Image

από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

Η σοβαρή ελληνική εκδοχή τού μπεκετικού “Περιμένοντας τον Γκοντό” έχασε το κλοουνίστικο στοιχείο που είχε προσδώσει στους ήρωές του ο πρωτότυπος μεγάλος νομπελίστας δραματουργός, κέρδισε όμως σε εμβρίθεια και πρόδηλη φιλοσοφική εμβάθυνση στα δυσεπίλυτα υπαρξιακά προβλήματα τού ανθρωπίνου είδους. Πρόσωπα βγαλμένα λες από την μεσογειακή πανίδα (ή μήπως θα έπρεπε να πω “χλωρίδα”;) συνομιλούν, συνδιαλέγονται και μονολογούν παραλλήλως (το τελευταίο φαντάζει και είναι μάλλον συχνότερο) στο “Δέντρο” τής Μαρίας Λαϊνά, όπως ανεβαίνει στο θέατρο “Σημείο” (πρώην “Απλό”) σε σκηνοθεσία Χρύσας Καψούλη. Το λογοτεχνικό οπλοστάσιο τής δοκιμασμένης ποιήτριας εξαντλεί σχεδόν όλα τα πολεμοφόδια του, η θεατρικότητα υπερτερεί τής ανάγκης μετάδοσης τού κοινωνούμενου νοήματος, η ποιητικότητα ναρκοθετείται από ειρωνικές κι (αυτο-)σαρκαστικές εξάρσεις. Το αναμενόμενο εν πολλοίς έργο φωτίστηκε ιδιαίτερα από τις εκπληκτικές ερμηνείες τών ηθοποιών με προεξάρχοντα τον μοναδικό Τσιμάρα Τζανάτο (πιο μπεκετικό παρά …Λαϊνοπουλικό). Τα σκηνικά και τα κοστούμια που σχεδίασε η δημιουργική Άση Δημητρολοπούλου κατέστησαν το κείμενο ανάγλυφο και γέμισαν με ρητίνες τα όποια δραματουργικά κενά του. Βεβαίως, τα εύσημα ανήκουν στη σκηνοθέτιδα Χρύσα Καψούλη, και στη θεατρολόγο-βοηθό σκηνοθέτη Ζωή Μαντά που ζωντάνεψαν ένα εξ αρχής δύσπλαστο υλικό συνεπικουρούμενες από τον Απόστολο Λεβεντόπουλο στη μουσική και την Βαλεντίνα Ταμιωλάκη στους φωτισμούς.

info (από το Δελτίο Τύπου):

Το δέντρο.

Το κέντρο του κόσμου

Η axis mundi.

Και γύρω του δύο περιθωριακοί –ή μήπως όχι;- τύποι, αλληλοσυμπληρούμενοι, να δένουν τη ζωή τους και την ύπαρξή τους γύρω από αυτό.

Κάθε ένας από αυτούς το βλέπει σε διαφορετική θέση, το δέντρο όμως είναι εκεί.

Είναι αληθινό ή απομίμηση;

Υπάρχει ή είναι αποκύημα της φαντασίας τους;

Α. Πάντως, αν κάποιος θελήσει να μας κουνήσει από δω, εμείς θα μείνουμε ακούνητοι. Ακίνητοι.  Στύλος. Σύμφωνοι;

Β. Μην το συζητάς.

A.  Όχι, γιατί μερικές φορές άλλα λέμε κι άλλα κάνουμε.

Β. Δεν μιλάμε για μας.

Α. Σωστό. Δεν μιλάμε για μας! Εμείς λοιπόν θα μείνουμε στύλος. Το πολύ πολύ να κλείσουμε το μάτι.

Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην αίθουσα Εκδηλώσεων του Εθνικού Θεάτρου, τον Μάιο 2013, στο πλαίσιο των ‘Αναγνώσεων’ που επιμελείται η θεατρολόγος Σίσσυ Παπαθανασίου.

 

Σκηνοθεσία: Χρύσα Καψούλη

Θεατρολόγος / Βοηθός Σκηνοθέτη: Ζωή Μαντά

Μουσική: Απόστολος Λεβεντόπουλος

Σκηνογραφία – Ενδυματολογία: Άση Δημητρολοπούλου

Φωτισμοί: Βαλεντίνα Ταμιωλάκη

Διεύθυνση Παραγωγής: Γιάννης Γκουντάρας / Art Minds

www.dameblanche.gr

 

Παίζουν:

Α: Τσιμάρας Τζανάτος

Β: Γιάννης Παπαδόπουλος

Άντρας με τσεκούρι, Εθισμένος, Σκιέρ: Σπύρος Βάρελης

Γ: Γιάννης Τσαπαρέγκας

Γυναίκα: Μαρία Ριζιώτη

Σύντροφος Γ: Δάφνη Σκρουμπέλου

 

Τιμές εισιτηρίων: 15€ κανονικό & 10€ φοιτητικό εισιτήριο

 

Θέατρο Σημείο

Χαριλάου Τρικούπη 4,

(πρώην ΑΠΛΟ, πίσω από την Πάντειο), Αθήνα

Τηλέφωνο κρατήσεων: 2109229579 & 6977426273

Ημέρες παραστάσεων: Δευτέρα & Τρίτη

Έναρξη: 4/11/2013

Ώρα έναρξης: 21.15