Γράφει ο θεατρολόγος και κριτικός Κωνσταντίνος Μπούρας

Image

Ένα έργο που θα ήθελα να είχα γράψει εγώ και με εκφράζει απόλυτα. Το αδιέξοδο τής μοναξιάς τού ποιητή σε αντιποιητικούς καιρούς. Σα να ζει σε λάθος χρόνο, στο σωστό τόπο, αλλά με ανθρώπους πανικοβεβλημένους που άγονται και φέρονται από τη σκουπιδομανία τών μέσων μαζικής ενημέρωσης και δεν έχουν ούτε ένα λεπτό σιωπής για να διαθέσουν στο συνομιλητή τους. Όλοι ομιλούν αγχωτικώς σε κινητά και σταθερά, κοινωνούν τα αισθήματά τους, βιάζονται να επιβάλλουν τις απόψεις τους, τρέχουν άρον-άρον να ικανοποιήσουν τις πλαστές επιθυμίες τους κι ο Άλλος δεν υπάρχει, ούτε καν ο Εαυτός. Είναι απών στη σκουπιδοφαγία τών σαστισμένων. Ίσως από όλον αυτόν τον κουρνιαχτό να μείνει μόνο μια πνιγμένη κραυγή κι ένα χαμόγελο που δεν πρόλαβε να ανθίσει.

Image

Ο Στέφανος Κακαβούλης είναι ένας ταλαντούχος θεατράνθρωπος και ποιητής που αφήνει στιβαρό το ίχνος του στην πολιτισμική μας πραγματικότητα. Κάθε παρουσίαση έργου του, κάθε εμφάνισή του, κάθε βιβλίο του είναι γεγονός. Γιατί είναι αυθεντικός και συμπάσχει. Είναι ρεαλιστής και ποιητικός ταυτόχρονα. Είναι σουρεαλιστής και “τετράγωνος”. Είναι χιουμορίστας και σπαραξικάρδιος. Είναι ο εαυτός του και δεν μοιάζει με κανέναν άλλον. Όπως όλοι οι πραγματικοί καλλιτέχνες δεν μιμείται κανέναν. Πολλοί όμως θα τον μιμηθούν.

Στον “Ακάλεστο” θέτει το ερώτημα τής ποιητικής μοναξιάς. Βάζει τρεις γενιές ποιητών (οι δύο είναι ο ίδιος σε μέση και ώριμη ηλικία – ο τρίτος είναι νεοσσός) να μονολογούν και να σπαράσσονται επί σκηνής. Καταλύτης η γυναικεία φιγούρα τής αποδιωγμένης βιαίως κι ενοχοποιημένης αδελφής, που κατηγορείται γιατί απέτυχε να ενσαρκώσει το αρχετυπικό Θηλυκό τής Μεγάλης Μητέρας Θεάς και να σώσει το έντρομο αρσενικό από τη νευρωτική εμμονή του στα γραπτά και τις αταβιστικές κινήσεις που το στοιχείωνουν και το βυθίζουν ολοένα και σε μεγαλύτερα ερέβη. Η κινούμενη άμμος τής ομφαλοσκόπησης είναι αμείλικτη, έτοιμη να καταπιεί τον άτυχο εγωμανή.

Image

Όμως, εκτός από συγγραφέας και βραβευμένος ηθοποιός, ο Στέφανος Κακαβούλης είναι επιτυχημένος σκηνοθέτης (και τού θεάτρου και τού κινηματογράφου) – μόνο σκηνογράφος, ενδυματολόγος, χορογράφος και μουσικός επιμελητής δεν έχει γίνει ακόμα (γιατί τότε ο Ντα Βίντσι θα ωχριούσε!).

Συντόνισε απόλυτα τους τέσσερις ηθοποιούς, δίδαξε ρυθμό, επέτυχε ήθος και σκηνική αρμονία. Η αρτιότητα τών υποκριτών αποκαλύφθηκε περίτρανη στις ερμηνείες τους. Δεν θα ξεχωρίσω τώρα κανέναν για να μην τους αδικήσω. Σε επόμενο σημείωμά μου θα καταπιαστώ με κάθε έναν τους ξεχωριστά για να αναδείξω το ταλέντο τους και να διατυπώσω τις συμβουλές-επιφυλάξεις μου.

Το τέλειο είναι μόνον ο Θάνατος. Κι ευτυχώς απέχουμε αρκετά από αυτό (ελπίζω κι εύχομαι).

Μην χάσετε αυτή την παράσταση!

Συντελεστές:

Συγγραφή – Σκηνοθεσία: Στέφανος Κακαβούλης

Μουσική: Γιάννης Μυγδάνης

Φωτισμούς: Βασίλης Γιαννακόπουλος

Σκηνικά – Κουστούμια: Δέσποινα Βολίδη

Φωτογραφίες: Διονύσης Κούτσης

Παίζουν:

Γιώργος Χαλεπλής, Στέφανος Γεωργόπουλος, Οδυσσέας Κιόσογλου, Δανάη Καλαχώρα

info: ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ (Πλατεία Ηλ. Σταθμού Ν. Φαλήρου, 210 4816200), από 16/12/2013-13/4/2014, Δευτέρες και Τρίτες στις 9.15 μ.μ. Τιμές εισιτηρίων: 7-12€.