Ρεσιτάλ εσωτερικού ρυθμού από την ηθοποιό και θεατρολόγο Αγγελική Παπαθεμελή στο Θέατρο τής Οδού Κυκλάδων

 

Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

 

Οι μορφωμένοι ηθοποιοί μπορούν να ερμηνεύσουν περισσότερο αφηρημένα, εκπλεπτυσμένα κείμενα. Οι μη πεπαιδευμένοι ρέπουν προς τις τηλεοπτικές ευκολίες, όταν δεν φλερτάρουν με τον φασισμό, την δοκησισοφία, την αλαζονεία, τον ωχαδερφισμό, την άρνηση κάθε τι διαφορετικού ή απροσπέλαστου από τον πενιχρό δείκτη ευφυίας τους. Ο ναζισμός τροφοδοτήθηκε από αμόρφωτους ανέργους που νόμιζαν ότι ο κόσμος τους ανήκει κι ότι για όλα φταίνε «οι άλλοι». Δεν περνάει, ως φαίνεται, από το φτωχό μυαλό τους ότι δεν είναι τέλειοι κι ότι το οχυρό σπιτικό τους συναγωνίζεται τις κλειδαμπαρωμένες αισθήσεις τους.

Βεβαίως, υπήρχαν παλαιότερα εκπληκτικοί «νούτικοι» ηθοποιοί που δεν μπορούσαν να διαβάσουν ούτε τηλεγράφημα, όπως υπήρχαν λαϊκοί αοιδοί που δεν ήξεραν τις νότες και κρατούσαν τις παρτιτούρες ανάποδα (το έχω δει αυτό ιδίοις όμμασιν ως διευθυντής του Ωδείου Ηρώδου του Αττικού).

Όμως εκείνοι οι στερημένοι χρόνοι παρήλθαν, από το 1990 που ιδρύθηκε το ΤΜΗΜΑ ΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ (του οποίου απόφοιτος, αριστούχος είναι η καλή ηθοποιός και άνθρωπος ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ), η Ανωτάτη Θεατρική Παιδεία τροφοδότησε την θεατρική αγορά με καλλιτέχνες υψηλού, παγκόσμιου δυναμικού. Ηθοποιούς πολύγλωσσους, γραμματισμένους, λογίους. Οι απαιτήσεις σήμερα είναι ιδιαίτερα αγχωτικές λόγω του διεθνούς ανταγωνισμού. ΌΤΑΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΙΕΡΑ ΤΕΡΑΤΑ ΤΟΥ HOLLYWOOD, ΤΟΥ WESTEND, ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΝΩΝ ΣΚΗΝΩΝ, ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΕΖΙΚΟΥ, ΤΟΥ ΡΩΣΙΚΟΥ, ΤΟΥ ΠΟΛΩΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΌΠΕΡΑΣ, απαιτείς κάτι παραπάνω από απλές τυποποιημένες μιμικές κινήσεις και παλιομοδίτικες απόπειρες δήθεν κωμικής επίθεσης στο κοινό.

Η αθηναϊκή επιθεώρηση και οι ασπρόμαυρες ταινίες του ΦΙΝΟΥ έπλασαν δύο ή τρεις γενιές θεατών που ασκήθηκαν στην ενσυναίσθηση. Όμως αυτό σήμερα δεν φτάνει, όταν ανεβαίνει στο σανίδι η Υψηλή Ποίηση, η βαθυστόχαστη Πεζογραφία, ο Φιλοσοφικός Λόγος.

Παράδειγμα το Φυλαχτό του Ρομπέρτο Μπολάνιο (βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο τού ιδίου).

Εδώ δεν φτάνουν οι μπουφόνικες φάρσες των καμποτίνων, εδώ δεν αρκούν τα τερτίπια τής Commedia dellArte. Προκειμένου να διατηρηθεί και να τροφοδοτηθεί η εσωτερικότητα απαιτείται βαθιά γνώση του ποιητικού λόγου, αφηγηματικές τεχνικές που δεν διδάσκονται στις σύγχρονες δραματικές σχολές (όπως δεν διδάσκονται πια οι σπαθογραφίες, η ορθοφωνία ΧΩΡΙΣ ΨΕΙΡΕΣ και πολλά άλλα πράγματα).

Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ έπαιξε με έναν απολύτως ρεαλιστικό τρόπο ένα μάλλον σουρεαλιστικό κείμενο. Κινήθηκε σαν χορογραφούμενη, διατηρώντας στο έπακρο τον απόλυτο έλεγχο των εκφραστικών της μέσων και επέτυχε με σχεδόν κινηματογραφικό τρόπο την μετάδοση ενός εσωτερικού ρυθμού μέσα από το σχεδόν στατικό σώμα της. Επίτευγμα μεγάλο, ικανό και αναγκαίο για την κατάκτηση ενός (ή περισσοτέρων) βραβείων υποκριτικής.

Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ είναι κινηματογραφική με τέλεια ορθοφωνία. «Γράφει» στην οθόνη τού μυαλού μας ανεξίτηλα απεικάσματα. Και ταυτόχρονα είναι διανοούμενη (με την θετική έννοια τού όρου). Ουσιαστική, αδιάφορη για την νεανική εικόνα της, προσεκτική όμως με την σιλουέτα της, έτσι ώστε να μπορεί και να δύναται να ερμηνεύει πολλούς και διαφορετικούς ρόλους με την επάρκεια τής Κατίνας Παξινού.

Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ τραγουδάει επί σκηνής μίαν άγνωστη Αρμονία κι αυτό είναι σπάνιο, αξιοθαύμαστο και περιζήτητο. Πήξαμε στους θρασύτατους αμαθείς που τα ξέρουν όλα και δεν βλέπουν ούτε την μύτη τους. Βαρεθήκαμε τους τραγελαφικούς ναρκίσσους που καθρεφτίζονται στις ωραιοποιητικές παραισθήσεις τους και περιφρονούν το κοινό, απαξιώνουν τους κριτικούς κι επιβάλλουν τον φασισμό τής μονομερούς εκφράσεως (ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΚΡΥΣΜΑ, ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΗ). Όμως ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ τους ΑΝΑΞΙΟΥΣ.

 

Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ ΠΟΙΕΙ ΉΘΟΣ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ. ΣΠΕΥΣΤΕ ΌΣΟΙ ΚΑΙ ΌΣΕΣ ΘΕΛΕΤΕ, ΕΠΙΘΥΜΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΠΙΛΕΓΕΤΕ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΕΙΤΕ ΚΑΛΟ ΘΕΑΤΡΟ.

 

Και για να θυμηθούμε τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τον Βιτγκενστάιν «ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ». Δεν έχει σημασία αν είμαστε γέροι, παχουλοί, φαλακροί, κοντοί και άσχημοι.  Το θέμα είναι αν έχουμε δει, αποδεχτεί, συμφιλιωθεί και αγαπήσει τον εαυτό μας. Τότε αναδύεται και εκπέμπεται από το σώμα μας ο Παγκόσμιος Ρυθμός, που είναι ορφικός και ερωτικός και πυθαγόρειος και διονυσιακός και απολλώνιος. Όπως με την Σάρα Μπερνάρ, την Κατίνα Παξινού, την τσεβδή μα μηδέποτε ψευδίζουσα ή ψευδομένη Έλη Λαμπέτη. Όπως συμβαίνει τώρα με την μεγάλη, την σημαντική και διακριτική ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ, που δεν επιζητεί καμία αρνητική δημοσιότητα γύρω από το όνομά τους (η αρνητική διαφήμιση είναι για τους μέτριους και τους ατάλαντους, αυτούς που ανακυκλώνει η Ιστορία και λησμονούμε τα εγωπαθή καμώματά τους).

Το θέατρο είναι σκληρό, ακτινογραφία, η διαπεραστικότερη όλων. Εκεί κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει τον εαυτό του. Πόσω μάλλον τον ιδανικό, επαρκή, έμπειρο, σφυρηλατημένο θεατή.

Μην υποτιμάτε το κοινό γιατί θα πέσει το θέατρο και θα σας πλακώσει.

 

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ, υποκλινόμαστε στο μεγάλο ταλέντο σου που διαρκεί χάρη στην συστηματική και ακάματη εργασία σου.

 

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ

https://konstantinosbouras.gr

 

info:

ΔελτίοΤύπου

Φυλαχτό του Ρομπέρτο Μπολάνιο

(Βασισμένο στο βιβλίο: ΦΥΛΑΧΤΟ του Ρομπέρτο Μπολάνιο Copyright © 1999, The Heirs of Roberto Bolaňo All rights reserved)

Σε σκηνοθεσία Μάγδας Κόρπη & ερμηνεία της Αγγελικής Παπαθεμελή

 

από 22 Νοεμβρίου, κάθε Δευτέρα & Τρίτη, για λίγες παραστάσεις

στο Θέατρο οδού Κυκλάδων «Λευτέρης Βογιατζής»

 

Αυτή θα είναι μια ιστορία τρόμου. Όμως δεν θα μοιάζει τέτοια. Δεν θα μοιάζει επειδή η αφηγήτρια είμαι εγώ […]. Εγώ δεν μπορώ να ξεχάσω τίποτα. Λένε ότι αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημά μου.

Το μυθιστόρημα Φυλαχτό του Χιλιανού βραβευμένου συγγραφέα Ρομπέρτο Μπολάνιο, μεταφέρεται στη σκηνή, σε σκηνοθεσία της Μάγδας Κόρπη και ερμηνεία της Αγγελικής Παπαθεμελή, από τις 22 Νοεμβρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, για λίγες παραστάσεις,στο Θέατρο οδού Κυκλάδων «Λευτέρης Βογιατζής».

Η Αουξίλιο Λακουτύρ βρίσκεται κλεισμένη στις γυναικείες τουαλέτες της Σχολής Φιλολογίας και Φιλοσοφίας του Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού (UNAM) για δεκατέσσερις ημέρες. Μη μπορώντας να διαφύγει, αποφασίζει να παραμείνει μέσα, υπερασπιζόμενη το τελευταίο υπόλειμμα του πανεπιστημιακού ασύλου. Στο κλίμα της παγκόσμιας αναταραχής των γεγονότων του 1968, και εν όψει των πρώτων Ολυμπιακών αγώνων σε χώρα της Λατινικής Αμερικής, η κυβέρνηση του Μεξικού, αποφασίζει ωμά να “τακτοποιήσει” τους αντιρρησίες. Καταλαμβάνει το Πανεπιστήμιο, ενώ πνίγει το Τλατελόλκο στο αίμα.

Η ηρωίδα του Μπολάνιο, η μητέρα της μεξικάνικης ποίησης, επιχειρώντας να ξορκίσει το τραύμα που τη στοιχειώνει, σ’ έναν μονόλογο εις εαυτόν, μετατρέπει την άγρια σκηνογραφία στην οποία βρίσκεται, σ’ έναν χώρο μυστικού παρατηρητηρίου. Με συντροφιά το βιβλίο του αγαπημένου της ποιητή Πέδρο Γκάρφιας, μια φωνή φύλακα άγγελου, καθώς και παραισθησιογόνες συναντήσεις με συγγενικές περιπλανώμενες υπάρξεις, η Αουξίλιο ως μια άλλη Κασσάνδρα, θα κάνει ένα ταξίδι στο χρόνο· θα πει την ιστορία της.

Με το Φυλαχτό, ο Roberto Bolaňo αποτίει φόρο τιμής στη χαμένη γενιά του. Πενθώντας το ακυρωμένο μέλλον των συντρόφων του, θα γράψει για την ήττα μιας ολόκληρης γενιάς. Για μια γενιά νεαρών, που ενώ βάδιζε και θα βαδίζει από καταβολής του κόσμου προς την άβυσσο, το τραγούδι της θα ακούγεται· και θα είναι ένα τραγούδι πολέμου και αγάπης. Ένα τραγούδι που μιλάει για τον πόθο και την ηδονή. Και αυτό το τραγούδι είναι το φυλαχτό μας.

 

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

(Βασισμένο στο βιβλίο: ΦΥΛΑΧΤΟ του Ρομπέρτο Μπολάνιο Copyright © 1999, The Heirs of Roberto Bolaňo All rights reserved)

 

Κείμενο: Ρομπέρτο Μπολάνιο

Μετάφραση: Κρίτων Ηλιόπουλος

Δραματουργική Επεξεργασία/Σκηνοθεσία: Μάγδα Κόρπη

Μουσική: Παύλος Παυλίδης

Κοστούμι/Σκηνικός χώρος: Γιωργίνα Γερμανού

Φωτισμοί: Λάμπρος Παπούλιας

Επιμέλεια Κίνησης: Όλγα Σπυράκη

Δημιουργία Trailer: Αλέξανδρος Χαντζής

Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Φασουλή

Σχεδιασμός Προγράμματος: JaninaStasiunaiteheretakis.com

Επικοινωνία: Ευαγγελία Σκρομπόλα-Κατερίνα Αποστολοπούλου

Φωτογραφίες: Karol Jarek

 

Ερμηνεύει η ηθοποιός Αγγελική Παπαθεμελή

Τrailer: https://www.youtube.com/watch?v=t0HQ8-TwnoQ&t=5s

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Παραστάσεις: Από 22 Νοεμβρίου κάθε Δευτέρα & Τρίτη, 21:00

Διάρκεια: 70′

Εισιτήρια: 12 ευρώ γενική είσοδος, 10 ευρώ ατέλεια/ανέργων

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/theater/fylachto/

 

Χώρος: Θέατρο οδού Κυκλάδων «Λευτέρης Βογιατζής»

Διεύθυνση: Κυκλάδων 11, Κυψέλη

 

 

*Το μυθιστόρημα του Roberto Bolaňo Φυλαχτό κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα σε μετάφραση του Κρίτωνα Ηλιόπουλου.

Η παράσταση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Χιλής

και την υποστήριξη του Ινστιτούτου Θερβάντες

 

1 Comment

  1. Υπέροχη η κριτική σου Κωνσταντίνε μου. Είδα την παρασταση και την ευχαριστήθηκα. Η Παπαθεμελή είναι συγκλονιστική, την παρακολουθώ χρόνια, αλλά μου άρεσε και η σκηνοθεσία και η μουσική.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ιστορικό