Η μούσα «Ερατώ» στηρίζεται και θεραπεύεται από την δίγλωσση ελληνο-ισπανική Διεθνή Επιθεώρηση Ποίησης και Ποιητικής

 

Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

 

Η ποίηση είναι πράξη ομαδική όταν υπερβαίνει την ατομική εξάσκηση στον διαλογισμό και στην ομφαλοσκόπηση και καθίσταται πράξη συνεχούς δημιουργικής αναπλάσεως του γλωσσικού κώδικα έτσι ώστε να εκφράζει, να συμπεριλαμβάνει, να αναγνωρίζει και να αντικατοπτρίζει φάσεις του κόσμου ασύλληπτες έως πρότινος κι αδιόρατες για τα συνήθη αντιληπτικά μέσα. Από αυτή την άποψη, η Ποίηση μπορεί να περνάει όσες κρίσεις θέλει, όμως – όπως όλοι ζωντανοί οργανισμοί – μετασχηματίζεται, μετεξελίσσεται, αναδομείται κι αναδιοργανώνεται ούσα κάθε φορά ένα βήμα μπροστά από αυτό που λέμε «κοινωνία» κι είναι ένα αφηρημένο εν πολλοίς σύνολο που δεν νοείται ως άθροισμα των μελών του αλλά ως απειρία επαλλήλων συμπάντων αενάως τεμνομένων αλλά ποτέ αλληλεπικαλυμμένων. Κι αυτή είναι η μαγεία της ποίησης κατ’ εμέ, σε σχέση με την περισσότερο νοησιαρχική πεζογραφία.

 

Έτσι λοιπόν βρίσκω, τη συνάθροιση ομοτέχνων (θεωρητικών και πρακτικών, επιστημόνων κι εμπειροτεχνών) σε ποιητικές επιθεωρήσεις υψηλού βεληνεκούς ιδιαίτερα ελκυστική δι’ εμέ, περισσότερο απ’ ότι ήτο το τραγούδι των Σειρήνων για τον έρμο Οδυσσέα, που δεν του έφταναν τα βάσανά του αλλά ήθελε να προσθέσει ακόμα ένα: της ωτο-λαγνείας!!! Τόσο ακόρεστος, φιλοπερίεργος κι ανικανοποίητος ήτο!!!

 

Το καλό με το περιοδικό «Ερατώ» είναι ότι ξαναγεφυρώνει δύο κοντινούς γαλαξίες που τους ενώνει η κοινή ελληνορωμαϊκή λατινική τους μαγιά, αλλά κι αυτή η αέναη ανάγκη επιστροφής στην Ελληνική Μυθολογία προκειμένου να αναβαπτισθούμε στα νάματα μιας Ζωοδόχου Πηγής που μπορεί να μας θεραπεύσει από την ψώρα του μετατεχνολογικού υλιστικού πολιτισμού μας.

 

Ισπανική κι ελληνική γλώσσα είναι οι δύο όψεις ενός και του αυτού νομίσματος, στις δύο άκρες της Μεσογείου, στις δύο ακρώρειες της Γης, αν θεωρήσουμε τον Ατλαντικό ως διαχωρίζοντα την Ευρώπη από τη Λατινική Αμερική. Πιστεύω ακράδαντα από την μέχρι τώρα πρακτική μου πως μόνον οι λατινογενείς εμπλουτισμένες με πολλές χωροχρονικές επιστρωματώσεις γλώσσες μπορούν να αποδώσουν αναλογικώς την ελληνόλαλη ποίηση χωρίς να καταστρατηγείται το νόημα και να πετιέται η μορφή στα σκουπίδια. Κι αυτό που μας ενώνει, πέρα από την παρόμοια μυθολογία, είναι η δόμηση της κοσμοαντίληψης πάνω σε λέξεις ομόηχες, ταυτόσημες ή παρόμοιες που περιγράφουν τις ίδιες προσλαμβάνουσες εικόνες, ως «σημαινόμενα». Αυτή η κοινή κληρονομιά των έξι, επτά ή και περισσοτέρων αισθήσεων είναι που αναδεικνύει τον Οδυσσέα ως μυθική φιγούρα που κατά τον περίπλου του στην τότε γνωστή (;) Γη έσπειρε εκτός από παιδιά και το μικρόβιο της Ελευθερίας. Κι αυτή η ανάγκη να συλλογιόμαστε ελεύθερα και να εκφραζόμαστε με παρρησία είναι κοινή και στους ελληνόφωνους και στους ισπανόφωνους. Τι κι αν πέρασαν οθωμανοί, καθολικοί, μεσαίωνες, ανίερες Εξετάσεις και πυρές μαγισσών; Το κοινό στοιχείο των πολιτισμών μας είναι η Εστία κι ο σεβασμός στον άνθρωπο ως εν δυνάμει και κληρονομικώ δικαιώματι ευτυχισμένον ον που δεν ανέχεται και δεν επιτρέπεται να σκύβει το κεφάλι κάτω από δυνάστες. Αυτή η μεταφυσική σχεδόν ανάγκη μας για ελεύθερον βίον κι ατσαλάκωτην πολιτείαν καθιστά τη λατρεία μας στο τοπίο και στο Σώμα σχεδόν υλιστική, ερωτική οπωσδήποτε…

 

Χαιρετίζω λοιπόν με ιδιαίτερη χαρά κι έκδηλη αισθητική ηδονή αυτό το περιοδικό που με το όνομα της αγαπημένης μου Μούσας κοιτάει να κάνει περισσότερα πράγματα για την Ποίηση περισσότερα απ’ όσα οι μεμονωμένοι ποιητές μπορούν, πιότερα ακόμα κι απ’ όσα οι επιφανείς θεωρητικοί δύνανται από την έδρα τους.

 

Γνώρισα σε μία εκδήλωση παρουσίασης του πρόσφατου βιβλίου του φίλου και καλού συναδέλφου Αντώνη Σκιαθά, τον παθιασμένο, τον χιουμορίστα, τον βιτριολικό, τον παθιασμένο με την Τέχνη του Λόγου Στέλιο Καραγιάννη κι ευθύς ένιωσα σα να κέρδισα το λαχείο: να με καλέσουν σε ένα σύμπαν που από τα παράθυρά του να βλέπω το ίδιο οικείο αρχετυπικό τοπίο.

 

Έτσι δηλώνω κι εγώ σήμερα εγγράφως, κι εν γνώσει των συνεπειών του Νόμου, πως είμαι πάντα ακόλουθος, αρωγός, συναυτουργός, εξαπτέρυγο και πετράδι στο φωτοστέφανο κι αυτού του λογοτεχνικού αστερισμού.

 

Χωρίς περιττές σεμνότητες, αλλά με αγάπη κι αυτοθυσία αληθινή.

 

Για την Ποίηση ρε γαμώτο!!!

 

Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

 

 

Info:

 

http://eratopoesiaars.blogspot.gr/2018/02/

 

Ποιοι είμαστε / Quienes somos

Διεύθυνση (Edición-Dirección) Στέλιος Καραγιάννης (Stelios Karayanis)

Eπικοινωνία-συνεργασίες (Comunicación-colaboraciones): limonero@otenet.gr

 

Συντακτική Επιτροπή (Consejo de Redacción)

 

Θεοδούλη Αλεξιάδου, Δρ. Πανεπιστημίου Σορβόννης (Theodouli Alexiadou, Dr. de Filología de la Universidad de Sorbona) 

 

Βασίλης Αλεξίου, Eπίκουρος Kαθηγητής Θεωρίας της Λογοτεχνίας ΑΠΘ (Vasilis Alexiou,Profesor Asistente de Teoría de la Literatura, Universidad Aristóteles de Tesalónica) 

 

Σταύρος Γκιργκένης, Δρ. Φιλολογίας ΑΠΘ, Ποιητής, Μεταφραστής (Stavros Girgenis, Dr. de Filologia, Universidad Aristóteles de Tesalónica, Poeta, Traductor)

 

Πέτρος Γκολίτσης, Ποιητής, Δοκιμιογράφος (Petros Golitsis, Poeta, Ensayista) 

 

Στέλιος Καραγιάννης, Ποιητής, Δρ. Φιλοσοφίας και Θεωρίας της Λογοτεχνίας, Eλληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (Stelios Karayanis, Poeta, Dr. de Filosofía y Teoría de la Literatura, Universidad Abierta de Grecia) 

 

Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Εφαρμοσμένης Μεταφρασεολογίας ΑΠΘ (Konstantinos Paleologos, Profesor Asosiado de Traductología Aplicada Universidad Aristóteles de Tesalónica) 

 

Χοσέ Ριέντα Πόλο, Ακαδημαϊκός και Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Γρανάδας (José Rienda Polo, Académico y Profesor de la Universidad de Granada) 

 

Βασιλική Ράπτη, Δρ. Συγκριτικής Φιλολογίας Παν. Ουάσινγκτον, Παν. Harvard (Vasiliki Rapti, Dr. de Filología Comparada de la Universidad de Washington, Universidad de Harvard) 

 

Λουίς Μανουέλ ντε λα Πράδα, Ακαδημαϊκός, Ανδαλουσιάνικη Ακαδημία της Ιστορίας της Σεβίλλης (Luis Manuel de la Prada, Académico, Académia Andaluza de la Historia de Sevilla) 

 

Μάριο Ντομίνγκεθ Πάρρα, Ποιητής, Δοκιμιογράφος, Μεταφραστής (Mario Domínguez Parra, Poeta, Ensayista,Traductor) 

 

Μιγέλ Κρούθ Χιράλντεθ, Ακαδημαϊκός και Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Σεβίλλης (Miguel Cruz Giráldez, Académico y Profesor de la Universidad de Sevilla)

H Διεθνής Επιθεώρηση Ποίησης και Ποιητικής ΕΡΑΤΩ -Ars Poetica
θα εκδίδεται κάθε τέσσερις μήνες και θα δημοσιεύει :
1.Ξένη Σύγχρονη Ποίηση
2.Νεοελληνική Ποίηση
3.Δοκίμια για την Ποίηση
4.Κριτική Ποίησης
5.Επιστημονικά δοκίμια για την Ποίηση και την Ποιητική
Τα επιστημονικά δοκίμια δημοσιεύονται κατόπιν κρίσεως από τη Συντακτική Επιτροπή.
Μέγεθος επιστημονικών άρθρων μεχρι 7.000 λέξεις.

La Revista Internacional de Poesía y Poética ERATO Ars Poética será quatrimestre y publicará:
1.Poesía Extranjera Contemporanea
2.Poesía Neogriega
3.Ensayos sobre la Poesía
4.Crítica de la Poesía
5.Ensayos científicoς sobre la Poesía y la Poética
Los ensayos científicos se publican después del juicio del Consejo de la Redacción.
Tamaño de los artículos cientííficos hasta 7.000 palabras.

 

 

Επικοινωνία / Comunicación

 

 

limonero@otenet.gr