ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΜΟΛΑΡΗ

Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για εμένα, ως μεταφράστρια και ως άνθρωπο, το γεγονός ότι ο Καθηγητής μου κος Γιώργος Κεντρωτής, στον οποίο χρωστώ πολλά αφού, εκτός των βιβλίων του, είχα την τύχη να υπάρξω φοιτήτριά του, μου έδωσε την άδεια να δοκιμάσω την μεταφραστική μου αντοχή αποδίδοντας στα γαλλικά τέσσερα ποιήματα του. Με την ελπίδα να μην κατηγορηθώ ότι διαπράττω « ύβριν »,απολογούμαι σήμερα στον γαλλόφωνο αναγνώστη-συνδημιουργό παραδίδοντάς του τον καρπό της προσπάθειάς μου !

 

ΓΙΩΡΓΟΣΚΕΝΤΡΩΤΗΣ

Ο Γιώργος Κεντρωτής γεννήθηκε στους Μολάους Λακωνίας. Σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στην Ελλάδα και στη Γερμανία. Είναι Καθηγητής Θεωρίας της Μετάφρασης στο Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου.

 

Αντί άλλης αναφοράς μου στο τεράστιο και σημαντικό έργο του Γιώργου Κεντρωτή, χρησιμοποιώ εδώ τους τίτλους έργων του στη βάση « Βιβλιονέτ ».

 

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2013) Ο κόσμος καρναβάλι, Τυπωθήτω
(2012) Ανάποδα ψαλίδια, Δίαυλος
(2009) Παρέλαση, Τυπωθήτω
(2008) Εκατόν δύο ματς, Τυπωθήτω
(2007) Στις κερκίδες του λόγου, Δίαυλος
(2006) Με απ’ όλα μέσα, Τυπωθήτω
(2003) 45 χρόνια βάζω γκολ στους βάζελους, Δίαυλος
(2003) Πόσα χουνέρια και τι πλεκτάνες, Τυπωθήτω
(1997) Το αλφαβητάρι του Ολυμπιακού, Δίαυλος
(1996) Θεωρία και πράξη της μετάφρασης, Δίαυλος
   
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2012) Κουίζ ολυμπιακογνωσίας και θρυλοφροσύνης, Δίαυλος
(2012) Κώστας Βάρναλης: Φως που πάντα καίει, Σύγχρονη Εποχή
(2012) Ποδόσφαιρο και πολιτισμός, Εκδόσεις Γκοβόστη
(2011) Γιάννης Ρίτσος, Σύγχρονη Εποχή
(2011) Όψεις κοινωνικής δυναμικής, Gutenberg – Γιώργος & Κώστας Δαρδανός
(2010) Οπαδική βία και άλλες πτυχές της βίας στον αθλητισμό, Νόβολι
(2010) Σελίδες στην οθόνη ή σε χαρτί, Gutenberg – Γιώργος & Κώστας Δαρδανός
(2009) George Trakl: Από τα τέλη του 19ου στις αρχές του 21ου αιώνα, Ύψιλον
(2009) Εισαγωγή στην ποίηση του Ρίτσου, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
(2006) Δέκα γραφές για τον Διονύση Σέρρα και την ποίησή του, Ραπόρτο
(2006) Θρησκευόμενοι κόκκινοι επιστήμονες, Ελληνικά Γράμματα
(1996) Η μεταπολεμική πεζογραφία, Σοκόλη
   
Μεταφράσεις
(2015) Vico, Giambattista, Η νέα επιστημονική γνώση, Gutenberg – Γιώργος & Κώστας Δαρδανός
(2014) Brecht, Bertolt, 1898-1956, Η βαβυλωνιακή σύγχυση των λέξεων, Gutenberg – Γιώργος & Κώστας Δαρδανός
(2014) Παλατινή ανθολογία, Gutenberg – Γιώργος & Κώστας Δαρδανός
(2013) Πλάτων, Κρατύλος, Gutenberg – Γιώργος & Κώστας Δαρδανός [μετάφραση, επιμέλεια]
(2011) Mayakovsky, Vladimir, Τραγωδία, Τυπωθήτω
(2011) Musil, Robert, 1880-1942, Τρεις γυναίκες, Μεταίχμιο
(2009) Κορφιάτης, Χρήστος, Διονυσίου Σολωμού, Τα κερκυραϊκά, Αλκίνοος
(2009) Σολωμός, Διονύσιος, 1798-1857, Διονυσίου Σολωμού, Τα κερκυραϊκά [Διονυσίου Σολωμού: Τα ευρισκόμενα], Αλκίνοος
(2008) Kandinsky, Wassily, 1866-1944, Αναδρομή 1901-1913, Διάττων
(2008) Neruda, Pablo, 1904-1973, Η στείρωση των αστέρων, Τυπωθήτω
(2008) Cicero, Marcus Tullius, 106-43 π.Χ.., Ο τέλειος ρήτορας, Πόλις
(2007) Neruda, Pablo, 1904-1973, Στα χθόνια δώματα, Ύψιλον
(2007) Éluard, Paul, 1895-1952, Των Αλγηδόνων πρωτεύουσα, Ύψιλον
(2007) Mayakovsky, Vladimir, Φυσώντας των σπονδύλων μου το φλάουτο και άλλα 8 ποιήματα, Τυπωθήτω
(2005) Neruda, Pablo, 1904-1973, Είκοσι ερωτικά ποιήματα και ένα τραγούδι χωρίς καμμιάν ελπίδα, Τυπωθήτω
(2005) Brecht, Bertolt, 1898-1956, Σάουνα και συνουσία, Ύψιλον
(2004) Hoffmann, Ernst Theodor Amadeus, 1776-1822, Κρέσπελ και Αντωνία, Μαΐστρος
(2004) Αισχύλος, Προμηθέας Δεσμώτης, Μαΐστρος
(2004) Σολωμός, Διονύσιος, 1798-1857, Ρίμες εξ απροόπτου, Ύψιλον
(2004) Musil, Robert, 1880-1942, Τρεις γυναίκες, Μεταίχμιο
(2001) Πλάτων, Κρατύλος, Πόλις [επιμέλεια, μετάφραση]
(2000) Broch, Hermann, Βιργιλίου θάνατος, Gutenberg – Γιώργος & Κώστας Δαρδανός
(1997) Heaton, John, Ο Βιτγκενστάιν με εικόνες, Δίαυλος
(1996) Pavese, Cesare, 1908-1950, Αγροίκοι, Αλεξάνδρεια
(1994) Musil, Robert, 1880-1942, Κατάλοιπα ζωντανού συγγραφέα, Αλεξάνδρεια
(1993) Pavese, Cesare, 1908-1950, Στην παραλία, Ύψιλον
(1988) Musil, Robert, 1880-1942, Ο κότσυφας, Διάττων
(1987) Hesse, Hermann, 1877-1962, Το τελευταίο καλοκαίρι του Κλίνγκζορ. Παιδική ψυχή. Κλάιν και Βάγκνερ, Νεφέλη
(1986) Musil, Robert, 1880-1942, Δεσμοί, Νεφέλη
(1986) Klee, Paul, 1879-1940, Τα ημερολόγια 1898-1918, Νεφέλη
(1986) Kandinsky, Wassily, 1866-1944, Τέχνη και καλλιτέχνες, Νεφέλη
(1985) Klee, Paul, 1879-1940, Τα ημερολόγια 1898-1918, Νεφέλη
(1985) Musil, Robert, 1880-1942, Τρεις γυναίκες, Νεφέλη
   
Λοιποί τίτλοι
(2008) Κριμπάς, Παναγιώτης Γ., Φρασεολογισμοί στη ρωσική λογοτεχνική γλώσσα και η απόδοσή τους στη νέα ελληνική, Γρηγόρη [επιμέλεια]
(2007) Καρμπονάρος, Βικέντιος, Ο συνονόματος ,ή, Πέφτοντας στο κάθετο ρήγμα του λόγου, Τυπωθήτω [επιμέλεια]
(2006) Ανθολογία επτανησιακής ποίησης 1950-2006, Περί Τεχνών [ανθολόγηση]
(2002) Γρικώντας την άπλαστη αρμονία των ουρανών, Ύψιλον [επιμέλεια]
(1999) Εγγονόπουλος, Νίκος, 1907-1985, Οι άγγελοι στον παράδεισο μιλούν ελληνικά, Ύψιλον [επιμέλεια]
   

« ΣΑΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΣΕ ΣΟΛ ΜΕΙΖΟΝΑ »

 

Με βέβαιη άνεση μιας pretty woman

μιλώντας άλλαζε το σταυροπόδι

με βλέμματα απειλητικά, σκιώδη

σαν τις κρυφές φωνές του Ρόμπερτ Σούμαν:

 

φωνάζουν μεν, μα θέλουν να σημάνουν

απλώς πως γίνονται θεραπαινίδες

της βασικής αρμονικής. Κι αν είδες

 

να μπαίνουν αντιστικτικά, δεν φτάνουν

παρά σε ομόφωνες συμβασιλείες.

 

Οι λείες γάμπες της: δυό τροχαλίες!

 

 

« TELLE  COMME  SUR  UNE  SCENE  D ’ ENFANTS  EN  SOL  MINEUR »

 

 

A l ’ aise rassuré d ’une ‘‘ pretty woman ’’

elle alternait ,tout en parlant, ses jambes croisées

aux regards menaçants,ombragés

telles les voix cachées de Robert Schumann:

 

criant,mais ne voulant que dire

qu ’ elles deviennent simplement des servantes

de l ’ accord de base.

 

Même entrant à contrepoint

Elles n’ aboutissent

Qu ’ à des homophonies bien accordées.

 

Ses jambes lisses : deux poulies !

 

 

 

 

*****

 

 

« ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ »

Μιλούσε εμβριθώς στην τηλεόραση
ο κύριος καθηγητής και ανέλυε
τη διεθνή πολιτική κατάσταση
με μαζική (θά έλεγες) και κατ’ επιφοράν
παράθεση ιστορικών παραδειγμάτων
για να τονίσει ιδιαίτερα στο τέλος ότι
οι πόλεμοι των ημερών μας
είναι κατ’ εξοχήν θρησκευτικοί.

Και την ίδια εκείνη ώρα
–τί σύμπτωση παράξενη αλήθεια–
στη Μυτιλήνη ένας παπάς δικός μας
και ένας ιμάμης σύρος στο Χαλέπι
πεθάνανε και οι δυό τους
απ’ τα γέλια.

Τίποτα δεν είναι ο άνθρωπος… τίποτα!
Εκεί που κλαίγαν απ’ τα γέλια της χαράς,
ο αγέλαστος και τους δυο ιερωμένους πήρε Χάρος.

       

« LA  VANITE  HUMAINE »

Parlant à la télevision

En penseur approfondi

monsieur le professeur

analysait la situation politique international

utlilisant, massivement, dirait-on,

des exemples historiques

en vue d ’ en aboutir à des conclusions

soulignant que les conflits de nos jours

sonts  par excellence religieux.

 

Au même moment,

-quelle étrange coïncidence-

dans l ’ île de Mytilène, un pope orthodoxe

un imam syrien à Chalepi

éclataient de rire .

 

Vanité humaine !

A l ’apogée de la joie du rire,

la Mort, sans rire, s ’ est emparée des deux serviteurs de Dieu.

 

*****

« ΜΝΗΜΗ ΑΛΙΚΗΣ »

Όταν βγάλανε τον επιτάφιο
και το γλυκύτατον έαρ
σα βοριάς ελυσσομάναε
στη νεκρική σου κάσα,
έσκισες τα πορφυρά σεντόνια
που τα ’θρεψαν ιδρώτας και έρωτας,
πήρες στα χέρια σου τα σκοτεινά
την τρομερή την κάμα
και μ’ ένα ουρλιαχτό ανέγνωρο
την έμπηξες στα μάτια σου.

Τυφλή και αιμορροούσα
σε βρήκε η ανάσταση
κουκουλωμένη μ’ ένα σάβανο
κόκκινο κουρέλι.

 

« ΕN MEMOIRE  D ‘ ALICE »

 

Lors de la procession de l ‘ Epitaphe

le doux printemps

faisant rage comme un fort vent du nord

sur ton cercueil,

tu as dechiré les draps de pourpre

nourris de sueur et d ‘ amour,

tu as saisi dans tes mains obscures

les ciseaux terribles

et par un hurlement inconnu

tu les as enfoncés dans tes yeux.

 

La resurrection t ‘ a trouvée

aveugle et saignante

couverte d ‘ un linceul

loque rouge.

 

*****

 

 

       « ΡΗΤΡΕΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ ΑΠΟΚΛΙΝΟΥΣΕΣ »
   Bibelot aboli d’inanité sonore
Stéphane Mallarmé

Στὴν ἔρημο σιωπώντας τραγουδᾶμε:

reliquia reliquiorum καὶ ὅ,τι

μὲ ραγισμένα μπιμπελὸ τὰ σκότη

νὰ διακοσμήσουν εὐκρινῶς ζητᾶμε.

 

Στὴν κρήνη τὰ ἱερὰ νερὰ ἀφανίζουν

στὸν ὄγκο τῶν παλμῶν καὶ τῶν ἀσμάτων

τὶς πρόσω ὀάσεις τῶν φωτοκυμάτων.

 

Ἐρέβη ἐμμονικὰ μᾶς συγκλονίζουν

καὶ ὁ κόσμος ἦχος γίνεται ἐπὶ τέλους:

 

ς ργο κόσμος στὴν τροχιὰ ἑνὸς βέλους.

 

 

 

 

« CLAUSES  EN  DIVERGENCE  EXCLUSIVE »

 

 

 

Bibelot aboli d’inanité sonore
Stéphane Mallarmé

Chant silencieux dans le désert :

reliquia reliquiorum

demandant nettement que les ténèbres

soient decorées de bibelots fêlés.

 

A la fontaine  les eaux sacrées

anéantissent  les oasis en avant

des ondes lumineuses

au débit des vibrations et des chants.

 

Bouleversés par des ténèbres obsédantes

L ’ univers se transforme ,enfin, en son :

 

En tant qu ’ oeuvre l ’ univers sur la trajectoire d ’ une flèche.