Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ                      Στην αρχαία φίλη μου Γεωργία Ζώη   -Εμείς θα είμαστε το «είναι» κι εσύ το φαίνεσθαι. -Ααα, δεν με συμφέρει. -Γιατί, εύκολο πράγμα νομίζεις ότι είναι το φαίνεσθαι; -Όμως το «είναι» είναι το ουσιαστικό. -Ναι, αλλά το «φαίνεσθαι» απαιτεί καλλιέργεια Κι αυτό προϋποθέτει Τέχνη, υψηλή.   (12/3/2017, διάλογος που διαμείφθηκε μεταξύ εμού και της Γεωργίας Ζώη, της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ...

            Από τον κριτικό θεάτρου ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗ Στην «Πλατεία Ηρώων» (1988) του Τόμας Μπέρνχαρντ (1931-1989) όλα έχουν συντελεστεί από πριν. Τα πρόσωπα καλούνται να διαχειριστούν τα μετά: μια αυτοκτονία, στην πραγματικότητα όμως την τραυματική ιστορική μνήμη. Αθέατος πρωταγωνιστής ο εβραϊκής καταγωγής καθηγητής Σούστερ. Χρόνια αυτοεξόριστος, επαναπατρίζεται στη Βιέννη, χτίζει νέα καριέρα μέχρι να δει τα...

  Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα…   Η Ελένη Γερασιμίδου σε ξεκαρδιστική παρωδία κουλτουριάρικιας περφόρμανς (ονόματα δεν λέμε οικογένειες δεν θίγουμε) συνεπικουρούμενη από τον αριστοφανικό σύζυγό της, το alter ego της, Αντώνη Ξένο σε απόπειρα stand-up comedy και με την κόρη της Αγγελική Ξένου σε ρόλο φροντιστή από το «Μαύρο Θέατρο της Πράγας» (εμφανούς όμως κι ορατού, ίσως περισσότερο από το …αναμενόμενο). Στοιχεία...

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα…     Το απόλυτο φεμινιστικό μανιφέστο, σα να βγήκε από την κινηματογραφική «Κραυγή γυναικών» του Ζυλ Ντασέν με την αξέχαστη Μελίνα Μερκούρη. Σουρεαλισμός και αφαίρεση, ποιητικός λογιωτατισμός, θεατρικός βερμπαλισμός κι εναλλασσόμενη μονοτονία που έσπασε χάρη στις χαρισματικές ηθοποιούς: Βίβιαν Ιωάννου και Αλεξία Πετροπούλου. Το «Σπίτι του Ηθοποιού» συνεχίζει να παρέχει...

Μια αριστουργηματική παράσταση στο Θέατρο Όλβιο. Ρεσιτάλ υποκριτικής από τον Δημήτρη Πετρόπουλο – άξιος για βραβείο πρώτου αντρικού ρόλου. Συμπαθητική η Κατερίνα Παπουτσάκη. Νευρικά κουρδισμένη η σκηνοθεσία κι η μετάφραση του Νικορέστη Χανιωτάκη.  Λειτουργικός ο σκηνικός διάκοσμος και τα κοστούμια της Ελένης Λιδωρίκη. Υποβλητικά μπαρόκ κι ενίοτε ψυχεδελικοί οι φωτισμοί της Χριστίνας Θανάσουλα. Βραβείο επιμέλειας κίνησης αξίζει η Νατάσα...

στο Θέατρο Τέχνης, ζωντανό κύτταρο πολιτισμού, ενταγμένο αρμονικά στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα της κρίσιμης εποχής μας, ανανεωμένο κι ανανεωτικό, ανοικτό σε προτάσεις και ρηξικέλευθες απόπειρες, ανοικτό σε νέους δημιουργούς… χάρη στην διευθύντριά του Μαριάννα Κάλμπαρη. Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Μου αρέσει ο Σταμάτης Κραουνάκης. Είναι αυθεντικός, πληθωρικός και το δομημένο σουρεαλιστικό τού μουσικοκινητικό παραλήρημα...