Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

Image

Επίκαιρα νοήματα σε πεπαλαιωμένες αισθητικές φόρμες. Ένα έργο που ανέβηκε για πρώτη φορά επί χούντας κι είχε μια σαφή αντιστασιακή χροιά είναι και σήμερα πάλι επίκαιρο λόγω τής οικονομικής δυσπραγίας και τών  έξωθεν πιέσεων που υφίσταται η χώρα μας και κάθε ένας από εμάς ξεχωριστά, αφού η επίθεση στην τσέπη μας προκαλεί άγχος, ανασφάλεια και πανικό, μετατρέποντάς μας από ελευθέρως σκεπτόμενους ανθρώπους σε δούλους τών περιστάσεων. Όπως στο διαχρονικώς επίκαιρο έργο τού Πέτερ Βάις “Άσμα για το σκιάχτρο τής Λουσιτάνιας” οι άνθρωποι είναι απαθείς απέναντι στο θάνατο αφού η ζωή τους είναι μια ατέλειωτη Κοιλάδα Δακρύων, έτσι και στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα άνθρωποι αυτοκτονούν δίπλα μας με διάφορους τρόπους κι εμείς το μόνο που φαίνεται ότι κάνουμε είναι απλώς να κλείνουμε τα μάτια μας και να κλεινόμαστε σαν στρουθοκάμηλοι στο καβούκι μας, στα κουρέλια τών ψευδαισθήσεων και στο εξευτελισμένο πλέον όνειρο τής εικονικής ευημερίας μας. Πρέπει επειγόντως να βγούμε από τη φενάκη που μας πλάνεψε δεκαετίες τρεις και πλέον. Η περίφημη “γενιά τού Πολυτεχνείου” αφού έφαγε με χρυσά κουτάλια και μάσησε βουλιμικώς τα κοινοτικά και τα εθνικά κονδύλια τώρα ορμάει ανενδοίαστα πάνω στα κόλυβα τού τεθνεώτος μεταπολιτευτικού μεσοαστισμού μας. Ντροπή!

Η παράσταση που έστησε ο σημαντικός σκηνοθέτης Θανάσης Παπαγεωργίου ήταν βγαλμένη θαρρείς από το χρονοντούλαπο τής Ιστορίας. Είχε όλη τη σκόνη που αυτό συνεπάγεται. Ρητορικότητα και στόμφος που δεν συνάδουν με τη σύγχρονη αισθητική αντίληψη περί θεάτρου. Μετωπική σκηνοθεσία και παλιοκαιρισμένη αποστασιοποίηση. Agit-prop (agitatia propaganda) θα ήταν το πλησιέστερο θεατρολογικό στίγμα τού εγχειρήματός του. Βεβαίως, το πανανθρώπινο αίτημα τής Ελευθερίας είναι πάντα επίκαιρο, όμως δεν φτάνει για να στηθεί ένα ενδιαφέρον θεατρικό γεγονός. Το «θέατρο ντοκουμέντο» έπεσε στο κενό.

Από τις λίγες παραστάσεις που έφυγα στο διάλειμμα. Ομολογώ ότι αδυνατώ να γυρίσω πίσω στο Χρόνο και να σκεφτώ σα να ζω ακόμα στα φοιτητικά μου χρόνια. Οι δεκαετίες πέρασαν, μας στιγμάτισαν και μας άλλαξαν. Κι αν είμαι αυστηρώς σε αυτό το κριτικό σημείωμά μου, πράγμα που δεν το συνηθίζω και δεν συνάδει με την ηπιότητα τού χαρακτήρα μου, είναι για να επισημάνω τις αισθητικές αλλαγές που προέκυψαν εν τω μεταξύ στα θεατρικά μας πράγματα. Η θεατρική ζωή δεν είναι μουσειακή έκθεση, είναι ζωντανό κύτταρο πολιτισμού κι όταν δεν είναι…

Πληροφόρηση:

Θέατρο Στοά, Μπισκίνη 55, Ζωγράφου, τηλ. 210 7702830
www.theatrostoa.gr ,  e-mail: thetstoa@otenet.gr This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Πέτερ Βάις
«Άσμα για το σκιάχτρο της Λουσιτάνιας»

Μετάφραση: Θεόφιλος Φραγκόπουλος
Σκηνοθεσία: Θανάσης Παπαγεωργίου
Σκηνικά – Κοστούμια: Λέα Κούση
Μουσική: Μιχάλης Γρηγορίου

Παίζουν οι ηθοποιοί:
ΕΥΑ ΚΑΜΙΝΑΡΗ – ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ ΜΠΑΤΗΣ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΠΠΑΣ – ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΛΑΤΑΝΙΩΤΗ – ΕΥΔΟΚΙΑ ΣΟΥΒΑΤΖΗ – ΘΟΔΩΡΗΣ ΤΟΥΜΠΑΝΟΣ – ΚΟΡΑΛΙΑ ΤΣΟΓΚΑ και ο φλαουτίστας ΝΙΚΟΛΑΣ ΦΡΑΓΚΟΠΑΝΑΓΟΣ.

Παραστάσεις: Κάθε Τετάρτη στις 7.00 μ.μ.
Πέμπτη στις 9.00 μμ.

Τιμές εισιτηρίων: 10 € για την Τετάρτη και 15 € για την Πέμπτη.

Parking απέναντι από το Θέατρο