Μια αλλόκοτη, πολύχρωμη, μεσογειακή αλλά και λατινοαμερικάνικη, τριτοκοσμική και παγκόσμια «Οικογένεια Κόλεμαν» στο υπόγειο του Θεάτρου Κεφαλληνίας σε μια εύστοχη και ισορροπιστική σκηνοθεσία της Μαριτίνας Πάσσαρη με εκλεκτούς ηθοποιούς και ψαγμένους θεατές
Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα
Σε κάποια θέατρα, σε ορισμένες παραστάσεις, δεν πάει το κοινό (κενό) που παρασύρεται από τις τηλεοπτικές ρεκλάμες και τις δημοσιοσχεσίστικες αρλούμπες, μήτε γιατί παίζει ο τάδε γνωστός ηθοποιός ή η δείνα σταρ, που όλα τα δεινά του κόσμου δεν είναι αρκετά για να της υπενθυμίσουν ότι δεν είναι η στιλπνότητα τη αγέραστης επιδερμίδας της το μόνο θέμα που απασχολεί την Υφήλιο σήμερα.
Στη Β’ Σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας, που δεν είναι καθόλου «δεύτερη», αλλά θα πρότεινα να μετονομαστεί σε υπόγειο ή και σε κατ-αγώγιο ακόμα (με την έννοια των αρχαίων μυστηρίων), παρακολούθησα ακόμα μια εξαιρετική παράσταση, με απολαυστικούς ηθοποιούς, υπέροχο βιωμένο λόγο και σε μια σκηνοθεσία που ισορροπούσε αξιοθαύμαστα ανάμεσα στο τραγικωμικό και στο δραματικά γελοίο, στην από σκηνής φιλοσοφία και στην καταιγιστική δράση ευτράπελων στιγμιότυπων από την καθημερινή ζωή μιας παρδαλής, πολύχρωμης, αλλόκοτης, αλλά τόσο καθημερινής, συνηθισμένης και αληθοφανούς οικογένειας, που βιώνει διάφορα δεινά κι ανατροπές με το χαμόγελο στα χείλη (σχεδόν) κι ακολουθώντας το (ελληνικό) ρητό «αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες».
Ο Λατινοαμερικάνος, Αργεντινός συγγραφέας Κλαούντιο Τολκατσίρ χρησιμοποίησε τη δοκιμασμένη μέθοδο του Μπέργκμαν ή του Κιούμπρικ στο «Μάτια ερμητικά κλειστά», που έκλειναν τους ηθοποιούς τους για μήνες σε έναν χώρο προκειμένου να αυτοσχεδιάσουν. Αυτή η σοφή, η δοκιμασμένη από την Αρχαιότητα και ειδικά από την Commedia Dell’Arte μέθοδος συν-δημιουργίας και μπολιάσματος προσωπικών θεμάτων στον πανανθρώπινο καμβά του Συλλογικού Ασυνείδητου, αλλά και της Συλλογικής Συνειδητότητας, αποδίδει τα μάλα στην εν λόγω περίπτωση, αφού είχε ως αποτέλεσμα ένα έργο, ένα κείμενο, σχεδόν κλασικό στη δωρική απλότητά του, ένα κείμενο που θα αντέξει στο χρόνο γιατί είναι ζυμωμένο με τη ζωή.
Δεν θα ξεχωρίσω κανέναν από τους εκπληκτικούς και ακριβοδίκαιους στην συντονισμένη έκφρασή τους ηθοποιούς, γιατί θα αδικούσα και τους ίδιους και τη σκηνοθέτιδα και την όλη παράσταση. Ξέρετε, στο θέατρο οι ηθοποιοί είναι κίονες, κιονόκρανα, δόμοι, πλίνθοι, κέραμοι και άλλα δομικά στοιχεία του όλου αρχιτεκτονήματος. Αν εξάρεις κάποιο καταστρέφεται η ισορροπία και τότε το θεατρικό οικοδόμημα πέφτει και τους πλακώνει. Δεν πάμε στο θέατρο ή στον κινηματογράφο να δούμε πώς ένας ηθοποιός ξύνει τη μύτη του ή δεν μπορεί να προφέρει το ρώ. Αν όμως καταφέρει κάποιος τεχνίτης του Διονύσου να τον θυμόμαστε δεκαετίες μετά σε κάποιο του ρόλο, σε μια ατάκα έστω, τότε έχει υπερβεί τα δικά του όρια της πρόσκαιρης τέχνης του και «γράφει» στη Συλλογική Μνήμη ένα ίχνος λίγο έως πολύ ανεξίτηλο. Κατά τα άλλα είναι η πιο άχαρη κι αχάριστη Τέχνη, αυτή τής υποκριτικής, αφού το μόνο που κάνει είναι να παγώνει ένα στιγμιότυπο του φρενιτικού «φαίνεσθαι» στην πομφόλυγα του Χρόνου.
Φιλοσοφώ σήμερα, γιατί το φιλοσοφικό «κενό» αυτού του σοφά δομημένου κι απλοϊκού στην ιδιόλεκτό του έργου ωθεί τον εγκέφαλο του συνδημιουργού αναγνώστη-θεατή σε πιο βαθιές σκέψεις. Ας το λάβουν αυτό σοβαρά υπ’ όψιν τους οι σοβαροφανείς, διανοούμενοι και ομότιμοι καθηγητάδες των βαρύγδουπων τριτοκοσμικών μας πανεπιστημίων, όταν επιχειρούν να εκφραστούν θεατρικώς, νομίζοντας ότι απευθύνονται σε ακροατήριο πρωτοετών επαρχιωτών. Η υψηλή φιλοσοφία συναντάει την δραματική ποίηση και βρίσκει τη θεατρική της ολοκλήρωση μόνον μέσα από την ποιητική απλότητα κι αφαιρετικότητα τού Λόγου που επιτρέπει στους ηθοποιούς να ξεδιπλώσουν τα παραγλωσσικά σημεία και τη βεντάλια των ικανοτήτων τους στην υπηρεσία του κοινού παραστασιακού Καλού.
Για να επανέλθω σε αυτή την ιδιοφυώς ζυγισμένη παράσταση, ας θεωρηθεί υπόδειγμα για το τι μπορούν να κάνουν οι θεατράνθρωποι και οι συγγραφείς όταν κατέχουν την τέχνη τους.
Όλα τα άλλα είναι Σιωπή, κατά τον Άμλετ.
Κωνσταντίνος Μπούρας
Info:
http://theatrokefallinias.gr/?p=2423
Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας Β’ Σκηνή: «H παράλειψη της οικογένειας Κόλεμαν», του Κλαούντιο Τολκατσίρ
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα || από τις 7 Νοεμβρίου
Σκηνοθεσία: Μαριτίνα Πάσσαρη
Η πολυβραβευμένη, ευφυέστατη, γλυκόπικρη κωμωδία του Κλαούντιο Τολκατσίρ παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Μαριτίνας Πάσσαρη στη Β’ σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας, ύστερα από την ιδιαίτερα θερμή υποδοχή της σκηνικής του ανάγνωσης στο πλαίσιο του Φεστιβάλ «Θεατρικά Αναλόγια 2015».
Η παράσταση
Η συμβίωση μιας οικογένειας, τα μέλη της οποίας είναι εγκλωβισμένα σε μια επώδυνη και παράλογη συνύπαρξη, με τη βία να λειτουργεί ως μοναδικό μέσο επικοινωνίας. Με χιούμορ, κυνισμό, διεισδυτική ματιά αλλά και ιδιαίτερη ευαισθησία, σκιαγραφούνται οι πολυδιάστατες σχέσεις ανάμεσα στα μέλη μίας φτωχής οικογένειας. Μία παράλογη, κωμικοτραγική κι αδιέξοδη συνύπαρξη που μοιάζει να συνοψίζει τα αδιέξοδα του σύγχρονου κόσμου με τέτοιο τρόπο που σε κάνει –αβίαστα- να γελάς.
Το Έργο Ορόσημο στην ιστορία της σύγχρονης θεατρικής γραφής, το πολυβραβευμένο έργο του Κλαούντιο Τολκατσίρ συμπληρώνει φέτος 13 χρόνια συνεχούς επιτυχίας στην Αργεντική. Η Οικογένεια Κόλεμαν γεννήθηκε μέσα στο σπίτι του σκηνοθέτη, στο φημισμένο Timbre 4: οι ηθοποιοί αυτοσχεδίαζαν επί μήνες χρησιμοποιώντας όλα τα δωμάτια του σπιτιού, με έναν σκοπό-οδηγία που τους είχε δοθεί: να δημιουργήσουν μια οικογένεια, δηλαδή, να αποφασίσουν ποια μέλη θα την αποτελούσαν, με ποιον τρόπο θα συνδέονταν μεταξύ τους, πώς θα επικοινωνούσαν, αν θα αγαπούσαν ή θα μισούσαν ο ένας τον άλλον• να βρουν καθημερινές συγκρούσεις, στις οποίες οι χαρακτήρες αυτοί θα έπρεπε να αντιδράσουν, ανακαλύπτοντας μέχρι ποιο σημείο εμπλέκονταν ή όχι στις ζωές των άλλων.
Συντελεστές Κείμενο: Κλαούντιο Τολκατσίρ
Σκηνοθεσία: Μαριτίνα Πάσσαρη
Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Φωτισμοί Αλέκος Γιάνναρος
Μουσική επιμέλεια Νίκος Σαββάτης
Ηχητικό περιβάλλον Κώστας Σουρβάνος
Χορογραφία Χάρις Τσόπελα
Βοηθός σκηνοθέτη Μαρίνα Μυρτάλη
Ερμηνεύουν:
Αλεξάνδρα Παντελάκη (γιαγιά, Λεονάρτα Κόλεμαν), Εύρη Σωφρονιάδου (Μεμέ), Μιχάλης Πανάδης (Μαρίτο), Ειρήνη Μακρή (Βερόνικα), Αντιγόνη Δούμου (Γκάμπι), Ηρακλής Κωστάκης (Νταμιάν), Νικόλας Παπαδομιχελάκης (Εδουάρδο), Δημήτρης Μαμιός (Ερνάν)
INFO:
Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας/ Β’Σκηνή
Κεφαλληνίας 16-18 Κυψέλη
Πληροφορίες – κρατήσεις : 210 8838727
Παραστάσεις:
Από Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου έως Τρίτη , 10 Ιανουαρίου
Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00
Τιμές εισιτηρίων:
Κανονικό: 12 ευρώ
Φοιτητικό, ΑΜΕΑ: 8 ευρώ
Άνεργοι, Ατέλειες: 5 ευρώ
Προπώληση:
viva.gr, 11876, Media Markt, Public, SevenSpots, Βιβλιοπωλεία «Ευριπίδης»
