Γράφει ο Χρήστος Ναούμ 

Στο θέατρο Σημείο, (πίσω από την Πάντειο και πρώην απλό θέατρο), παρακολούθησα χτες βράδυ την Μπλανς του Μιχάλη Πιλάλη. Σε μαύρο, πλαστικοποιημένο φόντο, ο προβολέας τονίζει την Μπλάνς, που φορώντας τον μανδύα των τρελλών ανασηκώνεται και καρφώνει τους θεατές. Η γνωστή Μπλανς του «Λεωφορείου ο Πόθος», πίσω από την αμφιλεγόμενη μάσκα της, μας αφηγείται την ζωή της, αφότου την ενέκλεισαν στο ψυχιατρείο. Έχω μερικές παρατηρήσεις να κάνω. Θα πρέπει να σεβόμαστε το έργο των προγενέστερων συγγραφέων και εν τω προκειμένω, το γνωστό έργο του Τένεσσυ Ουίλιαμς. Η Μπλανς είναι γυναίκα, ούτε γκέι είναι, ούτε διαφυλλική, ούτε, ακόμα τραβεστί. Στον αχανή μονόλογο της, απλώνεται η ερωτική αμφιθυμία, που προσπαθεί να ακουμπήσει στην κακοποίηση της παιδικής ηλικίας. Η Μπλας, κατά τον κ. Πιλάλη, είναι ένα αγόρι που κακοποιήθηκε συστηματικά από τον πατέρα του. Ίσως, μάλιστα, να είναι κι ο σοβαρός λόγος των ψυχικών διαταραχών που εμφανίζει στην ενήλικο ζωή. Κι όπως η Μπλανς μας υποβάλλει τις σκέψεις της: «Κατάγομαι από τη θλίψη. Κατοικώ στο τραύμα. Δε θέλω να είμαι πρόβλημα κανενός.
Θέλω. Θέλω. Μπορώ να. Θέλω. Μπορώ να θέλω. Δε μπορώ. Να είμαι. Είμαι. Δε μπορώ να μην είμαι. Δε θέλω να μην είμαι. Δε θέλω να. Μην είμαι. Μπορώ. Να μη θέλω. Να μη θέλω. Μπορώ. » Αναρωτιέμαι : «Τι είναι αυτό που θέλει και τί αυτό που δεν μπορεί;» Το πράγμα είναι συγκεχυμένο, σα σαλάτα που αρπάζει κανείς, ο,τι τον ευφραίνει. Είναι η αναζήτηση συντρόφου ζωής, είναι η άγρα πελατών, ή σεξουαλικού παρτενέρ; Μπορεί και όλα μαζί. Δεν με ενοχλεί η θεματολογία. Με ενοχλεί η ασάφεια. Η σκιαγράφηση μιας ψυχής, που δεν έχει προσανατολισμό, προς τα πού να γείρει, λοιπόν; Εξάλλου, η ψύχωση είναι βαρειά πνευματική ασθένεια και δεν έχει να κάνει με νευρωτικές, αγχώδεις και καταθλιπτικές διαταραχές. Επομένως, τί μας αφηγείται η Μπλάνς, που σπαράσσεται επί σκηνής; Την ανεύρεση φίλου, ως του μοναδικού στόχου της ζωής της. Είναι τρελή; Είναι ευαίσθητη; Είναι σε σύγχυση; Αυτό θα το κρίνετε εσείς βλέποντας την παράσταση. Ο κ. Φαίδων Καστρής απολαμβάνει τον ρόλο του και, πραγματικά, μας αναγκάζει να τον παρακολουθήσουμε βήμα. Είναι ωραίο να υπάρχουν «μικρά» θέατρα που υπηρετούν την τέχνη αλλά θα πρέπει παράλληλα και να την σέβονται.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο /Σκηνοθεσία / Σκηνικός χώρος / Κοστούμια: Μιχάλης Παλίλης
Φωτισμοί: Αποστόλης Τσατσάκος
Φωτογραφίες: Ιωάννα Παπουλή
Βοηθός σκηνοθέτη: Έφη Χαστά
Παίζει ο Φαίδων Καστρής (συμμετέχει ο Μιχάλης Παλίλης)

Πληροφορίες:
Πρεμιέρα: 16 Φεβρουαρίου 2014
Τελευταία παράσταση: 8 Απριλίου 2014
Παραστάσεις: κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Τιμές εισιτηρίων: 10€, 5€ ανέργων
Διάρκεια: 70′
Χώρος: Θέατρο Σημείο, Χαριλάου Τρικούπη 4 (πίσω από την Πάντειο)
Τηλ. Επικοινωνίας: 210 9229579