Υπέρ πρωτοεμφανιζομένων πεζογράφων, στο 52ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ που διοργανώνει ο ΣΕΚΒ στο Πεδίον τού Άρεως
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
52ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ 2024 ΠΕΔΙΟΝ ΑΡΕΩΣ
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ 11.09.2024 / ώρα 18.00
Ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.), στο πλαίσιο του 52ου Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως, διοργανώνει εκδήλωση αφιερωμένη στους πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς στη νουβέλα, το διήγημα και το μυθιστόρημα.
Συντονιστής και παρουσιαστής της εκδήλωσης θα είναι ο συγγραφέας – κριτικός λογοτεχνίας, Δρ. Κωνσταντίνος Μπούρας.
Η καρδιά του Πολιτισμού χτυπάει στο Πεδίον του Άρεως!
Περισσότερες πληροφορίες: Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου
Τηλ.: 210 3303942, 210 3302523 | URL: www.sekb.gr
Υπέρ πρωτοεμφανιζόμενων λογοτεχνών, ξεκινάμε στο 52ο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίο τού Άρεως με τους ΠΟΙΗΤΕΣ και τις ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ…
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
52ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ 2024 ΠΕΔΙΟΝ ΑΡΕΩΣ
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ 06.09.2024 / ώρα 18.00
Ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.), στο πλαίσιο του 52ου Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως, διοργανώνει εκδήλωση αφιερωμένη στους πρωτοεμφανιζόμενους ποιητές.
Συντονιστής και παρουσιαστής της εκδήλωσης θα είναι ο συγγραφέας – κριτικός λογοτεχνίας, Δρ. Κωνσταντίνος Μπούρας.
Η καρδιά του Πολιτισμού χτυπάει στο Πεδίον του Άρεως!
Περισσότερες πληροφορίες: Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου
Τηλ.: 210 3303942, 210 3302523 | URL: www.sekb.gr
Εν κατακλείδι…
ΑΓΑΠΗ + ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ = α-ΛΗΘΕΙΑ.
ΨΕΜΑ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ. ΣΧΑΖΕΙ ΤΟ ΚΒΑΝΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΣΕ ΆΠΕΙΡΑ, ΑΣΥΝΤΟΝΙΣΤΑ, ΔΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ ΧΩΡΟΧΡΟΝΙΚΑ α-ΣΥΝΕΧΗ. ΈΓΚΛΗΜΑ με βέβαιη ΤΙΜΩΡΙΑ…
ΑΥΤΟΑΝΑΦΟΡΙΚΟΤΗΤΑ: ΜΟΝΟΝ ΌΤΑΝ ΔΕΝ ΈΧΕΙΣ ΚΑΤΙ ΝΑ ΚΡΥΨΕΙΣ, ΣΕ ΚΟΙΝΗ ΘΕΑ ΚΡΥΒΕΣΑΙ.
Α-φθονία: όταν είσαι γεμάτος από δημιουργική καλοσύνη, τότε δεν σου λείπει τίποτα. Ο φθόνος είναι περιττός.
ΑΓΑΠΗ: ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ.
ΘΗΣΑΥΡΟΣ: ΤΟ ΠΕΤΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ που ΧΑΡΟ δεν φοβάται.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας / Dr Konstantinos Bouras, Ph.D.
Οι τακτικές εβδομαδιαίες κριτικές μου… ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΈΡΓΟ ΜΕΝΕΙ…
κι επειδή όλοι θα κριθούμε πολύ μετά από την κονιορτοποίηση λόγω Πανδαμάτορος Χρόνου τών οστών μας…
ΜΗΝ ΣΠΡΩΧΝΕΣΤΕ βρε μωρά παιδιά και ΜΗΝ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΙΤΕ!!! “Ξερή κοπριά στον τοίχο δεν κολλάει!!!” (σοφή λαϊκή παροιμία).
https://slpress.gr/author/k.bouras/
https://todaypress.gr/category/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%83/
https://www.periou.gr/author/konstandinos-bouras/
https://www.fractalart.gr/tag/konstantinos-bouras/
https://www.booktimes.gr/editor/mpouras/
https://diastixo.gr/h-omada-mas/6963-konstantinos-mpouras
https://www.literature.gr/author/konstantinosbouras/
και λοιπά και λοιπά…
etc… etc….
https://culturebook.gr/biografika/konstantinos-bouras-pwpf-2022/
Η ΠΟΛΥΓΡΑΦΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΑ – ΜΗΤΕ Η ΕΥΓΕΝΕΙΑ – ΜΗΤΕ Η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ!!!
https://www.politeianet.gr/sygrafeas/mpouras-konstantinos-28849
Με σεβασμό προς όλους τους έντιμους, ηθικούς, πρωτότυπους, παραγωγικούς, συνδημιουργικούς, πρωτοπόρους ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ,
κωνσταντίνος μπούρας ευγνώμων…
Διηγήματα του καλοκαιριού στον ΕΤ και το Eleftherostypos.gr: Περιπατητής στη σύγχρονη Αθήνα
(Η στυλιζαρισμένη αυτή φωτογραφία τραβήχτηκε από το κινητό μου κατά τη διάρκεια ενός από τους καθημερινούς περιπάτους μου)
Σκέψεις και προβληματισμοί για τον ρόλο τής Κριτικής Σκέψης στον 21ο αιώνα
Κβαντική Κριτική
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Today Press
του Δρ Κωνσταντίνου Μπούρα
https://konstantinosbouras.gr
Ήδη από τις κατακτήσεις (θεωρητικές και πρακτικές στο CERN) τής Φυσικής Υποατομικών Σωματιδίων, είναι σαφές πως Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙΩΝΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΟ!!!
Στην Ανθρωπολογία ο Κλωντ Λεβί-Στρος είχε εγκαταλείψει νωρίς την έρευνα «στο πεδίο» αφού συνειδητοποίησε ότι οι Ευρωπαίοι που επισκέπτονται τους «πρωτόγονους» τής Αφρικής απλώς προβάλλουν πάνω τους τις προκαταλήψεις, τις προκατασκευασμένες ιδέες, τις ιδεοληψίες τους και οι «άλλοι» ως ακούσια «πειραματόζωα» συμμορφώνονται υποσυνείδητα ή σχεδόν συνειδητά. Ο όρος «αυτοεπαληθευόμενη προφητεία» είναι ήδη γνωστός τα τελευταία είκοσι χρόνια και σημαίνει ότι «βλέπουμε αυτό που θέλουμε να δούμε».
Όσον αφορά την Κβαντομηχανική, η βεβαιωμένη πεποίθηση ότι αυτό που λέμε «άτομο», σταθερή και αναλλοίωτη «ύλη» είναι απλώς ένας απροσδιόριστος κυματισμός τής ενιαίας Υλοενέργειας πυροδότησε μια σειρά από φιλοσοφικές και αισθητικές θεωρίες που επέδρασαν δραματικά στην
Συλλογική Συνειδητότητα ως προς το κοσμοείδωλο που αντικατοπτρίζεται.
Ο νομπελίστας Λουίτζι Πιραντέλλο εφαρμόζει δραματουργικά την περίφημη «Θεωρία τής Σχετικότητας».
Η «αρχή τής απροσδιοριστίας τού Χάϊζενμπεργκ» δυναμιτίζει συθέμελα κάθε νοησιαρχική απόπειρα εφαρμογής τής αδήριτης (για τους αρχαίους φιλοσόφους) αρχής τής αιτίας και τού αποτελέσματος (τού αιτίου και τού αιτιατού).
Βέβαια η πίστη μας στο «αντιπεπονθός» (κοινώς «κάρμα») είναι ευρέως γνωστή στην εκλαϊκευμένη εκδοχή της. Σε αυτή όμως βασίζεται ολάκερη η αρχαία τραγωδία.
Κι ο κριτικός; Η Κριτική; Τι ρόλο διαδραματίζει ή καλείται να παίξει σήμερα;
Τού διαμεσολαβητή, τού μεσάζοντα, τού δοκιμαστή, τού γευσιγνώστη, τού εμπειρογνώμονα, τού πραγματογνώμονα;
Λυπάμαι που το λέω, αλλά στην εποχή τού Διαδικτύου με τα like και τα emoji, η άμεση ανάδραση έχει μετατραπεί σε διονυσιακή διάδραση, χωρίς κανένα απολλώνιο εχέγγυο.
Η Ποίηση έχει απαξιωθεί προ πολλού. Η Κριτική ως «αυθαίρετη», ως «υποκειμενική», ως αστάθμητη και αναιτιολόγητη έχει πάρει τον ολισθηρό δρόμο τής ομφαλοκεντρικής Π-Οιήσεως.
Στην πραγματικότητα όμως η αληθινή, συνεπής, τίμια απόπειρα κριτικής αποτίμησης ενός καλλιτεχνικού προϊόντος είναι «δι-υποκειμενική», είναι ένας απροσδιόριστος συνδυασμός Επιστήμης και Τέχνης.
Απαιτεί τεχνική, γνώση, κέφι, μεράκι, λογοτεχνικές ικανότητες, εξασκημένες κοινωνικές δεξιότητες, επαυξημένη ενσυναίσθηση, οξυμένη διάκριση… και άλλα πολλά.
Τελικά, αυτό που κρίνει τόσο τον Καλλιτέχνη-Λογοτέχνη όσο και τον κριτικό δοκιμιογράφο είναι ο πανδαμάτωρ Χρόνος, σε συνδυασμό με τη συγχρονική πρόσληψη τού έργου τους από τον επαρκή αναγνώστη-θεατή.
Η κοινή αποδοχή είναι δίλημμα (και παγίδα, ενίοτε) η προσδοκία τής μετά θάνατον αναγνωρίσεως νεοπλατωνικό-νεορομαντικό κατάλοιπο.
Η ισορροπία (και η Αλήθεια) είναι κάπου στη μέση.
Ο κριτικός λειτουργεί σαν παλμογράφος-σεισμογράφος. Είναι βαρόμετρο αλλά και … Μετεωρολογική Υπηρεσία!!!
Πρέπει να δύναται ΚΑΙ να προβλέψει ανάλογα με τα δεδομένα τής τέχνης και της εμπειρίας.
Ο καλός κριτικός είναι ένας εκούσιος καθρέφτης όπου ο εκάστοτε «δημιουργός» ανακαλύπτει τις ατέλειες και τα περιθώρια βελτίωσής του.
Πρέπει νομίζω να επανεισαγάγουμε, να επανεπινοήσουμε τον όρο «δημιουργός», γιατί εάν η Ύλη δεν υπάρχει αυτοτελώς και το Σύμπαν ολάκερο είναι ένας Κυματισμός που επηρεάζεται από την ελεύθερη βούλησή μας, τότε κάθε λογοτέχνημα, κάθε έργο Τέχνης, απόρροια μιας αυθεντικής, γνήσιας και αβίαστης έντεχνης παρόρμησης απολλώνιου ενθουσιασμού, ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπήρχε πριν, ανεξάρτητα και έξω από τον «δημιουργό» του.
Η αντίθετη θεώρηση προσκρούει στην πλατωνική θεώρηση τού «Κόσμου τών Ιδεών».
Για να μην μακρηγορήσω και προκειμένου να οδηγήσω τον συλλογισμό μου σε έναν συγκεκριμένο στόχο, θα έλεγα – και προτείνω – η Κριτική Λόγου και Τέχνης σήμερα να θεωρηθεί «Κβαντική», εμπεριέχουσα απροσδιόριστες δυνατότητες.
Το ζητούμενο σε όλα τα στάδια (δημόσιας και δημοτικής) Παιδείας είναι η συστηματική εξάσκηση («εξ απαλών ονύχων»: από τρυφεράς ηλικίας) στην ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ.
Κι αυτό το ιδανικό υπηρετώ με το Εργαστήριο Κριτικής Σκέψης που έχω ιδρύσει. Επισκεπτόμαστε θέατρα, βλέπουμε παραστάσεις και στο τέλος συζητάμε ισότιμα με τους συντελεστές και τους ενδιαφερόμενους θεατές.
Ο εικοστός πρώτος αιώνας είναι τής Συλλογικότητας, τής Συμβατότητας, τής Διαδραστικότητας, τής Υπευθυνότητας, τής Δημοκρατίας. Οι ρομποτικές μηχανές και οι κβαντικοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές θα πολλαπλασιάσουν στο έπακρο την ταχύτητα εισροής και τον αριθμό των παρεχομένων πληροφοριών.
Η ασφαλής επεξεργασία τους όμως δεν μπορεί παρά να είναι «φιλοσοφική», άρα ανθρώπινη.
Εάν δεν νοιαστούμε να εξασκηθούμε στην Κριτική Σκέψη, ο φασισμός κάθε επίκαιρης «πολιτικής ορθότητας» θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε απολυταρχική καθεστώτα που δεν θέλουμε μήτε να διανοηθούμε.
Ήδη η εκάστοτε μειοψηφούσα αυτόκλητη «πλειοψηφία» επιβάλλει με κανόνες χρηματιστηρίου ιδεών την τυφλή αναπαραγωγή fake news. Τα παντοειδή «παπαγαλάκια» βλάπτουν σημαντικά την Δημοκρατία. Όμως θα μπορούσαν να αποδυναμωθούν εάν εξασκούσαμε σε καθημερινή βάση την Κριτική μας Σκέψη.
Μήπως στα γυμναστήρια θα έπρεπε να προστεθεί κι αυτό το «πρόγραμμα»;
Το μεσογειακό ημερολόγιο των αυγουστιάτικων διακοπών από τον Δρ. Κωνσταντίνο Μπούρα
https://ipolizei.gr/mesogeiako-poihtiko-hmerologio-dr-konstantinos-bouras/
Τα ποιητικά ημερομήνια (1-12 Αυγούστου 2024)
1/8/2024
Η ορφανή υιοθετημένη γατούλα
Δεν έχει διδαχθεί τα χάδια
Γυρίζει αμέσως την κοιλιά της
Γρατζουνάει και δαγκώνει
Μετεξεταστέα στην αγάπη.
2/8/2024
Η μαύρη τρύπα
Τών φιλοδοξιών μας
Είναι δυνατότερη
Από τη δίψα μας για ζωή
Και το παιδί μέσα μας
Ασφυκτιά…
3/8/2024
Δημόσιος υπάλληλος Πρέβεζα 2023
Τελικά τον μεταθέσανε στην Πρέβεζα τού Καρυωτάκη. Του δώσανε γραφείο πίσω, στον ακάλυπτο με μια υποψία μπαλκονιού προς την έξοδο κινδύνου. Νόμιζε πως τις είχανε καταργήσει προ πολλού. Τις εξόδους κινδύνου. Προ πάντων η ακριβολογία. Θα μπορούσε να είχε βγει στη σύνταξη από τις 31 Δεκεμβρίου παρελθόντος έτους. Είχε κλείσει τα 62 και είχε ευμενώς κλείσει τα σαράντα χρόνια υπηρεσίας. Όμως η μανούλα του η συχωρεμένη τον συμβούλευε μέχρι τη στερνή της εισπνοή – με εισπνοή πεθαίνουμε, το είχε δει, το είχε παρατηρήσει. Κόντευε τρεις. Τέλειωσε την δακτυλογράφηση της ημέρας. Απλός υπάλληλος. Μήτε καν προϊστάμενος. Τότε μπήκε το περιστέρι, αλαζονικό, απαιτητικό, κυρίαρχο. Έκανε τον γύρο του γραφείου σαν Γενικός Διευθυντής. Τουλάχιστον.
Το τάιζε κρυφά από τους άλλους. Κι εκείνο ήξερε πότε πρέπει να απαιτήσει τον άρτον τον επιούσιον.
Πήγαινε στο γραφείο ακόμα κι όταν είχε άδεια. Για να ταΐζει το περιστέρι. Τον φίλο του.
Θαύμαζε το θράσος, την αλαζονεία, την κυριαρχικότητά του. Αχ, να μπορούσε να του διδάξει έστω και ολίγην. Έτσι μπορούσε να γίνει τουλάχιστον προϊστάμενος. Ακόμα και στα γεράματά του.
Μόνον νεκρό θα με πάρουν από εδώ μέσα, σκέφτηκε.
Τουλάχιστον εδώ έχω έναν φίλο να μου παραστέκει.
Το περιστέρι συγκατάνευσε τσιμπώντας ένα ψίχουλο από το κουλούρι τού νεόπτωχου δημοσίου υπαλλήλου. Όλα τα πουλήσανε για την αρρώστια τής μαμάς. Τίποτα δεν απέμεινε. Τα πτώματα δεν έχουν τσέπες, παρηγοριέται.
4/8/2024
Από την Μεγάλη Άρκτο λείπουν τα πίσω πόδια.
Τριάντα χρόνια μετά
Δεν πάω διακοπές.
Εκείνος ο Αύγουστος ήταν ολάκερη
Η ερωτική ζωή μου.
Μετά μόνασα.
Στυλίτης να ταΐζω περιστέρια
Να ξεφυλλίζω βιβλία
Τρώγοντας τις σάρκες μου.
5/8/2024
Οσμές και γεύσεις αθωότητας,
Καρπούζι με φέτα
Πεπόνι με κασέρι,
Σταφύλι με τα κουκούτσια του όλα…
Και τα δόντια που έλειπαν,
Αλλά ήξερες πως θα ξαναφυτρώσουν.
6/8/2024
Περνάνε τα χρόνια με τον καλπασμό
Αλόγων αόρατων μέσα στη νύχτα.
Το μόνο που μένει είναι το τώρα,
Η στιγμή που κρατάει αιώνες.
Αχ, να μπορούσαμε να παγώσουμε
Τον Χρόνο στην ώρα
Τής πιο μεγάλης ευτυχίας.
7/8/2024
Χωριάτικη σαλάτα
Μύριζε το στόμα σου
Κι η αναπνοή σου βασιλικό.
Αθάνατη Μεσόγειος,
Θρέφεις βλαστάρια φοινίκων
Που θα ξύσουν τον ουρανό.
8/8/2024
Περνούν αεροπλάνα πουλιά
Να μας πάρουν από το παρελθόν
Να μας προσγειώσουν στο τώρα.
9/8/2024
Γαλαζοπράσινα νερά
Σαν τα μάτια σου
Που δεν τα ξεχνάει η τρικυμία.
Συχνά-πυκνά τα επισκέπτεται.
10/8/2024
Αν ήμουνα εύκολος άνθρωπος
Δεν θα σε ενδιέφερα.
11/8/2024
Ο έρωτας είναι υπερτιμημένος.
Δέκα λεπτά ηδονή
Και εκατό χρόνια ψυχανάλυση.
Προτιμώ το μουσακά
Και το ιμάμ μπαϊλντί.
12/8/2024
Οι αρκούδες κάνουν έρωτα κάθε επτά χρόνια.
Εσύ πώς ξέφυγες από τον κανόνα;
Τα μελτέμια και οι ευπρόσδεκτες μπουνάτσες (13/8-22/8)
13/8/2024
Πλησιάζουν οι πολλές νηνεμίες.
Αντέχεις;
Κοίτα τη ρυτιδιασμένη θάλασσα
Πόσο ήρεμη είναι στο βάθος.
14/8/2024
Στις διακοπές οι άνθρωποι βγάζουν
Τον καλύτερο ή τον χειρότερο εαυτό τους.
Εσύ τι επιλέγεις;
15/8/2024
Στο περιβόλι τής Παν-Γαίας
Ας φυτέψουμε λουλούδια
Ας καλλιεργήσουμε ποιήματα
Ας θεσπίσουμε αγκαλιές
Ας δώσουμε φιλιά στον άνεμο:
Θα τα πάει εκεί που πρέπει.
16/8/2024
Ό,τι δυνατό συμβαίνει μια φορά
Συνεχίζει για πάντα.
17/8/2024
Μα πιο πολύ θρηνώ
Τις αγκαλιές που δεν κούρνιασα,
Τις θάλασσες που δεν κολύμπησα,
Τις σπηλιές που δεν αποκοιμήθηκα.
18/8/2024
Η πανσέληνος σε πιάνει
Σαράντα μέρες πριν και σαράντα μετά.
Πάει ο χρόνος!!!
19/8/2024
Επειδή αυτή την πανσέληνο
Δεν θα την ζήσω ξανά
«μη μου τους κύκλους τάραττε!!!».
20/8/2024
Εάν ήμασταν μονότονοι
Θα γυρίζαμε πίσω στα πρωτόζωα.
Θαυμάζω τους αμμωνίτες.
Τόση υπομονή, τόση τεχνική!!!
21/8/2024
Οι διακοπές τελειώνουν.
Μια ζωή μετράμε τον χρόνο ανάποδα
Και μόνο προς το τέλος γραμμικά.
22/8/2024
Όταν κινδυνεύω, όταν πλήττω, όταν αγωνιώ
Σκέφτομαι ένα κόλπο:
Φαντάζομαι πως δεν θα είμαι εδώ αύριο
Και χαλαρώνω στο τώρα.
Η προετοιμασία για την πολυπόθητη επιστροφή (23/8-31/8)
23/8/2024
Ναι πλησιάζουν τα πρωτοβρόχια.
Πεθύμησα λίγη συννεφιά.
Μήτε στην Εδέντια δεν βολεύεται
Ο άνθρωπος.
24/8/2024
Θα μου λείψει η συντροφιά σου
Θάλασσα τού Αυγούστου
Που όλα τα δέχεσαι
Κι όλα τα συν-
Χωράς.
25/8/2024
Τα φρούτα ξεραίνονται
Οι καρποί μαραίνονται
Μα εσύ αγάπη μου
Ολοένα ανθίζεις!!!
26/8/2024
Ας κάνουμε την αγάπη μας
Γλυκό τού κουταλιού νεράντζι.
Έτσι η γεύση της
Αν και γλυκόπικρη
Θα είναι ανεκτή
Για πάντα.
27/8/2024
Θέλω να πάω σχολείο.
Η τσάντα η γεμάτη,
Τα φρεσκοξυμένα μολύβια,
Οι μπογιές, τα χρώματα,
Το μπλοκ ιχνογραφίας.
Θα υπάρχουν κάπου κι αυτά
Στο χρονοντούλαπο
Τής ανθρωπογεωγραφίας.
28/8/2024
Ανυπομονώ να ανοίξουν οι κλειστοί
Κινηματογράφοι.
Κουράστηκα με τους θερινούς.
Τόσοι καυγάδες
Για ψύλλου πήδημα.
29/8/2024
Λατρεύω τις καλαμιές.
Γιατί κρύβεσαι πίσω τους
Και λυγίζουν στοργικά
Στον άνεμο
Με τη σοφία
Τής επιβίωσης.
30/8/2024
Βαλίτσες.
Πώς χωράει μια ζωή
Σε μερικά κυβικά
Εκατοστά;
31/8/2024
Εργασία και χαρά.
Πίσω στο γραφείο.
Τι θα κάναμε δίχως
Το άγχος το επιούσιον;
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
Δημοσιευμένες κριτικές, άρθρα και ποιήματά μου…
https://slpress.gr/author/k.bouras/
https://www.fractalart.gr/tag/konstantinos-bouras/
https://www.periou.gr/author/konstandinos-bouras/
https://www.literature.gr/author/konstantinosbouras/
https://www.booktimes.gr/editor/mpouras/
https://diastixo.gr/h-omada-mas/6963-konstantinos-mpouras
https://www.openbook.gr/tag/konstantinos-bouras/
Αντώνης Καβούρης – Κωνσταντίνος Μπούρας, Ποιητικοί Διάλογοι 2021,
Εκδόσεις ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ, Αθήνα Ιούλιος τού σωτηρίου έτους 2024.
Ξεκίνησε μια δειλά εικαστική-λοτοτεχνική-θεατρική-φωτογραφική-φυσιολατρική θαλασσοκεντρική, ηλιολατρική συνεργασία που εξελίχθηκε ήδη από τις απαρχές τής καραντίνας λόγω κορωνοϊού σε μια επιλεκτικά σιωπηλή απόσταση, όπου ο εκφερόμενος λόγος ήταν απλώς «η κορυφή τού παγόβουνου» σε σχέση με τα “non–dits” που διδάχτηκα στη Σορβόννη.
Αυτή η απουσία έλλογης έκφρασης, ο διαρκής διαλογισμός σε κίνηση εσωτερική ενόσω το σώμα βρίσκεται σε στάση, η παράλληλη ενατένιση τού απείρου, ο καταιγισμός εικόνων που αδυνατεί να αποκωδικοποιήσει η ίριδα και τις καταγράφει στον σκοτεινό θάλαμο τού υποσυνείδητου σε συνδυασμό με έναν κόσμο ονείρων μέσα στον οποίο βουτάμε εκόντες-άκοντες οδήγησε σε αυτή την ποιητική συνομιλία που κρατάτε πλέον στα χέρια σας, συνένοχοι, ομονοούντες αναγνώστες, επιζητώντας τη συντριβή δια της ανυψώσεως πάνω από το Ικάριον Πέλαγος των πλέον αδιαμαρτύρητων αναστεναγμών σας για το απατηλό πέταγμα τού χρόνου πάνω από χωρικά πεδία αρίφνητα, ανεξερεύνητα, αναμάρτητα, αμόλευτα από την ανθρώπινη πλεονεξία.
Η κατανάλωση τής απόλαυσης, η υπεραξία τής ηδονής, τα παπαγαλάκια στο χρηματιστήριο των ιδεολογημάτων μάς στέρησαν (εν πολλοίς) τη χαρά τής άδολης συνάντησης, της συνομιλίας, που ενδέχεται να εξελιχθεί σε διάλογο, εφ’ όσον υπάρχει ισότητα-ελευθερία-δικαιοσύνη.
Η αλληλεγγύη προϋποθέτει σεβασμό, εκτίμηση, αναγνώριση τής αξίας τού πλησίον, αποδοχή των περιστάσεων, παραδοχή των συνθηκών, εξέλιξη μέσα από τη σιωπηλή μοναξιά που μοιράζεται σε παράλληλες τροχιές μηδέποτε τεμνόμενες.
Η «παραβολή τού σπηλαίου» κατά Πλάτωνα-Σωκράτη εμπεριέχει πολλές εν δυνάμει παραλλαγές: πολλές φορές ενδέχεται να βγουν έξω, στο Φως, πλείονες των δύο, να τυφλωθούν για μια στιγμή, να εκστασιαστούν απέναντι στο θαύμα, να αποσβολωθούν, να επιστρέψουν, να αφηγηθούν, κρατώντας σφιχτά στην παλάμη τους ένα φτωχικό πετραδάκι, ένα ξερό χορταράκι, ένα αφυδατωμένο αγριολούλουδο.
Τα καλύτερα γραπτά μου τα φιλοτέχνησα πάντοτε παρουσία άλλων, με αφορμή, για/προς τους άλλους / ένεκα των άλλων / απέναντι στους άλλους…
Τώρα δεν μετανοώ που ομονόησα.
Σας παραδίδουμε ευθαρσώς (σεμνά και ταπεινά) τον καρπό αυτής τής ευτυχούς συνομιλίας.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
H Πάνυ Σαράφη μεταφράζει Κωνσταντίνο Μπούρα στα αγγλικά!
Τρία ποιήματα από την πρόσφατη δίγλωσση ποιητική συλλογή «Ποιήσεως εξόφλησις» του Κωνσταντίνου Μπούρα (δίγλωσση έκδοση, ελληνικά – γαλλικά, εκδόσεις ‘‘Λιοτρίβι Παναγιώτα Γ. Σαράφη’’) μεταφρασμένα εδώ στα αγγλικά από την Πάνυ Σαράφη, εκπαιδευτικό, μεταφράστρια, ερευνήτρια, εκδότρια, Διδάκτορα του Ιονίου Πανεπιστημίου
***************
Lullaby Obituary
ΑΝΕXODOS ANASTENAGMOS
ENTHOUSIODIS ANAPTEROSIS
HEROIC SUBMERSION
in the moldy well
Nobody manages to captivate
The invisible melody…
Of colors, of sounds,
Of feelings, of sharing
But dedicated
In our art
Silkworms of Light
We have sanctified
All our lives
To the holy sericulture…
You don’t see
Than from above
The clandestine garden
With perfumes
And its hidden melodies.
Even disharmony
Pastille
In the Mosaic of the World
The work…
Hand embroidery
Countless
*****
The wind caresses the ears
The wind caresses the ears of corn,
The sun bends them,
Love revives them
*****
When a bird flies into a closed room…
When a bird flies into a closed room…
You know the time to leave has arrived.
Others moan
And you breathe a sigh of relief.
Good luck!!
