Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Η λατρεία του διαφορετικού, η αποθέωση της ιδιαιτερότητας είναι η άλλη άκρη από το μεσαιωνικό κυνήγι μαγισσών. Η λατρεία της αστικής ατομικότητας, βάση του εμπορίου και των τεχνολογικών καινοτομιών οδήγησε βεβαίως το εκκρεμές σε ανάπηρες μεγαλοφυΐες και σε ταλαντούχες ιδιοφυΐες. Στα πλαίσια των ουμανιστικών ιδεωδών και των συνθημάτων του Διαφωτισμού, χρέος της κοινωνίας είναι να διασφαλίσει τόσο...
Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Έχω δει το κλασικό πια έργο του «αιρετικού» κλέφτη της αστικής τάξης Ζαν Ζενέ ερμηνευμένο με πολλούς τρόπους: πολιτικό, μεταφυσικό, υπαρξιακό, ρεαλιστικό, σουρεαλιστικό, μπαρόκ, εξπρεσσιονιστικά… αλλά ποτέ μέχρι τώρα γκροτέσκο, να παραπέμπει τόσο έντονα στο δυτικοευρωπαϊκό κουκλοθέατρο. Αυτός ο υπερτονισμός τής θεατρικότητας στην αρχή με ξένισε, αλλά δεν με εμπόδισε να...
Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Σε αυτό το υπόγειο θεατράκι έχω ζήσει μόνο μαγικές στιγμές. Είναι από μόνο του σαν κουκλόσπιτο, με πρώτη και καλύτερη την οικοδέσποινα που μας υποδέχεται στη βάση της σκάλας και βγήκε λες από ταινία του Φελλίνι, από αστικό δράμα του Μεσοπολέμου, σα να είναι μπιμπλό τής μπελ-επόκ. Από εκεί και μετά σα να σε αγγίζει με το μαγικό ραβδί της μπαίνεις σε έναν νεραϊδόκοσμο, αλλιώτικον από τους...
Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Το βαθύ υπαρξιακό έργο του Αλμπέρ Καμύ πήρε απρόσμενες τραγικές διαστάσεις στη νεότευκτη σκηνή του θεάτρου Radar έξω από το μετρό Άγιος Ιωάννης. Ο Σοφοκλής θα ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένος με αυτό το θέαμα και θα αναρωτιόταν ίσως ποια χαμένη του τραγωδία είναι αυτή. Ναι, δεν αστειεύομαι. Η Αναστασία Παπαστάθη μεταφράζοντας το κλασικό κείμενο το μετέφερε στα καθ’ ημάς και βοηθούσης της...
«Ο βίος του Γαλιλαίου» του Bertolt Brecht σε μια πιστή σκηνοθεσία από τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο στο Εθνικό μας Θέατρο, που τιμάει το όνομά του με τέτοιες παραστάσεις Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Παρακολουθούσα με ιδιαίτερη επιφύλαξη μέχρι τώρα τις διδασκαλίες του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου γιατί δεν μπορούσα να καταλάβω το στίγμα του. Τελικά, σήμερα (χθες δηλαδή 30/12/2015) παρακολουθώντας τη σκηνοθεσία του στο αμφίσημο...
Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα «Γηράσκω αεί διδασκόμενος» κι η από σκηνής διδασκαλία ενός κλασικού αριστουργήματος που διερευνά τα δυσθεώρητα βένθεα της πανανθρώπινης ψυχής και του λεγόμενου συλλογικού ασυνείδητου, είναι η καλύτερη ψυχ-αγωγία στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Η άμεση-ενστικτώδης αντίδραση στην Κρίση είναι η φυγή. Αντίθετή της: η δράση, η αυτοβελτίωση, η μόρφωση, η διαμόρφωση...
Eros Le jeu du renard Avec le coq, Du python Avec le guerrier, Avant qu’il le dévore, Du regard non dit De corps muets Aspirant au paradis. Sérénité océanique De l’évident Qui cache Des sens doux amers. Parler c’est l’abîmer Ecrire C’est le garder ressuscité. J’ai le mal, De l’éternité de l’instant Où tu m’as regardé droit aux yeux Et moi aussi je t’ai vu. **** Neuf notions i. SILENCE Le souffle Entre deux tirets. ii. COURAGE...
