Πόσο κοστίζει «Το ψωμί της Νινευί» των Αντώνη και Κωνσταντίνου Κούφαλη στο φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά και με τους έμπειρους κι εξαίρετους πρωταγωνιστές Λήδα Πρωτοψάλτη και Σταύρο Ζαλμά. Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Η πολιτισμική σύγκρουση Ανατολής-Δύσης διαφαίνεται υπό το κράτος του Πολέμου και το μπρεχτικό σκηνικό της αναγκαστικής αλλά κι επιλεκτικής (λόγω χώρου) αποστασιοποίησης...
Posts made in Ιανουάριος, 2017
Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Όσο κι αν σας φαίνεται απίστευτο, αυτό το ιψενικό δράμα ανεβαίνει για πρώτη φορά σε αθηναϊκή σκηνή χάρη στις ακάματης προσπάθειες της εμμονικής με την ποιότητα Βαλεντίνης Λουρμπά, που συνεχίζει ακάθεκτη εδώ και πάρα πολλά χρόνια, μοναχική και περήφανη, χωρίς χορηγίες και με την αξιοπρέπεια της αυτάρκειας να ανεβάζει την μία καλή παράσταση μετά την άλλη, στο υπόγειο θεατράκι της επί της...
Ένα αριστουργηματικό κείμενο του Μάνου Καρατζογιάννη «Για την Ελένη» (Παπαδάκη) με ιδανική ερμηνεύτρια την Μαρία Κίτσου στο θέατρο TempusVerum-Εν Αθήναις Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Θα ξεκινήσω με τον Σπύρο Κυριαζόπουλο στο βωβό ρόλο του στυγνού (;) εκτελεστή της Ελένης Παπαδάκη, της θρυλικής ηθοποιού που έπεσε από τα πυρά των απόνερων του Εμφύλιου. Σπουδαίος ηθοποιός, έδωσε την απαραίτητη αντίστιξη σε έναν μονόλογο...
Ξεχειλίζει από μπρίο κι ερωτική ανάσα ζωής Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Μερικοί άνθρωποι γίνονται δημιουργοί, γονείς, νονοί κι επινοούν τον εαυτό τους αφού προηγουμένως επιτύχουν δύο ηράκλειους άθλους: 1. την αποδοχή, 2. την παραδοχή. Τι εννοώ με αυτό, ο τάλας ποιητής; Μα είναι απλό: αν δεν αποδεχθείς πρώτα τον δημιουργικό σπινθήρα μέσα σου και δεν παραδεχθείς την τραγική γελοιότητα της ανθρώπινης συνθήκης (γενικώς),...
μια αξιοσημείωτη παράσταση από νέους για νέους με ευρεία οπτική της πραγματικότητας και οξυμένη ενσυναίσθηση Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Σπανίως ενθουσιάζομαι τόσο πολύ από νέους δημιουργούς, που θα περάσουν πολλές δεκαετίες ακόμα πριν γίνουν (κι αν γίνουν) Main–stream. Όχι ότι έχω κάτι με τους «τα φαιά φορούντες» και τις χρυσοπληρωμένες μετριότητες (ας ζήσουν κι αυτοί να πληρώσουν τις …κάρτες τους και να...
