Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Το «σκοτεινό» στο θέατρο είναι σαν το «μαύρο» στη ζωγραφική. Ειδικά, α συνδυάζεται με το «κόκκινο» του πάθους και την ασφυκτική, μανιακή χαρά της ζωής, όπου τα τρία κάτω «τσάκρα» παίρνουν φωτιά και εκρήγνυνται ηφαιστειακώς κι όποιον πάρει ο Χάρος. Η Kundalini, η ιερά ενέργεια της σπονδυλικής στήλης, που όταν εγερθεί κάνει τον άνθρωπο ή άγγελο ή δαίμονα, κανέναν όμως δεν αφήνει αδιάφορο ή...
Γράφει ο θεατρολόγος και κριτικός Κωνσταντίνος Μπούρας Ξεκινώντας από το περιγραφικό, μπαρόκ σκηνικό της Άσης Δημητρουλοπούλου, που πρωταγωνιστεί στην παράσταση, ευθύς πριν καν σβήσουν τα φώτα πλατείας, απόλαυσα το κλασικό πλέον κείμενο του Ζαν Ζενέ με τη στέρεα δραματουργική δομή και το διαχρονικό συγκρουσιακό ενδιαφέρον. Πέρα κι από την «πάλη των τάξεων», όπου υπάρχει καταφανής ανισότητα κι αναπτύσσονται – ως εκ τούτου – σχέσεις δουλείας,...
Γράφει ο Χρήστος Ναούμ Το έργο «Closer» του Μάρμπερ είναι ένα δυνατό, σκληρό και ρεαλιστικό έργο, που ανατέμνει την σχέση σύγχρονων ζευγαριών. Εξετάζει την συνεύρεση ανάμεσα στο αρσενικό και θηλυκό. Την αιώνια αναζήτηση ισορροπίας κι αγάπης στο ζευγάρι, που απεγνωσμένα προσπαθεί να αντέξει την καθημερινότητα και την πλήξη, που δημιουργείται τόσο από τους ίδιους, όσο κι από το περιβάλλον. Το σεξ θεωρείται σανίδα σωτηρίας, η οποία τελικά...
Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Θα ξεκινήσω από το τέλος. Βγαίνοντας και σιγοκουβεντιάζοντας με τον ποιητή Γιώργο Χρονά στρίψαμε δεξιά και είδαμε δυο νέα παιδιά να τρώνε πάνω στο παρτέρι που είναι θαμμένος ο Μιχάλης Κακογιάννης. Συγκινήθηκα θανατερά, γιατί σκέφτηκα ότι αυτή είναι η μόνη αθανασία που μας είναι εφικτή: πρώτα το έργο, όσο ζούμε, και μετά μία στέγη για να μπαίνουν οι καλλιτέχνες και να δημιουργούν κι επάνω από...
Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Σε εποχές κοσμοϊστορικών αλλαγών, σε εποχές κρίσιμες, μεταβατικές και μεταιχμιακές, το Σκότος, η «σκοτεινή και μαύρη Ύλη», η ορφική Νυξ είναι αυτή που ανακατεύεται με το Φως για να γεννήσει το Νέο, το Καινοφανές, το Καινούργιο. Οι «μεγάλοι» Ρώσοι λογοτέχνες, στα όρια Ασίας κι Ανατολής, σε εποχές δύσκολες, αποτύπωσαν στο χαρτί το ίχνος της διαμαρτυρίας τους για το πώς θα έπρεπε να...
Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Ένα έργο με καταφανή την πατίνα του χρόνου από το 1979 που πρωτοανέβηκε μετά πολλών επαίνων. Από τότε έχει κυλίσει πολύ νερό στο ποτάμι του Χρόνου κι όπως έγραψε ο «προσωκρατικός» Ηράκλειτος, «δεν βάζεις ποτέ δυο φορές τα πόδια σου στο ίδιο ποτάμι», και γιατί το νερό που κυλάει σήμερα δεν είναι ίδιο με το χθεσινό εκείνο και γιατί τα πόδια σου, τα κύτταρά σου έχουν πεθάνει, μετασχηματισθεί,...
Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Η αποτυχία του Δυτικού Πολιτισμού βρίσκεται στον αντίποδα του αραβικού, όπως εξελίχθηκε τα τελευταία χρόνια. Στη μία περίπτωση έχουμε την άκρατη ελευθεριότητα (μετά τη δεκαετία του 1960), ελευθεριότητα που κακώς ταυτίζεται με την Ελευθερία, η οποία όχι μόνον δεν οδηγεί στην απελευθέρωση του ανθρώπινου είδους, αλλά τη βυθίζει – προσωρινώς – σε ακόμα μεγαλύτερη κατάθλιψη. Και λέω «προσωρινώς»,...
