ΜΑΥΡΑΤΑΚΟΥΝΙΑ1

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

 

Ο Γιώργος Χρονάς είναι μεγάλος ποιητής, διαχρονικός, καβαφικός και μηδενιστικώς επικούρειος. Ακολουθεί τη φιλοσοφική αρχή του μηδενός για να συμπιέσει το ελατήριο που θα εκτιναχθεί για να δημιουργήσει το Ά-Παν. Δεν είναι τυχαίο που τις εκδόσεις του ονομάζει «Οδός Πανός». Δεν μπορείς να κατανοήσεις πλήρως το έργο ενός ποιητή αν δεν εξαντλήσεις τη βιογραφία του. Ο Χρονάς δεν γράφει για τον εαυτό του. Δεν περιαυτολογεί όπως άλλοι δαφνοστεφανωμένοι ποιητές. Δεν ναρκισσεύεται. Δεν αμπελοφιλοσοφεί ως ρωμιός σε καφενείο. Αντιθέτως, περιγράφει ποιητικώς τον εαυτό του ως «ιερό πόνο στην ωμοπλάτη». Τόσο απλά και τόσο λιτά. Η σωματικότητα του έρωτά του καταργεί πάραυτα ιδεαλισμούς και ρομαντικά φληναφήματα. Ανεβάζει στη «σκηνή» του ποιητικού του λόγου πρόσωπα περιθωριακά, καθημαγμένα, που βιώνουν τον άλογο έρωτα και καταστρέφονται, τελειωτικά, για πάντα, παρακολουθούν την κηδεία τους από το ταβάνι και δεν θέλουν να ξέρουν πώς θα συνεχίσουν να ερωτεύονται οι άνθρωποι μετά. Ο χρόνος τελειώνει με την απαξίωση του ερωτικού σώματος. Και πείτε μου εάν αυτό δεν είναι καβαφικό. Όπως κι ο Χριστιανόπουλος, ο Χρονάς, απεχθάνεται τους ψευτο-διανοούμενους και τους κουλτουριάρηδες, ενώ έχει αναδείξει, ως εκδότης, γερές πέννες της λογοτεχνίας και της δημοσιογραφίας. Αυτή η εμπορική διορατικότητά του χαρίζει στην τέχνη του έναν απροσδόκητο πραγματισμό που πόρρω απέχει του ρεαλισμού, αλλά και τον υπερ-ρεαλισμό απεχθάνεται. Είναι ανεπαίσθητα απογειωμένη η ποιητική του, χωρίς να καθίσταται ανεδαφική ή εξωπραγματική. Η λιτότητα του λόγου, η ακριβοδίκαιη έκφρασή του, η στυγνή εμμονή στη λεπτομέρεια («το μέρος αντί του όλου»: συνεκδοχή), η απουσία επιθέτων, τα προσεκτικά επιλεγμένα ουσιαστικά, μια κάποια αφαίρεσις, η αφηρημάδα των αρνούμενων να υπηρετήσουν θητεία στην υποκρισία, η ανάγκη του πνεύμονα για πλήρεις ανάσες κι η απέχθεια του μυαλού στις μισές δουλειές, καθορίζουν τελικά τον βίο και την πολιτεία του πολύπλευρου αλλά σεμνού και ταπεινού Γιώργου Χρονά.

ΜΑΥΡΑΤΑΚΟΥΝΙΑ2

Στο ατμοσφαιρικό θεατρικό στέκι “Studio Κυψέλης”, απόλαυση θεατρικήν μυσταγωγίαν δια χειρός Γιώργου Λιβανού. Σύνθεση κειμένων: Βαλεντίνη Λουρμπά (από την προγενέστερη παράσταση της «Οδού Εκάτης» με αναπροσαρμογές). Όλοι οι ηθοποιοί ταπεινά υπέροχοι. Τελικά ο χώρος αυτός καθίσταται σχολή, στην υποκριτική, στους φωτισμούς, στην κινησιολογία, στην ενδυματολογία, στη μουσική επένδυση… Τέλεια. Κάτι που έλειπε από τη μίζερη αθηναϊκή μας πραγματικότητα. Είναι όπως παλιά το «Υπόγειο» του Κουν. Πήγαινες χωρίς να ρωτάς τι θα δεις. Γιατί ήξερες ότι θα είναι συνυφασμένο με την ποιότητα. Εύγε σε όλους τους επαρκέστατους συντελεστές. Και στους θεατές που παρακολουθούν την μυσταγωγία με άκρα ταπείνωση και σεβασμό. Έτσι πρέπει να λατρεύονται οι αληθείς ποιητές. Εν ζωή. Τα μετά είναι για τους υστερο-φιμωμένους.

Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

ΜΑΥΡΑΤΑΚΟΥΝΙΑ3

Πρωταγωνιστούν κατά σειράν εμφανίσεως: Nότα Παρούση , Γιάννης Τσιώμου, Ελένη Μπέη, Ζωρζέτ Μιρόν, Νίνα Ακτύπη, Ervis Tosca, Βασίλης Ξυδάκης και ο Τέλης Ζώτος.
Σκηνοθεσία-φωτισμοί: Γιώργος Λιβανός

ΜΑΥΡΑΤΑΚΟΥΝΙΑ4

Σύνθεση κειμένων: Βαλεντίνη Λουρμπά
Σκηνικά- κοστούμια: Γιοβάννα Πρασίνου

Κινησιολογία: Ervis Tosca

Μουσική: Πάνος Μαλανδρής

Κινηματογράφηση: Αντώνης Μανδρανής

Φωτογραφίες: Κώστας Βολιώτης – Ξακουστή Χειλάκη

Βοηθός σκηνογράφου: Διονύσης Κατερρέλλος

Βοηθός ενδυματολόγου: Βάνια Αλεξάντροβνα

Κάθε  Δευτέρα και Τρίτη στις 21.30  από τις 21 Μαρτίου ως το τέλος Μαΐου