loengkrin

 

ΦΑΝΤΑΣΜΑΓΟΡΙΚΟΣ, ΜΕΛΩΔΙΚΟΣ «Λόενγκριν» στο Μέγαρο Μουσικής από την πανάξια και την αντάξια τού ονόματός της Εθνική Λυρική μας Σκηνή λίγο πριν μεταστεγαστεί στο φιλόξενο ΊΔΡΥΜΑ ΝΙΑΡΧΟΥ στον πάλαι ποτέ Ιππόδρομο Φαλήρου.

 

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

 

loengrkrin-els-wno13Συγκινητικά μελοδραματική, μεσογειακώς υπερχειλίζουσα συναίσθημα, αυτή η παραγωγή του γιγαντιαίου αυτού έργου του Βάγκνερ, που απ’ ό,τι διαβάζουμε στο απολύτως κατατοπιστικό πρόγραμμα δεν το ξανάγγιξε ποτέ για να το διορθώσει ή να το βελτιώσει. Άπαξ δια παντός καταγραφή της πλημμυρίδος μιας εκρηκτικής μουσικής ιδιοφυίας χωρίς περιθώρια τελειοποιήσεως. Μπορεί κανείς να μορφοποιήσει τη λάβα ενός ηφαιστείου ή το «τσουνάμι» τον τυφώνα ή την καταιγίδα την ώρα της πιο μεγάλης τους ορμής, την αφροδίσια στιγμή της έκρηξης; Ποσώς! Εκείνη η απειροελάχιστη στιγμή είναι που πορεύεται κανείς με το ταλέντο και την τεχνική μορφοποιήσεως που κατάφερε μέχρι εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή να κατακτήσει.

lo-thumb-large           Ονειρικά μελωδικός, μεταφυσικά υπερβατικός, αισιόδοξα παν-θρήσκος ο μουσικός ποιητικός λόγος του Βάγκνερ στον «Λόενγκριν». Κι ο Καβάφης κι ο Μπωντλαίρ εμπνεύστηκαν από αυτόν και δεν κρατήθηκαν να μην τον σχολιάσουν.

Από τη δική μου ταπεινή οπτική γωνία ένα μόνο έχω να πω: μέχρι να παγιωθεί και να λάμψει η όποια Θρησκεία της Νέας Εποχής, αυτό το έλλειμμα πίστης καθιστά τον σύγχρονο άνθρωπο λιγότερο προνομιούχο, φτωχό συγγενή, εκείνων που προηγήθηκαν σε άλλους καιρούς, σε άλλα μήκη και πλάτη της γης κι είχαν την ευλογία να πιστεύουν σε κάτι, μετά μανίας και με όλη τη ζωτική τους δύναμη. Η πίστη μετακινεί βουνά, κυριολεκτικώς. Ενεργοποιεί το άδηλο δυναμικό της ψυχοσωματικής-πνευματικής ενεργειακής υπάρξεως του ανθρώπου επί γης. Ακόμα κι αν λειτουργεί με τη μέθοδο της αυθυποβολής, λειτουργεί όμως κι αποδίδει. Τα θαύματα είναι εφικτά μόνον αν τα τροφοδοτεί η Πίστη. Αυτή είναι το καύσιμο και η πρώτη ύλη. Μεγαλύτερη μαγεία από την Πίστη δεν υπάρχει. Κι αν αυτό που ζούμε ή νομίζουμε ότι ζούμε σε αυτόν τον υπέροχο πλανήτη είναι ένα όνειρο Κάποιου Ανώτερου Όντος κι αν όλα όσα βλέπουμε είναι Maya και ψευδαίσθηση, παραίσθηση, παράνοια και παραλήρημα μεγαλείου, ναι, τότε είναι εφικτή σε μια παράλληλη αλλοδιαστασιακή πραγματικότητα η εικόνα ενός κύκνου που σέρνει ένα πλοιάριο με τον πάνοπλο ιππότη πάνω του. Δουλειά της Τέχνης είναι ν’ ανοίξει το Ανθρώπινο Συνειδητό και Μη Συνειδητό στην υπεραισθητή αντίληψη άλλων παράλληλων κόσμων και να γίνει καλός αγωγός ενός Φωτός (του Δημιουργικού Πυρός εκείνου του Αρχιτέκτονα των Πάντων), ενός Φωτός που δεν μπορούν να δουν και ν’ αντέξουν οι ανθρώπινοι οφθαλμοί.

newego_large_t_641_107335832           Στα μεγάλα έργα Τέχνης, οι δημιουργοί τους χαρτογράφησαν το Άγνωστο (ένα μέρος του, βεβαίως) κι έδωσαν μορφή στο Ασύλληπτο, λόγο στο Άρρητο…

Από τις πλέον σημαντικές παραγωγές της Λυρικής μας Σκηνής. Εύγε σε όλους. Εύχομαι, με την μεταστέγασή της στο Ίδρυμα Νιάρχου να εγκαινιάσει μια νέα περίοδο διεθνούς ακτινοβολίας και οι Μαρίες Καλογεροπούλου του μέλλοντος να μην αναγκάζονται να φύγουν διωγμένες νύχτα από την αγαπημένη μας Ελλάδα για να διαπρέψουν στο «εξωτερικό». Σε μια χώρα που γέννησε τον Ευριπίδη, τη Σαπφώ, τον Όμηρο, τον Αρχίλοχο, τον Ίβυκο, τον Θέσπι, τον Αισχύλο, τον Αριστοφάνη και τον Σοφοκλή, μπορούμε να μετακαλούμε γίγαντες καλλιτέχνες, αλλά οφείλουμε πρωτίστως να προβάλλουμε, ενθαρρύνουμε, εμψυχώνουμε, αναβαθμίζουμε, παιδαγωγούμε, μορφώνουμε κι επιμορφώνουμε τους δικούς μας, τους την ελληνικήν γλώσσαν ομιλώντες και κατέχοντες Ελληνικήν παιδείαν. Αυτό ας είναι το μέλημά από τούδε και εις το εξής. Έτσι, για να μην είμαστε «άξιοι της μοίρας μας» με την κακή έννοια, αλλά με την καλή, την άριστη. Κι αρίστους παράγει σωρηδόν και γεννάει κάθε μέρα η Ελληνική Γη.

Ας μην εκληφθούν αυτά που γράφω εδώ ως σωβινιστικά, αλλά απόρροια της Κοινής Λογικής. Χάρη στους μετακληθέντες αλλόγλωσσους καλλιτέχνες εδόθη εξαιρετική πνοή στο άριστο αυτό αποτέλεσμα, που ούτως ή άλλως είναι γραμμένο σε γλώσσα επηρεασμένην τα μάλα από την αρχαίαν ελληνικήν…

Αυτά για την ώρα. Σιγώ επί του παρόντος. Εκστασιασμένος από το υπέροχο θέαμα. Όλοι οι συντελεστές, οι συνεργάτες κι οι εργάτες, οι τεχνίτες και οι υπάλληλοι της Εθνικής μας Λυρικής Σκηνής θα πρέπει να είναι περήφανοι.

Πάντα τέτοια! Και σ’ ανώτερα!!!

 

Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

 

Info:

http://www.nationalopera.gr/gr/event/loengrin-jan-feb-2017/

Όπερα

Ρίχαρντ Βάγκνερ

Λόενγκριν

Νέα παραγωγή, προερχόμενη από την Εθνική Όπερα της Ουαλίας και το Θέατρο Βιέλκι –  Εθνική Όπερα Πολωνίας

Μουσική διεύθυνση: Μύρων Μιχαηλίδης
Σκηνοθεσία-σκηνικά-κοστούμια: Άντονυ ΜακΝτόναλντ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 27 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017
27, 29 Ιανουαρίου 2017
1, 3, 5 Φεβρουαρίου 2017

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών – Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη
Ώρα έναρξης: 18.30
Φωτισμοί: Λούσυ Κάρτερ
Κινησιολογία: Φιλίπ Ζιρωντώ
Συνεργάτις Σκηνοθεσίας: Έλεν Κούπερ
Συνεργάτις Κινησιολογίας: Λίζη Σώντερσον
Συνεργάτης Φωτισμών: Νηλ Μπρίνκουορθ
Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος

Βασιλιάς Τάσος Αποστόλου (27/1 & 1, 5/2) – Πέτρος Μαγουλάς (29/1, 3/2)
Λόενγκριν Πήτερ Ουέντ (27, 29/1 & 1, 3, 5/2)
Έλζα Γιολάνα Φογκάσοβα (27/1 & 1, 5/2) – Γιούλια Ισάεφ (29/1, 3/2)
Τέλραμουντ Δημήτρης Πλατανιάς (27/1 & 1, 3, 5/2) – Βαλεντίν Βασίλιου (29/1)
Όρτρουντ Μαρτίνα Ντίκε (27/1, 1/2) – Τζούλια Σουγλάκου (29/1 & 3, 5/2)
Κήρυκας Διονύσης Σούρμπης (27/1 & 1, 5/2) – Δημήτρης Κασιούμης (29/1, 3/2)
Τέσσερις ευγενείς Μανώλης Λορέντζος (27, 29/1 & 1, 3, 5/2) – Παναγιώτης Πρίφτης (27/1 & 1, 5/2) – Βασίλης Κωτσικογιάννης (29/1, 3/2) – Αναστάσιος Λαζάρου (27, 29/1 & 1, 3, 5/2) – Θεόδωρος Μωραΐτης (27, 29/1 & 1, 3, 5/2)
Τέσσερις νεαροί ευγενείς Τριανταφυλλιά Γεωργιάδου (27/1 & 1, 5/2) – Ελένη Κουτσούμπη (27/1 & 1, 5/2) – Φωτεινή Χατζιδάκη (29/1, 3/2) – Θέη Σταύρου (29/1, 3/2) – Μπαρούνκα Πράισινγκερ (27/1 & 1, 5/2) – Βάσω Πετρόγιαννη (27/1 & 1, 5/2) – Ελένη Σωτηρίου (29/1, 3/2) – Αναστασία Χριστοφιλάκη (29/1, 3/2)


Συμμετέχει η Ορχ