ΚΡΙΤΙΚΟΝ ΠΟΙΗΜΑ, ΠΟΝΗΜΑ ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ ΜΕΤ’ ΑΠΟΧΡΩΝΤΟΣ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΑΣ ΑΙΤΙΑΣ

Ζωγραφική πανδαισία μέσα από υδατόχρωμη αχνογραφία, αφαιρετική αγιογραφία. λαϊκότροπη περιγραφικότητα και μυθική αφήγηση που παραπέμπει σε ένα σύμπαν ατομικό μα και κοινόχρηστο. Το ανάκτορο της Κνωσσού αναστηλώνεται και περιμένει να τοιχογραφηθεί από τον Γιώργο Βούρο, φωτογράφο των εσωτερικών τοπίων με την αδάμαστη κι αναπότρεπτη δι-υποκειμενικότητα.

Σιωπές και παύσεις τού πινέλου χαρίζουν στον επαρκή θεατή αναγνώστη αυτού του περίπλοκου αλλά φιλικού κώδικα τις εσωτερικές εκείνες ανάσες που του επιτρέπουν να αναλογιστεί, να αναστοχαστεί, να ανατροφοδοτηθεί και να αναλύσει τα προσλαμβανόμενα δια των αισθήσεων, τα εισερχόμενα στον λαβύρινθο τού μυαλού, που και την καρδιά περιέχει (το μεγαλύτερο διάνυσμα στη φύση).

Στην απλότητα η σοφία, στην καθαρότητα η αγνότητα. Το αχνόν και χάριν έχει. Όχι για λόγους ελλειπτικούς αλλά ως αποτέλεσμα πλήρους κατοχής των εκφραστικών μέσων από έναν καλλιτέχνη που έχει γνωρίσει τόσο πολύ το υλικό που μπορεί πλέον να παριστάνει και το αφ-υλοποιημένο, το άφυλο, το ά-φυλλον ακόμα, με την φιλότητα που εμφιλοχωρεί σε στόματα, σώματα, χρώματα και ψυχές που δεν έχουν χάσει την επαφή με την γενεσιουργό αιτία τους.

Ο Θεόφιλος κι ο Μακρυγιάννης περνοδιαβαίνουν στους πίνακές του, μαζί με τον Δον-Κιχώτη και το Τσερνομπίλ, ενόσω βαρκούλες πλέουν στον Πειραιά με ανάερα πανιά σαν σύννεφα υδάτινα.

Το στοιχείο του νερού κυριαρχεί εδώ, υπερχειλίζει το συναίσθημα, μας κατακλύζει, όμως δεν απειλεί να πνίξει τον θεατή, γιατί βρίσκεται καθισμένος στρογγυλά στην μεγαλοπρεπή ασφάλεια του εσωτερικού του θρόνου. Αυτός δεν βρέχει τα πόδια του στον Ιορδάνη. Είναι δουλειά τού πανάξιου καλλιτέχνη να βρέξει τα δικά του τα ποδάρια και να φέρει ψάρια για εμάς, τους πεινώντες και διψώντες Αλήθεια και Δικαιοσύνη.

Γιατί η Ομορφιά είναι συνώνυμη της Αρμονίας και το Κάλλος με την αλήθεια συνορεύει και την προϋποθέτει. Ατόφια. Αυτούσια και αδιαίρετη. Αυτεξουσία.

Έχει εξουσία πάνω μας αυτός ο αναγεννησιακός καλλιτέχνης, αφού μπορεί να κατευθύνει και να αναπροσανατολίσει την ματιά μας προς εσωτερικά τοπία ασυλλήπτου καθαρότητας, εκεί όπου το μάτι γίνεται αυτί και η συναισθητική μεταφορά κυριαρχεί.

Χαιρετίζουμε αυτό το πεπαιδευμένο ταλέντο. Είναι τόσος ο μόχθος και η επίπονη σπουδή κάτω από αυτά τα έργα που ο χρόνος διαστέλλεται και γίνεται χώρος, απλώνεται σε παράλληλα σύμπαντα και μας διαλύει στο υδατόχρωμα τής φιλοχόρου αμφιβολίας.

Είναι ευπρόσδεκτη στο μάτι και φιλόσθενος, αισθαντική και πανάκριβη αυτή η ματιά που προδίδει την εσωτερική πολυτέλεια της ελευθερίας που και το χρήμα την αγοράζει, ποτέ όμως δεν αρκεί για να ολοκληρώσει την απογείωση.

Το βλέμμα τροχιοδρομεί μέσα από τόσους ουρανούς, θάλασσες και βουνά αθάνατα, σύμβολα και τοπία εμβληματικά, μοτίβα αρχετυπικά μιας μυθιστορίας που επιτυγχάνεται μόνον με εικόνες, αποκλειστικά και μόνον με σοφά υπολογισμένες κινήσεις τού θυμικού στο ορατό ξεναγώντας μας στο Αόρατο και Άρρητο, στο Διαρκές.

Οξύνοια και δεξιοτεχνία καταδεικνύουν αυτοί οι πίνακες όπως τελετουργικά εκτίθενται σε ένα σκηνικό δρώμενο που επιτείνει την θεατρική συνθήκη της ανθρώπινης ζωής, της άϋλης πραγματικότητας, της δικής μας, της μόνης ανεκτής.

Η αφαιρετικότητα είναι εδώ επιδεξιότητα. Σοφία κι αυτοδυναμία.

Η μεγάλη Τέχνη μάς απελευθερώνει, μας διδάσκει και μας καθοδηγεί μέσα από την στενωπό της πιο σκαιάς Χαραυγής που οδηγεί αλάθητα στην καινούργια Αναγέννηση. Κι ο Γιώργος Βούρος είναι ένας προάγγελός της. Κορυδαλλός και χελιδόνι και κούκος. Μόνον που δεν είναι πια μόνος του, αλλά εκτεθειμένος εις το διηνεκές εις πλήρη λαμπρότητα.

Σημεία και τέρατα εξημερώνονται κάτω από τον χρωστήρα του.

Προφήτης μιας νέας εποχής που δεν έχει γλυκοχαράξει ακόμη.

Στοιχεία από κόμικς, κινηματογραφικά μοτίβα, λαϊκά θέματα και τεχνοτροπίες αλέθονται σε ένα χωνευτήρι υγιούς μεταβολισμού διακειμενικών αναφορών δημιουργώντας ένα μετείκασμα που μόνον οικείο δεν μπορεί να θεωρηθεί.

Η αν-οικείωση είναι βασικό συστατικό και θεμελιώδης λειτουργικότητα τής Τέχνης.

Είναι όλα αυτά γνώριμα και διόλου αναγνωρίσιμα. Σύνθετα κι όμως απλά.

Τοπία και μόλις του μέλλοντος χρονοκόσμου, που μπορούμε όμως ήδη να τα νοσταλγήσουμε, αμέσως μόλις εγκαταλείψει το βλέμμα μας τον καμβά.

Γιατί canevas, ένα μυστηριώδες δίχτυ είναι αυτό που μας περιορίζει και κρύβει την καθαρή θέαση πίσω από τα επτά πέπλα της Ίσιδας-Σαλώμης.

Χάρη σε αυτές τις πεποιημένες εικόνες, χάρη σ’ αυτά τα εικαστικά ποιήματα μπορούμε όχι απλώς να βγάλουμε τη μέρα μας αλλά και τη ζωή μας ολάκερη να αξιοποιήσουμε δημιουργικά.

Το κάλεσμα της μεγάλης Τέχνης δια της μιμήσεως καθίσταται κίνημα ψυχικόν κι ευφρόσυνον, παρανάλωμα πυρός εσωτερικού, από εκείνο που δεν καίει τους οφθαλμούς αλλά τους ζωογονεί.

Ο Γιώργος Βούρος ζωγραφίζει σαν να φωτογραφίζει κάτι που βλέπει μόνον εκείνος, γίνεται όμως αμέσως προσφιλές και σ’ εμάς, πολύτιμο, αναντικατάστατο, ανεπανάληπτο και μοναδικό.

Αναζητείστε τον. Αγοράστε τα πονήματά του. Ποτέ τον ίδιον. Θα σας χαρίσει την αθανασία της στιγμής που κρατάει αιώνες, τότε που κοιτάς έναν πίνακα κι είναι όλα φανερά. Ανεκτά. Ποθητά. Μονάκριβα. Και τα ψωμιά που στέκουν από μόνα τους όρθια στο αρτοποιείο ενός Θεόφιλου και τα συναισθήματα, τα αισθήματα και τα μετεικάσματα εκείνα που δεν μπορούσαμε να δαμάσουμε έως εκείνη την ευλογημένη ώρα που συναντήσαμε, διασταυρωθήκαμε κι ανταμώσαμε έναν μεγάλο καλλιτέχνη.

Τον Γιώργο Βούρο μέσα από το έργο του τον γνωρίσαμε. Ο άνθρωπος είναι απλώς το όχημα. Ο θαυματοποιός είναι ο συνδημιουργικός οφθαλμός τού θεατή. Του κάθε επαρκούς αναγνώστη μιας τέχνης πανάρχαιας αλλά κι ολοζώντανης, αφού ανατροφοδοτείται διαρκώς από τα νάματα της αγωνίας μας, της ανθρώπινης, της υπαρξιακής.

 

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

 

info:

 

ΠΟΛΕΙΣ & ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

Είναι μια εικαστική δουλειά που γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη να μιλήσω εικαστικά για τα τρέχοντα γεγονότα που συμβαίνουν τώρα αλλά ίσως και παλιότερα σε διάφορες πόλεις του κόσμου και εν τέλει και στον ίδιο τον Πλανήτη Γη που κατοικούμε.

Είναι η υποκειμενικά δική μου άποψη για κάποια γεγονότα που έχουν διαδραματιστεί στον 20 & 21 αιώνα που θεωρώ ότι έχουν στιγματίσει τον σύγχρονο ανθρώπινο πολιτισμό μας.

Οι βάσεις δεδομένων των εικόνων που έχω χρησιμοποιήσει είναι από

πραγματικές φωτογραφίες που έχω συλλέξει από το διαδίκτυο.

Είναι μια εικαστική αφήγηση των γεγονότων στις Πόλεις που συνέβησαν κατά κάποιον τρόπο με μια δημοσιογραφική ματιά.

 

Στους προηγούμενους αιώνες πριν την ανακάλυψη της Φωτογραφικής Τέχνης και τεχνικής, οι ζωγράφοι  εκκαλούντω να αποτυπώσουν τα σημαντικά συμβάντα και πρόσωπα της εποχής τους.

Στα έργα αυτά αφ ενός κάνω αναφορές σε πραγματικές στιγμές της ζωής που έχει αποτυπωθεί από τον φωτογραφικό φακό, αφ ετέρου κάνω αναφορές και σε έργα μεγάλων ζωγράφων του παρελθόντος που ζωγράφιζαν υπηρετώντας τον ίδιο σκοπό, για να αφήσουν ανεξίτηλα στο χρόνο γεγονότα και συμβάντα της εποχής τους. Αφηγούνταν την Ιστορία ζωγραφίζοντας, αφήνοντας  μηνύματα για αυτούς που θα έρθουν στο Μέλλον.

Με την ίδια διάθεση με αυτούς τους ζωγράφους του παρελθόντος μικρούς ή μεγάλους δουλεύω με αυτή την ζωντανή εικαστική ενότητα ΠΟΛΕΙΣ & ΓΕΓΟΝΟΤΑ.

Και λέω ζωντανή γιατί είναι μια ενότητα που νέα έργα θα γεννούνται συνέχεια από νέα γεγονότα και συμβάντα σε Πόλεις του πλανήτη μας που μας επηρεάζοντας συλλογικά.

 

Σε αυτή την πρώτη παρουσίαση της εικαστικής ενότητας ΠΟΛΕΙΣ & ΓΕΓΟΝΟΤΑ

παρελαύνουν και επι μέρους ενότητες έργων όπως:

Tο έργο « Αθήνα – Δελφοί » που κάνει την σύνδεση της Αρχαίας Ελλάδας με την 200 χρόνων νεότερη Ελλάδα που παρουσιάζεται με τα έργα « Ναύπλιο », « Σμύρνη »,

« Πειραιάς – Σαλονίκη ».

Το έργο « Βαρκελώνη – Κωνσταντινούπολη » που από μόνο του είναι μια ενότητα για την συνομιλία και ανάταση του ανθρώπου με το Θείο.

Έργα επικά όπως « Χαλέπι – Μυτιλήνη », « Μιλάνο – Γιουχάν – Μαδρίτη »

« Τσερνόμπιλ – Χιροσίμα – Ναγκασάκι – Φουκοσίμα » και το τρίπτυχο έργο

« Teranica » μια κραυγή αγωνίας για το Παρόν & το Μέλλον για το σπίτι μας τον πλανήτη Γη !