Μια αριστουργηματική, ζωντανή, διαδραστική, χιουμοριστική παράσταση στο πάντα ατμοσφαιρικό θέατρο “Altera Pars”, όπου ανεβαίνουν μόνο επιτυχίες και θεάματα που θα συζητηθούν!!!

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

happy%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%b8day_apotopouthena_photo-by_nikos_karanikolas

Καλό το διαδραστικό θέατρο. Οι νέοι σήμερα, μαθημένοι από το διαδίκτυο, απαιτούν να βάλουν και τον εαυτό τους στο κάδρο. Selfie κι ατομικισμός. Εγωκεντρισμός και ναρκισσισμός στον μέγιστο βαθμό. Αλλά και συμμετοχικότητα. Δημοκρατία. Διάδραση-ανάδραση. Δράση-αντίδραση. Instant karma. Και τα παγκοσμιοποιημένα αγγλικά, τα λατινικά του μέλλοντος, ίσως. Εκτός κι αν οι γιγαντιαίοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές που δεν θα λειτουργούν πια με 0-1 (μηδέν-ένα, άσπρο-μαύρο) επιβάλλουν την μαθηματική πολυπλοκότητα της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και το δεκατριαδικό σύστημα (0-1-2-3-4-5-6-7-8-9-10-11-12).

happy%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%b8day_photo-by_nikos_karanikolas

Αυτές οι σκέψεις τριβέλιζαν το μυαλό μου βλέποντας την άκρως ενδιαφέρουσα παράσταση μαύρης φαρσοκωμωδίας με κομπέρ (φωνή παντεπόπτη θεού από μεγάφωνο)… Μικρή παρατήρηση: ενώ η από μεγαφώνου παρουσία απαιτούσε τη συμμετοχή των θεατών κι έψεξε μία που τόλμησε να χαρακτηρίσει έναν από τους πρωταγωνιστές gay, στο έργο τώρα, οι πάντες «μωρή» τον ανέβαζαν, «μωρή» τον κατέβαζαν και του απευθύνονταν ρατσιστικά με το θηλυκό άρθρο. Φαίνεται ότι αυτή η έρμη ελληνική κοινωνία είναι βαθιά αναχρονιστική, θεοκρατούμενη και μεσαιωνική, αφού μπορεί να βγάζει σέλφι, να χρησιμοποιεί ειδικά …μπαστούνια για αυτό, να το παίζει εκσυγχρονισμένη και προοδευτική (βεβαίως), όμως βαθιά μέσα της κρύβει την αρχοντοχωριατιά, τον νεοπλουτισμό και τον υποκριτικό φασισμό.

Αν το κείμενο δεν είχε λογικές ασυνέχειες, άτεχνα σουρεαλιστικά χάσματα και παράλογα κενά που δεν εντάσσονταν με τίποτα στο λεγόμενο «θέατρο του παράλογου» θα μιλούσαμε για τομή στα νεοελληνικά μας πράγματα.

Όμως ακόμα κι έτσι ήταν ζωντανή, νεανική, προσβλέπουσα με αισιοδοξία στο μέλλον.

Όσο για τον ταλαίπωρο «κόσμο των πνευμάτων» (νεκρών, ζωντανών και νεκροζώντανων) έχει υποστεί ως φαίνεται τηλεοπτική υπερεκμετάλλευση κι ο αγγλοσαξωνικός πουριτανισμός καλά θριαμβεύει πάνω στον μεσογειακό πανερωτισμό, όμως τα θεμέλια του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού είναι στο ερωτικό σώμα κι όχι στην θεοκρατούμενη, αυτοενοχοποιημένη, θεοκρατούμενη ψυχή.

Ήταν όλοι τους υπέροχοι. Κι οι θεατές επίσης με τις υπέροχες σέλφι τους με φόντο το σκηνικό. Κι η οικοδέσποινα Μίνα Χειμώνα, άψογη. Όπως πάντα. Σαν τη μπρεχτική «Μάνα Κουράγιο»…

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΠΑΝΗΓΥΡΙΟΥ:

Σενάριο-Σκηνοθεσία: Στράτος Λύκος
Σκηνικά-Κοστούμια: Εμμανουέλα Αλφιέρη
Πρωτότυπη μουσική: Βασίλης Τσεντούρος
Φωτισμοί: Στράτος Λύκος
Βοηθός σκηνοθέτη: Εβίτα Συρίγου
Φωτογραφίες: Νίκος Καρανικόλας
Σχεδιασμός logo-προγράμματος: Χρήστος Λιακάκος
Πότε; Δευτέρα και Τρίτη στις 9.15 μ.μ.
Πού; Altera Pars. Μ. Αλεξάνδρου 123,Κεραμεικός.
Παραγωγή
: Από Το Πουθενά

Ηθοποιοί: Έλενα Γραψοπούλου, Ανάργυρος Βαζαίος, Στράτος Λύκος, Εβίτα Συρίγου, Διονύσης Μπάστας, Γιάννης Παπαευθυμίου.

Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr