Ναι, υπάρχει σύγχρονη ελληνική δραματουργία, από τις καλύτερες στον κόσμο!!!

 

Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

 

 

Επιτέλους! Καλό θέατρο, με βαθύ φιλοσοφικό περιεχόμενο, χιούμορ, ευαισθησία, κοινωνικά μηνύματα, παιδαγωγική χαρακτήρα κι εκπαιδευτική λειτουργικότητα.

Κείμενο διεθνούς βεληνεκούς που αγγίζει την τελειότητα. Και κυριολεκτώ. Συγκίνηση και προβληματισμός σε σοφά υπολογισμένα μέρα, αναδίφηση τού συλλογικού ασυνείδητου, κριτική της όπερας, κοινωνιολογικές και εθνολογικές αιχμές περί του μελοδραματικού θεάτρου εν γένει…

Η αρχαία τραγωδία συνδυάζεται εδώ με το σατυρικό δράμα και οδηγεί σε κωμικές καταστάσεις τσεχωφικού τύπου.

Οι άνθρωποι μοιάζουν κολεόπτερα στο μικροσκόπιο τού ερευνητή συνδημιουργικού θεατή που μελετά αενάως την ανθρώπινη φύση προκειμένου να γνωρίσει τον εαυτό του.

Η αποστασιοποίηση επιτυγχάνεται με έναν αντεστραμμένα μπρεχτικό τρόπο αφού η πινακίδα και τα σκηνικά αντικείμενα ακυρώνονται (ή ενισχύονται) από τον φυσικό βράχο τού ρεαλιστικότατου σκηνικού.

Αληθοφάνεια και θεατρικότητα αντιπαλεύουν παραγάγοντας σημαντικά αισθητικά, νοητικά και ψυχολογικά (βεβαίως) αποτελέσματα.

Με κομμένη την ανάσα παρακολουθούμε αυτό το παρ’ ολίγον δυσοίωνο δράμα που ξεκινάει ως μπαρόκ και τελειώνει ως αθώα μεσογειακή φάρσα καρναβαλικού τύπου.

Η χαρά τής ζωής υπερισχύει εδώ και τα κοινωνικά μηνύματα είναι σαφή: υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ισότητας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης.

 

Στον καθημερινό μας αγώνα υπέρ της Δημοκρατίας και εφαρμόζοντας στην πράξη τα ιδεώδη τού Διαφωτισμού, χτυπάμε στην πράξη κάθε είδους φασισμό, κάθε τύπου ρατσισμό, κάθε μορφής αποκλεισμό, κάθε (ακόμα κι ελάχιστη) απόχρωση απαξιώσης των ανθρωπίνων όντων και υποβάθμισης του περιβάλλοντος.

Φωτισμένοι θεατρικοί συγγραφείς και υπερεπαρκείς καλλιτέχνες, μαζί με τους καλοπροαίρετους κριτικούς και το συνειδητοποιημένο κοινό παλεύουμε καθημερινά για την Ειρήνη, την Ομόνοια, την Ευδοκία, την Φύση και τον Άνθρωπο.

Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές αυτού του σκηνικού θαύματος.

Μακάρι να πληθαίνουν αυτές οι επιτυχημένες προσπάθειες και η κριτική να καταστεί αποκλειστικώς και μόνον διθυραμβική, γιατί – πιστέψτε με – πονάω κάθε φορά που αναγκάζομαι να καταγγέλλω, να στιγματίζω, να επισημαίνω κακώς κείμενα, χρυσές μετριότητες, ανερμάτιστες μόδες και καθυστερημένες εισαγωγές ληγμένων πολιτισμικών προϊόντων.

Ναι, υπάρχει πρωτοτυπία στην σύγχρονη ελληνική γραφή, εις πείσμα των Σειρήνων, των Κασσανδρών και των πάσης φύσεως λογοκλόπων, μεταπραττών/μεταποιητών/παραχαρακτών/πλαστογράφων.

 

Πηγαίνετε να δείτε τις «Λουόμενες» στο Θέατρο Scrow. Μην το χάσετε!!!! Αυτή η παράσταση θα παίζεται για πολλά, πολλά, πολλά χρόνια. Γιατί είναι αληθινή, με μηνύματα βγαλμένα μέσα από την βιωμένη ζωή. Απευθύνεται ειδικά σε θεατές που κάποιοι τους είχαν ή τους έχουν κάνει «τον βίο αβίωτο» με την πατροπαράδοτη ζήλεια και αναξιοκρατική μικροπρέπειά τους.

 

Μετ’ ενθουσιασμού, βακχικού κι απολλώνιου,

 

 

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ

https://konstantinosbouras.gr

 

info:

ΘΕΑΤΡΟ SKROW.

Οι Λουόμενες

Της Κατερίνας Μαυρογεώργη

Από 6 Μαΐου και για 12 παραστάσεις

 

Δείτε το τρέιλερ εδώ.

Τρία χρόνια μετά την πρώτη τους παράσταση, Οι Λουόμενες της Κατερίνας Μαυρογεώργη επιστρέφουν τον Μάιο στο Θέατρο Skrow. Το Υδροθεραπευτήριο «Ο Ασκληπιός» συναντά ξανά τον φυσικό βράχο του θεάτρου, ο οποίος αναλαμβάνει τον “ρόλο” της ιαματικής πηγής, δημιουργώντας ένα ξεχωριστό σκηνικό για την παράσταση. Οι Λουόμενες έκαναν πρεμιέρα στις 6 Μαΐου 2019, αγαπήθηκαν πολύ και παίχτηκαν για δύο σεζόν, ως την Πρωτοχρονιά του 2020. Από τότε, η πανδημία, η κρίση και οι έντονες εξελίξεις στα ζητήματα έμφυλης ισότητας, έφεραν σημαντικές αλλαγές στο θέατρο και στη ζωή μας. Το έργο δεν παραμένει μόνο επίκαιρο, αλλά αποκτά και νέο φως. Με έντονο κωμικό στοιχείο, αλλά και πολλές στιγμές συγκίνησης, οι περιπέτειες και οι ανάγκες των ηρωίδων μοιάζουν να βρίσκονται ακόμα πιο κοντά μας.

 

Η Παράσταση

Όλες αυτές οι ηρωΐδες πεθαίνουν στο τέλος, έτσι δεν είναι;
Πεθαίνουν, για να γράψει πολύ δραματική μουσική ο εκάστοτε συνθέτης.

Είναι παραμονή Πρωτοχρονιάς, και σε μία μικρή επαρχιακή λουτρόπολη με ιαματικές  πηγές οι δρόμοι έχουν ερημώσει, καθώς όλοι ετοιμάζονται για την αλλαγή του  χρόνου. Κι όμως, το Υδροθεραπευτήριο «Ο Ασκληπιός» είναι ανοιχτό… Εκεί μέσα βρίσκονται τρεις άγνωστες μεταξύ τους γυναίκες. Η Λύντια είναι η ιδιοκτήτρια του «Ασκληπιού», η Κάτια και η Μαρία λουόμενες που καταφθάνουν απρόσμενα. Καμία από τις τρεις δεν έχει θέμα υγείας, όμως κάθε μία κουβαλά κι από ένα μυστικό που τη βαραίνει και την αγριεύει. Και οι τρεις  έχουν κάτι να ξεπλύνουν, και οι τρεις ψάχνουν από κάτι να ξεφύγουν.

Οι τρεις λουόμενες γνωρίζονται και αρχίζουν να παρακολουθούν όπερα από ένα μικρό κόκκινο τηλεορασάκι, τον Αστακό. Παθιάζονται με την Τραβιάτα και την Μαντάμ  Μπατερφλάι, ταυτίζονται με τα τραγικά φινάλε που επιφυλάσσει η όπερα στις  πρωταγωνίστριές της, καθώς τα πάθη τους μοιάζουν με τα δικά τους και τα λιμπρέτα φαίνεται να μιλούν για τους δικούς τους δαίμονες. Όσο κυλάει η ώρα στο υδροθεραπευτήριο, οι τρεις γυναίκες  συνδέονται μεταξύ τους, το ιαματικό νερό αρχίζει να καίει την επιφάνεια των πραγμάτων και τα μυστικά είναι έτοιμα να ξεχειλίσουν από μέσα τους σαν πηγές που αναβλύζουν.

Κι ενώ το νέο έτος καταφθάνει ηρωικά, μέσα  από έναν αυθόρμητα τελετουργικό χορό, οι ηρωίδες φτάνουν σε μία εκστατική  κατάσταση όπου ουσιαστικά εξαγνίζουν η μία την άλλη.

Όπως σημειώνει η Κατερίνα Μαυρογεώργη: «Όταν έγραφα αυτό το έργο πριν τρία χρόνια, η αλήθεια είναι ότι δεν σκέφτηκα ότι πρέπει αναγκαστικά να έχει τρεις γυναίκες για ηρωίδες, έτσι ώστε να δηλώσουμε την σύμπνοιά μας με τον αγώνα για έμφυλη ισότητα.  Κάτι οργανικό με έσπρωξε να σχηματίσω με λέξεις αυτήν την παράξενη γυναικεία φιλία μέσα σε ένα υδροθεραπευτήριο. Έπειτα οι συνθήκες ακινητοποίησαν αυτήν την παράσταση για αρκετό καιρό, ενώ η πρόθεσή μας ήταν να συνεχίσει να παίζεται στην Αθήνα και αλλού.

Οι Λουόμενες είναι τρεις ηρωίδες με βαθιά πάθη  και αδυναμίες. Έχουν αμαρτήσει βαριά ή έτσι νομίζουν. Έχουν πιει ουκ ολίγες φορές αλκοόλ ώσπου να λιποθυμήσουν, έχουν κάνει  σεξ με  συντρόφους, ήταν φιλόδοξες, θυσίασαν πολλά για να είναι ανεξάρτητες, ελεύθερες.  Και το φέρουν βαρέως. Μέσα στο υδροθεραπευτήριο απαλλάσσονται σταδιακά από αυτό το φορεμένο φορτίο. Μοιράζονται τις ιστορίες τους υπό ένα νέο πρίσμα. Αυτό το νέο πρίσμα, αυτή την καινούργια αλφαβήτα τώρα την μαθαίνουμε συλλογικά σαν κοινωνία, αργά και δύσκολα και με φοβερή αντίσταση. Μας καταδιώκει η κωμικοτραγική   πεποίθηση ότι το να είσαι γυναίκα σημαίνει να έχεις αμαρτήσει».

 

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ 

Κείμενο/Σκηνοθεσία: Κατερίνα Μαυρογεώργη

Ηθοποιοί: Κατερίνα Λάττα | Νικολίτσα Ντρίζη | Μαρία Πετεβή

Βοηθοί Σκηνοθέτη: Έλια Ζαχαριουδάκη, Μαρία Μακρή

Μουσική: Δημήτρης Τάσαινας

Σκηνικά: Θάλεια Μέλισσα

Κοστούμια: Ιφιγένεια Νταουντάκη

Επιμέλεια Κίνησης: Σοφία Πάσχου

Σχεδιασμός Φωτισμών: Σεραφείμ Ράδης, Γιάννης Καραμπάτσος

Φωτογραφίες/Trailer: Γιάννης Καραμπάτσος

Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Μάρθα Κοσκινά

Παραγωγή: ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ INKAL

 

Από 6 έως 29 Μαΐου, κάθε Παρασκευή-Σάββατο στις 21:15 και Κυριακή στις 20:00

Εισιτήρια: 13€ Γενική είσοδος / 10€ Φοιτητικό, Ανέργων / 8€ Ατέλεια, ΑΜΕΑ

Προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theater/oi-louomenes/

Διάρκεια: 70 λεπτά

 

skrow theater | Αρχελάου 5, Παγκράτι, ΤΚ 11635, Αθήνα  T: 210 7235 842