παρεξήγησηΚΑΜΥραντάρ

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

 

Το βαθύ υπαρξιακό έργο του Αλμπέρ Καμύ πήρε απρόσμενες τραγικές διαστάσεις στη νεότευκτη σκηνή του θεάτρου Radar έξω από το μετρό Άγιος Ιωάννης. Ο Σοφοκλής θα ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένος με αυτό το θέαμα και θα αναρωτιόταν ίσως ποια χαμένη του τραγωδία είναι αυτή. Ναι, δεν αστειεύομαι. Η Αναστασία Παπαστάθη μεταφράζοντας το κλασικό κείμενο το μετέφερε στα καθ’ ημάς και βοηθούσης της καταπληκτικής Μαρίας Σκούντζου έδωσε μια παράσταση αρχαίας τραγωδίας σε κλειστό χώρο. Οι χωρικές ευκολίες του θεάτρου Radar χάρη στην πολυτάλαντη αρχιτεκτόνισσα και θεατράνθρωπο Γεωργία Ζώη που αξιοποίησε και την τελευταία σπιθαμή χώρου, και τις κολώνες και τον εξώστη, συνέτειναν στη δημιουργία μιας ανοικτής σκηνής, κατάλληλης για ελισαβετιανά και άλλα θεάματα χωρίς τους περιορισμούς της σκηνής ιταλικού τύπου. Αυτός ο χώρος έχει πολλές προοπτικές και μακάρι οι υπεύθυνοι να τον αξιοποιήσουν επαρκώς. Οραματίζομαι παραστάσεις αρχαίων ελληνικών αποσπασμάτων από σπαραγματικά δράματα του κλασικού κόσμου. Γιατί η «Παρεξήγηση» του Καμύ ήταν δραματική, χωρίς να γίνεται σε καμία στιγμή μελοδραματική, παρά τις κορώνες της Ηλέκτρας Αρσενίδου που ερμήνευσε την κατάπληκτη σύζυγο ως «Μαντάμα Μπάτερφλάι».

ΓΙΩΡΓΟΣΒΟΥΤΟΣ

Ο Γιώργος Βούτος είναι μέγιστος ηθοποιός. Έπαιξε χωρίς να μιλάει με μία επάρκεια που μόνο οι μεγάλοι ηθοποιοί του Actor’s Studio έχουν. Ερμηνεύει έναν βουβό δευτερεύοντα ρόλο με στανισλαβσκικό τρόπο. Ο υπηρέτης που όλα τα βλέπει, συναινεί και συνεργεί εκών-άκων και στο τέλος επιταχύνει την καταστροφή δίνοντας λύση στην ιδιότυπη ομηρία του. Βρήκα ποιον ρόλο αντέγραψε ο Βάσλαβ Χάβελ αντέγραψε στο «Υπόμνημά» του. Ο βουβός γραφειοκράτης που επαναστατεί στο τέλος και φωνάζει «Κάτω η ξύλινη γλώσσα, ζήτω η ζωντανή ανθρώπινη λαλιά» είναι αντίγραφο του υπηρέτη στην «Παρεξήγηση» του Καμύ κι οι δυο τους αντίγραφο του Πυλάδη από την «Ορέστεια» του Αισχύλου. Αυτό το «ΌΧΙ» που ξεστομίζει ο Γιώργος Βούτος στην παράσταση του θεάτρου Radar θυμίζει την παθητική αντίσταση του Γκάντι στη βρεττανική κατοχή της πατρίδας του, της Ινδίας. Οι άνθρωποι που μαθαίνουν να υπακούουν και να υποκρίνονται ότι υποτάσσονται είναι αυτοί οι τελικοί νικητές, ενός άνισου εξαρχής αγώνα. Μόνο που η αλαζονεία της εξουσίας και το κράτος του δυνατού, έχοντας σα σύμμαχο της Βία, δε διαρκεί ποτέ πέρα από τη Θεία Δικαιοσύνη. Η Νέμεσις είναι αυτή που κρίνει το αποτέλεσμα. Και κανείς δεν μπορεί να της αντισταθεί.

Σημαντική η διασκευή του αριστουργήματος του Καμύ στο θέατρο Radar. Είναι μια «Παρεξήγηση» που δεν έχετε ξαναδεί, χωρίς παρεξήγηση…

Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

info:

Στην κεντρική Τσεχία του μεσοπολέμου και ενώ ο τρόμος της γερμανικής κατοχής απειλεί ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη, δυο γυναίκες, η Μητέρα και η κόρη της Μάρθα, διατηρούν σε μια απομακρυσμένη περιοχή ένα πανδοχείο. Όποιον πελάτη φτάνει εκεί, τον δολοφονούν. Τον κλέβουν και ρίχνουν το πτώμα του στο ποτάμι. Στόχος τους είναι να συγκεντρώσουν χρήματα για να μπορέσουν να φύγουν από τον σκοτεινό και καταθλιπτικό Βορά και να ταξιδέψουν στο Νότο, για να συναντήσουν τη θάλασσα και το φως του ήλιου. Η ρουτίνα των εγκλημάτων τους διαταράσσεται, όταν στο πανδοχείο φτάνει ένας ταξιδιώτης διαφορετικός από τους άλλους, ο Γιαν. Ο Γιαν έρχεται από τον Νότο και είναι πλούσιος: το τέλειο θύμα. Όμως, επιλέγει να κρατήσει την πραγματική του ταυτότητα κρυφή. Ως το τέλος;

Συντελεστές:
Μετάφραση, σκηνοθεσία, φωτισμοί: Αναστασία Παπαστάθη
Σκηνογραφία, ενδυματολογία: Ειρήνη Παγώνη
Βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Παναηλίδου
Μουσική επιμέλεια: Πάνος Φορτούνας

Ερμηνεύουν με σειρά εμφάνισης οι ηθοποιοί:
Μητέρα: Μαρία Σκούντζου
Μάρθα: Αναστασία Παπαστάθη
Υπηρέτης: Γιώργος Βούτος
Γιαν: Κώστας Καζανάς
Μαρία: Ηλέκτρα Αρσενίδου