Γράφει ο Χρήστος Ναούμ
Μια παράσταση, πραγματική έκπληξη! Το στήσιμο θύμιζε πολύ Γιαπωνέζικο θέατρο, γι αυτό ανέτρεξα στην ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια. Να, τι γράφει στο αντίστοιχο λήμμα. Το Θέατρο Καμπούκι (歌舞伎) είναι ένα είδος παραδοσιακού Γιαπωνέζικου θεάτρου. Το Καμπούκι είναι γνωστό για την τυποποίηση (στυλιζάρισμα) του δράματος και για τις πολυτελείς ενδυμασίες των ηθοποιών. Το ιδεόγραμμα του Καμπούκι από τα αριστερά προς τα δεξιά μεταφράζεται σε τραγούδι (歌), χορός (舞), και ικανότητα (伎). Το Καμπούκι μπορεί λοιπόν να μεταφραστεί σαν την τέχνη του τραγουδιού και του χορού. Το Καμπούκι μπορεί επίσης να μεταφραστεί σαν το θέατρο της πρωτοπορίας ή το περίεργο θέατρο .Η έκφραση Καμπούκιμονο (歌舞伎者) αναφέρεται σε άγριες συμμορίες εκκεντρικών νέων των πόλεων που ντυνόταν περίεργα με εκκεντρικές κομμώσεις. (Βικιπαίδια).
Παρόλο που το έργο έχει χαρακτηριστεί ηθογραφία, η φρέσκια ματιά κι η παρουσία του, ως θεάτρου Καμπούκι, το κάνει ενδιαφέρον. Η πρωταγωνίστρια είναι η αρχόντισσα του χωριού. Έχει δυο κόρες από διαφορετικούς πατεράδες. Το όνομά της είναι (Φιλώ+Αντρες) δηλ. εκείνη που αγαπά τους άντρες. Η Φλαντρώ, λοιπόν, αποφασίζει να παντρέψει την μεγάλη της κόρη με τον «όμορφο του χωριού», ο οποίος όμως καταζητείται. Μια κοπέλα, έπεσε στην θάλασσα, εξαιτίας του. Οι κάτοικοι του χωριού έχουν ξεσηκωθεί.
Το πάθος της μάνας οδηγεί τα πράγματα σε αδιέξοδο. Αντί να προωθήσει την σύζευξη της μικρής κόρης της με τον ομορφονιό, που ήδη τον αγαπά, την εμποδίζει. Και πλέον, δεν είναι μάνα αλλά μια δυστυχής ερωτευμένη.
«Ούτε μένα, ούτε σένα θα διαλέξει, μα του τάφου την κρύα πέτρα. Ούτε δικός μου, μα ούτε και δικός μου,» αυτά φωνάζει στην κόρη, λίγο πριν το τέλος.
Το δράμα έχει στηθεί κιόλας από τις πρώτες λέξεις, όταν η αλκοολική δούλα αποσιωπά το γεγονός. Πρόκειται, για καλογραμμένη ψυχογραφία. Δεν υπάρχουν σκηνικά, μόνο φωτισμοί, οι οποίοι αλλάζουν ανάλογα με την βαρύτητα των σκηνών. Εξαιρετικά τα κοστούμια της παράστασης, όπως κι οι χορογραφίες. Το δράμα υπηρετείται απόλυτα από όλους τους ηθοποιούς, οι οποίοι καταχειροκροτούνται στο τέλος. Όμως, η ερωτευμένη μάνα, που μετατρέπεται σε μέγαιρα, (Λυδία Κονιόρδου) αποδίδεται άψογα από την ηθοποιό και σκηνοθέτιδα, παράλληλα. Απήλαυσα μια πολύ όμορφη παράσταση και σας την συστήνω ανεπιφύλακτα. Σπεύσατε, γιατί πλησιάζει η λήξη.
- Σκηνοθεσία Λυδία Κονιόρδου
- Σκηνικά Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
- Κοστούμια Άγγελος Μέντης
- Μουσική Τάκης Φαραζής
- Φωτισμοί Αλέκος Αναστασίου
- Χορογραφία Αποστολία Παπαδαμάκη
- Επιμέλεια κίνησης Μαριάννα Καβαλλιεράτου
- Βοηθοί σκηνοθέτη Ανδρονίκη Χριστάκη, Έλενα Μαρσίδου
- Βοηθός σκηνογράφου: Ευαγγελία Θεριανού
- Δραματολόγος παράστασης Εύα Σαραγά
Διανομή:
- Γαρουφαλιά Μαρία Διακοπαναγιώτου
- Λευτέρης Ζατούνης Φαίδων Καστρής
- Φλαντρώ Λυδία Κονιόρδου
- Χρύσω Σεβίλλη Παντελίδου
- Νότης Σερδάρης Μιχάλης Σαράντης
- Μυρτώ Ελεάνα Στραβοδήμου
- Μουσικοί επί σκηνής
Cihan Turkoglu
(Σάζι,κρητική λύρα,ιδιόφωνα) - Γιώργος Διαμαντόπουλος
(Kaval,guzheng,yayli tanbur,ιδιόφωνα) - Σόλις Μπαρκής (κρουστά, ιδιόφωνα
- Πρώτη παράσταση: 13/12/2013
- Τελευταία παράσταση: 26/01/2014
- Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Πέμπτη, Παρασκευή: 21:00, Σάββατο: 18:00, 21:00, Κυριακή 19:30
- Τηλέφωνο ταμείου:: 210 5288170 – 171. Για συλλόγους: 3803430
