Από τον ποιητή και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Επιτέλους, ποίηση χωρίς μεγαλοστομίες, απλή και χθαμαλή, πεζή όμως όχι. Σε αυτό το κινηματογραφικό αριστούργημα δια νοός Τζιμ Τζάρμους, κινούμαστε, εμπνεόμαστε, κοιμόμαστε, παίρνουμε την αλληλογραφία, πίνουμε μπύρα, βγάζουμε το σκύλο βόλτα και προπαντός εμπνεόμαστε από ένα κουτί σπίρτα, από τα σύννεφα, τη βροχή και τους καταρράχτες (κυρίαρχο το συναισθηματικό στοιχείο του νερού) ενόσω παίρνουμε...

...

  του μεγάλου Ντοστογιέφσκι με τον Θωμά Κινδύνη στο Θέατρο Μορφές Έκφρασης (Αλκμήνης 13) στα Κάτω Πετράλωνα.     Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Για τον Δυτικό Πολιτισμό, η σύνδεση από το μυαλό στην καρδιά είναι η πιο μακριά σιδηροδρομική τροχιά του κόσμου. Λέμε, λέμε… “Words, words…” κατά τον σαιξπηρικό Άμλετ και βουλιάζουμε ολοένα και περισσότερο στην ψηφιακή αφασία μας, στον τεχνολογικό αυτισμό μας. Και η αγάπη;...

μια ναρκισσιστικά οργιαστική ταινία του Χοδορόφκσι με φελλινική γεύση και λατινοαμερικάνικη γειτνίαση έρωτα και θανάτου, με μηνύματα της Νέας Εποχής στο τέλος…   Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Δεν μπορώ να πω, το απόλαυσα. Μετά από τόσες μέτριες παραστάσεις, μια κινηματογραφημένη παράσταση (ή μια ταινία με παραστασιακούς θεατρικούς κώδικες κι αξιώσεις) ειδικά όταν είναι λατινοαμερικάνικης κοπής, πολύ κοντά στον ένδοξο...

Η παρακμή του Δυτικού Πολιτισμού, ομφάλιοι λώροι που δεν κόπηκαν και η έλλειψη τελετών ενηλικίωσης, γονιμολατρικών δρωμένων και η ψηφιακή φυλακή του τεχνολογικώς ανεπτυγμένου κόσμου,       Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα.   Παρακολουθώντας άφωνος τον αριστουργηματικό μονόλογο της Τζωρτζίνας Τζήλιου δια στόματος και σώματος Λίζης Ξανθοπούλου, ήταν σα να άκουγα παραληρήματα ψυχιατριζομένων, εγκλεισμένων υπάρξεων,...

και Πέτρου Ζούλια στο θέατρο «Χώρα» σε ένα εκπληκτικό ποιητικό, ρεαλιστικό αλλά και μαγικά αφαιρετικό σκηνικό της Άσης Δημητρολοπούλου.   Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Σπανίως ενθουσιάζομαι τόσο (σχεδόν ποτέ) με παλαιά θεατροποιημένα πεζογραφήματα (εκτός αν πρόκειται για τον Ντοστογιέφσκι, τον Παπαδιαμάντη, τον Βιζυηνό…). Για τα αποδέλοιπα θυμάμαι τη θυμόσοφη ρήση της γιαγιάς μου «περσινά ξινά σταφύλια». Έτσι πήγα με...