Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

 memy3

Η Μέμη Σπυράτου είναι ένα θαύμα: ταλέντο δραματικό με έντονη ρυθμικότητα. Γράφει, σκηνοθετεί, τραγουδά, αυτοσχεδιάζει, εμψυχώνει, αμφισβητεί, αμφισβητείται, δεν ορρωδεί προ ουδενός αισθητικού φράγματος, παλεύει με τα φάσματα της ψυχής της, κονταροχτυπιέται με τη μοίρα, μεταβολίζει τις πίκρες τις ζωής σε αναβολικό διεγερτικό… Τη θαυμάζω από τότε που τη συνάντησα στο «Βρυσάκι» της Αρχαίας Αγοράς σε έναν ελάχιστο χώρο να δίνει μια μουσική-θεατρική-ποιητική παράσταση υψηλών προδιαγραφών, στην οποία συμμετείχα κι εγώ απαγγέλοντας, συγγράφοντας …ζωντανά και συντονιζόμενος με την αγαστώς συνεργαζόμενη ομάδα της. Η γυναίκα είναι φαινόμενο. Τέρας ζωτικότητος κι ευεξίας. Αν δεν κάπνιζε, θα μας είχε ξεσηκώσει όλους! Καλλιτεχνικώς, εννοώ.

 memy1

Πήγα λοιπόν χωρίς αμφιθυμία στη «Σφίγγα» της οδού Κιάφας (γωνία με Ζωοδόχου Πηγής) και χάρηκα για άλλη μια φορά τη θυμόσοφη συντροφιά του ποιητή και φίλου Γιώργου Χρονά και …βεβαίως… το καθηλωτικώς επαναστατικό θέαμα.

ΚμΕΜΥΣΠΥΡΑΤΟΥΣΦΙΓΓΑείμενο – Σκηνοθεσία: Μέμη Σπυράτου
Παίζουν τραγουδούν και χορεύουν
Αναστασία Καπάνταη, Σταύρος Νιφοράτος, Μαρία Θωμά, Παντελής Παπαγεωργίου
ΜΟΥΣΙΚΟΙ
Παναγιώτης Φραγκούλης (πιάνο)
Τάσος Αθανασιάς (ακορντεόν)

Τραγούδια, χορός, παρλάτα, σκέρτσο, νάζι και συγκίνηση. Σωστή επιλογή τραγουδιών, δεμένα με έξυπνες «γέφυρες», συνεργάτες που θα μπορούσαν να σταθούν και στο Μπρόντ-γουέι, κέφι, μπρίο κι «έξω καρδιά». Αυτή η εξωστρέφεια της Μέμης Σπυράτου αντανακλά σε όλους και μεταδίδεται ως ιός. Τραγούδια από το γερμανικό καμπαρέ του Μεσοπόλεμου, από τον Ιταλικό κινηματογράφο, από τα ελληνόφωνα χωριά της Απουλίας, και – στο τρίτο μέρος – έντεχνα λαϊκά και ρεμπέτικα. Τι άλλο να ζητήσει κανείς με 12 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ποτού; Μην το χάσετε.

Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

Πληροφορίες για την παράσταση:

«Μήπως σας λένε Γιάννη;» (Καμπαρέ τσέπης) της Μέμης Σπυράτου

Ένα επίκαιρο καμπαρέ… τσέπης!
Ο πολυτάραχος βίος μιας χώρας «γυνής εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσης», η οποία παραμένει όμως αφελής, καλόκαρδη και αιθεροβάμων.
Αναζητεί απελπισμένα κάποιον «Γιάννη» που θα την προστατεύσει, θα την αποκαταστήσει.
Κι ο κάθε Γιάννης αποτυπώνεται στην οντολογία της και συνθέτει την ολότητά της.
Θέλοντας να τονίσει πως υπόκειται και αλλάζει σύμφωνα με το χυμοστατικό κάθε Γιάννη, Τζόννυ, Τζάννι, Ζαν, ανακοινώνει: «Με λένε… όπως θέλει ο καθένας».
Ανίκανη να μεταβολίσει όσα της συμβαίνουν θα ψάχνει πάντα για έναν Γιάννη που θα την βγάλει από το αδιέξοδο.
Ίσως επειδή, Ιωάννης σημαίνει δώρο Θεού ή… Ίδωμεν.

 

Μία θεατρική και μουσική παράσταση, που αγγίζει τα σύγχρονα –των ημερών μας- θέματα, μέσα από τη διεισδυτική ματιά της Μέμης Σπυράτου και την ατμόσφαιρα που δημιουργείται σε ένα «καμπαρέ τσέπης»… Τραγούδια πότε νοσταλγικά και πότε «κοφτερά» αιωρούνται επί σκηνής και (προσ)καλούν το κοινό σε μία καθαρτική επικοινωνία με τους συντελεστές της παράστασης!

Από τις 18 Φεβρουαρίου και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στη Μουσική Σκηνή «ΣΦΙΓΓΑ»
παρουσιάζουμε ένα «Cabaret τσέπης» με τίτλο «Μήπως σας λένε Γιάννη;»;
Για 10 παραστάσεις.

 

Λίγα λόγια για τη Μέμη Σπυράτου

Πολυσχιδής καλλιτεχνική προσωπικότητα, η Μέμη Σπυράτου έγινε ευρέως γνωστή από τη συνεργασία της με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, στη «Λήδρα», όπου τραγούδησε μελοποιημένη ποίηση σε στίχους Σεφέρη ( το «Διάλειμμα» και τον «Στρατή Θαλασσινό ανάμεσα στους αγαπάνθους»), Μύρη («Ιθαγένεια»), Ελευθερίου (στη «Θητεία»), Χρονά και Κατσαρού μαζί με τον Νίκο Ξυλούρη.

Μετά τη Μεταπολίτευση, έφυγε για τον Καναδά, για να σπουδάσει κινηματογράφο και θέατρο. Στο Μόντρεαλ τραγουδούσε στην μπουάτ «Μύλος» και παράλληλα στο γαλλόφωνο «St. Dennis», δίπλα στον Ζιλ Βινιό.

Όταν επέστρεψε στην Αθήνα γράφτηκε στη Δραματική σχολή «Θεοδοσιάδη» και λίγο αργότερα έκανε την πρώτη της ταινία μικρού μήκους, «Si Minore» πάνω στην ομώνυμη etude του Σοπέν (τιμήθηκε στη Θεσσαλονίκη με Κρατικό βραβείο).

Στο Αρχαιολογικό Φεστιβάλ της Βερόνα κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο για την παραγωγή του Ιδρύματος Μελετών Λαμπράκη «Τι είναι τέχνη;» και με τη σύμπραξη της εκδότριας του περιοδικού «Αρχαιολογία και Τέχνες» Άννας Λαμπράκη και της δημοσιογράφου Λένας Σαββίδη οργάνωσε τον «Αγών», ένα Φεστιβάλ για τους πολιτισμούς της Μεσογείου.

Εν συνεχεία, η Μέμη Σπυράτου αφιερώθηκε στη θεατρική σκηνοθεσία («Ξεχάστε τον Ηρόστρατο» του Γκριγκόρι Γκόριν, τη «Φαύστα» του Μποστ και τις «Εσωτερικές ειδήσεις» του Ποντίκα, την παράσταση «Ο Σωκράτης και οι σκιές του» στους Δελφούς για το Έτος Σωκράτη, στο νέο θέατρο Δελφών Φρυνίχος δραματοποίησε τα ποιήματα του Σταύρου Βαβούρη στο έργο «Προς δεσποινίδα Ηλέκτρα Ατρείδη, Μυκήναι», επιμελήθηκε τη σκηνοθεσία στο αφιέρωμα για τα 2.500 χρόνια από τη Μάχη του Μαραθώνα, «Προσκλητήριο για εχθρούς και φίλους»). Στο Μέγαρο Μουσικής, παρουσίασε τον πρώτο Καραγκιόζη με τίτλο «Μια μέρα χωρίς γέλιο είναι μια χαμένη μέρα» (1995) και τις παραγωγές «Από τη Θράκη στο Μέγαρο» και «Τ’ άκουσες Αρετούσα μου;» (με δεκατρία μικρά ντοκιμαντέρ για την Κρήτη) σε συνεργασία με τον Λάμπρο Λιάβα.

Σε συνεργασία με τον Λάκη Χαλκιά και τη Νένα Βενετσάνου παρουσίασε με μεγάλη επιτυχία την παραγωγή «2.500 χρόνια ελληνικής μουσικής» που ταξίδεψε από το Ηρώδειο μέχρι τη Ζυρίχη, ενώ περιόδευσε ανά την Ελλάδα στην παρουσίαση του έργου του Ρίτσου «Το τερατώδες αριστούργημα», καθώς και το «Άσμα της Ιωάννας και του Κωνσταντίνου» του Τάκη Σινόπουλου.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Κιάφας 13 και Ζωοδόχου Πηγής
Ώρα έναρξης 9.30′
Είσοδος με ποτό 12 euro
«ΣΦΙΓΓΑ»

Κιάφας 13 & Ζωοδόχου Πηγής, Αθήνα

Τηλ. κρατήσεων: 2114096149 ή 6987844845