Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Franz Kafka, “Kafka’s freaks”, στο θέατρο «Φούρνος». Ο Νικόλας Βαγιονάκης είναι άξιος για βραβείο ερμηνείας πρώτου (και μοναδικού) ανδρικού ρόλου. Συνθέτοντας, διασκευάζοντας τα διηγήματα του Φραντς Κάφκα («Αναφορά σε μία ακαδημία», «Ο καλλιτέχνης της πείνας» και «Μεταμόρφωση»), σκηνοθετώντας κι ερμηνεύοντας έναν τραγικό κλόουν-πίθηκο, που αναμασά τα τετριμμένα του...
«Το άρωμα» του Ζίσκιντ κι ο κανιβαλισμός από το «Ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι» του Τεννεσσή Ουίλλιαμς
Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Δεν υπάρχει, βεβαίως, παρθενογένεση στην Τέχνη, αλλά το να πλασάρεις ως πρωτότυπη ιδέα κάτι που έχει γίνει πασίγνωστο από το μπεστ-σέλλερ του Πάτρικ Ζίσκιντ, να το «αρωματίζεις» με μια ιδέα κανιβαλισμού από το «Ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι» του Τεννεσή Ουίλλιαμς και να το πασάρεις παραπειστικώς ως ψευδορομαντικό «Το άρωμα του έρωτα», είναι απολύτως θεμιτό φτάνει να είναι δημιουργικό και ν’...
από τον συγγραφέα Χρήστο Ναούμ Η παράνοια της ειρήνης όταν μεταφέρεται στον πόλεμο, διαρκεί μόνιμα, αφού τίποτα δεν λειτουργεί όπως πριν. Τα πάντα αποκτούν διαφορετικές διαστάσεις αφού ο μόνιμος κίνδυνος κι η απειλή καραδοκούν σε κάθε στιγμή. Η ιστορία λοιπόν «ο Γιος του Σαούλ» του Λάζλο Νέμες είναι μια μακάβρια κατάσταση, η οποία κινείται μέσα στα όρια της παράνοιας. Οι Zotercomando, είναι οι πιο δυνατοί άντρες από τους Εβραίους, μέσα σε ένα...
από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Θα υπογραμμίσω άλλο ένα ποιοτικό θεατράκι, off-off Kolonaki, αλλά μέσα στην καινοτόμο θεατρική ζώσα πραγματικότητα (με τα μπούνια, που λένε!). Το «Θέατρο της Οδού Παραμυθίας» της Αλμπέρτας Τσοπανάκη και των άξιων συνεργατών της, ξετύλιξε και φέτος τη βεντάλια των νέων και πολλά υποσχόμενων θεατρικών δυνάμεων του τόπου. Τη δουλειά που έκανε άλλοτε το «υπόγειο» του Κάρολου Κουν και το «Αμόρε» του...
από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Ο πάντα δημιουργικός, ο πάντα εναργής, ο πάντα αντικομφορμιστής Γιώργος Μανιώτης επανεμφανίζεται ως δραματουργός με την «Τριλογία της Λιτότητας», που – όπως όλες οι τριλογίες που σέβονται τον εαυτό τους – είναι …τετραλογία. Τέσσερα θεατρικά έργα για την Κρίση που έπληξε την μικρομεσαία αστική τάξη και τις μυθοπλαστικές, ή απολύτως συνωμοσιολογικές αιτίες της. Οι ημιμαθείς αστοί καταφεύγουν στο...
από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Στο ατμοσφαιρικό θεατράκι, το Studio Κυψέλης, παρακολούθησα «Το Δαχτυλίδι του Λεονάρντο» για 3η συνεχή χρονιά (!!!) με άλλη διανομή και παραλλαγμένη σκηνοθεσία, που έρεπε αυτή τη φορά προς τα comics και την ψηφιακή εικονική πραγματικότητα (σημεία των καιρών – ευτυχώς!). Το έργο αυτό του Rick Elice είναι διαχρονικό γιατί αφορά την ομοερωτική επιθυμία, το υπαρξιακό κενό, τη ματαιοδοξία ή φιλοδοξία...
από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Στο Θέατρο «Arroyo Nuevo» είδα για πολλοστή φορά το «Χοροθέατρο Flamenco» σε μια αιρετική, συγκλονιστική, πρωτοπορειακή, εκδοχή τού πάντα ενδιαφέροντος (του μόνου ίσως) θεατρικού έργου του Χάινερ Μύλλερ «Κουαρτέτο», βασισμένου στις «Επικίνδυνες σχέσεις» του Λακλό. Ο Σταύρος Λίτινας είναι μάγος και θαυματοποιός. Μέσα από τον εντοπισμένο χωροχρονικώς εκφραστικό κώδικα του φλαμένκο, υπερβαίνει τα...
