Τα πάθη του Εμφυλίου επίκαιρα σε μια Ελλάδα-καζάνι που βράζει
Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Η Βέρα Κρούσκα είναι μια έμπειρη ηθοποιός με μακρά κινηματογραφική, τηλεοπτική και θεατρική θητεία. Μετρημένη και ορθολογική στη χρήση των εκφραστικών της μέσων, ξέρει να κρατάει το συναίσθημα στην άκρη του λυγμού κι έτσι δεν λιγώνει τον θεατή, αλλά τον βοηθάει να αποστασιοποιείται περιοδικώς προκειμένου να ξαναβυθιστεί στο έρεβος. Αυτό το κείμενο που διάλεξε η εκλεκτή πρωταγωνίστρια να ερμηνεύσει μοναδικά είναι τόσο σκοτεινό, που μόνο ένας λάτρης των θρίλερ θα μπορούσε να το αντέξει από την αρχή έως το τέλος. Είναι τόσο απροκάλυπτη η σκληρή, απάνθρωπη βία που το λογικό του ανθρώπου σταματάει και πετάει πάνω από τα ψηλά βουνά στον καθαρό ουρανό για να ανασάνει. Συνεπικουρούμενη από δύο εξαίρετες προωτεϊκές ηθοποιούς την Αγάπη Παπαθανασιάδου και την Ορνέλλα Λούτη, ερμηνεύει το έργο της Δήμητρας Πέτρουλα, σε θεατρική διασκευή Σοφίας Αδαμίδου και σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι και μας ξεναγεί σε μια όχι και τόσο μακρινή εποχή που τα μίση και τα πάθη «χτύπησαν κόκκινο». Η κατώτερη φύση του Ανθρώπου φαίνεται ότι παίρνει τα πάνω της και οι ανώτερες πνευματικές λειτουργίες αποσυντονίζονται όταν κινδυνεύει το σώμα με εξόντωση. Τότε αναλαμβάνει το περίφημο «παρασυμπαθητικό σύστημα» κι ο «ερπετοειδής εγκέφαλος» (όνομα και πράμα) να ρυθμίσουν τα της επιβιώσεως (η οποία – ειρήσθω εν παρόδω – δεν είναι συνώνυμη με τη ζωή). Τότε η ιερά ενέργεια τής kundalini που διατρέχει την σπονδυλική στήλη συχνά διαστρέφεται σε δρόμους και ατραπούς που το Λογικό δεν θέλει να γνωρίζει και δεν περπατά ποτέ εκεί. «Της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και φρικιά». Κι η νύχτα της ψυχής είναι η πιο βαθιά νύχτα στο σύμπαν το τραχύ, ειδικά όταν πρόκειται για νύχτα του Συλλογικού Ασυνείδητου. Αυτό ας μην το ξεχνάμε ποτέ, ειδικά εμείς που ασχολούμαστε με τη διατήρηση της άσβεστης λαμπάδας της Γνώσης, της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης, της Δημοκρατίας, της Ισότητας όλων των ανθρώπων επί γης.
Μην χάσετε αυτή την παράσταση στον φιλόξενο, ευάερο κι ευήλιο (γενικώς και ψυχικώς) Πολυχώρο Vault με την εκπληκτική εκφραστικότατη ταμία, τον υπέροχο μπάρμαν και τον εξαίρετο ιδιοκτήτη που όπως λέει, υπηρετώντας την υψηλή Τέχνη του Θεάτρου «ζει στο δικό του Κωσταλέξι». Ας ήταν κι άλλοι πολλοί τόσο συνεπείς, ηρωικοί κι αυτοθυσιαστικοί στην υπεράσπιση του σύγχρονου ελληνικού και πανανθρώπινου Πολιτισμού. Κι ευτυχώς υπάρχουν ζωντανά κύτταρα στην Αθήνα και στην Ελλάδα της Κρίσης που υπηρετούν με ζέση και όραμα τον Άνθρωπο και τα ανώτερα ιδανικά του.
Τα σκηνικά – κοστούμια είναι της Χριστίνας Κωστέα . Η μουσική επιμέλεια του Σκηνοθέτη και οι φωτισμοί της Ελίζας Αλεξανδροπούλου . Φωτογραφίες: Σωτηρία Ψαρού, Κική Παπαδοπούλου.
Κωνσταντίνος Μπούρας
