«ΕΝΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΙΛΙ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ» σε κείμενο-σκηνοθεσία ΒΑΣΙΛΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ   

 

 

Γνωρίστε μια μεγάλη ποιήτρια που «δεν μπορούσε να ζήσει φωναχτά» μέσα από μία queer παράσταση θεάτρου καμπαρέ στο ProjectR café πίσω από την Πάντειο.

 

Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

 

Από τις πιο ενδιαφέρουσες, συγκινητικές, ποιητικές παραστάσεις της χρονιάς που μόλις ανέτειλε. Επιτέλους, το θέατρο γίνεται πάλι «κρυφό σχολείο». Καιρός ήτανε. Να επανέλθουμε στην υψηλή Ποίηση, να ακούσουμε ενδιαφέρουσα αφήγηση, να δώσουμε προβάδισμα στον Λόγο και στην Λογική. Ναι, οι ποιητές είναι περισσότερο «λογικοί» από τους συνηθισμένους ανθρώπους που άγονται και φέρονται από τα άγχη τής καθημερινότητας. Οι ποιητές είναι περισσότερο «πρακτικοί» στην Διαχείριση Κρίσεων, επειδή ακριβώς βρίσκονται εκ γενετής, εξ ορισμού κι ως εκ της θέσεών των εις διαρκείς, αλλεπάλληλες και ποικιλόμορφες κρίσεις. Και πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει; Σεισμογράφοι των καιρών τους, ευαίσθητες κεραίες, ζυγαριές τής εποχής τους, ακαταλόγιστοι αλλά λελογισμένοι, υψιπετείς, αιθεροβάμονες ακόμα κι όταν φαίνονται χαμερπείς, οι ποιητές (και οι ποιήτριες) είναι άστεγοι, μετανάστες, πένητες, άσυλο ζητώντες, την έξοδον κινδύνου διαρκώς αναζητώντες, τον δικό τους παράλληλο πλανήτη νοσταλγούν και σ΄ έναν ιδιωτικό επώδυνο κόσμο από ονειροφαντασιές χτυπιούνται σαν το χταπόδι πάνω στον άσπλαχνο βράχο τού ψαρά, τον λειασμένον από το αίμα των σωθικών τους.

Κανείς λογικός δεν διαλέγει παρόμοια μοίρα. Βάσανο κι απολύτρωση. Ο θάνατος επιστροφή στο Φως, το αδιόρατο εκείνον Φάος που βλέπουν μονάχα εκείνοι/εκείνες, που υπερβαίνουν τις συνήθεις κατηγοριοποιήσεις περί φυλών και φύλων και περιφέρονται άφιλοι/άφιλες στις ερήμους του κόσμου. Οι τυχερότεροι βρίσκουν συμμάχους, συνοδοιπόρους, προαγωγούς. Οι άλλοι / άλλες, οι μη προνομιούχοι μαστροπούς μόνον συναντάνε (κι εάν). Στην χειρότεροι περίπτωση περιφέρονται απελπισμένοι σε ατραπούς γεμάτες αγκάθια, οχιές, σκορπιούς μαύρους κι αγκαλιάζουν με τα φτερά τής Φαντασίας τους απόκρημνους γκρεμούς που μήτε τα πετούμενα ξωτικά πλησιάζουν. Οι ποιητές δεν φοβούνται τον θάνατο, η ζωή τούς / τίς τρομάζει. Αυτό είναι όλο. Κι είναι τόσο απλό.

Η μεγαλύτερη ποιήτρια της Αμερικής έζησε αφανής και άσημη, αξιοπρεπώς όμως, χάρη στην αγάπη των αδελφών και της νύφης της, παραγκωνισμένοι από περιώνυμους καθηγητές-κριτικούς από τους οποίους δεν έμεινε μήτε ένας αξιομνημόνευτος στίχος.

Η Έμιλι εκδικήθηκε τους ανοήτους μετριοκρατούντες μετά θάνατον. Όμως θα ήθελα στην εκπληκτική αυτή παράσταση, ο αξιοθαύμαστος για την φυσικότητά του ΒΑΣΙΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ να μην αναφέρει καν τα ονόματα των κυνηγών της. Τιμωρία ανυπόφορη για κάθε Ηρόστρατο τού παρόντος και του μέλλοντος, φυσικά.

Τι θέαμα ήταν αυτό; Με στοιχεία παρενδυτικού queer, με μια πλατινέ προς χαλκόχρωμη περούκα τόσο «πλαστική» που έμοιαζε εξωκοσμική.

Αλλά η αληθοφάνεια-αληθοφάνεια. Μάλιστα. Αυτός κι αν είναι άθλος. Να υπερβαίνεις τα όρια, τα εσκαμμένα, τα προκατειλημμένα και να ΕΙΣΑΙ, να ΓΙΝΕΣΑΙ και να ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΔΙΑΡΚΩΣ ως άλλος/άλλη κάτω από τα αμείλικτα φώτα της σκηνής. Αυτό είναι το ζητούμενο κάθε καλλιτεχνικής πράξεως, ανά-παραστατικής, μιμητικής, πολιτικώς ορθής αλλά κι αισθητικώς προκλητικής ούτως ή άλλως.

Μπράβο και πάλι μπράβο σε όλους τους συντελεστές αυτής της νυχταγωγίας υπό βροχήν πίσω από το Πάντειο Πανεπιστήμιο.

 

Δημιουργήθηκε μια ατμόσφαιρα αλλοκοσμική, ιερή, τελετουργική, υπερβατική, διαχρονική αλλά και τόσο περιορισμένη στην ασφυξία τού πειραματικού σωλήνα Γαία.

 

Το ProjectR café είναι ο καταλληλότερος χώρος για ανάλογες μυσταγωγίες. Δηλώνω θαυμαστής, ακόλουθος, συνοδοιπόρος και αυτόκλητος συναυτουργός για παρούσες και μελλοντικές ποιητικές ιερές αλχημείες.

 

 

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ

https://konstantinosbouras.gr

 

info από το Δελτίο Τύπου:

ΕΝΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΙΛΙ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ

κείμενο-σκηνοθεσία… ΒΑΣΙΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ

σκηνικά-κοστούμια…Replica

επιμέλεια παραγωγής…Αντρέας Αριστοτέλους, Γιάννης Κλειδέρης

επικοινωνία…Νατάσα Παππά

στον ρόλο της Έμιλι ο Βασίλης Θεοδώρου

Η ζωή της διασημότερης Αμερικανίδας ποιήτριας που επειδή δεν άντεχε να ζήσει φωναχτά έγινε η ίδια ένα ποίημα. Μιά οικουμενική ψυχή για όλους… Μιά βιογραφική παράσταση γεμάτη ποίηση, τρυφερότητα, ονειροπόληση και νοσταλγία.

η παράσταση είναι υπό την αιγίδα του EMILY DICKINSON MUSEUM 280 MAIN ST. AMHERST MASSACHUSETTS 01002

Διάρκεια 60 λεπτά

πρώτη παράσταση Δευτέρα 06-12-2021 και κάθε Δευτέρα 21.15

ProjectR

 

Αλέξανδρου Πάντου 10 και Λαγουμιτζή 32 (πίσω από την Πάντειο)  τηλέφωνο 2111110055

Γενική είσοδος 10 ευρώ

η είσοδος επιτρέπεται μόνο με τα πιστοποιητικά που ζητά η κυβέρνηση εμβολιασμού ή νόσησης.

1 Comment

  1. Εξαιρετικής σημασίας κριτική. Μπράβο.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αρχείο