Freud: “κάθε φορά που έμπαινα σε ένα επιστημονικό πεδίο είχε περάσει από εκεί ένας Ποιητής!!!”
Από τον Ηράκλειτο και τους λεγόμενους “προσωκρατικούς” ποιητές-φιλοσόφους (και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς)
η επίσημη Επιστήμη απλώς επαληθεύει – αιώνες μετά – τις ενοράσεις ΕΚΕΙΝΩΝ (ανδρών τε γυναικών τε…)
που κοίταξαν με καθαρά μάτια αθώου μάρτυρα την Οικουμένη
και κατέγραψαν όπως μπορούσαν και με όποια εργαλεία τούς δίνονταν ή κατασκεύαζαν επινοώντας τα
την μεταίσθηση, το μετείκασμα, το αιθερικό εκχύλισμα τής πρόσκαιρης ανθρώπινης εμπειρίας.
είναι όμως κάτι στιγμές που μετράνε για αιώνες: την ώρα που ενώνεσαι με το Όλον και βιώνεις ποιητικά το “ωκεάνιο συναίσθημα”…
μετά μήτε θάνατος μήτε άνθρωπος μήτε τέρας σε σκιάζει…
η μόνη αθανασία που είναι εφικτή…
είδα απόψε στον ύπνο μου ναό που ψήλωνε και τον φώτιζαν ήλιοι….
