Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Ελπίζω ο πάντα ευδιάθετος και χιουμορίστας Πάρις Τακόπουλος, μοναδικός κι ανεπανάληπτος, ξεκρέμαστος στο αναρχικό μεγαλοαστικό του χιούμορ, να εκτιμήσει την ανάδραση ενός μέσου και καθόλου συντηρητικού θεατή: το «Γαμοπίλαφο» που είδαμε στο Ίδρυμα Κακογιάννη ήταν φτωχό, αλλά καθόλου πτωχό. Παρά την ευτέλεια και την προχειρότητα σκηνικών και κοστουμιών, που θα μπορούσε να έχει...

στην Ελλάδα της Κρίσης επιμένοντας να ζει, να δημιουργεί και να υπάρχει στον Άγιο Παντελεήμονα (μεταφορικώς και κυριολεκτικώς) Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Είχα διαβάσει την «Μωβ Κορδέλα» του Χρήστου Ναούμ πολύ πριν εκδοθεί, προλόγισα την έκδοση, παρουσίαση το βιβλίο δημοσίως, αλλά ποτέ δεν περίμενα ότι θα γελάσω τόσο πολύ, ότι θα ψυχαγωγηθώ και θα προβληματιστώ όσο στην παράσταση του «Χώρου Τέχνης Ασωμάτων». Εύγε...

traduits en français par Paraskevie  Vass. Molari Enseignante ,   Traductrice ,  Chercheur En voici quatre nouveaux poèmes ( parmi les plus difficiles et personnels) de Bouras faisant partie de son recueil de poèmes intitulés   «Τρία ΑΛΦΑ, μία ΗΤΤΑ , ένα ΩΜΕΓΑ» qui est toujours en voie de composition..   ***** “ A l’infini, maintenant”   Infatigable , régulier, indestructible Eternel, infini, interminable, Spiral galactique, échelle...

  Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Εις βαθείαν περισυλλογήν και θλίψην περιέπεσα διαπιστώνοντας δια μίαν ακόμην φοράν ότι είμεθα αληθή τέκνα των αρχαίων ημών προγόνων: ο φθόνος, οι διαβολές, η μετριοκρατία, η συνωμοσία των ηλιθίων, η δαιμονοποίηση του διαφορετικού καλά κρατεί. Όπως γράφω στο τελευταίο μου πόνημα «Φιλοσοφώντας άνευ… (δοκίμια για την Κρίση και τον σύγχρονο Άνθρωπο)», στο κεφάλαιο «Φθόνος», αυτή η...

        Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Διάβασα για πρώτη φορά το πιο ερμητικά μυστικιστικό κείμενο του Νίκου Καζαντζάκη το 1973, σε ηλικία έντεκα ετών (ψυχορραγούσης της Χούντας των Συνταγματαρχών). Στα δώδεκά μου έτη είχα αποστηθίσει το κείμενο και το αναχάραζα στη μνήμη μου την ώρα που κολυμπούσα ή στους μακρινούς μοναχικούς περιπάτους. Έτσι που ο στοχασμός του μεγάλου μαχητή έγινε δεύτερη φύση, κι ορκίστηκα να...

      Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Έχω δει το κλασικό πια έργο του «αιρετικού» κλέφτη της αστικής τάξης Ζαν Ζενέ ερμηνευμένο με πολλούς τρόπους: πολιτικό, μεταφυσικό, υπαρξιακό, ρεαλιστικό, σουρεαλιστικό, μπαρόκ, εξπρεσσιονιστικά… αλλά ποτέ μέχρι τώρα γκροτέσκο, να παραπέμπει τόσο έντονα στο δυτικοευρωπαϊκό κουκλοθέατρο. Αυτός ο υπερτονισμός τής θεατρικότητας στην αρχή με ξένισε, αλλά δεν με εμπόδισε να...