Image

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

Όταν ένα έργο είναι γερά δομημένο αντέχει στο Χρόνο, ακόμα κι όταν τα ιδεολογήματα πάνω στο οποίο βασίζεται έχουν διαφοροποιηθεί. Σήμερα η σύφιλη δεν είναι ανίατη, και οι “αμαρτίες” των γονέων παιδεύουσιν μεν τα τέκνα, αλλά ουχί απαραιτήτως δια τής ωχράς σπειροχαίτης.

Όμως οι διαπροσωπικές σχέσεις τών ανθρώπων παραμένουν δυσχερείς, τα παιδιά πληρώνουν τις επιλογές τών γονιών τους, πολύ πριν φτάσουν σε ηλικία που να μπορούν να επιλέξουν.

Ο Ίψεν, όπως κι ο άλλος μεγάλος Σκανδιναβός δραματουργός (ο Αύγουστος Στρίντμπεργκ), διαπραγματεύτηκε το αδιέξοδο τής συνύπαρξης του ατόμου με τους άλλους, αλλά και την ελευθερία, τα εσωτερικά αδιέξοδα, τις ασφυκτικές δεσμεύσεις που περιορίζουν ή ελαχιστοποιούν το πεδίο έκφρασης τών βαθύτερων επιθυμιών και πόθων μας.

Στην εποχή του, ο Ίψεν ήταν καινοτόμος και προκλητικός, γιατί δεν δίστασε να ξεγυμνώσει θεσμούς και να καταγγείλει την κοινωνική υποκρισία, που οδηγούσε εξέχοντα πνεύματα στον αποκλεισμό. Σήμερα, ακόμα και μέσα στην πολυπολιτισμική δίνη που σπαράσσει τον πλανήτη μας, το έργο τού σημαντικού δραματουργού παραμένει εναργές, ζωντανή κιβωτός συμβόλων και αρχετυπικών αδιεξόδων.

Η Βαλεντίνη Λουρμπά διευθύνει με φινέτσα ένα ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό υπόγειο θέατρο, πάνω από την πλατεία Κυψέλης, στην οδό Εκάτης. “Θέατρο δωματίου”, αλλά και θέατρο συμπαντικό. Το μέρος αντί τού όλου. Ένα ζωντανό κύτταρο πολιτισμού, μακριά πολύ από τα Main-stream θεάματα και χώρους.

Για φέτος διάλεξε μια πλειάδα καλών ηθοποιών να ερμηνεύσουν τους αθάνατους ρόλους από τους “Βρυκόλακες” τού Ίψεν, Η Πέπη Οικονομοπούλου είναι μια ιδιαίτερα έμπειρη κι “εσωτερική” ηθοποιός. Ο σπαραγμός της είχε κάτι από μελοδραματική γκέισα και στυλιζαρισμένη ερμηνεία ηθοποιού από το θέατρο Νο. Σπανίως, βλέπεις ηθοποιούς που να κατέχουν τόσο καλά την τέχνη να σπάνε τον γλωσσικό κώδικα και να “κεντούν” επί σκηνής ένα πυκνό δίκτυο παραγλωσσικών κωδίκων.

Ο Μάνος Χατζηγεωργίου είναι ένας ιδιαίτερα εύπλαστος και πειθαρχημένος ηθοποιός, πλήρης κάτοχος τών εκφραστικών του μέσων. Στον Πάστορα Μάντερς έδωσε μία συνολική ερμηνεία του διχασμένου ψυχισμού ενός ιερωμένου, που παραπαίει ανάμεσα στον πειρασμό τής σάρκας και στο καθήκον τού πνεύματος, που επέλεξε να ενστερνιστεί. Άξιος!

Εκπληκτικός καρατερίστας ο Βαγγέλης Ζερβόπουλος, έπλασε έναν Έγκστραντ ιδιαίτερα ανθρώπινο και γαλίφη. Μού θύμισε τους παλιούς καλούς ηθοποιούς τού θεάτρου και τού κινηματογράφου, που ήξεραν με το σώμα τους να “ζωγραφίζουν” ολόκληρα εσωτερικά τοπία επί σκηνής. Ακόμα και την ώρα που σιωπούν (και ειδικά εκείνη την ώρα).

Κινηματογραφικά εναργής η Σοφία Μανωλάκου στο ρόλο τής Ρεγγίνας, που επιθυμεί ως άγριο άλογο την ελευθερία, μακριά από το επίχρυσο κλουβί τής φυλακής.

Πειστικά αληθοφανής ο Αλέξανδρος Κλημόπουλος στο ρόλο του ασθενικού και φιλάσθενου Όσβαλντ. Η Βαλεντίνη Λουρμπά έχει το αλάθητο ένστικτο τής διανομής που αναδεικνύει τα σκηνικά της οράματα, όσο απρόβλεπτα κι αν είναι.

Τα σκηνικά και τα κοστούμια που φιλοτέχνησε ο Σάββας Πασχαλίδης φώτισε διακριτικά ο Παναγιώτης Μανούσης.

Όλα υπέροχα, όλα ανεπανάληπτα, όλα μοναδικά.

 info:

O  Ίψεν  περιγράφει στους ΒΡΥΚΟΛΑΚΕΣ την ιστορία μιας γυναίκας, που έχει αφιερώσει την ζωή της στον άνδρα της και στο παιδί της. Ο άνδρας της καταφεύγει στην αγκαλιά της απείθαρχης υπηρέτριας και η συζυγός του καθησυχάζει την συνείδηση της ασχολούμενη με την επιχείρησή του.Μέσα από την ταπείνωση της ανακάλυψης για την απιστία του, η κ. Άλβιγκ  παρατά το σπίτι της και βρίσκει καταφύγιο στον πρώτο μεγάλο έρωτα της ζωής της , τον πάστορα Μάντερς.  Αυτός ως πάστωρ, την επαναφέρει στα ιδανικά της  αξιοπρέπειας  και του καθήκοντος.
Το μαρτύριό της φθάνει στο τέλος του με το θάνατο του συζύγου της ,μέσα στην αυταπάτη μιας αγιασμένης υπόληψης . Ο γιός της Όσβαλτ, που κληρονόμησε από τον πατέρα του την ερωτική ορμή ,επιστρέφει από το Παρίσι ύστερα από πολλά χρόνια απουσίας. Ένα βροχερό βράδυ ερωτοτροπεί με την υπηρέτρια ,για την οποία μόνο η μητέρα του γνωρίζει ότι είναι νόθος κόρη του πατέρα του και συνεπώς αδελφή του .Ο ‘Οσβαλτ εκμυστηρεύεται στην μητέρα του τα σημάδια της άνοιας που του έχουν εκδηλωθεί που του έχουν εκδηλωθεί και που θα τον οδηγήσουν σε πνευματική ανημπόρια,Ζητά από τη μητέρα του να του υποσχεθεί ότι θα του δώσει το δηλητήριο που έχει πάντα μαζί του και αυτή αναλαμβάνει το δραματικό καθήκον να τον απαλλάξει από το μαρτύριο. Βρυκόλακες  είναι οι εφιαλτικές σκιές που ενεδρεύουν παντού. Ο  Ίψεν  δεν δημιουργεί δυστυχίες στα έργα του, καταγράφει όμως αυτές που υπάρχουν.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:
Σκηνοθέτις: Βαλεντίνη Λουρμπά
Σκηνικά – Κοστούμια: Σάββας Πασχαλίδης
Φωτισμοί: Παναγιώτης  Μανούσης
Δημόσιες Σχέσεις: Ευτυχία Αργυροπούλου (Life n’ Art Theater)

ΔΙΑΝΟΜΗ:
Κ.Άλβιγκ:   Πέπη Οικονομοπούλου,
Όσβαλτ:     Αλέξανδρος Κλημόπουλος,
Μάντερς:    Μάνος Χατζηγεωργίου,
Εκστραντ:   Βαγγέλης Ζερβόπουλος,
Ρεγγίνα:      Σοφία Μανωλάκου.

Διάρκεια: 110′
Μέρες – Ώρες παράστασης:
Παρασκευή – Σάββατο :  21.00
Κυριακή :  19.00

Τιμή εισιτηρίου:
Ολόκληρο:  12 € μαζί με το πρόγραμμα
Μειωμένο:  12 € / 2 άτομα (άνεργοι – φοιτητές)

Θέατρο Εκάτη
( Εκάτης 11, Πλατεία Κυψέλης Τηλ.: 2106401931 )