vasilakos

μεταφρασμένο στα γαλλικά από την Παρασκευή Β. Μόλαρη ΜΑ LLCER Paul Valéry Montpellier 3

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΜΟΛΑΡΗ

Μετά από τις ποιητικές συλλογές  «Σκέψεις Θραύσματα» (2012 ) και  «Λόγια Δραπέτες» ( 2015 ), ο Κώστας Βασιλάκος εξακολουθεί να μας μαγεύει με τον στίχο του υποσχόμενος και δεσμευόμενος για έκδοση νέας ποιητικής συλλογής που με αγωνία θα αναμένουμε. Το βραβευμένο πρόσφατα στους Δελφούς ποίημά του «Ο μαραμένος βασιλικός» που ακολουθεί σε δίγλωσση μορφή ( ελληνικό πρωτότυπο κείμενο και απόδοσή μας στα γαλλικά) αποτελεί έναν ύμνο στην κρυφή αλλά υπαρκτή ελπίδα που πάντα υπάρχει σε καιρούς σήψης και παρακμής. Ο μαραμένος βασιλικός που ακόμα μοσχοβολάει αποτελεί την αντίσταση της φύσης στην επαπειλούμενη φυσική διάβρωση η οποία, πέρα από φυσική, είναι και  ψυχική αφού ο περεμβατικός-παραβατικός ανθρώπινος παράγοντας έχει παρεισφρήσει στην φυσική ροή του περιβάλλοντος αναδεικνυόμενος σε αρνητικό καταλύτη.

                             O  μαραμένος βασιλικός

Από  ξεχασμένους  τοίχους εκλιπαρούν

οι σιωπές να τις προσέξει ο χρόνος.

 

Η σκόνη, ετοιμόρροπη,

αιωρείται στην αγκαλιά των ιστών,

μιλάει συνθηματικά στα αδιάφορα βλέμματα.

 

Ίσως και να την προσέξουν.

 

Οι ανοιχτές πόρτες σαστισμένες,

δεν μπαίνει πλέον κανένα κύτταρο,

ούτε σαν βιαστής της μοναξιάς.

 

Τα λιγοστά χαμόγελα ζουν έναν περίεργο θάνατο,

μέσα στην καρδιά του κόσμου δηλώνουν αγνοούμενα.

 

Όμως, για δες…

ο μαραμένος βασιλικός μοσχοβολάει ακόμα.

 

Le basilic  fané

 

Par des murs oubliés

les silences implorent

que le temps leur prête attention.

 

La poussière, délabrée,

plane sur les bras des mâts,

elle parle dans un langage codé

aux  regards  indifférents.

 

Il se peut qu’il lui prête attention.

 

Les portes ouvertes, époustouflées

aucune cellule n’y entre plus,

même pas comme violeur de la solitude .

 

Les sourires insuffisants vivent une mort étrange,

Se déclarant disparus dans le coeur du monde.

 

Regarde, pourtant…

le basilic fané sent encore bon.