Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Σπανίως απολαμβάνω πρωτότυπες ερμηνείες του αρχαίου δράματος και μάλιστα σε κλειστό θέατρο. Αυτά τα έργα σπανίως αντέχουν ως φυτά εσωτερικού χώρου. Βασίζονται στις μεγάλες χειρονομίες κι εκφωνήσεις, θέλουν χορό, ξεφάντωμα, πανηγύρι και γλέντι καρναβαλικό. Η αρχαία κωμωδία έλκει την καταγωγή από τα εξ αμάξης μιμοδράματα και χοροθέαματα, με ελευθέρια κι ελευθεριάζουσα...

        Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Διάβασα για πρώτη φορά το πιο ερμητικά μυστικιστικό κείμενο του Νίκου Καζαντζάκη το 1973, σε ηλικία έντεκα ετών (ψυχορραγούσης της Χούντας των Συνταγματαρχών). Στα δώδεκά μου έτη είχα αποστηθίσει το κείμενο και το αναχάραζα στη μνήμη μου την ώρα που κολυμπούσα ή στους μακρινούς μοναχικούς περιπάτους. Έτσι που ο στοχασμός του μεγάλου μαχητή έγινε δεύτερη φύση, κι ορκίστηκα να...

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Η λατρεία του διαφορετικού, η αποθέωση της ιδιαιτερότητας είναι η άλλη άκρη από το μεσαιωνικό κυνήγι μαγισσών. Η λατρεία της αστικής ατομικότητας, βάση του εμπορίου και των τεχνολογικών καινοτομιών οδήγησε βεβαίως το εκκρεμές σε ανάπηρες μεγαλοφυΐες και σε ταλαντούχες ιδιοφυΐες. Στα πλαίσια των ουμανιστικών ιδεωδών και των συνθημάτων του Διαφωτισμού, χρέος της κοινωνίας είναι να διασφαλίσει τόσο...

      Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Έχω δει το κλασικό πια έργο του «αιρετικού» κλέφτη της αστικής τάξης Ζαν Ζενέ ερμηνευμένο με πολλούς τρόπους: πολιτικό, μεταφυσικό, υπαρξιακό, ρεαλιστικό, σουρεαλιστικό, μπαρόκ, εξπρεσσιονιστικά… αλλά ποτέ μέχρι τώρα γκροτέσκο, να παραπέμπει τόσο έντονα στο δυτικοευρωπαϊκό κουκλοθέατρο. Αυτός ο υπερτονισμός τής θεατρικότητας στην αρχή με ξένισε, αλλά δεν με εμπόδισε να...

  Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Σε αυτό το υπόγειο θεατράκι έχω ζήσει μόνο μαγικές στιγμές. Είναι από μόνο του σαν κουκλόσπιτο, με πρώτη και καλύτερη την οικοδέσποινα που μας υποδέχεται στη βάση της σκάλας και βγήκε λες από ταινία του Φελλίνι, από αστικό δράμα του Μεσοπολέμου, σα να είναι μπιμπλό τής μπελ-επόκ. Από εκεί και μετά σα να σε αγγίζει με το μαγικό ραβδί της μπαίνεις σε έναν νεραϊδόκοσμο, αλλιώτικον από τους...

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Το βαθύ υπαρξιακό έργο του Αλμπέρ Καμύ πήρε απρόσμενες τραγικές διαστάσεις στη νεότευκτη σκηνή του θεάτρου Radar έξω από το μετρό Άγιος Ιωάννης. Ο Σοφοκλής θα ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένος με αυτό το θέαμα και θα αναρωτιόταν ίσως ποια χαμένη του τραγωδία είναι αυτή. Ναι, δεν αστειεύομαι. Η Αναστασία Παπαστάθη μεταφράζοντας το κλασικό κείμενο το μετέφερε στα καθ’ ημάς και βοηθούσης της...