Konstantinos Bouras . Hommage poétique à Maria Callas :
‘’ Maria Kalogueropoulou……anniversaire permanent ‘’
( Traduit en français par Paraskevi Molari )
Sur la planéte d’où tu es venue
Les mots :
- Trahison
- Rudesse
- Survie
N’ existaient pas
Leurs contraires seuls existaient :
- Foi
- Tendresse
- Vie
C’est tout cela,Maria, que tu nous a rappelés par ta venue.
Kalogueropoulou…
Comment atteindre le bonheur sentimentale
Par un nom pareil ?
Comment surmonter le poison de la solitude,
L’abnégation du corps
Afin de plonger dans l’océan
Des chairs minaudières
Où personne n’a trouvé la sérénité ?
( Est-ce vrai que trois négations
equivalent à une affirmation ? )
Merci, Maria, de tout ce que tu nous a rappelés :
L’évident, le séculaire, l’archétype.
Nous partageons ta peine mais sans compassion.
Tu as mené
Une vie brave
Et tu as tôt quitté ce monde
Au moment convenable
Avant de voir
Ta rude tendresse
Fondre
Pareil à une méduse
Hors de l’eau,
Venue d’un autre univers,phosphorescente…
Anniversaire de ta naissance.
Tu n’es pourtant jamais morte
Comme les autres mortels.
Tu es devenue immaterielle aux espaces célestes
Nous regardant de là haut
Miséricordieuse
(Comme la Vierge)
Nous, deniant
Le Désir
Reniant
D’être dechus du Paradis
Là où tu vis maintenant
Chantant.
Soit bénie,Maria.
Pense bien à nous
Nous en avons besoin.
Konstantinos Bouras
www.konstantinosbouras.gr
Μαρία Καλογεροπούλου… διαρκή γενέθλια
Στον πλανήτη απ’ όπου ήρθες
Δεν υπήρχαν οι λέξεις:
Α. προδοσία
Β. σκληρότητα
Γ. επιβίωση,
Αλλά τ’ αντίθετά τους:
Α. πίστη
Β. τρυφερότητα
Γ. Ζωή.
Και μας τα θύμισες Μαρία
Με τον ερχομό σου.
Καλογεροπούλου… Πώς με τέτοιο επώνυμο
Ήθελες να ευτυχήσεις
ΚΑΙ ερωτικά;
Πώς ξεπερνάς το δηλητήριο της μοναξιάς,
Την αυταπάρνηση του σώματος
Για να βουλιάξεις στο πέλαγος
Των ακκιζομένων σαρκών,
Ένθα γαλήνη ποτέ κανείς δεν βρήκε;
(είναι άραγε οι τρεις αρνήσεις ισοδύναμες
Με μία κατάφαση;)
Σ’ ευχαριστούμε Μαρία, γι’ αυτά που μας θύμισες:
Τ’ αυτονόητα, τα προαιώνια, τ’ αρχετυπικά.
Σε πονάμε, αλλά δεν σε συμπονούμε. Έζησες
Μια ζωή γενναία
Κι έφυγες νωρίς,
Την κατάλληλη στιγμή
Πριν δεις τη σκληρή τρυφεράδα σου
Να λιώνει
Μέδουσα έξω από το νερό,
Αλλοκοσμική, φωσφορίζουσα…
Σαν σήμερα γεννήθηκες. Όμως δεν πέθανες
Όπως οι άλλοι κοινοί θνητοί.
Εξαϋλώθηκες εις τον αιθέρα,
Να μας κοιτάζεις από ψηλά
Και να μας ελεείς
[με την Παναγία-Πανγαία],
Εμάς τους αρνησικυρούντες
Του Πόθου,
Τριτανακοπή
Της εκπτώσεως
Από την Παράδεισο,
Εκεί που τώρα ενδιατρίβεις
Τραγουδώντας.
Να είσαι ευλογημένη Μαρία.
Και να μας σκέφτεσαι.
Το χρειαζόμαστε.
Κωνσταντίνος Μπούρας
www.konstantinosbouras.gr
