ΤΖΩΡΤΖΙΝΑΚΑΚΟΥΔΑΚΗφωτό

 

 

 

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

ΤΖΩΡΤΖΙΝΑΟΝΕΙΡΟ4

Η νεανικότητα της ματιάς μιας θεατρολόγου (από τους πρώτους αποφοιτήσαντες από το νεοσύσταστο τότε Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, 1990-1994) συναντάει το πάντα επίκαιρο κείμενο-παραβολή ενός «αθάνατου» συγγραφέα του Σαίξπηρ, ο οποίος μακριά από ακαδημαϊσμούς και σχολαστικισμούς μίλησε για τους μύχιους πόθους και φόβους της πανανθρώπινης φυλής. Το δάσος, ως εικονοποίηση του συλλογικού ασυνείδητου, η Νύχτα ως μήτρα των πάντων, το φεγγάρι ως θηλυκή μορφή της θεάς Αρτέμιδος-Κάλλι, η ενεργοβόρρος περιπέτεια του Έρωτα, τα αλλοκοσμικά ξωτικά συναντιούνται μακριά από το αποκαλυπτικό φώς του Ήλιου και πλάθουν μια τραγι-κωμωδία παρεξηγήσεων για το ανθρώπινο είδος, το οποίο δεν μισούν αλλά ζηλεύουν και φοβούνται, ίσως…

ΤΖΩΡΤΖΙΝΑΟΝΕΙΡΟ3

Θαύμασα στον Εθνικό Κήπο, Σάββατο απόγευμα, λίγο πριν το σούρουπο, δίπλα στην Παιδική Βιβλιοθήκη, την παρέα των νέων, κεφάτων, εύπλαστων κι ευλύγιστων θεατρανθρώπων, υπό την καθοδήγησιν της σοφής και έμπειρης Τζωρτζίνας Κακουδάκη, να αναδημιουργεί με ευκολία, γνώση και συνέπεια το πασίγνωστο κείμενο, μακριά από τη Σκύλλα του Μοντερνισμού και τη Χάρυβδη του Μεταμοντερνισμού, χωρίς να προσκρούσει σε Λαιστρυγόνες και σε Κύκλωπες, κλείνοντας τα αυτιά της στις σειρήνες της ανώφελης ματαιόδοξης δημοσιότητας. Οι θεατές ήταν εκεί και περίμεναν, λίγο πριν τας επτά. Μαζεύτηκαν κι άλλοι αργότερα. Και μία άστεγη κλοσάρ, που παρακολουθούσε στην αρχή σαστισμένη, φοβισμένη και μισάνθρωπος, μόλις βγήκε όμως ο Πουκ κι έκανε τα μαγικά του κάθισε κι αυτή κατάχαμα κι άρχισε να απολαμβάνει το θέαμα. Χαμογελούσε σαν μάσκα κι εννοούσε ποιος ξέρει τι μέσα στο παραζαλισμένο αλλά σοφό από την παρατήρηση της Φύσης και των ζωντανών μυαλό της. Οι αντιδράσεις αυτής της εξαθλιωμένης γυναίκας, όπως και των άλλων «περιθωριακών» που άκουσαν φωνές, μουσικές και προσελκύσθηκαν όπως τα έντομα στην αναμμένη λάμπα, οι αντιδράσεις όλων αυτών μου θύμισαν όταν ο αποδέκτης του καλλιτεχνικού-ποιητικού γεγονότος είναι πάντα μόνον ένας, ατομικά, ο καθένας από μόνος του και μόνος του αποτελεί το «κοινό» κι όλοι μαζί συναπαρτίζουν ένα ρευστό και πρόσκαιρο σύνολο που συλλέγει από τον κάθε ένα χωριστά τη δράση, την ανάδραση, την αντίδραση ή τη σιωπή του. Αυτή η μαγεία του μοναδικού κι ανεπανάληπτου θεατρικού γεγονότος κάνει αυτή την πρόσκαιρη διονυσιακή τέχνη πολύτιμη κι ανεπανάληπτη. Λειτουργεί πρωτίστως ως ψυχοθεραπεία, αλλά δευτερευόντως ως άσκηση κοινωνικοποίησης. Είναι θρησκευτική ιερουργία, τελετουργία κι άρνηση του απομονωτισμού (για λίγην ώρα έστω). Η επανατελετουργοποίηση (re-ritualisation) των κλασικών κειμένων από το σύγχρονο θέατρο είναι ένα σημαντικό ζητούμενα με πολλά παράπλευρα (και δυσεξιχνίαστα ίσως) οφέλη. Ο Μπέκετ δούλεψε με φυλακισμένους και ιδρυματισμένους. Πιστεύω ότι η έξαρση της βίας στην κρίσιμη μεταβατική εποχή μας θα μπορούσε ίσως να αμβλυνθεί παραγωγικά και δημιουργικά με σύγχρονες δράσεις «θεάτρου του δρόμου», καλλιτεχνικά εργαστήρια σε κάθε γειτονιά και λοιπά. Ήδη τα δημοτικά φεστιβάλ με ελεύθερη είσοδο, δίνουν – βοηθούντος του καιρού – τη δυνατότητα στους αστούς να βγούνε από τα κλουβιά τους και να δουν το φεγγαράκι να πλέει στον έναστρο ουρανό, πλησίστιο…

ΤΖΩΡΤΖΙΝΑΟΝΕΙΡΟ2

Απόλαυσα διπλά, τριπλά και πολλαπλά τη δουλειά της Τζωρτζίνας Κακουδάκη, Εμψύχωσε νέους ηθοποιούς, συγκέντρωσε κοινό, φώτισε το πασίγνωστο κείμενο από απρόβλεπτες σκοπιές, έκανε εν τέλει αυτό που πρέπει να κάνουν όλοι οι γνήσιοι θεατράνθρωποι: παρήγαγε πολιτισμό μέσα από ένα ζωντανό πνευματικό κύτταρο. Ας πληθαίνουν αυτές οι μεμονωμένες δράσεις, ας γίνουν επισημότερες, ας τις ενστερνιστούν κι ας τις αναδείξουν οι φορείς, ας της φιλοξενήσουν τα κρατικά και δημοτικά θέατρα, ας τα επιχορηγήσουν οι ιδιώτες. Ίσως μόνον έτσι θα μπορούμε να καυχηθούμε σε μερικούς αιώνες για τον χρυσούν 21ον αιώνα!!!

τζωρτζίναΟΝΕΙΡΟΕΘΝΙΚΟΣΚΗΠΟΣ1

 

 

 

 

Αισιόδοξος πάντα κι ευελπιστών (ειδικά μέσα στην Κρίση),

Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

Περισσότερες πληροφορίες για τη Τζωρτζίνα Κακουδάκη και το έργο της:

http://georginakakoudaki.org/tag/oniro-kalokerinis-nychtas/

http://georginakakoudaki.org/sexpir-oniro-kalokerinis-nychtas-giati-ta-panta-ine-pithana/

Σαίξπηρ Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας/ Γιατί τα πάντα είναι πιθανά Μια παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο κείμενο του Σαίξπηρ ΕΦΗΒΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ. Πώς ορίζεται η πραγματικότητα; Τί είναι αληθινό; Τί σημαίνουν τα όνειρα; Πώς υλοποιούνται οι επιθυμίες; Πώς μπορεί ο άνθρωπος να συνδεθεί ξανά με το σύμπαν; To Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας είναι μια διασκευή του γνωστού ομώνυμου έργου που απευθύνεται κυρίως στο εφηβικό κοινό, αλλά και σε όλους όσους θέλουν να δουν τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική. Με βασικό εργαλείο το σώμα, πέντε ηθοποιοί επί σκηνής επιχειρούν να ζωντανέψουν τους τέσσερεις διαφορετικούς κόσμους που προτείνει ο Σαίξπηρ για να μιλήσει για τη δύναμη των ονείρων και των επιθυμιών. Η αφήγηση της ιστορίας γίνεται μέσα από τον Πουκ, ένα πανέξυπνο σκανταλιάρικο ξωτικό που σκοπός του είναι να διατηρεί την ισορροπία στο σύμπαν. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Ερωτευμένα ζευγάρια εισβάλουν στο δάσος του και προκαλούν αλλόκοτα μπερδέματα στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν με κάθε τρόπο το αντικείμενο του πόθου τους. «Τα πάντα είναι πιθανά» λοιπόν, αν κάτι το πιστέψεις πραγματικά. Η παράσταση αυτή επιθυμεί -με όπλα της το τραγούδι, το λόγο και την κίνηση- να επαναπροσδιορίσει την εικόνα που έχει δημιουργηθεί με τα χρόνια για το θέατρο, κάνοντας επίκεντρο τον άνθρωπο, όπως ήταν και στην αρχαιότητα. Διασκευή- Σκηνοθεσία: Τζωρτζίνα Κακουδάκη Χορογραφία: Πατρίσια Απέργη Koστούμια: Νίκη Ψυχογιού Μουσική Σύνθεση: Σταύρος Γιαννουλάδης- Σπύρος Πανταζής Βοηθός Σκηνοθέτης: Θανάσης Ζερίτης Θεατροπαιδαγωγικό Υλικό: Ηρώ Ποταμούση, Τζωρτζίνα Κακουδάκη Φωτογραφίες: Μαριάννα Βεριγάκη, Στάθης Μαμαλάκης Αφίσα: Χαράλαμπος Πανάγος Παίζουν: Σταύρος Γιαννουλάδης, Απόστολος Κουτσιανικούλης, Ελένη Κουτσιούμπα,Γρηγορης Λιακόπουλος(2012-2013), Θανάσης Ζερίτης(2013-2014) , Αριστέα Σταφυλαράκη [Στη σκηνή παίζεται ζωντανή μουσική] Μια παράσταση της ομάδας 4Frontal, με επίσημο συνεργαζόμενο φορέα το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, και την ομάδα ω2 σε συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Υπό την αιγίδα του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων. Xορηγία ειδών ένδυσης: Attrativo. Χορηγοί επικοινωνίας: alter vita, all4fun, videatro.

Πηγή: http://georginakakoudaki.org/sexpir-oniro-kalokerinis-nychtas-giati-ta-panta-ine-pithana/
Copyright © Τζωρτζίνα Κακουδάκη

Η Τζωρτζίνα Κακουδάκη είναι σκηνοθέτης, θεατρολόγος και θεατροπαιδαγωγός. Έχει ασχοληθεί συστηματικά με την προώθηση του θεάτρου ως μέσου κοινωνικής αλλαγής, ως δραματουργός σε παραστάσεις χορού, ως σκηνοθέτης παραστάσεων για νέους και μέσα από πλήθος κειμένων για το θέατρο και την παιδαγωγική του θεάτρου.

Πηγή: http://georginakakoudaki.org/
Copyright © Τζωρτζίνα Κακουδάκη

http://4frontal.com/performances/%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%AE%CF%82-%CE%BD%CF%8D%CF%87%CF%84%CE%B1%CF%82/

γιατί τα πάντα είναι πιθανά…

Μια παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο κείμενο του Σαίξπηρ 

ΕΦΗΒΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ

Πώς ορίζεται η πραγματικότητα; Τί είναι αληθινό; Τί σημαίνουν τα όνειρα; Πώς υλοποιούνται  οι επιθυμίες; Πώς μπορεί ο άνθρωπος να συνδεθεί ξανά με το σύμπαν;

 

To Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας είναι μια διασκευή του γνωστού ομώνυμου έργου που απευθύνεται κυρίως στο εφηβικό κοινό, αλλά και σε όλους όσους θέλουν να δουν τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική. Με βασικό εργαλείο το σώμα, πέντε ηθοποιοί επί σκηνής επιχειρούν να ζωντανέψουν τους τέσσερεις διαφορετικούς κόσμους που προτείνει ο Σαίξπηρ για να μιλήσει για τη δύναμη των ονείρων και των επιθυμιών. Η αφήγηση της ιστορίας γίνεται μέσα από τον Πουκ, ένα πανέξυπνο σκανταλιάρικο ξωτικό που σκοπός του είναι να διατηρεί την ισορροπία στο σύμπαν. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Ερωτευμένα ζευγάρια εισβάλουν στο δάσος του και προκαλούν αλλόκοτα μπερδέματα στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν με κάθε τρόπο το αντικείμενο του πόθου τους. «Τα πάντα είναι πιθανά» λοιπόν, αν κάτι το πιστέψεις πραγματικά. Η παράσταση αυτή επιθυμεί -με όπλα της το τραγούδι, το λόγο και την κίνηση- να επαναπροσδιορίσει την εικόνα που έχει δημιουργηθεί με τα χρόνια για το θέατρο, κάνοντας επίκεντρο τον άνθρωπο, όπως ήταν και στην αρχαιότητα.

Διασκευή- Σκηνοθεσία: Τζωρτζίνα Κακουδάκη
Χορογραφία: Πατρίσια Απέργη
Koστούμια: Νίκη Ψυχογιού
Μουσική Σύνθεση: Σταύρος Γιαννουλάδης- Σπύρος Πανταζής
Βοηθός Σκηνοθέτης:  Θανάσης Ζερίτης
Θεατροπαιδαγωγικό Υλικό: Ηρώ Ποταμούση, Τζωρτζίνα Κακουδάκη
Φωτογραφίες: Μαριάννα Βεριγάκη, Στάθης Μαμαλάκης
Αφίσα: Χαράλαμπος Πανάγος

Παίζουν: Σταύρος Γιαννουλάδης, Απόστολος Κουτσιανικούλης, Ελένη Κουτσιούμπα,Γρηγορης Λιακόπουλος(2012-2013), Θανάσης Ζερίτης(2013-2014) , Αριστέα Σταφυλαράκη

[Στη σκηνή παίζεται ζωντανή μουσική]

Μια παράσταση της ομάδας  4Frontal, με επίσημο συνεργαζόμενο φορέα το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, και την ομάδα ω2 σε συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Υπό την αιγίδα του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων. 

Xορηγία ειδών ένδυσης: Attrativo. Χορηγοί επικοινωνίας: alter vita, all4fun, videatro.