Με την γιαπωνέζα ποιήτρια Maki Starfield κάνουμε τον γύρο του κόσμου σε όλες τις γλώσσες
Dueto de iluminación
by Maki Starfield, Konstantinos Bouras
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΓΙΑΠΩΝΕΖΙΚΑ, ΤΑ ΠΟΡΤΟΓΑΛΛΙΚΑ … κι έπεται συνέχεια…
Εσπερινές ουρανογραφίες…

137 ΦΑΟΣ. Εκεί που το Φως γεννάει
Σκότος
Και το Σκότος Φως.
Κι αυτή είναι η αρχέγονη περιπέτεια
Τού Κόσμου…
Δρ. Κωνσταντίνος Β. Μπούρας
Ποίημα φιλειρηνικό κι αντιπολεμικό

ΠΑΤΗΡ ΠΑΝΤΩΝ ΠΟΛΕΜΟΣ
ΜΗΤΗΡ ΑΠΑΝΤΩΝ ΕΙΡΗΝΗ.
Και πώς να ζήσεις
Μέσα στη χρονοτριβή
Χωρίς να χτυπηθείς
Δίχως μάτωμα;
Τις υδαρείς μέρες
Παλεύω να βοηθήσω
Όσο μπορώ
Αναξιοπαθούντες και
Μη…
Όμως δεν παύω να φιλοσοφώ
Σε καθημερινή βάση
Για τον φόβο τών εγκοσμίων
Και την ανθρώπινη συνθήκη.
Ετούτη η κατάσταση
Δεν θα διορθωθεί λοιπόν;
Ποτέ;
Είμαστε τόσο αποτυχημένα όντα
Που να ευελπιστούμε
Στην επέμβαση τών ουρανίων,
Εις την άνωθεν λύτρωσιν,
Εις την έξωθεν καλήν μαρτυρίαν;
Ενώ μέσα μας νιώθουμε χάλια.
Πάσχουμε και συμπάσχουμε
Μαζί με κάθε τι θρυπτό και χλωρό
Παγιδευμένο στις μυλόπετρες
Τής Ιστορίας
Ανάμεσα…
Στο αναμετάξι,
Ας έβγαινε τουλάχιστον
Κάποιο διάφορο
Απ’ όλο αυτό το ψυχομάχημα:
Μιά έκρηξη Φωτός
Ίσως,
Κάτι σαν αστραπή
Κοσμική,
Φωτοβολταϊκό τόξο
Που θα καταστήσει ορατό
Το Άρρητο…
Να ξέρουμε τουλάχιστον
Αν πρέπει να επενδύουμε σε κάτι.
Και σε τι;
Μέχρι τότε, Γνώσις
Αντίδοτον Ανασφαλείας.

ΦΩΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΟΣ….

Σε φαύλο κύκλο εγκλωβισμένοι
Σε άτροχο τραίνο τρομοκρατημένοι
Ζούμε χάρη στην ελπίδα
Μιας κάποιας υπέρβασης
Απειροελάχιστης ίσως
Που θα αναταράξει
Το πέταλο της πεταλούδας
Για να δημιουργήσει
Μια νέα ανισορροπία…
Χάρη στο Χάος
Νοσταλγούμε την τάξη
Και τη χτίζουμε…

Δρ. Κωνσταντίνος Β. Μπούρας
Χειμερινό ηλιοστάσιο ΣΗΜΕΡΑ Σάββατο 21/12/2019, 7μμ στο ΘΕΑΤΡΟ ΕΚΑΤΗ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ στο Θέατρο ΕΚΑΤΗ της πλατείας Κυψέλης για το ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑ «Θέατρο και συχώρεση» με αφορμή την παρουσίαση από τις εκδόσεις ΟΤΑΝ του βιβλίου με τα καινούργια θεατρικά έργα του Κωνσταντίνου Μπούρα με τίτλο Η ΔεκατετρΑΛΟΓΙΑ τής ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΣΥΓΓΝΩΜΗΣ το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου 2019, ώρα 19:00, στο ΘΕΑΤΡΟ ΕΚΑΤΗ (Διεύθυνση: Υακίνθου & Εκάτης 11,Κυψέλη, Τηλ.: 2106401931).

Θα συνομιλήσει με όλους τους παρευρισκομένους ο συγγραφέας Κωνσταντίνος Μπούρας που θα διαβάσει (με τη βοήθεια φίλων) αποσπάσματα από το ασυνήθιστο αυτό βιβλίο.

Πληροφορίες βιβλίου:
ISBN: 978-618-84269-5-5
Σελίδες: 376
Διαστάσεις: 17 x 24
Λιανική τιμή: 15,00 με Φ.Π.Α
Η ΔεκατετρΑΛΟΓΙΑ τής ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΣΥΓΓΝΩΜΗΣ:
- ΧΑΜΕΝΟΙ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ
- Ο ΚΑΦΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ
- Η ΑΝΤΙΓΟΝΗ…ΠΑΡΑΜΥΥΥΥΘΘΘΘΙΙΙΙ!!!!
- ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΖΩΝΤΑΝΕΨΕ ΚΑΙ συν-ΟΜΙΛΕΙ…
- ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
- ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΥ
- ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΤΙ
- ΣΑΠΦΩ-ΑΛΚΑΙΟΣ
- Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΠΟΛΟΓΙΑ…ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ
- ΤΟ ΣΩΜΑΤΙΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝ-ΧΩΡΕΣΗ…
- ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΟΡΗ ΣΤ’ ΑΓΡΙΑ ΒΟΥΝΑ…
- ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΡΙΣΕΩΝ
- ΝΟΚ-ΑΟΥΤ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΓΥΡΟΥΣ (ΠΑΤΕΡΑΣ-ΚΟΡΗ-ΟΥΚΡΑΝΗ)
- Πρόσφυγες είμαστε όλοι…
Πέντε θεατρικά έργα, δύο μονόπρακτα και τρία πολύπρακτα, κι από πάνω καπάκι τέσσερις δραματικοί μονόλογοι κι ένας δραματικός διάλογος, άσε που συμπληρώθηκε εσχάτως κι από ένα υβριδικό μετά-μεταμοντέρνο «μυθιστόρημα», καθώς και μία νουβέλα, συν το «σενάριο» για ένα βιωματικό εργαστήριο, συν ένα ταχύδραμα επιπλέον… κι όλ’ αυτά γραμμένα ειδικά για να δουλέψουμε μέσα μας το θέμα της αφέσεως, της συγγνώμης αλλά και της ευγνωμοσύνης για τις κακουχίες της ζωής, που μας έσπρωξαν να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Το θέμα δεν είναι πώς πέφτεις αλλά πώς ξανασηκώνεσαι! Μπορείς να μετατρέψεις τη χολή και το ξίδι που σε ποτίσανε σε οίστρο δημιουργικό; Μπορείς να μην κακιώσεις με τους διώκτες σου; Μπορείς να ευεργετήσεις του συκοφάντες σου; Μπορείς να λυπηθείς τους βιαστές σου και να τους ελεήσεις με λίγη στοργή, αποφεύγοντας, εννοείται, τις κακοτοπιές, προστατεύοντας κι αγαπώντας τον εαυτό σου όσο καλύτερα μπορείς; Αυτή είναι κι η «εναλλακτική» στάση ζωής που έχει τόση ανάγκη ο πλανήτης μας τώρα, σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία που απολαμβάνουμε, στο μεταίχμιο μιας εποχής που θα σηματοδοτήσει τη γέννηση ενός καινούργιου Αιώνα. Η Αναγέννηση έρχεται πάντα μετά τον Μεσαίωνα. Κι η μετατεχνολογική μας σκλαβιά είναι ελπιδοφόρα, γιατί η απρόσκοπτη διάχυση της Πληροφορίας μπορεί να ενισχύσει τη Γνώση, γι’ αυτούς βεβαίως που την επιζητούν και τη δέχονται σαν συνοδοιπόρο, σύμμαχο και ουραγό τους.
ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Αυστηρώς ακατάλληλον δια ανηλίκους κάτω των 18 ετών, δια ανθρώπους που στερούνται χιούμορ και δια άτομα ακαταλόγιστα, γενικώς!!!

Ο Κωνσταντίνος Μπούρας γεννήθηκε το 1962 στην Καλαμάτα κι από το 1977 ζει στην Αθήνα. Συγγραφέας 37 εκδοθέντων βιβλίων, κριτικός θεάτρου και βιβλιοκριτικός. Είναι διπλωματούχος μηχανολόγος μηχανικός τού Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (1985), αριστούχος τού Τμήματος Θεατρικών Σπουδών τού Πανεπιστημίου Αθηνών (1994) και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος θεατρολογίας τού γαλλικού Πανεπιστημίου Paris III – La nouvelle Sorbonne (D.E.A. Etudes Théâtrales, 1998). Αριστούχος διδάκτωρ του Τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου στην Κέρκυρα (2019). Θεατρικά του έργα με αρχαιοελληνικά θέματα έχουν παρασταθεί σε θέατρα τής Ελλάδας και του εξωτερικού. Αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Συμμετέχει σε τηλεοπτικές εκπομπές για το βιβλίο και το θέατρο. Μέλος της Επιτροπής θεατρικών βραβείων Κουν της Ένωσης Κριτικών Θεάτρου, της επιτροπής για το Athens Prize for Literature, της επιτροπής διηγήματος της αλυσίδας Ianos, της επιτροπής ποιήματος για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα του Ομίλου για την Unesco Πειραιώς και Νήσων κ.λπ. Μεταφρασμένα ή πρωτότυπα βιβλία του κυκλοφορούν σε πολλές γλώσσες (Γαλλία, Ιταλία, Αμερική, Ιαπωνία, Πολωνία), ενώ ποιήματά του συμπεριλαμβάνονται σε πάμπολλες ανθολογίες στην Ελλάδα και αλλού (Ουκρανία, Βοζνία, Ιταλία, Ισπανία, Βραζιλία, Αμερική, Πολωνία…).
Web-site: https://www.konstantinosbouras.gr
E-mail: kbouras8@gmail.com
Revue: https://grafei.wordpress.com
Η δεκατετραλογία συνεχίζει την νικηφόρα πορεία της για μια ανανέωση της θεατρικής γραφής σήμερα…

Παρουσίαση από τις εκδόσεις ΟΤΑΝ του βιβλίου με τα καινούργια θεατρικά έργα του Κωνσταντίνου Μπούρα με τίτλο Η ΔεκατετρΑΛΟΓΙΑ τής ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΣΥΓΓΝΩΜΗΣ τη Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2019, ώρα 17:30, στον χώρο εκδηλώσεων της ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ (Διεύθυνση: Ιπποκράτους 63, Αθήνα 106 80. Τηλέφωνο: 21 0360 8239).
Θα μιλήσουν ο Δρ. Μιχάλης Πατρώνης και ο συγγραφέας Κωνσταντίνος Μπούρας. Θα ακολουθήσει συζήτηση με τους παρευρισκομένους.

Πληροφορίες βιβλίου:
ISBN: 978-618-84269-5-5
Σελίδες: 376
Διαστάσεις: 17 x 24
Λιανική τιμή: 15,00 με Φ.Π.Α
Η ΔεκατετρΑΛΟΓΙΑ τής ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΣΥΓΓΝΩΜΗΣ:
- ΧΑΜΕΝΟΙ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ
- Ο ΚΑΦΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ
- Η ΑΝΤΙΓΟΝΗ…ΠΑΡΑΜΥΥΥΥΘΘΘΘΙΙΙΙ!!!!
- ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΖΩΝΤΑΝΕΨΕ ΚΑΙ συν-ΟΜΙΛΕΙ…
- ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
- ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΥ
- ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΤΙ
- ΣΑΠΦΩ-ΑΛΚΑΙΟΣ
- Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΠΟΛΟΓΙΑ…ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ
- ΤΟ ΣΩΜΑΤΙΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝ-ΧΩΡΕΣΗ…
- ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΟΡΗ ΣΤ’ ΑΓΡΙΑ ΒΟΥΝΑ…
- ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΡΙΣΕΩΝ
- ΝΟΚ-ΑΟΥΤ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΓΥΡΟΥΣ (ΠΑΤΕΡΑΣ-ΚΟΡΗ-ΟΥΚΡΑΝΗ)
- Πρόσφυγες είμαστε όλοι…
Πέντε θεατρικά έργα, δύο μονόπρακτα και τρία πολύπρακτα, κι από πάνω καπάκι τέσσερις δραματικοί μονόλογοι κι ένας δραματικός διάλογος, άσε που συμπληρώθηκε εσχάτως κι από ένα υβριδικό μετά-μεταμοντέρνο «μυθιστόρημα», καθώς και μία νουβέλα, συν το «σενάριο» για ένα βιωματικό εργαστήριο, συν ένα ταχύδραμα επιπλέον… κι όλ’ αυτά γραμμένα ειδικά για να δουλέψουμε μέσα μας το θέμα της αφέσεως, της συγγνώμης αλλά και της ευγνωμοσύνης για τις κακουχίες της ζωής, που μας έσπρωξαν να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Το θέμα δεν είναι πώς πέφτεις αλλά πώς ξανασηκώνεσαι! Μπορείς να μετατρέψεις τη χολή και το ξίδι που σε ποτίσανε σε οίστρο δημιουργικό; Μπορείς να μην κακιώσεις με τους διώκτες σου; Μπορείς να ευεργετήσεις του συκοφάντες σου; Μπορείς να λυπηθείς τους βιαστές σου και να τους ελεήσεις με λίγη στοργή, αποφεύγοντας, εννοείται, τις κακοτοπιές, προστατεύοντας κι αγαπώντας τον εαυτό σου όσο καλύτερα μπορείς; Αυτή είναι κι η «εναλλακτική» στάση ζωής που έχει τόση ανάγκη ο πλανήτης μας τώρα, σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία που απολαμβάνουμε, στο μεταίχμιο μιας εποχής που θα σηματοδοτήσει τη γέννηση ενός καινούργιου Αιώνα. Η Αναγέννηση έρχεται πάντα μετά τον Μεσαίωνα. Κι η μετατεχνολογική μας σκλαβιά είναι ελπιδοφόρα, γιατί η απρόσκοπτη διάχυση της Πληροφορίας μπορεί να ενισχύσει τη Γνώση, γι’ αυτούς βεβαίως που την επιζητούν και τη δέχονται σαν συνοδοιπόρο, σύμμαχο και ουραγό τους.
ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Αυστηρώς ακατάλληλον δια ανηλίκους κάτω των 18 ετών, δια ανθρώπους που στερούνται χιούμορ και δια άτομα ακαταλόγιστα, γενικώς!!!
Μία και μοναδική Performance μου απόψε, Πέμπτη 28/11/2019… Μην την χάσετε γιατί ΔΕΝ θα χάσετε!!!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
« Ο Μπούρας χορεύει, παίζει και δεν τραγουδά σε παρισινό καμπαρέ του Μεσοπολέμου ενόσω ζωγραφίζει με λέξεις τις αρτίστες»
Όλα αυτά θα συμβούν αύριο Πέμπτη 28 Νοεμβρίου στις 18.30 στον φιλόξενο πολυχώρο του Match Point , Αινιάνος 1, πεζόδρομος ΓΣΕΕ (στάση μετρό Βικτώρια).
Ο Κωνσταντίνος Μπούρας θα παρουσιάσει τα παρισινά καμπαρέ και ένα ειδικό αφιέρωμα στο Moulin Rouge που φέτος συμπληρώνει 130 χρόνια ζωής.
Το φεστιβάλ «Το Μικρό Παρίσι των Αθηνών» υποδέχεται τον ποιητή και κριτικό Δρ K. Μπούρα και σας καλεί να τον παρακολουθήσετε σε μια διάλεξη με άρωμα show!

“Ο Μπούρας χορεύει, παίζει και δεν τραγουδά σε παρισινό καμπαρέ του Μεσοπόλεμου ενόσω ζωγραφίζει με λέξεις τις αρτίστες”
Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Τα παρισινά καμπαρέ στον αντίποδα της θεατρικότητας του βερολινέζικου καμπαρέ ευνοούν τη χαρά της ζωής, ψυχαγωγούν χωρίς να προβληματίζουν ιδιαίτερα και γίνονται πόλος έλξεως ηδονιστών κάθε λογής, χωρίς να αποκλείονται φυσικά οι ποιητές, όμως οι εικαστικοί καλλιτέχνες φαίνεται ότι έχουν εκεί τη δεύτερη έδρα τους. Το Έρεβος, ακόμα κι αν εμφιλοχωρεί αυτό γίνεται μέσα από μια ελληνορωμαϊκή αντίληψη της ζωής ως πηγής ηδονών κι όχι ως κοιλάδας δακρύων. Η ουσία της σωματικότητας και του ρυθμού γίνεται εδώ σχεδόν συνώνυμη της ελευθεριότητας και δεν έχει να κάνει με πολιτικές σκοπιμότητες και σκοτεινά κίνητρα. Η δημοκρατία της διασκέδασης είναι μάλλον καρναβαλικού τύπου και θυμίζει περισσότερο Μεσόγειο παρά τις σκοτεινές κι ανήλιαγες μητροπόλεις του Βορρά. Το Παρίσι φέρει ακόμα τις γαλατικές επιρροές του…
Δρ. Κωνσταντίνος Β. Μπούρας
Ευχαριστώ την αγαπημένη μου ποιήτρια Leokadia

για τη μετάφρασή ενός ποιήματός μου στα πολωνικά…
http://www.polonia.be/Listy-z-daleka/lzd.htm

Το γιαπωνέζικο βιβλίο μας τώρα και στα πορτογαλλικά!!!
χάρη στην ακάματη γιαπωνέζα ποιήτρια Maki Starfield, ο ποιητικός μας διάλογος “Duet of Enlightenment” από ελληνικά-αγγλικά-γιαπωνέζικα μεταφράστηκε και κυκλοφορεί τώρα στα ελληνικά-πορτογαλλικά-γιαπωνέζικα!!!

τι μπορείς να πεις όταν κλαις από χαρά για τα πολυταξιδεμένα ταπεινά πονήματά σου;

Maki Starfield you really are a Crystal Angel of Purest Light!!!

yours eternally,

Konstantinos Bouras
ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΠΥΞΙΔΑ…

ΠΟΙΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΘΕΑΤΡΙΚΟΤΗΤΑ: σκέψεις δομημένες από σημειώσεις διάσπαρτες
Τού ποιητή, θεατρολόγου και κριτικού Κωνσταντίνου Μπούρα
Πολλές φορές μιλώντας σε σεμινάρια, εμψυχώνοντας δράσεις, συντονίζοντας εκδηλώσεις, υποδυόμενος τον ψυχ-αγωγό, τον διασκεδαστή ή τον κομπέρ, αναφύονται αφ’ εαυτών τα ερωτήματα: τι είναι θεατρικότητα, τι ποιητικότητα και τι τα συνδέει.
Ας ξεκινήσουμε από το απλούστερο [ή έτσι νομίζουμε!]: την θεατρικότητα. Συχνά διηγούμαι μια πραγματική ιστορία, της οποίας ήμουν αυτόπτης μάρτυς, στον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο, λίγο πριν φτάσουμε στον Πειραιά. Χρόνος; Ήταν το σωτήριον έτος 1999, αμέσως μετά τον καταστροφικό σεισμό της Πάρνηθας, που κόστισε κι ανθρώπινες ζημιές, εκτός από τις μεγάλες υλικές ζημιές [που – ας πούμε – πως είναι στο πρόγραμμα όταν ζεις σε ένα ευαίσθητο, ρευστό σημείο της Γης – συνηθισμένοι εμείς, γιατί «ο κουνημένος δεν κουνιέται, ο τρελός δεν τρελαίνεται κι ο βρεγμένος δεν βρέχεται!!!» (δική μου η παραλλαγή)]…
Αλλάζοντας λοιπόν βαγόνι ΗΣΑΠ (λόγω εκτεταμένων παρασίτων – πορτοφολάδων κι εφαψιών) βρίσκομαι στην εξής αλλόκοτη σκηνή: μία γυναίκα (βορειο-ηπειρώτισσα, όπως αποδείχτηκε όταν ήρθε η αστυνομία), με δυο μωρά στην αγκαλιά, σχεδόν βρέφη, έβριζε και καταριόταν τους Έλληνες «να πέσει ο ουρανός να τους πλακώσει, να γίνει μεγάλος σεισμός και να μην αφήσει τίποτα όρθιο, πέτρα πάνω στην πέτρα να μην μείνει…». Κι όλ’ αυτά γιατί; Γιατί πριν από λίγο, το Αλλοδαπών έπιασε τον άντρα της χωρίς χαρτιά να περιμένει στην ουρά που σχηματίζεται κάθε πρωί στην Ομόνοια για μαύρη και κακοπληρωμένη εργασία… Τον απέλασαν λοιπόν με συνοπτικές διαδικασίες. Και δεν είχε καν μονάδες στο κινητό να την ειδοποιήσει. Αμέσως, επενέβησαν και οι αριστεροί που πιστεύουν και διατείνονται πως «ουδείς άνθρωπος λαθραίος», αλλά και οι ακροδεξιοί, οι εθνικιστές που το πήραν προσωπικά που έβριζε την χώρα μας κι αποφάσισαν να της δώσουν ένα παραδειγματικό μάθημα. Φυσικά, κάποιοι πιο ψύχραιμοι, κάλεσαν εγκαίρως την αστυνομία και τα χειρότερα απεφεύχθησαν. Το όλον επεισόδιο έληξε με κάποιου είδους συμβιβασμού στις αποβάθρες του τερματικού σταθμού…
Και σας ερωτώ: ενέχει αυτό το περιστατικό το στοιχείο της θεατρικότητας; Όχι. Είναι ένα πρώτης τάξεως δραματικό υλικό για μια τεχνουργημένη αφήγηση ή μια ακόμα πιο απολαυστική (ή και διδακτική) αναπαράσταση, λείπουν όμως τέσσερα (τουλάχιστον) στοιχεία που εμπεριέχονται στον δικό μου (αυτοσχέδιο) ορισμό της θεατρικότητας: 1. η υπερβατικότητα, 2. η αφηγηματική σύμβαση (πομπός-δέκτης), 3. η κωδικοποίηση που ενέχει και το στοιχείο της υπερβολής ή του υπέρ-τονισμού, 4. η δραματουργική επεξεργασία… Με άλλα λόγια, δεν αρκεί να κυκλοφορούμε με μαγνητόφωνο ή κρυφή κάμερα για να γίνουμε διάσημοι θεατρικοί συγγραφείς, σεναριογράφοι, σκηνοθέτες, ηθοποιοί κ.λπ. Πρέπει να είμαστε και δραματουργοί. Τουτέστιν τεχνίτες, ειδικοί και στην αποδόμηση-αναδόμηση του τυχαίου συμβάντος (όσο ακραίο κι αλησμόνητο αν είναι), ειδικοί και στην λείανση της καθημερινότητας έτσι ώστε να αποκτά κάποιο ύψος, κάποια απόσταση από τα πράγματα και να μπορεί (ενδεχομένως) να μας προκαλέσει αισθητική ηδονή, να κινητοποιήσει το θυμικό και να ενεργοποιήσει την κριτική μας ικανότητα διδάσκοντάς μας να αναγιγνώσκουμε την πραγματικότητα με κάποιον πρωτότυπο, «άλλο», καινοφανή τρόπο. Δεν αρκεί από μόνη της η τυφλή αναπαραγωγή ενός δραματικού γεγονότος. Δεν είναι «τραγωδία» και μάλιστα «οικογενειακή» τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα στις μεγάλες «εξόδους» των Αθηναίων. Δεν είναι καν «τραγικά». Είναι καθημερινά, αναμενόμενα, προβλέψιμα κι εν τέλει αδιάφορα, ένεκα της επαναλήψεώς των. Τραγικό είδος και τραγικός ήρωας-ηρωίδα είναι κάποιος που με άστοχη χρήση της ελεύθερης βούλησής του καταλήγει να κατά-στραφεί «βγάζοντας ο ίδιος τα μάτια του». Βεβαίως, το να μιλάς στο κινητό ενόσω οδηγείς, ή να τσακώνεσαι με την πεθερά στο πίσω κάθισμα είναι λανθασμένη επιλογή κι ασυλλόγιστη ενέργεια, δεν οδηγεί όμως με μαθηματικό τρόπο στο Χάος και στον θάνατο, παρ’ όλο που συντείνει στατιστικώς στην ολοένα κι αυξανόμενη αύξηση της εντροπίας (σύμφωνα με την Θερμοδυναμική).
Πάμε τώρα στην ποιητικότητα: τι είναι «ποιητικόν» και τι ΔΕΝ είναι; Γιατί τα τελευταία χρόνια πήξαμε από συλλογές παραληρημάτων κι εκθέσεις ιδεών διαφόρων ατυχησάντων και θλιβερών ανθρωπίνων όντων που μην έχοντας πλέον «μήτε ιερό μήτε όσιο», αντικατέστησαν τον εξομολογητή, τον ψυχαναλυτή, τον κολλητό, ή ακόμα και τη …γιαγιά τους με τον (καλοπληρωμένο κι ανθυπομειδιώντα εκδότη, που δίνει δουλειά σε έναν ολόκληρον εσμόν επαγγελματιών ή παρεπιδημούντων στον χώρο του βιβλίου). Όμως δεν είναι ποιητικό να λέμε τον πόνο μας, να διατυπώνουμε τα παράπονά μας, να αναζητούμε συμμάχους σε ένα διαζύγιο, σε μια διαμάχη ή σε μια πλεκτάνη που εξυφαίνουμε εναντίον των ανταγωνιστών μας. Όχι, διόλου δεν είναι. Η ποιητικότητα προϋποθέτει κι αυτή τρία τουλάχιστον συστατικά στοιχεία: 1. την υπέρβαση, 2. την απόσταση, 3. την αισθητική διαχείριση του πρωτογενούς υλικού, 4. τεχνοτροπία, γερή τεχνική και σίγουρη κατοχή των εκφραστικών μέσων υπό του γράφοντος ή και ομιλούντος πονητή, που όμως ποιητής πάντα δεν είναι!!!
Κι εν τέλει, εκείνο που συνδέει και την ποιητικότητα και την θεατρικότητα είναι η σύμβαση, η αν-οικείωση (η διαφορετική, ασυνήθιστη ή και αιρετική ματιά πάνω στα πράγματα) και η εισαγωγή μίας τουλάχιστον νέας απόχρωσης κάποιας γνωστής ιδέας (αφού όλα έχουνε σχεδόν ειπωθεί).
Ποίηση χωρίς αισθητική ηδονή δεν νοείται (και δεν υπονοώ την καλλιέπεια ή τον νεορομαντισμό, τον κλασικισμό, αλλά την υπέρ-πραγματική θέαση του κόσμου και της ανθρώπινης κατάστασης.
Θέατρο χωρίς στυλιζαρισμένη εκζήτηση κι αφηγηματική υπερβολή επίσης δεν νοείται, αλλιώς θα στήναμε απλώς αυτό σε τραίνα, λεωφορεία και φωταγωγούς. Δεν θα υπήρχε ουδεμία χρεία να στηνόμαστε στην ουρά προκειμένου να αγοράσουμε ένα (τουλάχιστον) εισιτήριο για τον κινηματογράφο ή την πολυδιαφημισμένη σκηνή της πόλης μας.
Κι αν το θέατρο ακόμα αντέχει κι ο κινηματογράφος ανθίστανται, η ποίηση έχει προ πολλού συκοφαντηθεί κι οι ποιητές έχουν δυστυχώς απαξιωθεί, δεδομένου ότι δεν είναι πλέον ούτε πνευματικοί δάσκαλοι ούτε σοφοί συντάκτες γνωμικών ούτε καν παραμυθάδες, αλλά απλώς παραδοξολόγοι, περιαυτολόγοι, περιπαιχτικοί, είρωνες αλλά όχι κι αυτοσαρκαστικοί (στην πλειοψηφία τους). Είναι μάλλον …ιδιωτικές οι επιδόσεις τους παρά πολιτικές.

Αλλά και το θέατρο χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του, περνάει μια χρόνια κρίση, οι σύγχρονοι δραματουργοί περνούν μάλλον απαρατήρητοι, κι είναι – ως φαίνεται – απείρως ευκολότερον κι εμπορικότερον να διασκευάσουμε κάποιον μεγάλο κλασικό λογοτέχνη (που ΔΕΝ έγραψε καν για το θέατρο, δεν του πέρασε καν από το μυαλό) παρά να εμπιστευτούμε το θέατρο και τον πενιχρό κουμπαρά μας σε έναν νέο ή πρωτοεμφανιζόμενο. Έτσι, μετά το προ τριακονταετίας, οχληρού και απαράδεκτου (κατά τη γνώμη μου) φαινομένου να παίζονται δέκα Σαίξπηρ, Ίψεν, Μολιέροι ή Γκολντόνι, τώρα φτάσαμε στην κατάντια να ανεβαίνουν σωρηδόν διασκευασμένες αφηγήσεις (από νουβέλες, μυθιστορήματα, διηγήματα, από ανεκδοτολογικές επιδόσεις ακόμα) παρά να παραγγέλλονται ή να ανεβαίνουν στη σκηνή θεατρικά έργα που διακριθήκανε σε διαγωνισμούς ή που οι συγγραφείς τους έχουν μακράν πορείαν στον χώρο. Και στο Χρόνο, βεβαίως.
Ζούμε σε μεταβατικές εποχές. Η Κρίση του Πολιτισμού (κι ουχί μόνον τού Δυτικού) επιβάλλει ανακατατάξεις, κατεδαφίσεις, πειραματισμούς. Όχι όμως και ληγμένες πρωτοπορίες που εισήχθησαν εις την Εσπερίαν μισόν αιώνα πριν…

Εδώ θα σταματήσω για να μην ξεφύγουμε από το θέμα μας. Θεατρικότητα και ποιητικότητα δεν είναι μεν έννοιες ταυτόσημες αλλά τεμνόμενες ως προς το στοιχείο της αν-οικείωσης, της υπέρβασης και της αφηγηματικής υπερβολής-μεγέθυνσης. Με σκοπό πάντα (και στόχο) την πρόκληση αισθητικής ηδονής. Αλλιώς δεν πρόκειται για καλλιτεχνικά φαινόμενα, αλλά τυχαίες κι άτεχνες εκτονώσεις τού θυμικού…. Αρκετά για σήμερα. Τα λέμε πάλι σε κάποια από τις διαδραστικές ψυχαγωγίες που διοργανώνω ή συμμετέχω με χαρά, πάντα… Και με περιέργεια να σας ακούσω, να σας αισθανθώ, να επικοινωνήσω μαζί σας, αγαπητοί μου συναυτουργοί κι αναγνώστες-θεατές.

Δρ. Κωνσταντίνος Β. Μπούρας
