ΜΑΝΙΩΤΗΣητριλογίατηςλιτότητας

από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

Ο πάντα δημιουργικός, ο πάντα εναργής, ο πάντα αντικομφορμιστής Γιώργος Μανιώτης επανεμφανίζεται ως δραματουργός με την «Τριλογία της Λιτότητας», που – όπως όλες οι τριλογίες που σέβονται τον εαυτό τους – είναι …τετραλογία. Τέσσερα θεατρικά έργα για την Κρίση που έπληξε την μικρομεσαία αστική τάξη και τις μυθοπλαστικές, ή απολύτως συνωμοσιολογικές αιτίες της. Οι ημιμαθείς αστοί καταφεύγουν στο Ά-λογο για να εξηγήσουν τα δεινά που τους βρήκαν, χωρίς να γνωρίζουν ούτε τις ατομικές ούτε τις συλλογικές τους ευθύνες – και χωρίς να ενδιαφέρονται να τις αναζητήσουν. Αρέσκονται στο ρόλο του θύματος. Η «Ιφιγένεια εν Αυλίδα», από τις γυμνασιακές σπουδές έχει μάλλον χαράξει ανεξίτηλα στο συλλογικό ασυνείδητο την αθωότητα του παθόντος που υπόκειται σε δυνάμεις που δεν μπορεί να ελέγξει, να κατευνάσει ή να οικειοποιηθεί και το μόνο που του απομένει είναι η άνωθεν σωτηρία από τον «από μηχανής Θεό», όποιος κι αν είναι αυτός, όπως κι αν λέγεται. Βγάζω το καπέλο στον μεγάλο θεατρικό συγγραφέα, τον μόνον της γενιάς του που επιβιώνει δημιουργικώς και δεν επαναπαύεται στις δάφνες του. Εύγε και πάλι εύγε. Απόλαυσα το βιβλίο, το προλόγισα, το επιλόγησα και τώρα αναμένω πολλαπλές παραστάσεις των έργων σε όλα τα θέατρα της Ελλάδας. Έτσι, ενθουσιαστικός, όπως πάντα.