«Ο βίος του Γαλιλαίου» του Bertolt Brecht σε μια πιστή σκηνοθεσία από τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο στο Εθνικό μας Θέατρο, που τιμάει το όνομά του με τέτοιες παραστάσεις Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Παρακολουθούσα με ιδιαίτερη επιφύλαξη μέχρι τώρα τις διδασκαλίες του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου γιατί δεν μπορούσα να καταλάβω το στίγμα του. Τελικά, σήμερα (χθες δηλαδή 30/12/2015) παρακολουθώντας τη σκηνοθεσία του στο αμφίσημο...

          Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα «Γηράσκω αεί διδασκόμενος» κι η από σκηνής διδασκαλία ενός κλασικού αριστουργήματος που διερευνά τα δυσθεώρητα βένθεα της πανανθρώπινης ψυχής και του λεγόμενου συλλογικού ασυνείδητου, είναι η καλύτερη ψυχ-αγωγία στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Η άμεση-ενστικτώδης αντίδραση στην Κρίση είναι η φυγή. Αντίθετή της: η δράση, η αυτοβελτίωση, η μόρφωση, η διαμόρφωση...

  Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Η παγκοσμιοποιημένη διαπολιτισμικότητα σε όλο της το μεγαλείο. Άνθρωποι που συναντιούνται μέσω Διαδικτύου, ανταλλάσσουν υγρά, χαστούκια, φιλιά και δάκρυα, γίνονται ο καθρέφτης ο ένας του άλλου, αφού έχουν πριν καθρεφτιστεί στο ναρκισσιστικό είδωλο ενός fake προφίλ στο facebook, θυμώνουν, μετανιώνουν, προδίδουν κι απιστούν, μόνο και μόνο για να υπάρξουν, να αγαπηθούν, να νιώσουν...

  Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Η πρωτοτυπία της σκηνοθεσίας της μαύρης φιλοσοφικής κωμωδίας του Ρεμί ντε Βος «Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος» στην άριστη μετάφραση του καθηγητή Δημήτρη Φίλια έγκειται ακριβώς στον υπερτονισμό της θεατρικότητας εις βάρος κάθε ρεαλιστικής αληθοφάνειας (χωρίς να φλερτάρει σε καμία στιγμή με τον σουρεαλισμό ή το υπερβατικό-μεταφυσικό). Μένοντας πιστός στον ματεριαλισμό, αγγλοσαξωνικό...

  Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Ο Τεννεσσή Ουίλλιαμς μας εκπλήσσει πάντα και μετά θάνατον. Σαν τον Γιάννη Ρίτσο, που ακόμα δημοσιεύονται ανέκδοτα κείμενά του και θεατροποιούνται τα δημοσιευμένα. Τελικά, το πολύπλευρον μιας προσωπικότητος, αλλά και η πληθωρικότητα της γραφής κι η αγωνία της έκφρασης επιβιώνουν κι αυτού του θανάτου, όσο κι αν εγείρουν τον φθόνον των δυσκοίλιων «ανταγωνιστών» όσο είναι εν ζωή οι πολύπαθοι...

  Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα                 Σαν προεφηβικό παιχνίδι στην αυλή ενός σχολείου, στις παλιές αλάνες της δεκαετίας του 1960-1970, σαν επίφαση θεατρικότητας πάνω σε υπαρξιακά αδιέξοδα που αφορούν την αλλοτρίωση, την αποξένωση και τον θάνατο του έρωτα μέσα στο γάμο…. Η κτητικότητα, η πίστη, η αφοσίωση, η αγάπη ως πάγιο αίτημα όλων των όντων σε άπασες τις σχέσεις… Αυτά είναι τα θέματα που απασχολούν τον Βασίλη...