μαριακαλογεροπουλου

Konstantinos  Bouras . Hommage  poétique  à Maria Callas :

 

‘’ Maria  Kalogueropoulou……anniversaire permanent ‘’

( Traduit en français par   Paraskevi  Molari )

Sur  la  planéte  d’où  tu  es  venue

Les  mots :

  1. Trahison
  2. Rudesse
  3. Survie

N’ existaient pas

Leurs contraires seuls existaient :

  1. Foi
  2. Tendresse
  3. Vie

C’est tout cela,Maria, que tu nous a rappelés par ta venue.

Kalogueropoulou…

Comment atteindre le bonheur sentimentale

Par un nom pareil ?

Comment surmonter le poison de la solitude,

L’abnégation du corps

Afin de plonger dans l’océan

Des chairs minaudières

Où personne n’a trouvé la sérénité ?

( Est-ce vrai que trois négations

equivalent à une affirmation ? )

 

Merci, Maria, de tout ce que tu nous a rappelés :

L’évident, le séculaire, l’archétype.

Nous partageons ta peine mais sans compassion.

Tu as mené

Une vie brave

Et tu as tôt quitté ce monde

Au moment convenable

Avant de voir

Ta rude tendresse

Fondre

Pareil à une méduse

Hors de l’eau,

Venue d’un autre univers,phosphorescente…

 

Anniversaire de ta naissance.

Tu n’es pourtant jamais morte

Comme les autres mortels.

Tu es devenue immaterielle aux espaces célestes

Nous regardant de là haut

Miséricordieuse

(Comme la Vierge)

Nous, deniant

Le Désir

Reniant

D’être dechus du Paradis

Là où tu vis maintenant

Chantant.

Soit bénie,Maria.

Pense bien à nous

Nous en avons besoin.

 

Konstantinos  Bouras

www.konstantinosbouras.gr

 

 

Μαρία Καλογεροπούλου… διαρκή γενέθλια

Στον πλανήτη απ’ όπου ήρθες

Δεν υπήρχαν οι λέξεις:

Α. προδοσία

Β. σκληρότητα

Γ. επιβίωση,

Αλλά τ’ αντίθετά τους:

Α. πίστη

Β. τρυφερότητα

Γ. Ζωή.

Και μας τα θύμισες Μαρία

Με τον ερχομό σου.

Καλογεροπούλου… Πώς με τέτοιο επώνυμο

Ήθελες να ευτυχήσεις

ΚΑΙ ερωτικά;

Πώς ξεπερνάς το δηλητήριο της μοναξιάς,

Την αυταπάρνηση του σώματος

Για να βουλιάξεις στο πέλαγος

Των ακκιζομένων σαρκών,

Ένθα γαλήνη ποτέ κανείς δεν βρήκε;

(είναι άραγε οι τρεις αρνήσεις ισοδύναμες

Με μία κατάφαση;)

 

Σ’ ευχαριστούμε Μαρία, γι’ αυτά που μας θύμισες:

Τ’ αυτονόητα, τα προαιώνια, τ’ αρχετυπικά.

 

Σε πονάμε, αλλά δεν σε συμπονούμε. Έζησες

Μια ζωή γενναία

Κι έφυγες νωρίς,

Την κατάλληλη στιγμή

Πριν δεις τη σκληρή τρυφεράδα σου

Να λιώνει

Μέδουσα έξω από το νερό,

Αλλοκοσμική, φωσφορίζουσα…

 

Σαν σήμερα γεννήθηκες. Όμως δεν πέθανες

Όπως οι άλλοι κοινοί θνητοί.

Εξαϋλώθηκες εις τον αιθέρα,

Να μας κοιτάζεις από ψηλά

Και να μας ελεείς

[με την Παναγία-Πανγαία],

Εμάς τους αρνησικυρούντες

Του Πόθου,

Τριτανακοπή

Της εκπτώσεως

Από την Παράδεισο,

Εκεί που τώρα ενδιατρίβεις

Τραγουδώντας.

Να είσαι ευλογημένη Μαρία.

Και να μας σκέφτεσαι.

Το χρειαζόμαστε.

 

Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr