Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Η Λεία Βιτάλη είναι μια ιδιαίτερα χαμηλόφωνη και σεμνή καταξιωμένη θεατρική συγγραφέας, που απαξιώνει ν’ ασχοληθεί με την τετριμμένη κοσμική πραγματικότητα και ανθεί στο ημίφως τής δημοσιότητας εξελισσόμενη διαρκώς σαν τον κοχλία που χτίζει υπομονετικά το σπίτι με τα υλικά τού μεταβολισμού τών έξωθεν ενεργειών.             Στο “Ζεϊμπέκικο” υπερβαίνει εαυτήν, μιμείται με αληθοφανή τρόπο τη λαλιά...

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Επίκαιρα νοήματα σε πεπαλαιωμένες αισθητικές φόρμες. Ένα έργο που ανέβηκε για πρώτη φορά επί χούντας κι είχε μια σαφή αντιστασιακή χροιά είναι και σήμερα πάλι επίκαιρο λόγω τής οικονομικής δυσπραγίας και τών  έξωθεν πιέσεων που υφίσταται η χώρα μας και κάθε ένας από εμάς ξεχωριστά, αφού η επίθεση στην τσέπη μας προκαλεί άγχος, ανασφάλεια και πανικό, μετατρέποντάς μας από ελευθέρως σκεπτόμενους...

Γράφει ο Χρήστος Ναούμ Σε ένα αστικό σαλόνι συναντώνται δυο ζευγάρια: ο Αλαίν (Γιάννης Λασπιάς) με την Ανέτ (Ιωάννα Σταυροπούλου) και ο Μισέλ (Αργύρης Θανασούλας) με την Βερονίκ (Δάφνη Μανούσου). Οι γιοί τους έχουν έρθει στα χέρια. Από αυτό το σημείο ξεκινά η επίλυση του προβλήματος. Μέσα σε μια ευγενική και ήρεμη ατμόσφαιρα, προσπαθούν να τακτοποιήσουν το θέμα. Σταδιακά, όμως, ξετυλίγονται οι χαρακτήρες τους, οι οποίοι μόνο ευγενικοί δεν...

Γράφει ο Χρήστος Ναούμ Σε ένα αστικό σαλόνι συναντώνται δυο ζευγάρια: ο Αλαίν (Γιάννης Λασπιάς) με την Ανέτ (Ιωάννα Σταυροπούλου) και ο Μισέλ (Αργύρης Θανασούλας) με την Βερονίκ (Δάφνη Μανούσου). Οι γιοί τους έχουν έρθει στα χέρια. Από αυτό το σημείο ξεκινά η επίλυση του προβλήματος. Μέσα σε μια ευγενική και ήρεμη ατμόσφαιρα, προσπαθούν να τακτοποιήσουν το θέμα. Σταδιακά, όμως, ξετυλίγονται οι χαρακτήρες τους, οι οποίοι μόνο ευγενικοί δεν...

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Τον Φεβρουάριο τού 2012 είχα δει τον δεξιοτέχνη Νίκο Καλαμό να ερμηνεύει Τακόπουλο στο θέατρο “Τόπος Αλλού” κι εκστασιάστηκα. Τότε έγραψα διθυραμβική κριτική γιατί είπα: “επιτέλους κάτι αντισυμβατικό κι αιρετικό που παίζεται από το 1978 μέχρι σήμερα (ήμουνα νιος κι εγέρασα). Ανέβηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν με τον αξέχαστο Δημήτρη Οικονόμου κι αργότερα με τον Νίκο Καλαμό στο...

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Τα γερά δομημένα έργα που λένε την αλήθεια τού συγγραφέα τους ως μάρτυρα τού καιρού του δεν γερνάνε ποτέ, γιατί όλες οι εποχές είναι ίδιες και η Κρίση είναι συνώνυμη με την ανθρώπινη ύπαρξη σε αυτόν τον δύσκολο πλανήτη. Οι πολιτισμικές-κοινωνικές-οικονομικές-φυλετικές-ερωτικές-θρησκευτικές-ιδεολογικές διαφορές εντείνουν την εγγενή ανθρώπινη αδυναμία να συνυπάρξει με τους άλλους πέρα από μερικά...

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Όταν ξαναβλέπεις για πολλοστή φορά ένα έργο κι έχεις την αίσθηση τού καινούργιου, όταν προσέρχεσαι παρθένος στη θεατρική κόλαση και βγαίνοντας από την αίθουσα έχεις την αίσθηση ότι έχεις επισκεφθεί τον παράδεισο, τότε το θέαμα αξίζει και το επί σκηνής δρώμενο επιτελεί τον ψυχ-αγωγικό σκοπό του. Στην εποχή της κρίσης το γέλιο είναι δύσκολη και πολύτιμη υπόθεση. Προϋποθέτει άρση τής συνειδήσεως...