το στοιχείο τής αντίθεσης: αν δεν προσέξεις τους στίχους το τραγούδι θα μπορούσε να είναι και λυρικό, ακόμα κι ερωτικό. η γλυκόπικρη ευωδία τής μανόλιας αντιπαραβάλλεται με την έξαφνη μυρωδιά καμμένης (ανθρώπινης) σάρκας [αφορά τα βασανιστήρια που υπέστησαν οι σκλάβοι στον Αμερικάνικο Νότο] ...
Λογοτεχνία
“Τούτες τις πέτρες τις εβάσταξες όσο μπόρεσες… Ξέρω πως” μπορεί να το μετάνιωσες μετά, όμως κανείς δεν αρνιέται το μεσημέρι στην Ελλάδα με τόσο Φως, καταρράχτης από τον ουρανό… Και πώς να αντέξεις τόσα φονικά από έρωτα για το Ωραίο; https://www.cnn.gr/focus/story/340324/san-simera-10-dekemvriou?fbclid=IwAR0MiLn8TMhGxsrdmkmIs3Go1y4_JKn9qGTZO2Iw9qCeU61piFS0LDVWxFk Γιώργος Σεφέρης Μυκήνες Δώσ’ μου τα...
Ο Γιώργος Σεφέρης όσο περνούν τα χρόνια κι ωριμάζουμε, μας συντροφεύει με την βιωμένη σοφία του: μεγαλειώδες!!! ειδικά για τους τελευταίους του στίχους: […] Αράξαμε σ’ ακρογιαλιές γεμάτες αρώματα νυχτερινά με κελαηδίσματα πουλιών, νερά που αφήνανε στα χέρια τη μνήμη μιας μεγάλης ευτυχίας. Μα δεν τελειώναν τα ταξίδια. Οι ψυχές τους έγιναν ένα με τα κουπιά και τους σκαρμούς με το σοβαρό πρόσωπο της πλώρης με τ’ αυλάκι του τιμονιού με το...
βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Άλφρεντ Ντέμπλιν στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού Από τον ποιητή, θεατρολόγο, μεταφρασιολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Φαίνεται πως ο Μπρεχτ δημιούργησε «σχολή», ακόμα και πέρα από τα συγκεκριμένα ιδεολογικά του συμφραζόμενα. Έναν αιώνα μετά, πολλοί σκηνοθέτες κινούμενη στην ελευθέρια συνθήκη τής μετανεωτερικής μας εποχής, καταφεύγουν ολοένα και...
Κείμενα που μας παιδεύουν και μας εξαντλούν, ιδέες που τους αφιερώσαμε τη ζωή μας, που γυροφέρνουν στον ύπνο και στην εγρήγορσή μας δημιουργούν ένα δικό τους αποκλειστικό κι απαιτητικό “εγρηγορός” (“egregore”) και λυτρωνόμαστε απ’ αυτό μόνον όταν δούμε αποτυπωμένους τους νυχθημερείς κόπους μας στο χαρτί. Ευχαριστώ τον Νίκο και τον Γιώργο Νίκα, ευχαριστώ τους ευπροσήγορους γονείς τους που αγκάλιασαν το έργο μου με...
