεται χωρίς γλοιώδεις παλινωδίες. Ο υψηλός του τόνος, πηγαία επιθετικός και σαρκαστικά δηκτικός, τελεί σε αγαστή σύμπνοια με τα κοινωνούμενα νοήματα.
Ένα βιβλίο που θα προκαλέσει συζητήσεις και θα πολεμηθεί. Γιατί αυτά που πρεσβεύει ο Μιχάλης Πατρώνης είναι αντλημένα από τη ζωή και – ταυτοχρόνως – άπτονται επιστημονικών θεωριών ή προβληματισμών τής ακαδημαϊκής κοινότητας. Ένα εκρηκτικό μείγμα αποστασιοποίησης κι αμφισβήτησης. Το σίγουρο είναι ότι η δημοκρατία μας έχει πολλά να κερδίσει σε αυτές τις κρίσιμες μεταβατικές ιστορικές στιγμές που βιώνουμε. Παρόμοιες φωνές, ανιδιοτελείς και «σαν έτοιμες από καιρό» (για να θυμηθούμε τον Καβάφη) ίσως διαμορφώσουν το πολιτικό σκηνικό της «επόμενης μέρας».
Ίδωμεν και «ειρήνη υμίν τω αναγιγνώσκοντι».
Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής-κριτικός.
Μελοποιημένος Καβάφης κατά Σίμογλου
Ο «ιατρο-συνθέτης» (κατά το «ιατροφιλόσοφος») Dr Αθανάσιος Σίμογλου μελοποίησε Καβάφη κι ευτύχησε να βρει ιδανική ερμηνεύτρια τη διεθνούς ακτινοβολίας σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου, καθώς και τον μαέστρο Θεόδωρο Ορφανίδη που διηύθυνε την Ορχήστρα Mobile, όπως μεγαλούργησαν στο Παλλάς στις 26 Φεβρουαρίου. Την εκδήλωση σκηνοθέτησε ο Γιώργος Νανούρης, ενώ η VictoriaHilsop και ο ηθοποιός Τάσος Νούσιας, γνωστός από το τηλεοπτικό «Νησί», απήγγειλαν ποιήματα του Αλεξανδρινού. Δεκάξι έφηβοι του 15ου Λυκείου Αθηνών από τη θεατρική ομάδα της Χαρούλας Σαμπατάκου συμπλήρωσαν τη μουσική αυτή ευωχία. Ο συνθέτης πάτησε πάνω στη ρυθμολογία των αθάνατων ποιημάτων και ανέδειξε την εσωτερική τους ροή, επαφιέμενος στην ελληνική δυναμική του καβαφικού λόγου. Θυσίασε την όποια περιττή μελοδραματικότητα για ν’ αναδείξει τη δωρική λιτότητα του λόγου και το ιωνικό του πνεύμα. Παρά τις όποιες ενστάσεις των μουσικολόγων, το κοινό παραληρούσε κι ο ποιητής μεσουρανούσε χαμογελαστός στα ανεξίτηλα πεδία όπου φυλάσσεται τώρα το φως του.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ
Καμπαρέ Βολταίρ στο Μεταξουργείο.
Του Κωνσταντίνου Μπούρα
Φαίνεται ότι η κρίση αναζωπυρώνει ξεχασμένα (ή, έστω, περιορισμένα) θεατρικά είδη. Η ανάγκη διαδραστικής, άμεσης επικοινωνίας, η αντισυμβατικότητα των μικρών θεατρικών ή παρα-θεατρικών χώρων φαίνεται ότι προσελκύει μεγάλο όγκο θεατρόφιλων (και όχι μόνο). Η επέμβαση του εισαγγελέα για να κλείσει αυτούς τους μικρούς χώρους με το αιτιολογικό ότι δεν καλύπτουν τις πυροσβεστικές διατάξεις ασφαλείας, (επι-)σημαίνει, ίσως, μια απομάκρυνση του κοινού από τα παραδοσιακά θέατρα με την σκηνή ιταλικού τύπου, όπου ανάμεσα στους θεατές και στους θεατές μεσολαβούν τα φώτα της ράμπας.
Στην οδό Μαραθώνος 30 του Βοτανικού λειτουργεί εδώ και χρόνια το περίφημο “Καμπαρέ Βολτέρ”, όπου έχω παρακολουθήσει κατά καιρούς σημαντικά θεάματα, με μουσική και πρόζα, παρλάτες, μονολόγους μετά …μαγειρικής (θεατρική προσαρμογή κειμένων της Αγαθής Δημητρούκα) και άλλα νόστιμα, πικάντικα και τολμηρά θεάματα (με την καλή την έννοια, πάντα).
Αυτή τη φορά απόλαυσα ένα κουαρτέτο εκφραστικών ηθοποιών-τραγουδιστών να σατιρίζει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, να βουτάει βαθιά στο δυσώδες έλος της κρίσης του πολιτικο-οικονομικού συστήματος και να μας θυμίζει αγαπημένα άσματα από την θρυλική εποχή των μπουάτ, αλλά και παλαιότερα ή κατοπινότερα.
Επιθεωρησιακή ζωντάνια, “νούτικοι” ηθοποιοί, που αυτοσχεδιάζουν και εμπλέκουν το κοινό στο θεατρικό παιχνίδι, αυτοσαρκασμός και ειρωνεία, αλλά και συγκίνηση, μέθεξη και διονυσιακή χαρά της ζωής. Οι επαρκείς αυτοί τεχνίτες που δημιούργησαν ένα μοναδικό κι ανεπανάληπτο ψυχαγωγικό θέαμα είναι οι: Μαίη Σεβαστοπούλου (που έγραψε, σκηνοθέτησε, έπαιξε και μας είπε και πολλά τραγούδια), Νεκτάριος Φαρμάκης (και βοηθός σκηνοθέτη), Ελεάννα Φινοκαλιώτη και Κωνσταντίνος Χατζούδης.
Στο πιάνο ο Αλέξανδρος Μακρής.
Το κείμενο ήταν αρκούντως δηκτικό, και τεχνηέντως καταγγελτικό. Η περίηφημη “γενιά του Πολυτεχνείου” ακούει τα εξ αμάξης, ενώ της …ψέλνουν και τα τραγουδάκια (ή τις τραγουδάρες) με τις οποίες γαλουχήθηκε.
Info:
CABARET VOLTAIRE (Μαραθώνος 30)
Από 24 Φεβρουαρίου, κάθε Κυριακή στις 7.30, για λίγες παραστάσεις.
Διάρκεια: 90 λεπτά.
Είσοδος με κρασί ή μπύρα: 10 ευρώ, φοιτητικά και ατέλειες 7 ευρώ.
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6974408016, 2108829469 – Μαίη Σεβαστοπούλου
κουράγιο! υπάρχουν ταλέντα! το μέλλον είναι φωτεινό
BLACKBOX
μια ταινία του Γεράσιμου Ρήγα
Ο σκηνοθέτης Γεράσιμος Ρήγας μάς έγινε γνωστός κι αγαπητός από το ντοκιμαντέρ Πάρβας, άγονη γραμμή (2008). Ακολούθησε πέρυσι ένα άλλο ντομικαντέρ με θέμα τη λειτουργία της Άμεσης Δράσης και τίτλο «100». Φέτος, μας εξέπληξε ευχάριστα με το «BlackBox», όχι μόνο γιατί επέτυχε με μία μόνο κάμερα να μας συναρπάσει, να μας γοητεύσει, να μας θέλξει, να μας συγκινήσει, να μας εγκαρδιώσει ψυχαγωγώντας μας, αλλά έδειξε στο πλατύ κοινό ότι υπάρχουν ακόμα σημαντικά ταλέντα στη χώρα μας κι ότι η Κρατική Σχολή Χορού είναι φυτώριο των Νιζίνσκι του μέλλοντος. Ξεχώρισα ένα-δυο από αυτά τα φυντάνια, δεν θα πω όμως το όνομά τους για να μην αδικήσουμε τους υπολοίπους, αλλά και για να μην πάρουν τα μυαλά τους αέρα, αφού αυτό που προέχει τώρα είναι να εργαστούν και να εξελίξουν τα εκφραστικά τους μέσα. Ο Γεράσιμος Ρήγας λοιπόν εισβάλλει στην πειραματική σκηνή της Κρατικής Σχολής Χορού, ρωτάει, κινηματογραφεί, λειτουργεί ως ο ιδανικός θεατής αυτού του εργαστηρίου και τέλος, ως ο καλύτερος διαφημιστής του. Φαντάζομαι ότι όταν προβληθεί αυτή η ταινία στο εξωτερικό πολλοί από τους χορευτές θα κλείσουν αμέσως διεθνή συμβόλαια. Είμαστε περήφανοι που ζούμε σε αυτή τη χώρα, ακόμα και την εποχή της Κρίσης, γιατί ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με ψωμί κι αυτό φαίνεται από τα λεγόμενα των νέων.
Οι χορογραφίες που περιλαμβάνονται στην ταινία είναι: «Appalachian Spring» της Μάρθα Γκρέιαμ, «White Noise» του Κωσταντίνου Ρήγου, «Old Man’s Dream» του Τόνο Λάκι, «Folly» των Χριστίνα Γουζέλη και Πολ Μπλάκμαν, «Μαρία» του Αλέξη Φουσέκη και «A Hard Day’s Night» του Αρη Παπαδόπουλου, μεταξύ άλλων.
Info:
Black Box is a feature length dance film about the 2012 Open Studio at the State School of Dance. In the performances shown dancers do not simply dance. They speak, sing, cry, fall in love, fall out love. The film follows the rehearsals and performances of the following choreographies: Appalachian Spring by Martha Graham, White Noise by Costantinos Rigos, Old Man’s Dream by Tono Lackhy, Folly by Christine Gouzelis & Paul Blackman, A hard Day’s Night” by Aris Papadopoulos and Maria by Alexis Fousekis among others.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία, Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γεράσιμος Ρήγας
Μοντάζ: Χρόνης Θεοχάρης
Παραγωγή: ΕΡΤ, Γεράσιμος Ρήγας
Έτος παραγωγής: 2013
Χώρα παραγωγής:Ελλάδα
Γλώσσα: Ελληνικά
Διάρκεια: 70 Λεπτά
Είδος ταινίας: Ντοκιμαντέρ
Διανομή: Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Γεράσιμος Ρήγας
Γεράσιμος Ρήγας
Σπούδασε σκηνοθεσία και παραγωγή ντοκιμαντέρ στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια 2001/2003. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στις ΗΠΑ, εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη του Rob Nilsson. ‘Εχει σκηνοθετήσει 4 ταινίες-ντοκιμαντέρ (“Συνήθειες”, “Πάρβας, άγονη γραμμή”, “100” και “Black Box”).
Φιλμογραφία
2013 Black Box (doc)
2012 100 (doc)
2008 Πάρβας, άγονη γραμμή (doc)
2005 Συνήθειες (doc)
Γεράσιμος Ρήγας – rigasfilms@gmail.com
μια διασκεδαστική βραδιά στου "Κόμη"
Στα ίχνη του βερολινέζικου καμπαρέ απολαύσαμε με τον φίλο και καλό λογοτέχνη Χρήστο Ναούμ την Μελίνα Κυριακοπούλου κι ένα κουαρτέτο κεφάτων θεατρανθρώπων στη μιούζικαλ κωμωδία του Νικόλα Μαρμαρά “Το faberge αυγό”, σε μουσική Οδυσσέα Σαγρέδου.
Μια ανατρεπτική κωμωδία χαρακτήρων και καταστάσεων που γυρίζει γύρω από το χρήμα και την απόκτηση του με κάθε μέσο!
Ένας ψευδός λατίνος διαρρήκτης, μια βουλγάρα ερωμένη, μια εύθυμη χήρα, η Μπάρμπη πρόσκοπος και η απατημένη πρώην σύζυγος του μακαρίτη, έχουν βάλει στο μάτι το ανεκτίμητο κόσμημα- μπιμπελό τσαρικής προέλευσης και θέλουν να το αποκτήσουν πάση θυσία. Ποιός θα είναι ο νέος ιδιοκτήτης του faberge αυγού;
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 30 Ιανουαρίου Τετάρτη στις 21:30 και την ίδια ώρα κάθε Τετάρτη για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
Μουσική σκηνή “ΚΟΜΗΣ”, Λασκαράτου 20, Α.Πατήσια- τηλέφωνο κρατήσεων: 210 2112135, γενική είσοδος 10 ευρώ με κρασί.
Παίζουν (με σειρά εμφάνισης):
Νικόλας Μαρμαράς, Στέλλα Μπονάτσου, Μαίρη Χρονοπούλου, Κέλλυ Καρκάνη και η Μελίνα Κυριακοπούλου.
Συντελεστές:
Κείμενο- στίχοι- σκηνοθεσία: Νικόλας Μαρμαράς
Μουσική: Οδυσσέας Σαγρέδος
Χορογραφίες- Κίνηση: Ελένη Ηλιάκη
Κοστούμια: Άννα Τουτούλ
Παραγωγή: Στέλλα Μπονάτσου
Συνδιοργάνωση της Φιλολογικής Στέγης Πειραιώς με τον Σύνδεσμο Αποφοίτων Ιωνιδείου Σχολής Πειραιά για την παρουσίαση του βιβλίου του συγγραφέα Χρήστου Ναούμ.
Mε την επέτειο των 90 χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή μία παρουσίαση του αναλόγου περιεχομένου βιβλίου του Χρήστου Ναούμ ΓΙΑΡΝΤΙΜ -οι φλόγες της Ανατολής. Παρουσίαση Ο κριτικός λογοτεχνίας Κων/νος Μπούρας με το συγγραφέα. Σε Σμυρνέϊκα τραγούδια η Δέσποινα Κοντοζανή και η Λιάννα Κοκκώση , στο πιάνο η Κική Σβίγκου. Ανάγνωση κειμένων Μάνος Χατζηγεωργίου
