Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Επιτέλους, είδαμε καλό θέατρο. Με τα όλα του. Κοστούμια, σκηνικά, requisites, ερμηνείες διεθνούς βεληνεκούς. Έτσι, για να ξεχνάμε πού και πού ότι βρισκόμαστε σε μια νεόπτωχη τριτοκοσμική χώρα των Βαλκανίων μεταξύ της ταλανιζομένης Ευρώπης και της σπαρασσόμενης Ανατολής… Ο νεαρός (;) σκηνοθέτης Απόλλωνας Παπαθεοχάρης είχε να κάνει με δύο «θηρία» με δύο «ιερά τέρατα» της ούτως ή άλλως ιεράς...

Η αποκαλυπτική έκπληξη της χρονιάς στον Πολυχώρο Αθηναΐς- Θεατρική σκηνή Ζωή Λάσκαρη. «Μια στάση πριν» του Βασίλη Ρίσβα με την Ηρώ Μουκίου και τον Θοδωρή Αντωνιάδη σε ρεσιτάλ υποκριτικής!!! Ένα υπέροχο έργο με ξάστερη στόχευση, ευσταθείς ισορροπίες, ευπαθείς ψυχισμούς και απόλυτη δραματική λειτουργικότητα. Σπάνιο, πολύ σπάνιο πράγμα στα κουλτουριάρικα και πολυβραβευμένα νεοελληνικά θεατρικά μας πράγματα. Επιτέλους!   Από τον θεατρολόγο και...

Μια αλλόκοτη, πολύχρωμη, μεσογειακή αλλά και λατινοαμερικάνικη, τριτοκοσμική και παγκόσμια «Οικογένεια Κόλεμαν» στο υπόγειο του Θεάτρου Κεφαλληνίας σε μια εύστοχη και ισορροπιστική σκηνοθεσία της Μαριτίνας Πάσσαρη με εκλεκτούς ηθοποιούς και ψαγμένους θεατές Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Σε κάποια θέατρα, σε ορισμένες παραστάσεις, δεν πάει το κοινό (κενό) που παρασύρεται από τις τηλεοπτικές ρεκλάμες και τις δημοσιοσχεσίστικες...

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα  Ο φόβος απέναντι στον Έρωτα, σε όλο του το μεταφυσικό μεγαλείο. Η δαιμονοποίηση του ανθρωπίνου σώματος και των «κατώτερων», «ζωικών» λειτουργιών του και η μετατροπή του σε «αποδιοπομπαίο φαρμακό», φταίχτη για όλα τα δεινά που μαστίζουν την καταταλαιπωρημένη ψυχή του σύγχρονου ανθρώπου, εκείνου τέλος πάντων που λειτουργεί ακόμα υπό το Κράτος της μετά θάνατον Κολάσεως και της Κρίσεως των Νεκρών...

Συμμετέσχον με το κάτωθι πρωτότυπο κείμενό μου από τον υπό έκδοσιν τόμο τής ΚΡΙΣΙΜΗΣ ΠΕΝΤΑΛΟΓΙΑΣ μου. Ποιητικός διάλογος. Ερμήνευσα και τα δύο πρόσωπα. http://www.theatro-technis.gr/olonichtia-sexpir-sto-ipogio-mesanichta-para-kati/ Ο Σαίξπηρ δεν θα αναπαυτεί ποτέ…  (θεατρικός διάλογος με τα πνεύματα) ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ: Αγαπητέ Γουίλλιαμ!!! ΣΑΙΞΠΗΡ: Δεν με λένε Γουίλλιαμ!!!!!! ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ: Όπως σε λένε, τέλος πάντων. Εμείς έχουμε συνηθίσει να σε λέμε...

σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα       από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Ένας Άμλετ πανομοιότυπος με τους άλλους, χωρίς καμία έκπληξη, για το φόβο των …ρασοφόρων ίσως, των τα φαιά φορούντων, των υπερμάχων της ηθικής (των άλλων), των σχιζόντων τα ιμάτια για την τιμιότητα (των άλλων, ποτέ τη δική τους)… Ο Γιάννης Κακλέας είναι συνηθισμένος σε πρωτοποριακά θεάματα, με κίνηση μεγάλου πλήθους, με λατρεία της γυμνότητος ή της...